Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 2
ततो मुखात्तस्य घना महोल्बणा निश्चेरुरिन्द्रायुधतुल्यरूपाः । घोराः पयोदा जगदन्धकारं कुर्वन्त ईशानवरप्रयुक्ताः
tato mukhāttasya ghanā maholbaṇā niścerurindrāyudhatulyarūpāḥ | ghorāḥ payodā jagadandhakāraṃ kurvanta īśānavaraprayuktāḥ
ထို့နောက် သူ၏ ပါးစပ်မှ အလွန်ထူထပ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးတိမ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အင်္ဒြဓနု (မိုးကောင်းကင်တံတား) ကဲ့သို့ အရောင်အသွင်ရှိ၏။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မိုးတိမ်များသည် ဣရှာန၏ ဝရပေးတော်မူခြင်းကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ စကြဝဠာတစ်ဝန်း အမှောင်ကို ဖုံးလွှမ်းစေ၏။
Śrī Markaṇḍeya
Listener: Kingly interlocutor (continuation)
Scene: From the mouth of a vast cosmic form, enormous thunderclouds billow forth; rainbows arc within them like Indra’s bow; the universe below is swallowed in shadow, hinting at imminent rains and renewal.
FAQs
Cosmic processes operate under divine governance; even destruction and renewal move by the Lord’s sanction, reminding one to align with dharma.
The Revā Khaṇḍa context glorifies Narmadā, but this verse specifically depicts the pralaya-clouds rather than a localized tīrtha.
No explicit ritual is stated; the verse emphasizes divine agency (Īśāna’s boon) behind cosmic events.