Adhyaya 191

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सिद्धेश्वरं ततो गच्छेत्तस्यैव तु समीपतः । अमृतस्रावि तल्लिङ्गमाद्यं स्वायम्भुवं तथा

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် စိဒ္ဓေရှဝရ ထံသို့ သွားရမည်; ထိုအနီး၌ အမృతရည် စီးဆင်းသော လိင်္ဂတော်ရှိ၍၊ အာဒိ (အစဉ်အလာအရ ပထမ) နှင့် စဝယံဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း) လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 2

दृष्टमात्रेण येनेह ह्यनृणो जायते नरः । पुरा वर्षशतं साग्रमाराध्य परमेश्वरम्

ထိုသန့်ရှင်းသောအရာကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ဤလောက၌ လူသည် အကြွေးအကျန်မှ လွတ်ကင်းလာသည်။ ရှေးကာလ၌ ပရမေရှဝရကို နှစ်တစ်ရာပြည့်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ ပူဇော်အာရాధနာပြုခဲ့ပြီးနောက် (ဤမဟိမကို ကြေညာခဲ့သည်)။

Verse 3

प्राप्नुयुः परमां सिद्धिमादित्या द्वादशैव तु । अतः सिद्धेश्वरः प्रोक्तः सिद्धिदः सिद्धिकाङ्क्षिणाम्

ထိုနေရာ၌ အာဒိတျာ တစ်ဆယ်နှစ်ပါးသည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ‘စိဒ္ဓေရှဝရ’ ဟု ခေါ်ကြသည်—စိဒ္ဓိပေးသည့် အရှင်၊ စိဒ္ဓိကို ဆန္ဒပြုသူတို့အား စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူသူ။

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धेश्वरे प्राप्ताः सिद्धिं देवा द्विजोत्तम । आदित्या इति यच्चोक्तं तन्मे विस्मापनं कृतम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မေးလျှောက်သည်– “ဒွိဇတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ စိဒ္ဓေရှဝရ၌ ဒေဝတော်တို့သည် စိဒ္ဓိကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြသနည်း? ‘အာဒိတျာ’ ဟု သင်မိန့်သောစကားသည် ကျွန်ုပ်ကို အံ့ဩစေပါသည်။”

Verse 5

तपस्युग्रे व्यवसिता आदित्याः केन हेतुना । सम्प्राप्तास्तु द्विजश्रेष्ठ सिद्धिं चैवाभिलाषिकीम्

အာဒိတျယတို့သည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ခံယူခဲ့သနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ သူတို့လိုလားသည့် စိဒ္ဓိကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။

Verse 6

संक्षिप्य तु मया पृष्टं विस्तराद्द्विज शंस मे

ကျွန်ုပ်က အကျဉ်းချုပ်သာ မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အသေးစိတ်အပြည့်အစုံဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပါ။

Verse 7

मार्कण्डेय उवाच । अदितेर्द्वादशादित्या जाताः शक्रपुरोगमाः । इन्द्रो धाता भगस्त्वष्टा मित्रोऽथ वरुणोऽर्यमा

မာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်ကြားသည်– အဒိတိမှ အာဒိတျယ ဆယ့်နှစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍၊ ရှက္ရ (အိန္ဒြ) ဦးဆောင်ကာ—အိန္ဒြ၊ ဓာတာ၊ ဘဂ၊ တ္ဝஷ္ဋೃ၊ မိတ္တရ၊ ဝရုဏ နှင့် အရျမန် တို့ဖြစ်သည်။

Verse 8

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुरेव च । त इमे द्वादशादित्या इच्छन्तो भास्करं पदम्

ထို့အပြင် ဝိဝස්ဝန်၊ သဝိတೃ၊ ပူෂန်၊ အံရှုမာန် နှင့် ဝိෂ္ဏုလည်း ပါဝင်သည်။ ဤတို့သည် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ၏ အမြင့်မြတ်သော ပဒကို လိုလားသော အာဒိတျယ ဆယ့်နှစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 9

नर्मदातटमाश्रित्य तपस्युग्रे व्यवस्थिताः । सिद्धेश्वरे महाराज काश्यपेयैर्महात्मभिः

နရ္မဒါမြစ်ကမ်းကို အားကိုး၍၊ မဟာရာဇာရေ—ကာရှျပ၏ မျိုးဆက် မဟာတ္မာတို့သည် စိဒ္ဓေရှ္ဝရ၌ ပြင်းထန်သော တပဿာကို အတည်တကျ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 10

परा सिद्धिरनुप्राप्ता द्वादशादित्यसंज्ञितैः । स्थापितश्च जगद्धाता तस्मिंस्तीर्थे दिवाकरः

«အာဒိတျာ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး» ဟုခေါ်သော ဒေဝတော်တို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။ ထိုတီရ္ထ၌လည်း လောကကိုထိန်းသိမ်းသော ဒိဝာကရ (နေမင်း) ကို ပူဇော်ရန် စတင်တည်ထောင်ထား၏။

Verse 11

स्वकीयांशविभागेन द्वादशादित्यसंज्ञितैः । तदाप्रभृति तत्तीर्थं राजन्ख्यातिं गतं भुवि

အာဒိတျာ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည် မိမိတို့၏ အစိတ်အပိုင်း (ရောင်ခြည်အပိုင်း) များကို ခွဲဝေခြင်းအားဖြင့်၊ ထိုအချိန်မှစ၍ မင်းကြီးရေ၊ ထိုတီရ္ထသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 12

प्रलये समनुप्राप्ते ह्यादित्या द्वादशैव ते । द्वादशादित्यतो राजन् सम्भवन्ति युगक्षये

မင်းကြီးရေ၊ ပ္ရလယ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပျက်ကွက်မှု) ရောက်လာသောအခါ အာဒိတျာ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းကြ၏။ ယုဂအဆုံးတွင်လည်း «နေတစ်ဆယ့်နှစ်ပါး» အဖြစ် ထင်ရှားလာကြ၏။

Verse 13

इन्द्रस्तपति पूर्वेण धाता चैवाग्निगोचरे । गभस्तिपतिर्वै याम्ये त्वष्टा नैरृतदिङ्मुखः

အရှေ့ဘက်၌ အိန္ဒြာသည် တောက်လောင်၏။ အဂ္နိဂိုစရ (အရှေ့တောင်) ဒေသ၌ ဓာတೃ သည် တောက်ပ၏။ တောင်ဘက်၌ ဂဘသ္တိပတိ တည်ရှိပြီး၊ နైరృత (တောင်အနောက်) သို့ တ္ဝෂ္ဋೃ မျက်နှာမူ၏။

Verse 14

वरुणः पश्चिमे भागे मित्रस्तु वायवे तथा । विष्णुश्च सौम्यदिग्भागे विवस्वानीशगोचरे

အနောက်ဘက်၌ ဝရုဏ တည်ရှိ၏။ ဝါယုဂိုစရ (အနောက်မြောက်) ဒေသ၌ မိတ္တရလည်း ထိုနည်းတူရှိ၏။ မြောက်ဘက်၌ ဝိෂ္ဏုရှိပြီး၊ ဣဿဂိုစရ (အရှေ့မြောက်) ဒေသ၌ ဝိဝသ္ဝာန်ရှိ၏။

Verse 15

ऊर्ध्वतश्चैव सविता ह्यधः पूषा विशोषयन् । अंशुमांस्तु तथा विष्णुर्मुखतो निर्गतं जगत्

အပေါ်ဘက်၌ ဆဝိတೃ ဒေဝရှိ၏၊ အောက်ဘက်၌ ပူෂန်သည် လောကကို ခြောက်သွေ့စေ၏။ ထိုနည်းတူ အံရှုမာန်နှင့် ဗိဿဏုတို့၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်ကြောင့် စကြဝဠာသည် (ကောသမစ် သဘောတရား၏) ပါးစပ်မှ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 16

प्रदहन्वै नरश्रेष्ठ बभ्रमुश्च इतस्ततः । यथैव ते महाराज दहन्ति सकलं जगत्

အို လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ သူတို့သည် မီးတောက်လောင်ကာ ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ အို မဟာရာဇာ၊ ထိုနည်းတူ လောကတစ်လောကလုံးကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းစေကြ၏။

Verse 17

तथैव द्वादशादित्या भक्तानां भावसाधनाः । प्रातरुत्थाय यः स्नात्वा द्वादशादित्यसंज्ञितम्

ထိုနည်းတူ အာဒိတျ ၁၂ ပါးသည် ဘုရားကိုချစ်မြတ်နိုးသည့် ဘက္တများ၏ ဘာဝ-ဘက္တိကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အထောက်အကူဖြစ်၏။ မနက်စောစော ထ၍ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး “ဒွာဒశာဒိတျ” ဟုခေါ်သော ဒေဝကို ဖူးမြင်သူသည်…

Verse 18

पश्यते देवदेवेशं शृणु तस्यैव यत्फलम् । वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम्

…ပြီး ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်ကို ဖူးမြင်သူ၏ အကျိုးကို နားထောင်လော့။ အရင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်ဟူသမျှ—စကားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လုပ်ရပ်မှ ဖြစ်ပေါ်သမျှဖြစ်စေ—

Verse 19

नश्यते तत्क्षणादेव द्वादशादित्यदर्शनात् । प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात्तस्य देवस्य भारत

…ဒွာဒശာဒိတျကို ဖူးမြင်သည့် ခဏတည်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အို ဘာရတ၊ ထိုဒေဝကို ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်ပူဇော်) ပြုသူသည်,

Verse 20

प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः । तत्र तीर्थे तु सप्तम्यामुपवासेन यत्फलम्

ထိုကောင်းမှုကြောင့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကိုပင် ပရဒက္ခိဏာပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏—သံသယမရှိ။ ထို့တီရ္ထ၌ သတ္တမီတိထိနေ့ အစာရှောင်ခြင်း၏ အကျိုးပင်—

Verse 21

अन्यत्र सप्तसप्तम्यां लभन्ति न लभन्ति च । षष्ठ्यां वारे दैनकरे द्वादशादित्यदर्शनात्

အခြားနေရာများတွင် ‘သတ္တ-သတ္တမီ’ (ရှားပါးသော သတ္တမီဆုံစည်းမှု)၌ အကျိုးကို ရနိုင်သော်လည်း မရနိုင်သော်လည်း ဖြစ်တတ်သည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ ဒွာဒశာဒိတျ (Dvādaśāditya) ကို ဒർശနာရုံဖြင့်ပင်—ဆဿဋ္ဌီတိထိ၊ နေ့ရက်အနေဖြင့် နေတနင်္ဂနွေတွင်တောင်—ကုသိုလ်အကျိုး သေချာသည်။

Verse 22

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात्तस्य पापं तु नश्यति । अरोगी सप्तजन्मानि भवेद्वै नात्र संशयः

ပရဒက္ခိဏာ (pradakṣiṇā) ပြုသူ၏ အပြစ်ကံတို့ ပျောက်ကွယ်၏။ သူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်အောင် ရောဂါကင်းမည်—သံသယမရှိ။

Verse 23

यस्तु प्रदक्षिणशतं दद्याद्भक्त्या दिने दिने । दद्रूपिटककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिकाः

သို့သော် ဘက္တိဖြင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပရဒက္ခိဏာ တစ်ရာပတ် အပ်နှံသူ၏ ဒဒ (ringworm)၊ ပိတက် (အဖု/အနာ)၊ ကုဋ္ဌ (ကူဋ္ဌ/လက်ပရိုစီ)၊ မဏ္ဍလ (အဝိုင်းစက်) နှင့် ဝိချရ္ချိကာ (eczema) စသည့်ရောဂါများ ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 24

नश्यन्ति व्याधयः सर्वे गरुडेनेव पन्नगाः । पुत्रप्राप्तिर्भवेत्तस्य षष्ट्या वासरसेवनात्

ရောဂါအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်—ဂရုဍ (Garuḍa) ရှေ့တွင် မြွေတို့ကဲ့သို့။ ရက်ခြောက်ဆယ်တိုင် ဤဆေဝာ-ဝြတကို ဆောင်ရွက်ပါက သားရရှိခြင်း၏ အရှီဝါဒကို ရမည်။

Verse 191

अध्याय

အခန်း (အခန်းခွဲ အမှတ်အသား)