Adhyaya 178

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र गङ्गावाहकमुत्तमम् । नर्मदायां महापुण्यं भृगुतीर्थसमीपतः

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ နရမဒါမြစ်ပေါ်ရှိ အလွန်ပုဏ္ဏိယကြီးသော ဂင်္ဂါဝါဟက တီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ ဘೃဂု-တီရ္ထအနီး၌ တည်ရှိ၏။”

Verse 2

तत्र गङ्गा महापुण्या चचार विपुलं तपः । पुरा वर्षशतं साग्रं परमं व्रतमास्थिता

ထိုနေရာ၌ ပုဏ္ဏိယကြီးသော ဂင်္ဂါသည် တပသကို ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုလုပ်하였다; ရှေးကာလ၌ နှစ်တစ်ရာနှင့် ထပ်မံပို၍ အမြင့်ဆုံး ဝရတကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

Verse 3

ध्यात्वा देवं जगद्योनिं नारायणमकल्मषम् । आत्मानं परमं धाम सरित्सा जगतीपते

လောက၏ မူလရင်းမြစ်၊ အညစ်အကြေးကင်းသော နာရာယဏ ဒေဝကို ဓ്യာနပြု၍၊ မိမိကိုယ်ကို အမြင့်ဆုံး ဓာမဟု သဘောထားကာ၊ ထိုမြစ်သည် လောကပတိ ဘုရားကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူ하였다။

Verse 4

ततो जनार्दनो देव आगत्येदमुवाच ह

ထို့နောက် ဒေဝ ဂျနာရ္ဒန သည် ရောက်လာ၍ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 5

विष्णुरुवाच । तपसा तव तुष्टोऽहं मत्पादाम्बुजसम्भवे । मत्तः किमिच्छसे देवि ब्रूहि किं करवाणि ते

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်။ “ငါသည် သင်၏ တပဿာကြောင့် ပီတိဖြစ်၏၊ ငါ၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ ပေါက်ဖွားသော ဒေဝီရေ။ ငါထံမှ မည်သို့သော ဆုတောင်းကို လိုချင်သနည်း? ပြောလော့—ငါသည် သင့်အတွက် ဘာကို ပြုလုပ်ပေးရမည်နည်း”

Verse 6

गङ्गोवाच । त्वत्पादकमलाद्भ्रष्टा गङ्गा सहचरा विभो । यदृच्छया त्रिलोकेश वन्द्यमाना दिवौकसैः

ဂင်္ဂါက မိန့်တော်မူသည်။ “အို အရှင်ကြီး ဗိဘို၊ ကျွန်မ ဂင်္ဂါသည် သင်၏ အနီးကပ်အမှုထမ်းဖြစ်ပြီး သင်၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ လျှောကျကာ၊ ကံအလျောက် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါသည်။ အို သုံးလောက၏ အရှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတားတို့ကလည်း ကျွန်မကို ပူဇော်ကန်တော့ကြပါသည်”

Verse 7

नृपो भगीरथस्तस्मात्तपः कृत्वा सुदुष्करम् । समाराध्य जगन्नाथं शङ्करं लोकशङ्करम्

ထို့ကြောင့် ဘဂီရထ မင်းကြီးသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ပြုလုပ်ကာ၊ စကြဝဠာ၏ အရှင် ရှင်ကရ (သင်္ကရာ) ကို—လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးပြုရှင်—အပြည့်အဝ ပူဇော်၍ ပီတိတော်ရစေ하였다။

Verse 8

अवतारयामास हि मां पृथिव्यां धरणीधर । मया वै युवयोर्वाक्यादवतारः कृतो भुवि

သူသည် အမှန်တကယ် ကျွန်မကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေခဲ့ပါသည်၊ အို ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်သူ။ တကယ်တမ်းမှာ သင်တို့နှစ်ဦး၏ စကားတော်ကြောင့်ပင် ကျွန်မ၏ လောကသို့ ဆင်းသက်ခြင်း (အဝတာရ) သည် ပြီးမြောက်ခဲ့ပါသည်။

Verse 9

वैष्णवीमिति मां मत्वा जनः सर्वाप्लुतो मयि । ये वै ब्रह्मणो लोके ये च वै गुरुतल्पगाः

ကျွန်မကို ‘ဝိုင်ရှ္ဏဝီ’ ဟု ယူဆ၍ လူအပေါင်းတို့သည် ကျွန်မထဲ၌ ရေချိုးနှစ်မြှုပ်ကြသည်—ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတို့ပင်လည်းကောင်း၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးညစ်ညမ်းသူတို့ပင်လည်းကောင်း။

Verse 10

त्यागिनः पितृमातृभ्यां ये च स्वर्णहरा नराः । गोघ्ना ये मनुजा लोके तथा ये प्राणिहिंसकाः

မိဘကို စွန့်ပစ်သူများ၊ ရွှေကို ခိုးယူသူများ၊ နွားကို သတ်သူများနှင့် သက်ရှိအပေါင်းကို အန္တရာယ်ပြုသူများ—ထိုသူတို့အားလုံးသည်လည်း ငါ၏ သန့်ရှင်းမြတ်စွာကို ယုံကြည်၍ ငါ၌ ရေချိုးကြ၏။

Verse 11

अगम्यागामिनो ये च ह्यभक्ष्यस्य च भक्षकाः । ये चानृतप्रवक्तारो ये च विश्वासघातकाः

မသင့်တော်သော မိန်းမတို့ထံ သွားသူများ၊ မစားသင့်သော အရာကို စားသူများ၊ မုသာပြောသူများနှင့် ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူများ—ထိုသူတို့လည်း ငါ၏ သန့်ရှင်းမြတ်စွာကို ယုံကြည်၍ ငါ၌ မုန့်ချိုးမုန့်ချိုး မုဇ်ကြ၏။

Verse 12

देवब्राह्मणवित्तानां हर्तारो ये नराधमाः । देवब्रह्मगुरुस्त्रीणां ये च निन्दाकरा नराः

ဒေဝတော်များနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် အပ်နှံထားသော ဥစ္စာကို လုယူသူ အောက်တန်းလူများ၊ ထို့ပြင် ဒေဝများ၊ ဗြဟ္မာ၊ မိမိ၏ ဂုရုနှင့် မိန်းမတို့ကို အပြစ်တင်နিন্দာပြုသူများ—ထိုအပြစ်သားတို့လည်း ဤနေရာ၌ ပါဝင်ကြ၏။

Verse 13

ब्रह्मशापप्रदग्धा ये ये चैवात्महनो द्विजाः । भ्रष्टानशनसंन्यासनियतव्रतचारिणः

ဗြဟ္မာ၏ အပြစ်ဒဏ်(ရှာပ)ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသူများ၊ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့် ဒွိဇ(ဗြာဟ္မဏ)များ၊ ထို့ပြင် အစာရှောင်ခြင်း၊ သံဃာဝင်(စန္န്യാസ)ခြင်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ဝ్రတများ၏ စည်းကမ်းမှ လွဲချော်ကျဆုံးသူများ—ထိုသူတို့အားလုံးလည်း ဤနေရာ၌ အကျုံးဝင်ကြ၏။

Verse 14

तथैवापेयपेयाश्च ये च स्वगुरुनिन्दकाः । निषेधका ये दानानां पात्रदानपराङ्मुखाः

ထို့အတူ မသောက်သင့်သော အရာကို သောက်သူများ၊ မိမိ၏ ဂုရုကို နিন্দာပြုသူများ; ဒါန(လှူဒါန်း)ကောင်းမှုကို တားဆီးသူများနှင့် ထိုက်တန်သော လက်ခံသူတို့အား ပေးလှူခြင်းမှ မျက်နှာလွှဲသူများ—ထိုသူတို့အားလုံးလည်း ဤနေရာ၌ ပါဝင်ကြ၏။

Verse 15

ऋतुघ्ना ये स्वपत्नीनां पित्रोः सेहपरा न हि । बान्धवेषु च दीनेषु करुणा यस्य नास्ति वै

မိမိဇနီး၏ သင့်တော်သော ရတုကာလကို ချိုးဖောက်သူ၊ မိဘတို့အပေါ် ချစ်ခင်ကာ သဒ္ဓါဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု မရှိသူ၊ ဒုက္ခရောက်သော ဆွေမျိုးနှင့် အားနည်းသူတို့အပေါ် ကရုဏာမရှိသူ—ထိုသူတို့လည်း (ဤအစုတွင်) ပါဝင်သည်။

Verse 16

क्षेत्रसेतुविभेदी च पूर्वमार्गप्रलोपकः । नास्तिकः शास्त्रहीनस्तु विप्रः सन्ध्याविवर्जितः

လယ်ကွင်းနယ်နိမိတ်နှင့် တံတား/တောင်တန်းတားဆီးမှုများကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများကို ဖျက်ပျက်ပျောက်ကွယ်စေသူ၊ နာස්တိက၊ သာස්တရမရှိသော ဗြာဟ္မဏ၊ နှင့် သန္ဓျာပူဇာကို စွန့်ပစ်သော ဗြာဟ္မဏ—(အားလုံးပါဝင်သည်)။

Verse 17

अहुताशी ह्यसंतुष्टः सर्वाशी सर्वविक्रयी । कदर्या नास्तिकाः क्रूराः कृतघ्ना ये द्विजायः

အဟုတိ/ပူဇာမပြုဘဲ စားသောက်သူ၊ အမြဲမတင်းတိမ်သူ၊ အရာရာကို စားသောက်သူ၊ အရာရာကို ရောင်းချသူ၊ ကပ်စေးနည်း၊ နာස්တိက၊ ကြမ်းတမ်း၊ ကျေးဇူးမသိသူ—ထိုသို့သော ဒွိဇတို့သည် ပတိတ (ကျဆုံး) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 18

पैशुन्या रसविक्रेयाः सर्वकालविनाकृताः । स्वगोत्रां परगोत्रां वा ये भुञ्जन्ति द्विजाधमाः

အပြစ်တင်စကားဖြန့်သူ၊ အရသာ/ပျော်ရွှင်မှုအရာများကို ရောင်းချသူ၊ အချိန်တိုင်း အဓမ္မကိစ္စ၌ လုံးဝလက်လွှတ်မထားသူ၊ နှင့် မိမိဂိုತ್ರ သို့မဟုတ် အခြားဂိုತ್ರ၏ မိန်းမတို့နှင့် ကာမဘောဂပြုသော နိမ့်ကျသော ဗြာဟ္မဏ—(အားလုံးပါဝင်သည်)။

Verse 19

ते मां प्राप्य विमुच्यन्ते पापसङ्घैः सुसंचितैः । तत्पापक्षारतप्ताया न शर्म मम विद्यते

သူတို့သည် ငါ့ထံ ရောက်လာသောအခါ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေးများမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ သို့သော် အပြစ်၏ ချွတ်ယွင်းကာလောင်ကျွမ်းစေသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ငါ့အတွက်ပင် ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိ။

Verse 20

तथा कुरु जगन्नाथ यथाहं शर्म चाप्नुयाम् । एवमुक्तस्तु देवेशस्तुष्टः प्रोवाच जाह्नवीम्

“အို လောက၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်လည်း ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိနိုင်အောင် ထိုသို့ ပြုတော်မူပါ။” ဟူ၍ လျှောက်ထားသဖြင့် နတ်တို့၏အရှင်သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ ဇာဟ္နဝီအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 21

विष्णुरुवाच । अहमत्र वसिष्यामि गङ्गाधरसहायवान् । प्रविशस्व सदा रेवां त्वमत्रैव च मूर्तिना

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်—“ဤနေရာ၌ ငါနေထိုင်မည်၊ ဂင်္ဂါဓရ (ရှီဝ) ၏ အကူအညီဖြင့်။ သင်သည် ရေဝါမြစ်ထဲသို့ အမြဲဝင်ရောက်၍ ဤနေရာ၌ပင် ကိုယ်ထင်ရှားသော ရုပ်ကာယဖြင့် တည်နေပါ။”

Verse 22

मम पादतलं प्राप्य वह त्रिपथगामिनि । यदा बहूदककाले नर्मदाजलसंभृता

“အို လမ်းသုံးပါးသို့ စီးဆင်းသော မြစ်တော်၊ ငါ၏ ခြေဖဝါးအောက်ကို ရောက်ပြီးနောက် ဆက်လက်စီးဆင်းလော့။ ရေများပြားသော ကာလရောက်သော် နရမဒါရေဖြင့် သင်ပြည့်ဝလိမ့်မည်။”

Verse 23

प्रावृट्कालं समासाद्य भविष्यति जलाकुला । प्लाव्योभयतटं देवी प्राप्य मामुत्तरस्थितम्

“မိုးရာသီရောက်လာသော် သူမသည် ရေဖြင့် လှုပ်ရှားပြည့်လျှံလိမ့်မည်။ မြောက်ဘက်၌ ငါ့ထံ ရောက်လာသောအခါ ဒေဝီသည် ကမ်းနှစ်ဖက်လုံးကို ရေဖြင့် လွှမ်းမိုးလိမ့်မည်။”

Verse 24

प्लावयिष्यति तोयेन यदा शङ्खं करे स्थितम् । तदा पर्वशतोद्युक्तं वैष्णवं पर्वसंज्ञितम्

“သူမသည် လက်ထဲ၌ တည်ရှိသော သင်္ခကို ရေဖြင့် လွှမ်းမိုးသည့်အခါ၊ ထိုအချိန်ကို ‘ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပရဝ’ ဟု ကြေညာမည်—ပွဲတော်တစ်ရာနှင့် တန်သော သန့်ရှင်းသည့် ဝတ်ပြုကာလဖြစ်၏။”

Verse 25

न तेन सदृशं किंचिद्व्यतीपातादिसंक्रमम् । अयने द्वे च न तथा पुण्यात्पुण्यतरं यथा

ဗျတီပာတ စသည့် နက္ခတ်ဆုံချက်များနှင့် အခြားသင်္ကြန်ကာလများ၊ ထို့ပြင် အယန နှစ်ပါး (ဥတ္တရာယန၊ ဒက္ခိဏာယန) တို့တောင်လည်း ဤကာလနှင့် မတူမညီနိုင်; အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ သာမန်ပုဏ္ဏထက်ပင် ပိုမိုပုဏ္ဏဖြစ်စေသော ကာလဖြစ်သည်။

Verse 26

तस्मिन्पर्वणि देवेशि शङ्खं संस्पृश्य मानवः । स्नानमाचरते तोये मिश्रे गाङ्गेयनार्मदे

အို ဒေဝေရှီ! ထိုသန့်ရှင်းသော ပရဝဏီကာလ၌ လူသည် သင်္ခ (ခရုခွံ) ကို ထိတွေ့ပြီး၊ ဂင်္ဂါရေစီးနှင့် နရမဒါရေ ပေါင်းစည်းနေသော ရေထဲတွင် ရေချိုးကာ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 27

पुण्यं त्वशेषपुण्यानां मङ्गलानां च मङ्गलम् । विष्णुना विधृतो येन तस्माच्छान्तिः प्रचक्रमे

ဤသည်မှာ ပုဏ္ဏအားလုံး၏ ပုဏ္ဏ၊ မင်္ဂလာအားလုံး၏ မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။ ဗိဿဏုက ထောက်ခံထားသောကြောင့် ဤမှတဆင့် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 28

तत्रान्तं पापसङ्घस्य ध्रुवमाप्नोति मानवः । शङ्खोद्धारे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

ထိုနေရာ၌ လူသည် စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေး၏ အဆုံးကို မလွဲမသွေ ရောက်ရှိသည်။ သင်္ခောဒ္ဓာရ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ပြုရမည်။

Verse 29

तृप्तास्ते द्वादशाब्दानि सिद्धिं च सार्वकामिकीम् । गङ्गावहे तु यः श्राद्धं शङ्खोद्धारे प्रदास्यति

သူတို့ (ပိတೃများ) သာယာတೃप्त၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် နေကြသည်၊ လူသည်လည်း ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည်။ ဂင်္ဂါရေစီး၌ သင်္ခောဒ္ဓာရတွင် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်သူသည် ဤအကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 30

तेन पिण्डप्रदानेन नृत्यन्ति पितरस्तथा । शङ्खोद्धारे नरः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ

ထိုပိဏ္ဍပူဇာပေးလှူခြင်းကြောင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် ကသိုလ်ပျော်ရွှင်၍ ကခုန်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ ရှင်ခေါဓ္ဓာရ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ဘလနှင့် ကေရှဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

रात्रौ जागरणं कृत्वा शुद्धो भवति जाह्नवि । यत्त्वं लोककृतं कर्म मन्यसे भुवि दुःसहम्

အို ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ညတစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ ပြုလုပ်လျှင် လူသည် သန့်စင်ဖြူစင်လာသည်။ သင်က လောက၌ လူတို့ပြုသော ကర్మဟု ထင်၍ ခံရခက်သည်ဟု ယူဆသော အမှု…

Verse 32

तस्मिन्पर्वणि तत्सर्वं तत्र स्नात्वा व्यपोहय । एवमुक्त्वा नरश्रेष्ठ विष्णुश्चान्तरधीयत

ထိုပဗ္ဗဏီအခါသန့်မြတ်၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ အကုန်လုံးသော (အပြစ်နှင့် မသန့်စင်မှု) ကို ဆေးကြောဖယ်ရှားလော့။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို လူထူးလူမြတ်၊ ဗိဿဏုသည် မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 33

तदाप्रभृति तत्तीर्थं गङ्गावाहकमुत्तमम् । ब्रह्माद्यैरृषिभिस्तात पारम्पर्यक्रमागतैः

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုအထူးမြတ်သော တီရ္ထကူးကန်သည် ‘ဂင်္ဂါဝါဟက’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာ၏။ အို ချစ်သူ၊ ဘြဟ္မာမှအစပြုသော ရှင်ရသီတို့သည် ပရမ္ပရာအစဉ်အလာအတိုင်း ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကာ ဂုဏ်ပြုလေ့ရှိကြ၏။

Verse 34

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्तिभावेन भारत । गङ्गातीर्थे तु स स्नातः समस्तेषु न संशयः

အို ဘာရတ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ရေချိုးသူသည် ဂင်္ဂါ၏ တီရ္ထများ၌ ရေချိုးပြီးသူဟု မှတ်ယူရမည်—ထို့ပြင် တီရ္ထအားလုံး၌ပင် ရေချိုးပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သံသယမရှိ။

Verse 35

तत्र तीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । अनिवर्तिका गतिस्तेषां विष्णुलोकात्कदाचन

ထိုတီရ္ထ၌ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်၍ သီလသမာဓိဖြင့် လေ့ကျင့်ပြီးသားသော လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ကွယ်လွန်လျှင်၊ သူတို့၏ သွားရာလမ်းသည် မပြန်လှည့်နိုင်သော ကတိဖြစ်၍ ဝိෂ္ဏုလောကမှ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာကြ။