Adhyaya 5

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यमेतदखिलं कथितं भो द्विजोत्तम । विस्मयं परमापन्ना ऋषिसंघा मया सह

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “ဟေ ဒွိဇောတ္တမ၊ သင်ပြောကြားသော ကထာတစ်လျှောက်လုံးသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။ ငါနှင့်အတူ ရှိသော ရိရှိတို့၏ အစုအဝေးလည်း အမြင့်မားဆုံးသော အံ့ဩမှု၌ ပြည့်နှက်နေကြ၏။”

Verse 2

अहो भगवती पुण्या नर्मदेयमयोनिजा । रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता महापापक्षयंकरी

အဟော! ဤနရမဒါ ဘဂဝတီသည် အလွန်ပင် ပုဏ္ဏားမြတ်၍ သန့်ရှင်းတော်မူ၏—မည်သည့်ဝမ်းမှ မမွေးဖွားသော်လည်း; ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ မဟာအပြစ်တို့ကို ပျက်စီးစေတော်မူ၏။

Verse 3

सप्तकल्पक्षये प्राप्ते त्वयेयं सह सुव्रत । न मृता च महाभागा किमतः पुण्यमुत्तमम्

အို သုဝရတ (ကတိသစ္စာမြတ်) ရှင်! ကလ္ပ ၇ ခု ပျက်စီးရာကာလ ရောက်လာသော်လည်း သူမသည် သင်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့၏; မဟာဘဂါဓိကာ ဤတော်မူသောသူမ မသေမပျက်—ဤထက် မြတ်သော ပုဏ္ဏား ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 4

के ते कल्पाः समुद्दिष्टाः सप्त कल्पक्षयंकराः । न मृता चेदियं देवी त्वं चैव ऋषिपुंगव

သင်ဖော်ပြခဲ့သော ကလ္ပများ—ကလ္ပပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသော ၇ ကလ္ပတို့သည် မည်သည့်ကလ္ပများနည်း? ဤဒေဝီ မပျက်မသေပါက သင်လည်း၊ အို ရှင်ရသီတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် (ṛṣipuṅgava)၊ ဤအကြောင်းကို ရှင်းလင်းပါ။

Verse 5

अध्याय

“အဓ္ဓာယ”—အခန်း/ပိုင်း ခွဲခြားသည့် အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး ကဗျာပုံစံရှိသော ရှလိုက မဟုတ်ပါ။

Verse 6

कथं संहरते विश्वं कथं चास्ते महार्णवे । कथं च सृजते विश्वं कथं धारयते प्रजाः

အလွန်မြတ်သော ဒေဝတော်သည် လောကကြီးကို မည်သို့ ပြန်လည်သိမ်းယူ (သံဟာရ) သနည်း၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ မည်သို့ တည်ရှိသနည်း။ လောကကြီးကို မည်သို့ ဖန်ဆင်းသနည်း၊ သတ္တဝါတို့ကို မည်သို့ ထိန်းထောက်ထားသနည်း။

Verse 7

कीदृग्रूपा भवेद्देवी सरिदेकार्णवीकृते । किमर्थं नर्मदा प्रोक्ता रेवती च कथं स्मृता

မြစ်အားလုံး မဟာသမုဒ္ဒရာတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ ဒေဝီသည် မည်သို့သော ရူပသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် “နർമဒါ” ဟု ခေါ်ကြသနည်း၊ “ရေဝတီ” ဟု မည်သို့ သတိရအောက်မေ့ကြသနည်း။

Verse 8

अञ्जनेति किमर्थं वा किमर्थं सुरसेति च । मन्दाकिनी किमर्थं च शोणश्चेति कथं भवेत्

အဘယ်ကြောင့် ဒေဝီကို “အဉ္ဇနာ” ဟု ခေါ်ကြသနည်း၊ ထို့ပြင် “စူရစာ” ဟုလည်း အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ကြသနည်း။ “မန္ဒာကိနီ” ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ကြပြီး “ရှိုးဏ” ဟု မည်သို့ နာမည်ထင်ရှားလာသနည်း။

Verse 9

त्रिकूटेति किमर्थं वा किमर्थं वालुवाहिनी । कोटिकोट्यो हि तीर्थानां प्रविष्टा या महार्णवम्

အဘယ်ကြောင့် “တရိကူဋာ” ဟု ခေါ်ကြသနည်း၊ ထို့ပြင် “ဝါလုဝါဟိနီ” (သဲကို သယ်ဆောင်သူ) ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ကြသနည်း။ ကောဋိကောဋိ တီရ္ထများ ဝင်ရောက်စည်းလုံးရာ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ လီနသွားသော သူမ—ဤအကြောင်းကို ရှင်းပြပါ။

Verse 10

कियत्यः सरितां कोट्यो नर्मदां समुपासते । यज्ञोपवीतैरृषिभिर्देवताभिस्तथैव च

နർമဒါကို မြစ်များက ကောဋိဘယ်လောက်က အရိုအသေပြု၍ ဥပာသနာပြုကြသနည်း။ ယဇ္ဉောပဝီတကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှိများနှင့် ထို့အတူ ဒေဝတားများကလည်း သူမကို မည်သို့ ပူဇော်ကြသနည်း။

Verse 11

विभक्तेयं किमर्थं च श्रूयते मुनिसत्तम । वैष्णवीति पुराणज्ञैः किमर्थमिह चोच्यते

အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သူမကို “ခွဲခြားထားသည်” (အပိုင်းပိုင်း) ဟု အဘယ်ကြောင့် ကြားရသနည်း။ ထို့ပြင် ပုရာဏကို သိကျွမ်းသူများက ဤနေရာတွင် သူမကို “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ” ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုကြသနည်း။

Verse 12

केषु स्थानेषु तीर्थेषु पूजनीया सरिद्वरा । तीर्थानि च पृथग्ब्रूहि यत्र संनिहितो हरः

အမြတ်ဆုံးသော မြစ်တော်ကို မည်သည့်နေရာများနှင့် တီရ္ထများတွင် ပူဇော်သင့်သနည်း။ ဟရ (ရှီဝ) အထူးသဖြင့် စံနိဟိတဖြစ်နေသော တီရ္ထများကို သီးခြားစီ ရှင်းလင်းပြောပါ။

Verse 13

यत्प्रमाणा च सा देवी या रुद्रेण विनिर्मिता । कीदृशानि च कर्माणि रुद्रेण कथितानि ते

ရုဒြက ဖန်ဆင်းထားသော ဒေဝီ၏ အတိုင်းအတာ (ကျယ်ဝန်းမှု) မည်မျှနည်း။ ထို့ပြင် ရုဒြက သင်အား မည်သို့သော ကర్మကဏ္ဍနှင့် အကျင့်အလုပ်များကို သင်ကြားပြောကြားခဲ့သနည်း။

Verse 14

कथं म्लेच्छसमाकीर्णो देशोऽयं द्विजसत्तम । एतदाचक्ष्व मां ब्रह्मन्मार्कण्डेय महामते

ဒွိဇသတ္တမ အရှင်၊ ဤပြည်သည် မလေစ္ဆများဖြင့် မည်သို့ ပြည့်နှက်လာသနည်း။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ၊ ဗြာဟ္မဏ အရှင်၊ မဟာမတိ မာရ္ကဏ္ဍေယ အရှင်။

Verse 15

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे त्वं च तात युधिष्ठिर । पुराणं नर्मदायां तु कथितं च त्रिशूलिना

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ရှိသမျှ ရှိသီတို့ နားထောင်ကြပါစေ၊ သင်လည်း နားထောင်ပါ၊ ချစ်သော ယုဓိဋ္ဌိရ။ ဤပုရာဏကို နရ္မဒါမြစ်ကမ်း၌ တြိရှူလကိုင်ဆောင်သော (ရှီဝ) က ကြေညာဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 16

वायोः सकाशाच्च मया तेनापि च महेश्वरात् । अशक्यत्वान्मनुष्याणां संक्षिप्तमृषिभिः पुरा

ကျွန်ုပ်သည် ဤအကြောင်းကို ဝါယုထံမှ ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူသည်လည်း မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ထံမှ ရရှိခဲ့သည်။ လူသားတို့အတွက် အလွန်ကျယ်ဝန်းလွန်းသဖြင့် ရှေးခေတ် ရှိသီများက အကျဉ်းချုပ် ပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 17

मायूरं प्रथमं तात कौर्म्यं च तदनन्तरम् । पुरं तथा कौशिकं च मात्स्यं द्विरदमेव च

ချစ်သားရေ၊ ပထမဦးစွာ ‘မာယူးရ’ (ပုံစံ) ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် ‘ကော်ရ္မယ’ ဖြစ်၏။ ထို့ပြီး ‘ပုရ’, ‘ကောသိက’, ‘မာတ္စျ’, နှင့် ‘ဒွိရဒ’ ဟူသော စာမူအစဉ်အလာများလည်း ရှိ၏။

Verse 18

वाराहं यन्मया दृष्टं वैष्णवं चाष्टमं परम् । न्यग्रोधाख्यमतः चासीदाकाङ्क्षं पुनरुत्तमम्

ကျွန်ုပ်သည် ‘ဝါရာဟ’ ပုံစံကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ အဋ္ဌမအဖြစ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ‘ဝိုင်ရှ္ဏဝ’ ပုံစံကိုလည်း တွေ့၏။ ထို့ပြင် ‘ညဂ္ဂရောဓ’ ဟုခေါ်သော တစ်ပုံစံရှိပြီး၊ ထပ်မံ၍ ‘အာကာင်္ခ္စ’ ဟူသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ပုံစံလည်း ရှိ၏။

Verse 19

पद्मं च तामसं चैव संवर्तोद्वर्तमेव च । महाप्रलयमित्याहुः पुराणे वेदचिन्तकाः

သူတို့သည် ‘ပဒ္မ’ နှင့် ‘တာမသ’ ကိုလည်း ဆိုကြပြီး၊ ထို့အတူ ‘သံဝရ္တ’ နှင့် ‘ဥဒ္ဝရ္တ’ ကိုလည်း ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ‘မဟာပရလယ’ ဟူသော ပုံစံတစ်ရပ်ရှိကြောင်း—ပုရာဏ အစဉ်အလာ၌ ဝေဒကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်သော ပညာရှင်တို့က ထုတ်ဖော်ကြ၏။

Verse 20

एतत्संक्षेपतः सर्वं संक्षिप्तं तैर्महात्मभिः । विभक्तं च चतुर्भागैर्ब्रह्माद्यैश्च महर्षिभिः

ဤအရာအားလုံးကို မဟာတ္မာတို့က အကျဉ်းချုပ်၍ စုစည်းထားကြ၏။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာမှအစ မဟာရ္ရှီတို့က လေးပိုင်းအဖြစ် ခွဲဝေထားကြ၏။

Verse 21

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि पुराणार्थविशारद । सप्त कल्पा महाघोरा यैरियं न मृता सरित्

ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်သည် ရှင်းလင်းဟောကြားမည်၊ ပုရာဏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သူရေ။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကလ္ပ ၇ ခေတ်ကို ဖြတ်သန်းသော်လည်း ဤမြစ် (ရေးဝါ/နရ္မဒါ) သည် မပျက်စီးခဲ့။

Verse 22

आ जङ्गमं तमोभूतमप्रज्ञातमलक्षणम् । नष्टचन्द्रार्ककिरणमासीद्भूतविवर्जितम्

လှုပ်ရှားသတ္တဝါများအထိ အရာအားလုံးသည် အမှောင်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၍ ခွဲခြားမရ၊ လက္ခဏာမဲ့ ဖြစ်လာသည်။ လနှင့် နေရောင်ခြည်တို့ ပျောက်ကွယ်ကာ တည်ရှိမှုသည် သတ္တဝါကင်းမဲ့နေ하였다။

Verse 23

तमसोऽतो महानाम्ना पुरुषः स जगद्गुरुः । चचार तस्मिन्नेकाकी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः

ထို့နောက် အမှောင်ထုထဲမှ မဟာနာမရှိသော ပုရုရှ—လောက၏ ဂုရု—သည် ထိုနေရာ၌ တစ်ဦးတည်း လှည့်လည်သွားလာ하였다။ ထာဝရဖြစ်၍ ပေါ်လွင်သကဲ့သို့ မပေါ်လွင်သည့်အဖြစ်လည်း ရှိသည်။

Verse 24

स चौंकारमयोऽतीतो गायत्रीमसृजद्द्विजः । स तया सार्द्धमीशानश्चिक्रीड पुरुषो विराट्

အိုမ်ကာရ၏ သန့်ရှင်းသော သဘောတရားဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အလွန်အကျွံလွန်ကဲသော အရှင်သည် ဂါယတြီကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဣရှာန—ဗိရာဋ်ဟုခေါ်သော ကောသမစ်ပုရုရှ—သည် သူမနှင့်အတူ လီလာဖြင့် ကစားတော်မူ၏။

Verse 25

स्वदेहादसृजद्विश्वं पञ्चभूतात्मसंज्ञितम् । क्रीडन्समसृजद्विश्वं पञ्चभूतात्मसंज्ञितम्

မိမိ၏ ကိုယ်တော်တည်းဟူသော သဘောမှ ကမ္ဘာလောကကို ထင်ရှားစေတော်မူ၍၊ ထိုကမ္ဘာသည် မဟာဘူတ ငါးပါး၏ အာတ္မန်-သဘောအဖြစ် သိကြသည်။ ဒိဗ္ဗလီလာဖြင့် ကစားတော်မူစဉ် ထိုကမ္ဘာကို ထပ်မံဖန်ဆင်းတော်မူ၍၊ မဟာဓာတ်ငါးပါးနှင့် မခွဲမပြတ်တည်းဟူ၏။

Verse 26

क्रीडन् सृजद्विराट्संज्ञः सबीजं च हिरण्मयम् । तच्चाण्डमभवद्दिव्यं द्वादशादित्यसन्निभम्

လီလာဖြင့် ကစားတော်မူစဉ် ဗိရာဋ်ဟုခေါ်သော အရှင်သည် မျိုးစေ့ပါဝင်သည့် ရွှေရောင်တောက်ပသော သဘောတရားကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုမှ ဒိဗ္ဗ ဘြဟ္မာဏ္ဍ-ဥ တစ်လုံး ပေါ်ထွန်းလာ၍ အာဒိတျ ၁၂ ပါးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 27

तद्भित्त्वा पुरुषो जज्ञे चतुर्वक्त्रः पितामहः । सोऽसृजद्विश्वमेवं तु सदेवासुरमानुषम्

ထိုကမ္ဘာဥကို ခွဲဖောက်လျက် ပုရုရှသည် မျက်နှာလေးပါး ပိတာမဟာ ဘြဟ္မာအဖြစ် မွေးဖွားပေါ်ထွန်း하였다။ ထို့နောက် ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူသားတို့နှင့်တကွ စကြဝဠာကို အစီအစဉ်တကျ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 28

सतिर्यक्पशुपक्षीकं स्वेदाण्डजजरायुजम् । एतदण्डं पुराणेषु प्रथमं परिकीर्तितम्

ထိုဖန်ဆင်းမှုမှ တိရစ္ဆာန်များ၊ ငှက်များနှင့် မွေးဖွားပုံမျိုးစုံရှိသော သတ္တဝါများ ပေါ်ထွန်းလာသည်—ချွေးမှပေါက်သော၊ ဥမှပေါက်သော၊ မိခင်ဝမ်းမှပေါက်သောတို့။ ဤကမ္ဘာဥကို ပုရာဏများတွင် ပထမဆုံးဟု ချီးမြှောက်ကြသည်။

Verse 29

पूर्वकल्पे नृपश्रेष्ठ क्रीडन्त्या परमेष्ठिना । उमया सह रुद्रस्य क्रीडतश्चार्णवीकृतः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အတိတ်က ကလ္ပတစ်ခါ၌ ပရမေဋ္ဌင် (ဘြဟ္မာ) သည် ဥမာနှင့် လီလာကစားစဉ် ရုဒြ၏ လီလာကြောင့် စကြဝဠာသည် သမုဒ္ဒရာကျယ်ပြန့်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 30

हर्षाज्जज्ञे शुभा कन्या उमायाः स्वेदसंभवा । शर्वस्योरःस्थलाज्जज्ञे उमा कुचविमर्दनात्

ဝမ်းမြောက်ပီတိကြောင့် ဥမာ၏ ချွေးမှ မင်္ဂလာရှိသော သမီးကညာတစ်ဦး မွေးဖွားပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ပြင် ဥမာသည် (ထပ်မံ၍) ရှရဝ (ရှီဝ) ၏ ရင်ဘတ်မှလည်း မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ရင်သားဖိနှိပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

स्वेदाद्विजज्ञे महती कन्या राजीवलोचना । द्वितीयः संभवो यस्या रुद्रदेहाद्युधिष्ठिर

ချွေးမှ မဟာကညာတစ်ဦး မွေးဖွားပေါ်ထွန်းလာသည်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ သူမ၏ ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ရုဒြ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ တိုက်ရိုက် ဖြစ်သည်။

Verse 32

सा परिभ्रमते लोकान् सदेवासुरमानवान् । त्रैलोक्योन्मादजननी रूपेणऽप्रतिमा तदा

သူမသည် ဒေဝ၊ အဆုရ၊ လူသားတို့အပါအဝင် လောကများတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာ하였다။ ထို့နောက် မတူညီနိုင်သော ရူပသွင်ပြင်ကြောင့် သုံးလောက၏ မောဟမူးယစ်မှုကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်လာ하였다။

Verse 33

तां दृष्ट्वा देवदैत्येन्द्रा मोहिता लभते कथम् । मृगयन्ति स्म तां कन्यामितश्चेतश्च भारत

သူမကိုမြင်သော် ဒေဝနှင့် ဒೈတျအရှင်များပင် မောဟဖြစ်ကာ “သူမကို မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း” ဟုစဉ်းစားကြသည်။ အို ဘာရတ၊ သူတို့သည် ထိုကညာကို ဒီဘက်ဟိုဘက် လိုက်လံရှာဖွေကြ၏။

Verse 34

हावभावविलासैश्च मोहयत्यखिलं जगत् । भ्रमते दिव्यरूपा सा विद्युत्सौदामिनी यथा

သူမ၏ ဟာဝဘဝ၊ လှုပ်ရှားသွင်ပြင်နှင့် လှပသည့်လီလာတို့ဖြင့် လောကတစ်ခုလုံးကို မောဟစေသည်။ ဒိဗ္ဗရူပရှိသော သူမသည် မိုးတိမ်ကြား လျှပ်စီးတန်းကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 35

मेघमध्ये स्थिता भाभिः सर्वयोषिदनुत्तमा । ततो रुद्रं सुराः सर्वे दैत्याश्च सह दानवैः

မိုးတိမ်အလယ်၌ ရပ်တည်ကာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည့် သူမသည် မိန်းမအားလုံးထဲတွင် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒေဝအားလုံးနှင့် ဒೈတျတို့သည် ဒာနဝတို့နှင့်အတူ ရုဒြသို့ မျက်နှာမူကြ၏။

Verse 36

वरयन्ति स्म तां कन्यां कामेनाकुलिता भृशम् । ततोऽब्रवीन्महादेवो देवदानवयोर्द्वयोः

ကာမဆန္ဒကြောင့် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားဝေဒနာဖြစ်ကာ သူတို့သည် ထိုကညာ၏ လက်ထပ်ခွင့်ကို တောင်းဆိုကြ၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် ဒေဝနှင့် ဒာနဝ နှစ်ဖက်စလုံးအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 37

बलेन तेजसा चैव ह्यधिको यो भविष्यति । स इमां प्राप्स्यते कन्यां नान्यथा वै सुरोत्तमाः

အားနှင့် တေဇ (tejas) တောက်ပမှုတို့၌ အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်သူသာ ဤကညာကို ရရှိမည်; အခြားနည်းဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။

Verse 38

ततो देवासुराः सर्वे कन्यां वै समुपागमन् । अहमेनां ग्रहीष्यामि अहमेनामिति ब्रुवन्

ထို့နောက် နတ်နှင့် အသူရ အားလုံး ကညာထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၍ တစ်ယောက်ချင်းစီက “ငါပဲ သူမကို ယူမည်၊ ငါပဲ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 39

पश्यतामेव सर्वेषां सा कन्यान्तरधीयत । पुनस्तां ददृशुः सर्वे योजनान्तरधिष्ठिताम्

အားလုံးကြည့်နေစဉ်ပင် ကညာသည် အန္တရာဓာန်၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် အားလုံးက သူမကို ထပ်မံမြင်ကြရာ အခြား ယောဇနာ တစ်ခုအကွာ၌ ရပ်နေသည်ကို တွေ့၏။

Verse 40

जग्मुस्ते त्वरिताः सर्वे यत्र सा समदृश्यत । त्रिभिश्चतुर्भिश्च तथा योजनैर्दशभिः पुनः

သူမကို မြင်ရသည့်နေရာသို့ အားလုံး အလျင်အမြန် သွားကြ၏။ သို့သော် ထပ်မံ၍ သူမသည် ယောဇနာ သုံး၊ လေး၊ ထို့နောက် ဆယ် အကွာ၌ ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 41

धिष्ठितां समपश्यंस्ते सर्वे मातंगगामिनीम् । योजनानां शतैर्भूयः सहस्रैश्चाप्यधिष्ठिताम्

အားလုံးက သူမကို ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်ကြပြီး၊ မြတ်နိုးဖွယ် ဆင်ကြီးကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လျှောက်လှမ်းပုံရှိ၏။ သို့ရာတွင် ထပ်မံ၍ ယောဇနာ ရာချီ၊ ထောင်ချီ အကွာ၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 42

तथा शतसहस्रेण लघुत्वात्समदृश्यत । अग्रतः पृष्ठतश्चैव दिशासु विदिशासु च

ထို့အတူ သူမ၏ လျင်မြန်မှုကြောင့် ယောဇနာ တစ်သိန်းအကွာမှပင် မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၍—ရှေ့ဘက်၊ နောက်ဘက်၊ အရပ်လေးပါးနှင့် အရပ်ကြားများတွင်ပါ ပေါ်ထင်လာ၏။

Verse 43

तां पश्यन्ति वरारोहामेकधा बहुधा पुनः । दिव्यवर्षसहस्रं तु भ्रामितास्ते तया पुरा

သူတို့သည် အင်္ဂါအလှပသော ကညာကို တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ရုပ်တည်းအဖြစ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်လည် များစွာသောရုပ်များအဖြစ် မြင်တွေ့နေကြ၏။ အမှန်တကယ်ပင် ယခင်က သူမသည် သူတို့ကို နတ်နှစ် တစ်ထောင်ကြာ လှည့်လည်မှားယွင်းစေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 44

न चावाप्ता तु सा कन्या महादेवाङ्गसंभवा । सहोमया ततो देवो जहासोच्चैः पुनःपुनः

သို့သော် မဟာဒေဝ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှပင် ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုကညာသည် (သူမ၏ ကံတရားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသူက) မရရှိသေးချေ။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ဥမာနှင့်အတူ အကြိမ်ကြိမ် အသံမြင့်စွာ ရယ်မောတော်မူ၏။

Verse 45

गणास्तालकसंपातैर्नृत्यन्ति च मुदान्विताः । अकस्माद्दृश्यते कन्या शंकरस्य समीपगा

ရှင်ကရ၏ ဂဏများသည် တာလဝါဒျ၏ တီးခတ်ထိတိုက်သံများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကပြနေကြ၏။ ထိုခဏမှာပင် ကညာသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထင်လာ၍—ရှင်ကရ၏ အနီးတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 46

तां दृष्ट्वा विस्मयापन्ना देवा यान्ति पराङ्मुखाः । तस्याश्चक्रे ततो नाम स्वयमेव पिनाकधृक्

သူမကို မြင်သောအခါ နတ်များသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကာ ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုနှင့် သန့်ရှင်းသော ရှက်ကြောက်မှုကြောင့် မျက်နှာလှည့်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ပိနာကကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်သည် သူမ၏ နာမကို ကိုယ်တိုင် ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 47

नर्म चैभ्यो ददे यस्मात्तत्कृतैश्चेष्टितैः पृथक् । भविष्यसि वरारोहे सरिच्छ्रेष्ठा तु नर्मदा

ထူးခြားသော ကစားလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဂဏာနှင့် ဒေဝတို့အား ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသနားခဲ့သဖြင့်၊ အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်—ထို့ကြောင့် “နရမဒါ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 48

स्वरूपमास्थितो देवः प्राप हास्यं यतो भुवि । नर्मदा तेन चोक्तेयं सुशीतलजला शिवा

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဘော၌ တည်နေစဉ် မြေပြင်ပေါ်၌ ရယ်မောသံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ဤမြစ်ကို “နရမဒါ” ဟု ခေါ်ကြသည်—မင်္ဂလာရှိသော ရှီဝါ၊ အလွန်အေးမြသော ရေရှိသူ။

Verse 49

सप्तकल्पक्षये जाते यदुक्तं शंभुना पुरा । न मृता तेन राजेन्द्र नर्मदा ख्यातिमागता

ကလ္ပ ခုနစ်ခါ ပျက်သုဉ်းမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရှမ္ဘူက အတိတ်က ပြောခဲ့သော ဝစနာသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်းတကာတို့၏ အမြတ်ဆုံး၊ နရမဒါသည် မပျက်မသုဉ်းဘဲ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိ하였다။

Verse 50

ततस्तामददात्कन्यां शीलवतीं सुशोभनाम् । महार्णवाय देवेशः सर्वभूतपतिः प्रभुः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ပရဘုသည် သီလရှိ၍ လှပတင့်တယ်သော ထိုကညာကို မဟာသမုဒ္ဒရာထံ ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 51

ततः सा ऋक्षशैलेन्द्रात्फेनपुञ्जाट्टहासिनी । विवेश नर्मदा देवी समुद्रं सरितां पतिम्

ထို့နောက် နရမဒါ ဒေဝီသည် ဖျော်ဖျားအမြှုပ်တုံးကြီးကဲ့သို့ အော်ဟစ်ရယ်မောလျက်၊ ဣက္ခရှဲလ အရှင်တောင်မှ ဆင်းသက်ကာ မြစ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 52

एवं ब्राह्मे पुरा कल्पे समुद्भूतेयमीश्वरात् । मात्स्ये कल्पे मया दृष्टा समाख्याता मया शृणु

ဤသို့ပင် ရှေးဟောင်း ဘြာဟ္မ ကလ္ပ၌ သူမသည် အရှင်ထံမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မတ်စျ ကလ္ပ၌ ငါသည် သူမကို မြင်ခဲ့ပြီး၊ ယခု ငါက ပြောပြပြီးပြီ—နားထောင်၍ နားလည်လော့။