Adhyaya 110

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အပြစ်ကို ဆေးကြောပြီးလျှင် မဟာပာတကကို ဖျက်ဆီးသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် ချက်ကရတီရ္ထအနီး၌ ဗိဿဏုက ရှေးကာလကတည်းက တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်။

Verse 2

निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च

ကြောက်မက်ဖွယ် ဒာနဝတို့ကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဇနာဒနသည် ထိုလုပ်ရပ်မှ ပေါ်ထွက်လာသော အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဒာနဝကြောင့် ဖြစ်သော အန္တရာယ်ဒုက္ခကိုလည်း ငြိမ်းစေရန် ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။

Verse 3

तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः

ထိုတီရ္ထ၌ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အလွန်ကြီးမားသော တပသကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် တင်းကျပ်သော မောနဝရတ်—တိတ်ဆိတ်ခြင်း၏ သစ္စာကတိကို ခံယူတော်မူရာ၊ ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့အတွက်ပင် မဖြစ်နိုင်သော အကျင့်ဖြစ်၏။

Verse 4

स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्

ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဒွိဇတို့အား အမျိုးမျိုးသော ဒါနများ ပေးလှူလျှင်၊ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ရှိသူပင် ထိုခဏချင်း ဝိုင်ရှ္ဏဝပဒ—ဗိဿနု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာဌာန—သို့ ရောက်ရှိနိုင်၏။

Verse 5

एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः

ဤသို့ ဝိဓိနည်းလမ်းနှင့် ကိုယ်ကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းထားလျှင်၊ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကို ပြုမိသူပင် ရေချိုး၍ သတ်မှတ်ထားသော နည်းအတိုင်း ဇပ်ပ (japa) ကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်ကျဆုံးမှုနှင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 110

। अध्याय

“အဓ္ဓာယ” — အခန်းအမှတ်/အဆုံးသတ်အမှတ်။