Adhyaya 182

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो भृगुः श्रिया चैव समेतः कच्छपं गतः । अभिनन्द्य यथान्यायमुवाच वचनं शुभम्

သရီ မာရကဏ္ဍေယက မိန့်သည်— ထို့နောက် ဘൃဂုသည် သရီနှင့်အတူ ကစ္ဆပထံ သွားရောက်하였다။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဂါရဝပြု၍ မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 2

त्वया धृता धरा सर्वा तथा लोकाश्चराचराः । तथैव पुण्यभावत्वात्स्थितस्तत्र महामते

သင်၏အားဖြင့် မြေကြီးတစ်လောကလုံးကို ထောက်တည်ထားပြီး၊ လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော လောကအပေါင်းတို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သင်၏ ပုဏ္ဏသဘောသန့်ရှင်းမှုကြောင့်၊ အို မဟာမတိ၊ သင်သည် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲစွာ စံနေတော်မူ၏။

Verse 3

चातुर्विद्यस्य संस्थानं करोमि रमया सह । यदि त्वं मन्यसे देव तदादेशय मां विभो

ရမာနှင့်အတူ ငါသည် စတုရ္ဗိဒျာ (ပညာလေးပါး) အတွက် အာသနတစ်ခုကို တည်ထောင်လို၏။ သင်က သဘောတူပါက၊ အို ဒေဝ၊ အို ဝိဘို၊ ငါ့အား အမိန့်ပေးတော်မူပါ။

Verse 4

कूर्म उवाच । एवमेव द्विजश्रेष्ठ मम नामाङ्कितं पुरम् । भविष्यति महत्कालं ममोपरि सुसंस्थितम्

ကူර්မက ပြောတော်မူသည်– “ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်။ ငါ၏နာမဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ထားသော မြို့တစ်မြို့ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ အလွန်ရှည်လျားသောကာလတစ်လျှောက် ငါ့အပေါ်၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေမည်။”

Verse 5

अचलं सुस्थिरं तात न भीः कार्या सुलोचने । एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं कच्छपस्य मुखाच्च्युतम्

“မလှုပ်မယှက်ဘဲ အလွန်ခိုင်မြဲနေမည်၊ ချစ်သားရေ; အို မျက်လုံးလှသော မိန်းမ၊ မကြောက်ပါနှင့်။” ကচ্ছပ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော မင်္ဂလာစကားကို ကြားသိပြီးနောက်…

Verse 6

हृष्टस्तुष्टः श्रिया सार्द्धं पद्मयोनिसुतो भृगुः । अभीचि उदये प्राप्ते कृतकौतुकमङ्गलः

ထို့နောက် ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) ၏ သားဖြစ်သော ဘൃဂုသည် သရီ (လက္ရှ္မီ) နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၍ အပြည့်အဝ ကျေနပ်တော်မူ၏။ အဘီချိ၏ ထွန်းတောက်ရာ မင်္ဂလာအခိုက်အတန့် ရောက်လာသော် ကောတုက-အဘိသေက နှင့် သုဘ-မင်္ဂလ အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 7

नन्दने वत्सरे माघे पञ्चम्यां भरतर्षभ । शस्ते तु ह्युत्तरायोगे कुम्भस्थे शशिमण्डले

နန္ဒနနှစ်၌၊ မာဃလ၌၊ လဆန်းငါးရက်—အို ဘာရတဝంశ၏ အမြတ်ဆုံး—ဥတ္တရာယဏ၏ မင်္ဂလာယောဂ၌၊ လမင်းသည် ကုမ္ဘရာသီ၌ တည်နေစဉ်…

Verse 8

रेवाया उत्तरे तीरे गम्भीरे चाभिवारुणि । प्रागुदक्प्रवणे देशे कोटितीर्थसमन्वितम्

ရေဝါ (နရ္မဒါ) မြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌၊ နက်ရှိုင်း၍ ရေဓာတ်ပြည့်ဝသော ဒေသတွင်၊ အရှေ့ဘက်နှင့် ရေဘက်သို့ လျှောဆင်းသည့် နေရာ၌—ကောဋိတီရ္ထ (မရေတွက်နိုင်သော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ) များနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 9

क्रोशप्रमाणं तत्क्षेत्रं प्रासादशतसंकुलम् । अचिरेणैव कालेन तपोबलसमन्वितः । विचिन्त्य विश्वकर्माणं चकार भृगुसत्तमः

ထိုကေတ္တရသည် ကရိုးရှာတစ်ခုအတိုင်းအတာအထိ ကျယ်ဝန်း၍ ပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မကြာမီကာလအတွင်း တပေါဗလဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘൃဂုမဟာရ္ဓိသည် ဝိශ්ဝကර්မကို အာရုံစိုက်၍ ခေါ်ယူကာ တည်ဆောက်စေ하였다။

Verse 10

ब्राह्मणा वेदविद्वांसः क्षत्रिया राज्यपालकाः । वैश्या वृत्तिरतास्तत्र शूद्राः शुश्रूषकास्त्रिषु

ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏများသည် ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ က္ଷတ္တရိယများသည် နိုင်ငံကို ကာကွယ်ကြသည်။ ဝိုင်ရှျများသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၌ အားထုတ်ကြပြီး၊ ရှူဒြများသည် အထက်သုံးဝဏ္ဏ၏ ဝန်ဆောင်မှု၌ တည်ကြသည်။

Verse 11

एवं श्रिया वृतं क्षेत्रं परमानन्दनन्दितम् । निर्मितं भृगुणा तात सर्वपातकनाशनम् । इति भृगुकच्छोत्पत्तिः

ဤသို့ သီရိ (ကောင်းချီးမင်္ဂလာ) ဖြင့် ဝန်းရံထား၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပျော်ရွှင်စေသော ထိုကေတ္တရကို—အို ချစ်သူ—ဘൃဂုက တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ဤသို့ ဘൃဂုကစ္ဆ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ အကြောင်းအရာ ပြီးဆုံး၏။

Verse 12

मार्कण्डेय उवाच । ततः कालेन महता कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । देवलोकं जगामाशु लक्ष्मीरृषिसमागमे

မာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– ထို့နောက် ကာလကြာမြင့်စွာ လွန်ပြီးနောက် အကြားဝင်သော အကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် ရှိသီလက္ရှမီသည် ရှိသီများ စည်းဝေးရာအခါ အလျင်အမြန် ဒေဝလောကသို့ သွားလေ၏။

Verse 13

समर्प्य कुञ्चिकाट्टालं भृगवे ब्रह्मवादिने । पालयस्व यथार्थं वै स्थानकं मम सुव्रत

သော့များနှင့် တံခါးစောင့်တာဝန်ကို ဗြဟ္မဝါဒိ ဘೃဂုထံ အပ်နှံပြီး နាងက ဆိုသည်– “သီလကောင်းသူရေ၊ ငါ၏ နေရာအိမ်ကို ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီစွာ မှန်ကန်အောင် စောင့်ရှောက်လော့။”

Verse 14

देवकार्याण्यशेषाणि कृत्वा श्रीः पुनरागता । आजगाम रमा देवी भृगुकच्छं त्वरान्विता

ဒေဝတို့၏ ကိစ္စအားလုံးကို မကျန်မလပ် ပြီးစီးစေပြီးနောက် သရီ (ရာမာ) သည် ထပ်မံပြန်လာ၏။ အလျင်အမြန်စိတ်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ဒေဝီရာမာသည် ဘೃဂုကச்சသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 15

प्रार्थितं कुञ्चिकाट्टालं स्वगृहं सपरिग्रहम् । भृगुर्यदा तदा पार्थ मिथ्या नास्ति तदा वदत

“သော့နှင့် တံခါးတံ—အိမ်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအပါအဝင်—ဘೃဂုက ထိုသို့ဆိုသည့်အခါ၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုအချိန်တင် ‘မမှားမယွင်း’ ဟု ကြေညာလော့။”

Verse 16

एव विवादः सुमहान्संजातश्च नरेश्वर । ममेति मम चैवेति परस्परसमागमे

ဤသို့ဖြင့် အို လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၊ အလွန်ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဆုံတွေ့ရာတွင် “ငါ့ဟာ! ငါ့ဟာပဲ!” ဟု အပြန်အလှန် အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 17

ततः कालेन महता भृगुणा परमर्षिणा । चातुर्विद्यप्रमाणार्थं चकार महतीं स्थितिम्

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အမြင့်မြတ်သော ရှင်ရသီ ဘ္ရိဂုသည် လေးမျိုးသော ဝိဒ္ယာအပေါ် အခြေခံသည့် သက်သေပြစံနှုန်းကို ထူထောင်ရန် အလေးအနက်သော စီမံချက်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်하였다။

Verse 18

अस्मदीयं यथा सर्वं नगरं मृगलोचने । चातुर्विद्या द्विजाः सर्वे तथा जानन्ति सुन्दरि

“အို မျက်လုံးက သမင်ကဲ့သို့ လှပသောသူမ၊ ဤမြို့တစ်မြို့လုံးကို ငါတို့၏အဖြစ် ဟောကြသကဲ့သို့ပင် လေးမျိုးသော ဝိဒ္ယာကို သိမြင်သော ဒွိဇာတို့အားလုံးလည်း ထိုသို့ပင် နားလည်ကြသည်၊ အို လှပသူမ။”

Verse 19

श्रीरुवाच । प्रमाणं मम विप्रेन्द्र चातुर्वण्या न संशयः । मदीयं वा त्वदीयं वा कथयन्तु द्विजोत्तमाः

သီရိက ပြောသည်– “အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဝဏ္ဏလေးပါးသည် ငါ၏ သက်သေများဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ ဒွိဇာအထွတ်အမြတ်တို့က ဤအရာသည် ငါ၏လား သင်၏လား ဟု ကြေညာကြပါစေ။”

Verse 20

ततः समस्तैर्विबुधैः सम्प्रधार्य परस्परम् । द्विधा तैर्वाक्स्थलं दृष्ट्वा ब्राह्मणा नृपसंहितम्

ထို့နောက် ပညာရှိအားလုံး အချင်းချင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် နှစ်ဖက်လုံး၏ အကြောင်းကို စိစစ်ကာ မင်း၏ အစည်းအဝေးတွင် စီရင်ချက်ကို ထုတ်ပြန်하였다။

Verse 21

अष्टादशसहस्राणि नोचुर्वै किंचिदुत्तरम् । अष्टादशसहस्रेषु भृगुकोपभयान्नृप । उक्तं च तालकं हस्ते यस्य तस्येदमुत्तरम्

တစ်သောင်းရှစ်ထောင်တို့သည် အဖြေတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြောကြ။ ထိုတစ်သောင်းရှစ်ထောင်အတွင်း၌ပင်၊ အို မင်းကြီး၊ ဘ္ရိဂု၏ အမျက်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် “လက်ထဲတွင် သော့တံ (တားလက) ကို ကိုင်ထားသူ၏ဘက်၌ စီရင်ချက်ရှိသည်” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 22

एतच्छ्रुत्वा तु सा देवी निगमं नैगमैः कृतम् । क्रोधेन महताविष्टा शशाप द्विजपुंगवान्

ဤအကြောင်းကို ကြားသိလျှင်—ပညာရှိတို့ ပြုစုထားသော သာသနာနိဂမအမိန့်ကို—ဒေဝီသည် မဟာဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ အထက်မြတ်သော ဗြဟ္မဏတို့ကို ကျိန်စာပေးတော်မူ၏။

Verse 23

श्रीदेव्युवाच । यस्मात्सत्यं समुत्सृज्य लोभोपहतमानसैः । मदीयं लोपितं स्थानं तस्माच्छृण्वन्तु मे गिरम्

သီရိဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်—“လောဘကြောင့် စိတ်မောဟိုက်ကာ သစ္စာကို စွန့်ပစ်ပြီး ငါ၏ သင့်တော်သော အနေအထားကို ဖျောက်ဖျက်ခဲ့သဖြင့်၊ ယခု ငါ၏ ဝါဏီကို နားထောင်ကြလော့။”

Verse 24

त्रिपौरुषा भवेद्विद्या त्रिपुरुषं न भवेद्धनम् । न द्वितीयस्तु वो वेदः पठितो भवति द्विजाः

“ဗိဒ္ဓာ (ပညာ) သည် မျိုးဆက်သုံးဆက်သာ တည်မည်၊ ဓနသည် သုံးယောက်အထိတောင် မတည်မြဲ။ အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့သည် ဒုတိယ ဝေဒကို မဖတ်မလေ့လာရတော့။”

Verse 25

गृहाणि न द्विभौमानि न च भूतिः स्थिरा द्विजाः । पक्षपातेन वो धर्मो न च निःश्रेयभावतः

“အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့၏ အိမ်များသည် နှစ်ထပ်မြေပြင်ပေါ်တွင် မခိုင်မြဲ၊ သင်တို့၏ ဘူတိ (စည်းစိမ်) လည်း မတည်မြဲ။ သင်တို့၏ ဓမ္မသည် পক্ষপাতဖြင့်သာ လည်ပတ်မည်၊ နိḥश्रेयasa (အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး) ကို မရည်ရွယ်တော့။”

Verse 26

इष्टो गोत्रजनः कश्चिल्लोभेनावृतमानसः । न च द्वैधं परित्यज्य ह्येकं सत्यं भविष्यति

“လောဘဖြင့် စိတ်ဖုံးလွှမ်းထားသော ချစ်ခင်ရသော မျိုးရင်းတစ်ဦးတောင် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ နှစ်မျက်နှာမှုကို မစွန့်ပစ်သရွေ့ တည်ကြည်သော သစ္စာတစ်ခုတည်း မဖြစ်ပေါ်နိုင်။”

Verse 27

अद्यप्रभृति सर्वेषामहङ्कारो द्विजन्मनाम् । न पिता पुत्रवाक्येन न पुत्रः पितृकर्मणि

ယနေ့မှစ၍ ဒွိဇတို့အပေါင်း၌ အဟင်္ကာရသာ လွှမ်းမိုးလိမ့်မည်။ အဖေသည် သား၏အကြံမနာခံ၊ သားသည်လည်း အဖေ၏တာဝန်ကို မလိုက်နာလိမ့်မည်။

Verse 28

अहङ्कारकृताः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः । इति शप्त्वा रमादेवी तदैव च दिवं ययौ

အဟင်္ကာရကြောင့် အားလုံးသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။ ထိုသို့ ကျိန်စာပေးပြီးနောက် ရမာဒေဝီသည် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 29

ततो गतायां वै लक्ष्म्यां देवा ब्रह्मर्षयोऽमलाः । क्रोधलोभमिदं स्थानं तेऽपि चोक्त्वा दिवं ययुः

ထို့နောက် လက္ခ္မီဒေဝီ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သန့်ရှင်းသော ဒေဝတားများနှင့် ဘြဟ္မရိရှီများက “ဤနေရာသည် ဒေါသနှင့် လောဘဖြင့် ပြည့်နေသည်” ဟုဆိုကာ သူတို့လည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြ၏။

Verse 30

गतां दृष्ट्वा ततो देवीमृषींश्चैव तपोधनान् । भृगुश्च परमेष्ठी स विषादमगमत्परम् । प्रसादयामास पुनः शङ्करं त्रिपुरान्तकम्

ဒေဝီ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် တပဿာဓန ရိရှီများပါ ထွက်သွားကြသည်ကို မြင်လျှင် မြင့်မြတ်သော ဘೃဂုသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ ကျရောက်၏။ ထို့နောက် တြိပုရာန္တက ရှင်ကရာကို ထပ်မံ ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေလိုက်၏။

Verse 31

तपसा महता पार्थ ततस्तुष्टो महेश्वरः । उवाच वचनं काले हर्षयन् भृगुसत्तमम्

အို ပါရ္ထ! မဟာတပဿာကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟေရှ္ဝရသည် အချိန်တော်မီ စကားတော်ကို မိန့်ကြား၍ ရိရှီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘೃဂုကို ဝမ်းမြောက်စေ၏။

Verse 32

किं विषण्णोऽसि विप्रेन्द्र किं वा सन्तापकारणम् । मयि प्रसन्नेऽपि तव ह्येतत्कथय मेऽनघ

အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ညစ်နေရသနည်း။ သင်၏ ပူပန်ဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ ငါသည် သင့်အပေါ် ကျေနပ်နေသော်လည်း အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါ့အား ပြောကြားလော့။

Verse 33

भृगुरुवाच । शापयित्वा द्विजान्सर्वान्पुरा लक्ष्मीर्विनिर्गता । अपवित्रमिदं चोक्त्वा ततो देवा विनिर्गताः

ဘೃဂုက ပြောသည်– “ယခင်က ဒွိဇတို့အားလုံးကို ကျိန်စာချပြီးနောက် သရီလက္ရှမီမယ်တော် ထွက်ခွာသွားသည်။ ထို့နောက် ‘ဤနေရာသည် မသန့်ရှင်း’ ဟုဆိုကာ ဒေဝတားတို့လည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။”

Verse 34

ईश्वर उवाच । पुरा मया यथा प्रोक्तं तत्तथा न तदन्यथा । क्रोधस्थानमसंदेहं तथान्यदपि तच्छृणु

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ယခင်က ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်၊ အခြားမဟုတ်။ ဤနေရာသည် သံသယမရှိ ကရုဏာမဟုတ်သော က্ৰောဓ၏ အာසန ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အခြားအကြောင်းတစ်ခုကိုလည်း နားထောင်လော့။”

Verse 35

तत्र स्थानसमुद्भूता महद्भयविवर्जिताः । ब्राह्मणा मत्प्रसादेन भविष्यन्ति न संशयः

ထိုနေရာ၌ ထိုသန့်ရှင်းသော အာသရမမှပင် မွေးဖွားလာ၍ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏတို့ ပေါ်ထွန်းလာမည်—သံသယမရှိ။

Verse 36

वेदविद्याव्रतस्नाताः सर्वशास्त्रविशारदाः । येऽपि ते शतसाहस्रास्त्वरिता ह्यागतास्त्विह

ဝေဒပညာနှင့် ဝတ္တရားများတွင် ကျွမ်းကျင်၍ ဝတ္တများကို ပြီးစီးကာ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးစနာန် ပြုထားသူများ၊ သာස්တရားအားလုံးတွင် ပညာရှင်များ—ထိုသူတို့သည် ရာထောင်ချီအထိပင် အလျင်အမြန် ဤနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လာကြပြီ။

Verse 37

अपठस्यापि मूर्खस्य सर्वावस्थां गतस्य च । उत्तरादुत्तरं शक्रो दातुं न तु भृगूत्तम

မသင်ကြားသူကိုလည်း၊ မိုက်မဲသူကိုလည်း၊ အခြေအနေအမျိုးမျိုးသို့ ကျရောက်သူကိုလည်း—အိန္ဒြာသည် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အာသီသကို အဆက်မပြတ် ပေးနိုင်ခြင်းမရှိ; သို့ရာတွင် ဘൃဂုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသောသူရေ၊ သင်သည် ထိုထက်မြင့်သော ကောင်းချီးကို ပေးနိုင်၏။

Verse 38

कोटितीर्थमिदं स्थानं सर्वपापप्रणाशनम् । अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र भविष्यति न संशयः

ဤနေရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော “ကိုဋိတီရ္ထ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။ ယနေ့မှစ၍၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 39

मत्प्रसादाद्देवगणैः सेवितं च भविष्यति । भृगुक्षेत्रे मृता ये तु कृमिकीटपतंगकाः

ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ဤနေရာကို နတ်အစုအဝေးတို့ကလည်း လာရောက်ကာ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဘൃဂုက္ෂೇತ್ರ၌ သေဆုံးသည့် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားနှင့် ပျံသန်းသတ္တဝါတို့အကြောင်းမှာ…

Verse 40

वासस्तेषां शिवे लोके मत्प्रसादाद्भविष्यति । वृषखाते नरः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम्

ငါ၏ကရုဏာကြောင့် သူတို့၏ နေထိုင်ရာသည် ရှိဝလောက၌ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် လူတစ်ယောက်သည် ဝೃષခာတ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မဟေရှဝရကို ပူဇော်လျှင်…

Verse 41

सर्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । भृगुतीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

…သံသယမရှိဘဲ စರ್ವမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။ ဘൃဂုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ပိတೃတို့နှင့် နတ်တို့အတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ကို ဆက်ကပ်သင့်၏။

Verse 42

तस्य ते द्वादशाब्दानि शान्तिं गच्छन्ति तर्पिताः । दधिक्षीरेण तोयेन घृतेन मधुना सह

ဤသို့ စိတ်ကျေနပ်စေသော် ပိတೃများသည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိကြသည်။ တർပဏကို ဒဟိနှင့် နို့ရောသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂျီ (ဃృత) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပျားရည်နှင့်အတူလည်းကောင်း ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 43

ये स्नपन्ति विरूपाक्षं तेषां वासस्त्रिविष्टपे । मत्प्रसादाद्द्विजश्रेष्ठ सर्वदेवानुसेवितम्

ဗိရူပာက္ษကို ရေချိုးပူဇော်၍ အဘိသေကပြုသူတို့၏ နေရာသည် တြိဝိଷ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) ဖြစ်သည်။ ငါ၏ကရုဏာကြောင့်၊ ဒွိဇအမြတ်တော်၊ ထိုဘုံကို နတ်အားလုံးက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 44

भविष्यति भृगुक्षेत्रं कुरुक्षेत्रादिभिः समम् । मार्तण्डग्रहणे प्राप्ते यवं कृत्वा हिरण्मयम्

အနာဂတ်တွင် ဘൃဂုက္ခေတ်ရသည် ကုရုက္ခေတ်ရနှင့် အခြားနာမည်ကြီး သာသနာမြေများကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာမည်။ နေကြတ်ချိန်ရောက်သော် ရွှေဖြင့် ယဝ (ဘားလီ) ကို ပူဇော်အနေနှင့် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 45

दत्त्वा शिरसि यः स्नाति भृगुक्षेत्रे द्विजोत्तम । अविचारेण तं विद्धि संस्नातं कुरुजाङ्गले

ဒွိဇအမြတ်တော်၊ ဘൃဂုက္ခေတ်ရ၌ ခေါင်းပေါ်တွင် သင့်တော်သည့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို ထား၍ ရေချိုးသူကို မစဉ်းစားမနေနှင့်—သူသည် ကုရုဇာင်္ဂလ (ကုရုက္ခေတ်ရ) တွင် အမှန်တကယ် ရေချိုးပြီးသူဟု သိမှတ်လော့။

Verse 46

अहं चैव वसिष्यामि अम्बिका च मम प्रिया । सर्वदुःखापहा देवी नाम्ना सौभाग्यसुन्दरी

ငါလည်း ဤနေရာ၌ နေထိုင်မည်၊ ငါ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ အမ္ဗိကာလည်း အတူတကွ နေမည်။ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ထိုဒေဝီကို “ဆောဘဂျျသုန္ဒရီ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားသည်။

Verse 47

वसिष्यामि तया देव्या सहितो भृगुकच्छके । एवमुक्त्वा स्थितो देवो भृगुकच्छेऽम्बिका तथा

“ထိုဒေဝီနှင့်အတူ ဘ္ရိဂုကစ္ဆ၌ ငါနေထိုင်မည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ဘ္ရိဂုကစ္ဆ၌ တည်နေတော်မူကာ အမ္ဗိကာမယ်တော်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 48

भृगुस्तु स्वपुरं प्रायाद्ब्रह्मघोषनिनादितम् । ऋग्यजुःसामघोषेण ह्यथर्वणनिनादितम्

ထို့နောက် ဘ္ရိဂုရ္ဓိသည် မိမိ၏မြို့သို့ သွားရာ၊ ထိုမြို့သည် ဗြဟ္မဃိုးသံဖြင့် ဂုဏ်တော်တင်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမန်တို့၏ ရွတ်ဆိုသံနှင့် အထရ္ဝဏ မန္တရသံတို့ကြောင့်လည်း ပြန်လည်တုန်ခါနေ၏။

Verse 49

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वृषमुत्सृजते नरः । स याति शिवसायुज्यमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဝೃષ (နွားထီး) ကို သာသနာတော်အလှူအဖြစ် လွှတ်ပေးလျှင်၊ ထိုသူသည် ရှိဝနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိမည်ဟု ရှင်ကရ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 50

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा चैत्रे मासि समाचरेत् । दद्याच्च लवणं विप्रे पूज्य सौभाग्यसुन्दरीम्

ထိုတီရ္ထ၌ ချိုင်တြ မာသ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဝတ်ပြုအကျင့် (ဗြတ) ကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဗြာဟ္မဏအား ဆားကို အလှူပေးပြီး စောဘဂျသုန္ဒရီ ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

गोभूहिरण्यं विप्रेभ्यः प्रीयेतां ललिताशिवौ । न दुःखं दुर्भगत्वं च वियोगं पतिना सह

ဗြာဟ္မဏတို့အား နွား၊ မြေယာနှင့် ရွှေကို အလှူပေးခြင်းဖြင့် လလိတာမယ်တော်နှင့် ရှိဝဘုရား ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါစေ။ ထို့နောက် ဒုက္ခမရှိ၊ ကံဆိုးမရှိ၊ ခင်ပွန်းနှင့် ခွဲခွာခြင်းလည်း မရှိတော့။

Verse 52

प्राप्नोति नारी राजेन्द्र भृगुतीर्थाप्लवेन च । यस्तु नित्यं भृगुं देवं पश्येद्वै पाण्डुनन्दन

အို မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ ဘ္ရိဂု-တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် မိန်းမတစ်ဦးလည်း ဤကောင်းကျိုးများကို ရရှိနိုင်၏။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် နတ်တော် ဘ္ရိဂုကို ဖူးမြင်သူ—အို ပाण्डု၏သား—

Verse 53

आ ब्रह्मसदनं यावत्तत्रस्थैर्दैवतैः सह । यत्फलं समवाप्नोति तच्छृणुष्व नृपोत्तम

ဗြဟ္မာ၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာတိုင်အောင်—အဲဒီမှာ တည်နေသော နတ်များနှင့်အတူ—သူရရှိသော အကျိုးဖလကို နားထောင်ပါ၊ အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးမင်း။

Verse 54

सुवर्णशृङ्गीं कपिलां पयस्विनीं साध्वीं सुशीलां तरुणीं सवत्साम् । दत्त्वा द्विजे सर्वव्रतोपपन्ने फलं च यत्स्यात्तदिहैव नूनम्

ဝရတ (vrata) အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ထမ်းဆောင်သော ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ရွှေချိုင့်ရှိသော ကပီလာနွား—နို့ကြွယ်ဝ၊ သီလရှိ၊ သဘောကောင်း၊ အရွယ်နု၊ နွားကလေးနှင့်တကွ—လှူဒါန်းလျှင် ထိုလှူဒါန်းမှုမှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်အကျိုးကို ဤပင် သန့်ရှင်းသောဒေသ၌ပင် မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 55

समाः सहस्राणि तु सप्त वै जले म्रियेल्लभेद्द्वादशवह्निमध्ये । त्यजंस्तनुं शूरवृत्त्या नरेन्द्र शक्रातिथ्यं याति वै मर्त्यधर्मा

အို နရေန္ဒြ! မရ္တျဓမ္မအတိုင်း ရဲရင့်သော သဘောထားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူသည်—ရေထဲ၌ ခုနှစ်ထောင်နှစ် မရဏဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မီးတစ်ဆယ့်နှစ်လောင်ကြား၌ဖြစ်စေ—ရှက္ကရ (အိန္ဒြ) ၏ ဧည့်သည်ဂုဏ်ကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 56

आख्यानमेतच्च सदा यशस्यं स्वर्ग्यं धन्यं पुत्र्यमायुष्यकारि । शृण्वंल्लभेत्सर्वमेतद्धि भक्त्या पर्वणि पर्वण्याजमीढस्सदैव

ဤသန့်ရှင်းသော အာখ্যာန်သည် အမြဲတမ်း ကီर्तिပေး၍ ကောင်းကင်လောကကို ပေးစွမ်းသကဲ့သို့ မင်္ဂလာဖြစ်စေကာ သားသမီးပေး၍ အသက်ရှည်စေ၏။ ယင်းကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည်—အထူးသဖြင့် ပွဲတော်ကာလများနှင့် သန့်ရှင်းသော အခါအခွင့်များတွင်—ဤအကျိုးဖလအားလုံးကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏၊ အို အဇမီဍ္ဍ မျိုးနွယ်။

Verse 57

संन्यासं कुरुते यस्तु भृगुतीर्थे विधानतः । स मृतः परमं स्थानं गच्छेद्वै यच्च दुर्लभम्

ဘೃဂုတီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ သံန്യാസကို ခံယူသူသည် သေဆုံးပြီးနောက် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာဓာမကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 58

एतच्छ्रुत्वा भृगुश्रेष्ठो देवदेवेन भाषितम् । प्रहृष्टवदनो भूत्वा तत्रैव संस्थितो द्विजः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝက မိန့်ကြားသော စကားကို ကြားသိလျှင် ဘೃဂုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရှင်ဘೃဂုသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် မျက်နှာတောက်ပလာကာ ထိုဒွိဇမုနိသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ하였다။

Verse 59

तिरोभावं गते देवे भृगुः श्रेष्ठो द्विजोत्तमः । स्वमूर्ति तत्र मुक्त्वा तु ब्रह्मलोकं जगाम ह

ဒေဝတော် မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဒွိဇတို့အနက် အမြင့်ဆုံး ဘೃဂုသည် ထိုနေရာ၌ပင် ကိုယ်ရုပ်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 60

भृगुकच्छस्य चोत्पत्तिः कथिता तव पाण्डव । संक्षेपेण महाराज सर्वपामप्रणाशनी

အို ပाण्डဝ၊ အို မဟာရာဇာ၊ ဘೃဂုကચ્છ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ—ဤပုဏ္ဏကထာသည် အပြစ်နှင့် ကလేశ အမျိုးမျိုးကို ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 61

एतत्पुण्यं पापहरं क्षेत्रं देवेन कीर्तितम् । चतुर्युगसहस्रेण पितामहदिनं स्मृतम्

ဤပုဏ္ဏမြေ၊ အပြစ်ဖယ်ရှားသော က్షೇತ್ರကို ဒေဝတော်က ချီးမွမ်းကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ပိတామဟ (ဘြဟ္မာ) ၏ တစ်နေ့သည် စတုရ်ယုဂ အလှည့်တစ်ထောင်နှင့် တူသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 62

प्राप्ते ब्रह्मदिने विप्रा जायते युगसम्भवः । न पश्यामि त्विदं क्षेत्रमिति रुद्रः स्वयं जगौ

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဗြဟ္မာ၏နေ့ရောက်လာသော် ယုဂများသည် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်၏။ သို့ရာတွင် ရုဒ္ဒရသည် ကိုယ်တိုင်ကြေညာသည်—“ထိုအခါတောင် ဤသန့်ရှင်းသောဒေသကို ငါမမြင်မပျက် ဆက်လက်မြင်နေ၏”။

Verse 63

यः शृणोति त्विदं भक्त्या नारी वा पुरुषोऽपि वा । स याति परमं लोकमिति रुद्रः स्वयं जगौ

ဤအကြောင်းကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ မည်သူမဆို—မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ—အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကသို့ ရောက်၏ဟု ရုဒ္ဒရက ကိုယ်တိုင် ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 64

देवखाते नरः स्नात्वा पिण्डदानादिसत्क्रियाम् । यां करोति नृपश्रेष्ठ तामक्षयफलां विदुः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဒေဝခါတာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် ပိဏ္ဍဒါန အစရှိသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်သမျှသည် အကုန်မခန်းသော အကျိုးဖလကို ပေးသည်ဟု သိကြ၏။

Verse 65

य इमं शृणुयाद्भक्त्या भृगुकच्छस्य विस्तरम् । कोटितीर्थफलं तस्य भवेद्वै नात्र संशयः

ဘက္တိဖြင့် ဗြိဂုကச்ச၏ အသေးစိတ်အကြောင်းကို နားထောင်သူသည် ကုဋိတီရ္ထများ၏ အကျိုးဖလနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 182

अध्याय

အဓ္ဓာယ — အခန်းခေါင်းစဉ်။