Adhyaya 44

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तीर्थानां परमं तीर्थं तच्छृणुष्व नराधिप । रेवाया दक्षिणे कूले निर्मितं शूलपाणिना

သီရိမာရကဏ္ဍေယက မိန့်ကြားသည်– လူတို့၏အရှင်မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ တီရ္ထများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတီရ္ထဟူသည် ရေဝါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၌ တြိရှူလကိုင်သော ဘုရားသခင်က တည်ထောင်ထားသောအရာပင် ဖြစ်သည်။

Verse 2

मोक्षार्थं मानवेन्द्राणां निर्मितं नृपसत्तम युधिष्ठिर उवाच । श्रुता मे विविधा धर्मास्तीर्थानि विविधानि च । दानधर्माः समस्ताश्च त्वत्प्रसादाद्द्विजोत्तम

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤအရာသည် လူတို့အနက် ရာဇာများ၏ မောက္ခအတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုဓိဋ္ဌိရက မိန့်သည်– အို ဒွိဇအမြတ်၊ သင်၏ကျေးဇူးကြောင့် ငါသည် ဓမ္မ၏ မျိုးစုံပုံစံများ၊ တီရ္ထအမျိုးမျိုးနှင့် ဒါနဓမ္မ၏ စည်းကမ်းအားလုံးကို ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 3

अन्यच्च श्रोतुमिच्छामि संसारश्छिद्यते यथा । पुनरागमनं नास्ति मोक्षप्राप्तिर्भवेद्यथा

ထို့ပြင် ငါသည် ထပ်မံကြားလိုသည်– သံသရာကို မည်သို့ ဖြတ်တောက်ရမည်နည်း၊ နောက်တဖန် ပြန်လာခြင်း မရှိစေရန် မည်သို့ ဖြစ်ရမည်နည်း၊ မောက္ခကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 4

एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसादाद्द्विजसत्तम

အို ဒွိဇအမြတ်၊ သင်၏ကရုဏာဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို ငါ့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပါ။

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच । शृणुष्वैकमना भूत्वा तीर्थात्तीर्थान्तरं महत् । श्रुते यस्य प्रभावे तु मुच्यते चाब्दिकादघात्

မာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– စိတ်ကို တစ်ချက်တည်းတည်ငြိမ်စေ၍ နားထောင်လော့။ တီရ္ထများထက် မြတ်သော မဟာတီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်း၏ အာနုဘော်ကို ကြားရုံဖြင့်ပင် စကားဖြင့် ကျူးလွန်သော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 6

वाचिकैर्मानसैर्वापि शारीरैश्च विशेषतः । कीर्तनात्तस्य तीर्थस्य मुच्यते सर्वपातकैः

စကားကြောင့်ဖြစ်သော အပြစ်၊ စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော အပြစ်၊ သို့မဟုတ် အထူးသဖြင့် ကိုယ်ကာယဖြင့် ကျူးလွန်သော အပြစ်ဖြစ်စေ—ထိုတီရ္ထ၏ ကီရ္တန (ချီးမွမ်းသီဆို) နှင့် ကြေညာခြင်းကြောင့် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 7

पञ्चक्रोशप्रमाणं तु तच्च तीर्थं महीपते । भुक्तिमुक्तिप्रदं दिव्यं प्राणिनां पापकर्मिणाम्

အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထသည် ကရိုးရှ် ငါးခန့် အတိုင်းအတာဖြင့် ကျယ်ပြန့်၏။ ပင်ပန်းသော ပாபကမ္မကို ထမ်းဆောင်နေသော သတ္တဝါတို့ကိုပင် ဘုက္တိ (လောကီအာနন্দ) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးကို ပေးသော ဒိဗ္ဗတီရ္ထ ဖြစ်သည်။

Verse 8

रेवाया दक्षिणे कूले पर्वतो भृगुसंज्ञितः । तस्य मूर्ध्नि च तत्तीर्थं स्थापितं चैव शम्भुना

ရေဝါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ဘృဂု ဟုခေါ်သော တောင်တစ်လုံး ရှိ၏။ ထိုတောင်၏ ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုတီရ္ထကို သမ္ဘူ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 9

शूलभेदेति विख्यातं त्रिषु लोकेषु भूपते । तत्र स्थिताश्च ये वृक्षास्तीर्थाच्चैव चतुर्दिशम्

အရှင်မင်းကြီး၊ ၎င်းသည် လောကသုံးပါးတွင် ‘ရှူလဘေဒ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြား၏။ ထိုတီရ္ထကို ဝန်းရံ၍ လေးမျက်နှာလေးဘက်၌ တည်ရှိသော သစ်ပင်များလည်း ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 10

पतिता निलयं यान्ति रुद्रस्य नात्र संशयः । मृतास्तत्रैव ये केचिज्जन्तवो भुवि पक्षिणः

အပြစ်တွင်ကျရောက်သူတို့သည် ရုဒြ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ကြသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသည့် သတ္တဝါတို့—မြေပြင်ပေါ်ရှိသတ္တဝါနှင့် ငှက်တို့—

Verse 11

ते यान्ति परमं लोकं तत्र तीर्थे न संशयः । पातालान्निःसृता गङ्गा भोगवतीतिसंज्ञिता

သူတို့သည် ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော လောကသို့ သွားရောက်ကြသည်—သံသယမရှိ။ ပာတာလာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂင်္ဂါရေစီးကို ‘ဘောဂဝတီ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 12

निष्क्रान्ता शूलभेदाच्च सर्वपापक्षयंकरी । या सा गीर्वाणनाम्न्यन्या वहेत्पुण्या महानदी

ရှူလဘေဒမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ အပြစ်အားလုံး၏ ကျန်ရစ်မှုကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုပုဏ္ဏမြစ်ကြီးသည် ‘ဂီရ္ဝာဏာ’ ဟူသော အခြားနာမတော်ဖြင့်လည်း စီးဆင်းသည်။

Verse 13

पतिता कुण्डमध्ये तु यत्र भिन्नं त्रिशूलिना । शम्भुना च पुरा तात उत्पाद्य च सरस्वती

ထိုနေရာ၌ သုံးချွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူက ခွဲဖောက်ခဲ့သည့် အရပ်တွင်၊ ရေကန်အလယ်သို့ သူမကျရောက်ခဲ့သည်။ ချစ်သူရေ၊ ရှေးကာလ၌ ရှမ္ဘူသည် ထိုနေရာ၌ စရஸဝတီကိုလည်း ပေါ်ထွန်းစေခဲ့သည်။

Verse 14

सा तत्र पतिता राजन् प्राचीनाघविमोचिनी । भास्वत्या त्रितयं यत्र शिला गीर्वाणसंज्ञिता

အို မင်းကြီး၊ သူမသည် ထိုနေရာ၌ ဆင်းသက်လာ၍ ရှေးဟောင်းအပြစ်များကို လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ တောက်ပသော သုံးပါးတစ်စု ရှိပြီး ‘ဂီရ္ဝာဏာ’ ဟု ခေါ်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးလည်း ရှိသည်။

Verse 15

तत्र तीर्थे च तत्तीर्थं न भूतं न भविष्यति । केदारं च प्रयागं च कुरुक्षेत्रं गया तथा

ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ ထိုကဲ့သို့သော တီရ္ထ မျိုးသည် အတိတ်၌ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်၌လည်း မရှိတော့မည်။ ကေဒါရ၊ ပရယာဂ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ ဂယာ ကဲ့သို့ နာမည်ကြီးသော ဓာမ်များပင်—

Verse 16

अन्यानि च सुतीर्थानि कलां नार्हन्ति षोडशीम् । पञ्च स्थानानि तीर्थानि पृथग्भूतानि यानि च

အခြားသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် တီရ္ထများပင် ထို၏ ပုဏ္ဏသတ္တိကို ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီနိုင်။ ထို့ပြင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သီးခြားဖြစ်သော တီရ္ထနေရာ ငါးခုလည်း ရှိသည်—

Verse 17

वक्ष्यामि च समासेन एकैकं च पृथक्पृथक् । गया नाभ्यां यथा पुण्या चक्रतीर्थं च तत्समम्

ကျွန်ုပ်သည် အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောမည်—တစ်ခုချင်းစီကို သီးသန့်၊ အစဉ်လိုက်။ ဂယာနှင့် နာဘိ တို့ကဲ့သို့ အလွန်ပုဏ္ဏရှိသကဲ့သို့၊ စက်ကရတီရ္ထလည်း ထိုတို့နှင့်တူညီစွာ သန့်ရှင်းသည်။

Verse 18

धर्मारण्ये यथा कूपं शूलभेदं च तत्समम् । ब्रह्मयूपं यथा पुण्यं देवनद्यास्तथैव च

ဓမ္မာရဏ္ယ၌ရှိသော သန့်ရှင်းသည့် ရေတွင်းကဲ့သို့ပင်၊ ရှူလဘေဒလည်း ထိုနှင့်တူညီသည်။ ထို့အပြင် ဘြဟ္မယူးပသည် ပုဏ္ဏဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒေဝနဒီလည်း ထိုတူညီသော သန့်ရှင်းမှုရှိသည်။

Verse 19

यथा गयाशिरः पुण्यं सुराणां च यथा शिला । यथा च पुष्करं स्थानं मार्कण्डह्रद एव च

ဂယာရှီရသည် သန့်ရှင်းသကဲ့သို့၊ နတ်တို့က ရိုသေကာ ပူဇော်သော သန့်ရှင်းသည့် ကျောက်တုံးလည်း သန့်ရှင်းသည်။ ထိုနည်းတူ ပုရှ္ကရ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် မာရ္ကဏ္ဍ ဟရဒ (ရေကန်) လည်း သန့်ရှင်းသည်။

Verse 20

दत्त्वा पिण्डोदकं तत्र पिण्डाणां च तथाक्षयम् । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं तोयं पिबति नित्यशः । मुच्यते सर्वपापैस्तु उरगः कञ्चुकैरिव । अनिन्द्यान्पूजयेद्विप्रान् दम्भक्रोधविवर्जितान्

ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍနှင့် တർပဏရေကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ဘိုးဘွားပူဇော်မှု၏ အကျိုးသည် အခိုင်အမာ မပျက်မယွင်း ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓကို ပြု၍ ထိုရေကို နေ့စဉ် သောက်သုံးသူသည် မြွေက အရေခွံဟောင်းကို ချွတ်သကဲ့သို့ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ မာယာနှင့် ဒေါသကင်းသော အပြစ်မရှိသည့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်၏။

Verse 21

त्रयोदशदिनं दानं त्रयोदशगुणं भवेत् । अभ्यर्चितं सुरं दृष्ट्वा गणनाथं गजाननम्

တစ်ဆယ့်သုံးရက်တိုင်တိုင် ပေးလှူသော ဒါနသည် အကျိုးကို တစ်ဆယ့်သုံးဆ တိုးပွားစေ၏။ ဂဏနာထ၊ ဂဇာနန—ဆင်မျက်နှာရှိ အမြတ်တင် ဒေဝတাকে မြင်၍ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျက်…

Verse 22

सर्वे विघ्ना विनश्यन्ति दृष्ट्वा कम्बलक्षेत्रपम्

ကမ္ဗလက္ခေတ္တရ၏ အရှင်ကို မြင်တွေ့လျှင် အတားအဆီးအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 23

पूजयेत्परया भक्त्या शूलपाणिं महेश्वरम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် သုံးချွန်လှံကို ကိုင်ဆောင်သော မဟေရှဝရကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 24

देवस्य पूर्वभागे तु उमा पूज्या प्रयत्नतः । मार्कण्डेशं ततो भक्त्या पूजयेद्गुहवासिनम्

ဒေဝတ၏ အရှေ့ဘက်၌ ဥမာကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်သင့်၏။ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဂူအတွင်း နေထိုင်သော မာရ္ကဏ္ဍေရှကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

मुच्यन्ते पातकैः सर्वैरज्ञानज्ञानसंचितैः । गुहामध्ये प्रविष्टस्तु जपेत्सूक्तं तु त्र्यक्षरम्

မသိမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ လွဲမှားသောသိမြင်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံးမှ လူသည် လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သုံးအသံလုံးပါသော သန့်ရှင်းမంత్రကို ဂျပ်ရမည်။

Verse 26

नीलपर्वतजं पुण्यं षष्ठांशेन लभेत सः । त्रिनरास्तत्र तिष्ठन्ति सादित्यमरुतैः सह

သူသည် နီလပရဝတမှ ပေါ်ထွန်းသော ကုသိုလ်၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံကို ရရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ အာဒိတျများနှင့် မရုတ်များနှင့်အတူ ဒေဝတမန်သုံးပါး တည်ရှိကြ၏။

Verse 27

सर्वदेवमयं स्थानं कोटिलिङ्गमनुत्तमम् । यथा नदीनदाः सर्वे सागरे यान्ति संक्षयम्

ဤနေရာသည် ဒေဝတအားလုံးဖြင့် ပြည့်ဝလျက်ရှိသော အတုမရှိ ‘ကိုဋိလင်္ဂ’ ဖြစ်၏။ မြစ်ကြီးမြစ်ငယ် အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်၍ ငြိမ်းသက်သကဲ့သို့၊

Verse 28

तथा पापानि नश्यन्ति शूलभेदस्य दर्शनात् । प्रत्यक्षो दृश्यतेऽद्यापि प्रत्ययो ह्यवनीपते

ထိုနည်းတူပင် ‘ရှူလဘေဒ’ ကို မြင်ရုံဖြင့် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ယနေ့တိုင်၊ အို မြေကြီး၏အရှင်၊ ၎င်း၏ အထောက်အထားကို တိုက်ရိုက်မြင်နိုင်၍ အတွေ့အကြုံ၌ ထင်ရှား၏။

Verse 29

विस्फुलिङ्गा लिङ्गमध्ये स्पन्दन्ते स्नानयोगतः । द्वितीयः प्रत्ययस्तत्र तैलबिन्दुर्न सर्पति

ရေချိုးပူဇော်မှု ပြုလုပ်ရာတွင် လင်္ဂအတွင်း၌ မီးစက်များ တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်ရ၏။ ထိုနေရာ၌ ဒုတိယအမှတ်အသားမှာ ဆီတစ်စက်သည် မရွေ့မလျား၊ မပြန့်နှံ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 30

एवं हि प्रत्ययस्तत्र शूलभेदप्रभावजः । यः स्मरेच्छूलभेदं तु त्रिकालं नित्यमेव च

ဤသို့ပင် ထိုနေရာ၌ အတည်ပြုသင်္ကေတသည် «ရှူလဘေဒ» ၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့်ပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ «ရှူလဘေဒ» ကို တစ်နေ့သုံးချိန် အမြဲမပြတ် သတိရသူသည်—

Verse 31

स पूतश्च भवेत्साक्षात्सबाह्याभ्यन्तरो नृप । न कस्यचिन्मया ख्यातं पृष्टोऽहं त्रिदशैरपि

အို မင်းကြီး၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် သန့်စင်သွားသည်—အပြင်ပိုင်းလည်း အတွင်းပိုင်းလည်း။ ဤအရာကို ငါသည် မည်သူ့ကိုမျှ မဖော်ပြခဲ့၊ နတ်တို့ကပင် မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း။

Verse 32

गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं सदा गोप्यं कृतं मया । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदोषघ्नमुत्तमम्

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ထက်ပင် ပိုလျှို့ဝှက်သော တီရ္ထ ဖြစ်၍ ငါသည် အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ ချို့ယွင်းမှုအားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 33

सर्वतीर्थमयं तीर्थं शूलभेदं जनेश्वर । श्रुते यस्य प्रभावे तु मुच्यते सर्वपातकैः

အို လူတို့၏အရှင်၊ «ရှူလဘေဒ» သည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းထားသော တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မဟာဂုဏ်ကို ကြားရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကြီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 34

शूलभेदं मया तात संक्षेपात्कथितं तव । यः शृणोति नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

အို ချစ်သား၊ «ရှူလဘေဒ» အကြောင်းကို မင်းအား အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောပြပြီးပြီ။ ယောကျ်ားမည်သူမဆို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လျှင် အပြစ်ကြီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။