Adhyaya 36
Vayaviya SamhitaUttara BhagaAdhyaya 3670 Verses

लिङ्ग-बेर-प्रतिष्ठाविधिः / The Procedure for Installing the Liṅga and the Bera (Icon)

အဓ್ಯಾಯ ၃၆ တွင် ကృష్ణက သီဝက သင်ကြားသည့် လိင်္ဂနှင့် ဘေရ (တင်သွင်းထားသော ရုပ်တော်) အတွက် အကောင်းဆုံး ပရတိဋ္ဌာနည်းကို မေးမြန်းသည်။ ဥပမညုက အစဉ်လိုက် ညွှန်ကြားသည်—မကောင်းသည့်နေ့မဟုတ်ဘဲ လင်းလက်သော ပက္ခဝါတွင် မင်္ဂလာနေ့ရွေးခြင်း၊ သာသနာစာတမ်းအတိုင်း အရွယ်အစားဖြင့် လိင်္ဂပြုလုပ်ခြင်း၊ မြေကို စိစစ်ပြီး မင်္ဂလာနေရာရွေးခြင်း။ အစပိုင်း အုပစာရများပြုကာ ဂဏေရှပူဇာဖြင့် စတင်ပြီး နေရာသန့်စင်ကာ လိင်္ဂကို ရေချိုးရာသို့ ရွှေ့သည်။ ရွှေတံဖြင့် ကုင်ကူမ စသည့် အရောင်ဖြင့် ရှိလ္ပသတ်တရားအတိုင်း အမှတ်အသားရေးထိုးသည်။ လိင်္ဂနှင့် ပိဏ္ဍိကာကို မြေ-ရေဖျော်ရည်များနှင့် ပဉ္စဂဝျာဖြင့် သန့်စင်သည်။ ပီဋ္ဌာ/ဝေဒိကာနှင့်အတူ ပူဇာပြီးနောက် ဒေဝရေကန်သို့ ယူဆောင်ကာ အဓိဝါသ (အနားယူ၍ သက်ဝင်စေခြင်း) အတွက် တင်ထားသည်။ အဓိဝါသခန်းကို တိုရဏ၊ အကာအရံ၊ ဒರ್ಭကွင်း၊ ဒိသအရပ်၈ ဆင်များ၊ ဒိက്പာလ ကုမ္ဘ ၈ လုံးနှင့် အဋ္ဌမင်္ဂလ သင်္ကေတများဖြင့် ပြင်ဆင်ကာ ဒိက్పာလများကို ပူဇာသည်။ အလယ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော ပီဋ္ဌာတင်၍ ကြာပန်းအာသန ပုံစံဖြင့် အမှတ်အသားပြုကာ တောက်ပသော/သစ်သားပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။

Shlokas

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । लिंगस्यापि च बेरस्य शिवेन विहितं यथा

သီရိကృష్ణက ပြော၏— «အရှင်မြတ်၊ လင်္ဂနှင့် ဘေရ (ရုပ်တု) နှစ်မျိုးစလုံးအတွက် ရှိဝက သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပရတိဋ္ဌာနည်းလမ်းကို ကြားလိုပါသည်»။

Verse 2

उपमन्युरुवाच । अनात्मप्रतिकूले तु दिवसे शुक्लपक्षके । शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कुर्याल्लिंगं प्रमाणवत्

ဥပမန်ယူက ပြော၏— «မိမိအတ္တကို မထိခိုက်သော (အကောင်းမြတ်သော) နေ့၌၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) အတွင်း၊ ရှိဝ၏ သာသနာကျမ်းများတွင် ဆိုထားသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း အတိုင်းအတာမှန်ကန်သော ရှိဝလင်္ဂကို ပြုလုပ်ရမည်»။

Verse 3

स्वीकृत्याथ शुभस्थानं भूपरीक्षां विधाय च । दशोपचारान्कुर्वीत लक्षणोद्धारपूर्वकान्

မင်္ဂလာရှိသောနေရာကို ရွေးချယ်ပြီး မြေပြင်ကို သေချာစွာ စိစစ်ပြီးနောက်၊ နေရာကို မှန်ကန်စွာ အမှတ်အသားပြု၍ ပြင်ဆင်ခြင်းမှ စတင်ကာ ပူဇော်ဝတ်ပြုမှု၏ ဆယ်ပါးသော ဥပစာရများကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ကြောင့် သီဝဘုရားအတွက် အခမ်းအနားသည် မှန်ကန်စွာ တည်မြဲစေမည်။

Verse 4

तेषां दशोपचाराणां पूर्वं पूज्य १ विनायकम् । स्थानशुद्ध्यादिकं कृत्वालिंगं स्नानालयं नयेत्

ထို ဒသဩပစာရ (အခမ်းအနားဆယ်ပါး) အတွင်း၌ အရင်ဆုံး ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် နေရာသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုများကို ပြုလုပ်ပြီး သီဝလင်္ဂကို ရေချိုးအဘိသေက အတွက် ရေချိုးရာသို့ ယူဆောင်သွားရမည်။

Verse 5

शलाकया कांचनया २ कुंकुमादिरसाक्तया । लक्षितं लक्षणं शिल्पशास्त्रेण विलिखेत्ततः

ထို့နောက် ကုန်ကူမ (နံ့သာနီ) စသည့် အရည်တွင် စိမ်ထားသော ရွှေသား စလက်တံ (stylus) ဖြင့်၊ သီလ္ပရှာသ္တရ (ပုံသဏ္ဍာန်သင်္ကေတဗေဒ) အညွှန်းအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော မင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ထွင်းရေးရမည်။

Verse 6

अष्टमृत्सलिलैर्वाथ पञ्चमृत्सलिलैस्तथा । लिङ्गं पिंडिकया सार्धं पञ्चगव्यैश्च शोधयेत्

ရှစ်မျိုးသော သန့်မြေ (aṣṭamṛt) နှင့် ရေကို ရောစပ်ထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ငါးမျိုးသော သန့်မြေ (pañcamṛt) နှင့် ရေကို ရောစပ်ထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ လင်္ဂကို ပိဏ္ဍိကာ (အခြေခံပလက်ဖောင်း) နှင့်အတူ ရိတုသန့်စင်ရမည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စဂဗျ (နွားမှ ဆင်းသက်သော သန့်စင်ပစ္စည်းငါးပါး) ဖြင့်လည်း သုတ်သင်သန့်စင်ရမည်။

Verse 7

सवेदिकं समभ्यर्च्य दिव्याद्यं तु जलाशयम् । नीत्वाधिवासयेत्तत्र लिंगं पिंडिकया सह

ဝေဒိကာ (ပူဇော်ရာအလ္တာ) နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ရေကန်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပူဇော်ထိုက်သော ဒိဗ္ဗရေကို ယူဆောင်ကာ ထိုနေရာ၌ လင်္ဂကို ပိဏ္ဍိကာနှင့်အတူ အဓိဝါသ (ကိန်းဝပ်တင်မြှောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

अधिवासालये शुद्धे सर्वशोभासमन्विते । सतोरणे सावरणे दर्भमालासमावृते

သန့်ရှင်းသော အဓိဝာသခန်းမ၌၊ အလှအပ အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး—မင်္ဂလာတံခါးပေါက်နှင့် သင့်လျော်သော အကာအရံများပါရှိကာ၊ သန့်ရှင်းသော ဒರ್ಭမြက် ပန်းကုံးများဖြင့် ပတ်လည်ဝန်းရံထားသောနေရာ၌—ဓမ္မပူဇာအခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 9

दिग्गजाष्टकसंपन्ने दिक्पालाष्टघटान्विते । अष्टमंगलकैर्युक्ते कृतदिक्पालकार्चिते

ထိုနေရာသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာ၏ ဆင်ကြီးရှစ်ကောင်ဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ အရပ်စောင့်ဒေဝတားရှစ်ပါးနှင့် ပူဇော်ကလသ်အိုးများပါဝင်ကာ၊ မင်္ဂလာအမှတ်အသားရှစ်ပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ဒိက္ပာလများကလည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ထားသည်။

Verse 10

तेजसं दारवं वापि कृत्वा पद्मासनांकितम् । विन्यसेन्मध्यतस्तत्र विपुलं पीठकालयम्

တောက်ပ၍ မင်္ဂလာရှိသော အာသနကို—တောက်ပြောင်သော သတ္တုဖြစ်စေ သစ်ဖြစ်စေ—ပဒ္မအာသန အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် အမှတ်အသားထားကာ ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပူဇော်ရာ ပီဋ္ဌ (pīṭha) အတွက် ကျယ်ဝန်းသော အခြေခံပလက်ဖောင်းကို တင်ထားရမည်။

Verse 11

द्वारपालान्समभ्यर्च्य भद्रादींश्चतुरःक्रमात् । समुद्रश्च विभद्रश्च सुनंदश्च विनंदकः

တံခါးစောင့်များကို ဘဒ္ရမှ စ၍ အစဉ်လိုက် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်—အမည်အားဖြင့် သမုဒ္ရ၊ ဝိဘဒ္ရ၊ သုနန္ဒ၊ ဝိနန္ဒက—ဟူသည့်သူတို့ကို ပူဇော်ကာ ရိတုအဆင့်များသို့ ဆက်လက်တိုးတက်သည်။

Verse 12

स्नापयित्वा समभ्यर्च्य लिंगं वेदिकया सह । सकूर्चाभ्यां तु वस्त्राभ्यां समावेष्ट्यं समंततः

ရှီဝလင်္ဂကို ဝေဒိကာနှင့်အတူ ရေချိုးပေး၍ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကူးර්ချာ အနားစည်းပါသော အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ပတ်လည်လုံးဝ ထုပ်ပိုးရမည်။

Verse 13

प्रापय्य शनकैस्तोयं पीठिकोपरि शाययेत् । प्राक्शिरस्कमधःसूत्रं पिंडिकां चास्य पश्चिमे

ရေကို တဖြည်းဖြည်း သွန်းလောင်းပြီးနောက် ပီဋ္ဌိကာပေါ်တွင် တင်အိပ်စေရာ၏။ ခေါင်းကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေ၍၊ လမ်းညွှန်ကြိုးကို အောက်ဘက်တွင်ထားကာ၊ အနောက်ဘက်တွင် အောက်ခံပတ်လုံး (ပိဏ္ဍိကာ) ကိုထားရမည်။

Verse 14

सर्वमंगलसंयुक्तं लिंगं तत्राधिवासयेत् । पञ्चरात्रं त्रिरात्रं वाप्येकरात्रमथापि वा

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာအင်္ဂါရပ် အစုံအလင်ပါဝင်သော လိင်္ဂကို အဓိဝါသန (တည်နေစေခြင်း) နှင့် သင်္ကာရဖြင့် တင်မြှောက်တည်သွင်းကာ၊ ငါးည သို့မဟုတ် သုံးည သို့မဟုတ် တစ်ညတည်းပင် သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်စေရာ၏။

Verse 15

विसृज्य पूजितं तत्र शोधयित्वा च पूर्ववत् । संपूज्योत्सवमार्गेण शयनालयमानयेत्

ထိုနေရာ၌ ပူဇော်မှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယခင်ကဲ့သို့ ထပ်မံသန့်စင် (နေရာနှင့် ပစ္စည်းများ) ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပွဲတော်နည်းဖြင့် သင့်တော်စွာ ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီး၊ သန့်မြတ်ထားသော သင်္ကေတ/ဒေဝတားကို အိပ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရမည်။

Verse 16

तत्रापि शयनस्थानं कुर्यान्मंडलमध्यतः । शुद्धैर्जलैः स्नापयित्वा लिंगमभ्यर्चयेत्क्रमात्

ထိုနေရာ၌လည်း သင်္ကာရပြုထားသော မဏ္ဍလအလယ်ဗဟို၌ အိပ်ရာနေရာကို ပြုလုပ်ရမည်။ သန့်ရှင်းသော ရေများဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုးပေးပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အလာအတိုင်း လိင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

ऐशान्यां पद्ममालिख्य शुद्धलिप्ते महीतले । शिवकुंभं शोधयित्वा तत्रावाह्य शिवं यजेत्

သန့်စင်၍ အသစ်လိမ်းထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဦးတည်ရာ၌ ကြာပန်းကို ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ရှိဝကుంభ (သင်္ကာရရေခွက်/အိုး) ကို အခမ်းအနားဖြင့် သန့်စင်ကာ၊ ထိုအိုးထဲသို့ သခင်ရှင် သီဝကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်တင်သွင်း) ပြု၍ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

वेदीमध्ये सितं पद्मं परिकल्प्य विधानतः । तस्य पश्चिमतश्चापि चंडिकापद्ममालिखेत्

ဗေဒိအလယ်၌ ဓမ္မနည်းတော်အတိုင်း အဖြူရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို စီမံတင်ဆင်ရမည်။ ထို့၏ အနောက်ဘက်တွင်လည်း စဏ္ဍိကာ၏ ကြာပန်းအာသနကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 19

क्षौमाद्यैर्वाहतैर्वस्त्रैः पुष्पैर्दर्भैरथापि वा । प्रकल्प्य शयनं तस्मिन्हेमपुष्पं विनिक्षिपेत्

လင်နင်နှင့် အခြားကောင်းစွာလျော်ဖွတ်ထားသော အဝတ်များ—သို့မဟုတ် ပန်းများနှင့် ဒರ್ಭမြက်တို့ဖြင့်ပင်—သန့်ရှင်းသော အိပ်ရာကို စီမံပြုလုပ်ရမည်။ ထိုအိပ်ရာပေါ်တွင် ရွှေပန်းကို ပူဇော်အဖြစ် တင်ထားရမည်။

Verse 20

तत्र लिंगं समानीय सर्वमंगलनिःस्वनैः । रक्तेन वस्त्रयुग्मेन सकूर्चेन समंततः

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာသံများနှင့် အာရှီဝါဒသံများကြားတွင် ရှိဝလင်္ဂကို သင့်တော်ရာသို့ ယူဆောင်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် အနီရောင်အဝတ်နှစ်ထည်ကို ကူးရ္စ (kūrca) သန့်မြတ်သောအမွှေးတုတ်နှင့်အတူ လင်္ဂ၏ပတ်လည် အရပ်ရပ်၌ စီမံတင်ဆင်ရမည်။

Verse 21

सह पिंडिकयावेष्ट्य शाययेच्च यथा पुरा । पुरस्तात्पद्ममालिख्य तद्दलेषु यथाक्रमम्

ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) သေးငယ်သောအလုံးနှင့်အတူ ထုပ်ပိုးကာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အိပ်ချထားရမည်။ ထို့နောက် ရှေ့ဘက်တွင် ကြာပန်းကို ရေးဆွဲပြီး ၎င်း၏ ပွင့်ဖတ်များပေါ်တွင် အစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 22

विद्येशकलशान्न्यस्येन्मध्ये शैवीं च वर्धनीम् । परीत्य पद्मत्रितयं जुहुयुर्द्विजसत्तमाः

ဗိဒ္ဓေရှ ကလသများကို တင်ထားပြီး အလယ်၌ ရှိုင်ဝ ‘ဝဓ္ဓနီ’ အိုးကို ထားလျက်၊ ဒွိဇအထူးမြတ်သော ပုရောဟိတ်တို့သည် ကြာပန်းမဏ္ဍလ သုံးခုကို ပတ်လည်လှည့်ကာ သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမအဟုတိများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 23

ते चाष्टमूर्तयः कल्प्याः पूर्वादिपरितः स्थिताः । चत्वारश्चाथ वा दिक्षु स्वध्येतारस्सजापकाः

ထိုအရှစ်မူရတိများကို အရှေ့ဘက်မှစ၍ ပတ်လည်အရပ်အနှံ့ တည်ရှိသကဲ့သို့ သေချာစွာ စိတ်တွင်ပုံဖော်၍ သမ္မာဓိဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။ ထို့ပြင် အရပ်လေးဘက်၌လည်း ဝေဒသုတ်ဖတ်သူများနှင့် ဂျပ (မန်တရ) ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုသူများဖြစ်သော အထောက်အကူလေးဦး ရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ရွတ်ဆိုခြင်း၌ အမြဲတမ်း ပါဝင်နေကြသည်။

Verse 24

जुहुयुस्ते विरंच्याद्याश्चतस्रो मूर्तयः स्मृताः । दैशिकः प्रथमं तेषामैशान्यां पश्चिमे ऽथ वा

ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) မှစ၍ စတင်သော ပုံသဏ္ဍာန်များကို လေးပါးသော ထင်ရှားသည့် မူရတိများဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ထိုသူတို့သည် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ထိုလေးပါးအနက် «ဒိုင်ရှိက» (လမ်းညွှန်၍ ဒိက္ခာပေးသော ပုံသဏ္ဍာန်) သည် ပထမဖြစ်၍—အိရှာန (မြောက်အရှေ့) တွင် သို့မဟုတ် အနောက်တွင် တည်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

प्रधानहोमं कुर्वीत सप्तद्रव्यैर्यथाक्रमम् । आचार्यात्पादमर्धं वा जुहुयुश्चापरे द्विजाः

သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းခုနစ်မျိုးကို အစဉ်လိုက် အသုံးပြု၍ အဓိကဟောမ (pradhāna-homa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အချို့သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များသည်လည်း အာစာရျ (ဆရာ) ထံမှ ရရှိသည့် အညွှန်းအတိုင်း မီးထဲသို့ လေးပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်အပိုင်းကို ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 26

प्रधानमेकमेवात्र जुहुयादथ वा गुरुः । पूर्वं पूर्णाहुतिं हुत्वा घृतेनाष्टोत्तरं शतम्

ဤနေရာ၌ အဓိကအာဟုတိကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ဂုရုက ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ အရင်ဆုံး ပူဏ္ဏာဟုတိ (ပြည့်စုံသော အာဟုတိ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် အာဟုတိ တစ်ရာရှစ်ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 27

मूर्ध्नि मूलेन लिंगस्य शिवहस्तं प्रविन्यसेत् । शतमर्धं तदर्धं वा क्रमाद्द्रव्यैश्च सप्तभिः

လင်္ဂ၏ အမြစ် (မူလ) နှင့် ကိုက်ညီအောင် ခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် «ရှီဝဟတ်» (ရှီဝမုဒြာ လက်ဟန်) ကို တင်ထားပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းခုနစ်မျိုးဖြင့် အစဉ်လိုက် အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်—တစ်ရာ (ပူဇော်ခြင်း/ရွတ်ဆိုခြင်း) အပြည့် သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက်၊ သို့မဟုတ် ထိုတစ်ဝက်၏ တစ်ဝက်ကို လုပ်နိုင်သည်။

Verse 28

हुत्वाहुत्वा स्पृशेल्लिंगं वेदिकां च पुनः पुनः । पूर्णाहुतिं ततो हुत्वा क्रमाद्दद्याच्च दक्षिणाम्

အဟုတိများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ပူဇော်သူသည် ရှီဝလင်္ဂနှင့် ဝေဒိကာကို မကြာခဏ ထိတွေ့ရမည်။ ထို့နောက် ပူර්ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 29

आचार्यात्पादमर्धं वा होत्ःणां स्थपतेरपि । तदर्धं देयमन्येभ्यः सदस्येभ्यश्च शक्तितः

ပူဇော်ခပေးရမည့် အခကြေးငွေမှ အာစာရျ (ဆရာတော်) ထံသို့ လေးပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်ကို ပေးလှူရမည်။ ထို့အတူ ဟောတೃ ပုရောဟိတ်များနှင့် စ္ထပတိ (ပွဲတော်ကြီးကြပ်သူ) ထံသို့လည်း ပေးရမည်။ ထိုအပိုင်း၏ တစ်ဝက်ကို မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အခြားပွဲတော်အမှုထမ်းများနှင့် ပညာရှိအသင်းဝင်များထံ ခွဲဝေပေးရမည်။

Verse 30

ततः श्वभ्रे वृषं हैमं कूर्चं वापि निवेश्य च । मृदंभसा पञ्चगव्यैः पुनः शुद्धजलेन च

ထို့နောက် အပေါက်တစ်ခုအတွင်း ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော နွားထီးတစ်ကောင်ကို ထားသွင်းရမည်၊ သို့မဟုတ် ပူဇော်ရေး kūrca အစုကို ထားသွင်းရမည်။ ထို့နောက် မြေနှင့်ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ နွား၏ ထုတ်ကုန်ငါးမျိုး (pañcagavya) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထပ်မံ၍ သန့်ရေဖြင့်လည်းကောင်း သန့်စင်ရမည်။

Verse 31

शोधितां चंदनालिप्तां श्वभ्रे ब्रह्मशिलां क्षिपेत् । करन्यासं ततः कृत्वा नवभिः शक्तिनामभिः

သန့်စင်ပြီး စန္ဒကူးလိမ်းထားသော ဘြဟ္မ-ရှီလာ (Brahma-śilā) ကို ပြင်ဆင်ထားသော အပေါက်ထဲသို့ ချထားရမည်။ ထို့နောက် kara-nyāsa ကို ပြုလုပ်ကာ သက္တိကိုးပါး၏ နာမများကို ခေါ်ယူ၍ လက်များကို သက္ကာသွင်း သန့်မြတ်စေရမည်။

Verse 32

हरितालादिधातूंश्च बीजगंधौषधैरपि । शिवशास्त्रोक्तविधिना क्षिपेद्ब्रह्मशिलोपरि

ထို့ပြင် ဟရိတာလ (orpiment) စသည့် သတ္တုများကိုလည်း မျိုးစေ့များ၊ အနံ့သာပစ္စည်းများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့်အတူ ဘြဟ္မ-ရှီလာ (Brahma-śilā) ပေါ်တွင် ရှိဝသတ္တရတွင် ဖော်ပြထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း တိတိကျကျ ထားရမည်။

Verse 33

प्रतिलिंगं तु संस्थाप्य क्षीरं वृक्षसमुद्भवम् । स्थितं बुद्ध्वा तदुत्सृज्य लिंगं ब्रह्मशिलोपरि

အစားထိုး လိင်္ဂကို တည်ထားပြီး သစ်ပင်မှ ထွက်လာသော နို့ရည်ကဲ့သို့သော စေးရည်ကို ထိုလိင်္ဂပေါ်၌ တင်လေ၏။ ထိုအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီဟု သိမြင်သော် ထိုကို ထားခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မ-ရှီလာ ကျောက်ပေါ်၌ လိင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 34

प्रागुदक्प्रवरां किंचित्स्थापयेन्मूलविद्यया । पिंडिकां चाथ संयोज्य शाक्तं मूलमनुस्मरन्

မူလဗိဒ္ယာ (အခြေခံမန္တရ) ဖြင့် အရှေ့နှင့် မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ် လှည့်စောင်းအောင် တည်ထားရမည်။ ထို့နောက် ပိဏ္ဍိကာကို ပေါင်းစည်းကာ ရင်တွင်း၌ ရှာက်တ မူလမန္တရကို သတိရစွာ အနုသ္မရဏ ပြုရမည်။

Verse 35

बन्धनं बंधकद्रव्यैः कृत्वा स्थानं विशोध्य च । दत्त्वा चार्घ्यं च पुष्पाणि कुर्युर्यवनिकां पुनः

ချည်နှောင်ရန် သင့်တော်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ချည်နှောင်မှုကို ပြုလုပ်ကာ နေရာကို သန့်စင်ပြီးနောက် အာရ္ဃျနှင့် ပန်းများကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ကာရံကာတင် (ယဝနိကာ) ကို ထပ်မံ သင့်တော်သလို စီစဉ်ရမည်။

Verse 36

यथायोग्यं निषेकादि लिंगस्य पुरतस्तदा । आनीय शयनस्थानात्कलशान्विन्यसेत्क्रमात्

ထို့နောက် လိင်္ဂ၏ ရှေ့တွင် နိသေက (ရေဖြန်းခြင်း) စသည့် အစပျိုးပူဇော်ပွဲများကို သင့်တော်သလို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် အနားယူရာနေရာမှ ကလသ (ရေခွက်/အိုး) များကို ယူဆောင်လာ၍ အစဉ်လိုက် စီတန်းထားရမည်။

Verse 37

महापूजामथारभ्य संपूज्य कलशान्दश । शिवमंत्रमनुस्मृत्य शिवकुंभजलांतरे

မဟာပူဇာကို စတင်ကာ ကလသ ဆယ်လုံးကို စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရှိဝ မန္တရကို သတိရလျက် ရှိဝကုံဘ (Śiva-kumbha) အတွင်းရှိ ရေထဲ၌ သန့်စင်သိက္ခာတင်လေ၏။

Verse 38

अंगुष्ठानामिकायोगादादाय तमुदीरयेत् । न्यसेदीशानभागस्य मध्ये लिंगस्य मंत्रवित्

လက်မနှင့် လက်စွပ်ချောင်းကို ပေါင်းစည်း၍ မန္တရသိသူသည် ထိုအရာကို ယူကာ မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် မန္တရကျွမ်းကျင်သူသည် လိင်္ဂ၏ အလယ်၌ ဣရှာန အပိုင်းတွင် ထိုအရာကို နျာသ (တင်ထား) ရမည်။

Verse 39

शक्तिं न्यसेत्तथा विद्यां विद्येशांश्च यथाक्रमम् । लिङ्गमूले शिवजलैस्ततो लिंगं निषेचयेत्

ထို့နောက် သူသည် ရှက္တိကို နျာသ ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့အတူ ဝိဒ္ဓျာနှင့် ဝိဒ္ဓျေရှများကိုလည်း အစဉ်လိုက် နျာသ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် လိင်္ဂ၏ အမြစ်တွင် ရှီဝအား အပ်နှံထားသော သန့်ရှင်းရေဖြင့် လိင်္ဂကို လောင်းချိုး (အဘိသေက) ပြုရမည်။

Verse 40

वर्धन्यां पिंडिकालिंगं विद्येशकलशैः पुनः । अभिषिच्यासनं पश्चादाधाराद्यं प्रकल्पयेत्

ပိဏ္ဍိကာ (အခြေခံ) နှင့်အတူ လိင်္ဂကို အဘိသေကအိုး၌ တင်ထားပြီး၊ ဝိဒ္ယေရှ్వరအတွက် အပ်နှံထားသော သန့်ရှင်းရေကလသများဖြင့် ထပ်မံ အဘိသေကပြုရမည်။ ထို့နောက် အာသနကို စီစဉ်ကာ အာဓာရမှ စ၍ ထောက်ခံအခြေခံများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 41

कृत्वा पञ्चकलान्यासं दीप्तं लिंगमनुस्मरेत् । आवाहयेच्छिवौ साक्षात्प्राञ्जलिः प्रागुदङ्मुखः

ကလာငါးပါး၏ နျာသကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ တောက်ပသော လိင်္ဂကို စိတ်တွင် သတိပြု၍ သမาธိပြုရမည်။ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပေါင်းကပ်ကာ အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍၊ သီဝကို တိုက်ရိုက် အာဝါဟနာပြု၍ ကြွလာစေသင့်သည်။

Verse 42

सर्वाभरणशोभाढ्यं सर्वमंगलनिस्वनैः । ब्रह्मविष्णुमहेशार्कशक्राद्यैर्देवदानवैः

အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အမျိုးမျိုး၏ အလှတရားဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေပြီး၊ မင်္ဂလာသံအမျိုးမျိုးဖြင့် တုန်ဟုန်မြည်ညံ၏။ ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ မဟေရှ၊ နေဘုရား၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြားသူတို့အပြင် ဒေဝများနှင့် ဒါနဝများတောင် လာရောက် စောင့်ရှောက်ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 43

आनंदक्लिन्नसर्वांगैर्विन्यस्तांजलिमस्तकैः । स्तुवद्भिरेव नृत्यद्भिर्नामद्भिरभितो वृतम्

ပတ်လည်အနှံ့၌ ဘုရားရှီဝကို ကိုးကွယ်သော ဘက္တများက ဝိုင်းရံနေကြ၏—အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံး အာနန္ဒဖြင့် စိုစွတ်လျက်၊ လက်အန်ဇလီကို ဦးခေါင်းပေါ်တင်ကာ ရိုသေကြသည်။ တချို့က ချီးမွမ်းသီဆို၊ တချို့က ကခုန်၊ တချို့က ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်၍ သခင်ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 44

ततः पञ्चोपचारांश्च कृत्वा पूजां समापयेत् । नातः परतरः कश्चिद्विधिः पञ्चोपचारकात्

ထို့နောက် ပဉ္စောပစာရ (ပူဇော်သက္ကာ ငါးမျိုး) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် ပူဇော်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမည်။ ဤငါးမျိုးပူဇော်နည်းထက် မြင့်မြတ်သော ဝိဓိ မရှိ။

Verse 45

प्रतिष्ठां लिंगवत्कुर्यात्प्रतिमास्वपि सर्वतः । लक्षणोद्धारसमये कार्यं नयनमोचनम्

ပရတိမာ (pratimā) များအတွက်လည်း အစဉ်အတိုင်း ရှီဝလင်္ဂကဲ့သို့ပင် ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် လက္ခဏိုဒ္ဓာရ (lakṣaṇoddhāra) အချိန်တွင် “နယနမိုချန” (nayana-mocana) ဟူသော မျက်စိဖွင့်ပွဲကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 46

जलाधिवासे शयने शाययेत्तान्त्वधोमुखीम् । कुम्भोदशायितां मंत्रैर्हृदि तां सन्नियोजयेत्

ရေဖြင့် အဓိဝါသ (jalādhivāsa) ပြုစဉ်၌ ထိုသန့်ရှင်းသော ကြိုး/သုတ်တံကို ပူဇော်အိပ်ရာပေါ်တွင် မျက်နှာအောက်သို့ လှန်၍ လှဲထားရမည်။ ထို့နောက် ကုမ္ဘ (ရေခွက်/ရေကန်) ထဲ၌ ထားပြီး မန္တရများဖြင့် နှလုံး၌ တည်မြဲစွာ ထည့်သွင်းတင်မြှောက်ကာ၊ ရှီဝ၏ သက္တိနှင့် ပေါင်းစည်းနေသည်ဟု အတွင်း၌ စိတ်ကူးသမားရမည်။

Verse 47

कृतालयां परामाहुः प्रतिष्ठामकृतालयात् । शक्तः कृतालयः पश्चात्प्रतिष्ठाविधिमाचरेत्

အဆောက်အဦးပြီးစီးသော ဘုရားကျောင်းအတွင်း ပြုလုပ်သည့် ပရတိဋ္ဌာကို၊ မပြီးစီးသေးသော နေရာ၌ ပြုလုပ်သည့် ပရတိဋ္ဌာထက် ပိုမိုမြတ်ကြောင်း ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် မန္ဒိရကို သင့်တင့်စွာ ပြီးစီးပြီး မိမိတတ်နိုင်လျှင် ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော တည်ထောင်အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 48

अशक्तश्चेत्प्रतिष्ठाप्य लिंगं बेरमथापि वा । शक्तेरनुगुणं पश्चात्प्रकुर्वीत शिवालयम्

အကယ်၍ ဗိမာန်ကို အရင်မတည်ဆောက်နိုင်လျှင်၊ လင်္ဂကို သို့မဟုတ် ဘေရ (ရုပ်တော်) ကို အရင်တည်ထောင်ပါ။ ထို့နောက် ကိုယ့်အင်အားနှင့် ကိုက်ညီသလို သီဝဘုရား၏ ဗိမာန်ကို ဆောက်လုပ်ပါ။

Verse 49

गृहार्चां च पुनर्वक्ष्ये प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । कृत्वा कनीयसंबेरं लिंगं वा लक्षणान्वितम्

အိမ်တွင်းပူဇော်ရေးအတွက် (ဘုရားကို) တည်ထောင်သည့် အထူးမြတ်သော နည်းလမ်းကို ထပ်မံရှင်းပြမည်။ သေးငယ်သော ဘေရ (ရုပ်တော်) သို့မဟုတ် သင်္ကေတလက္ခဏာများ ပြည့်စုံသော လင်္ဂကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ တည်ထောင်ပူဇော်ရေးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 50

अयने चोत्तरे प्राप्ते शुक्लपक्शे शुभे दिने । देवीं कृत्वा शुभे देशे तत्राब्जं पूर्ववल्लिखेत्

နေ၏ မြောက်ဘက်သို့ သွားရာ အယန (အုတ်တရအယန) အခါရောက်၍၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ မင်္ဂလာနေ့တွင်၊ သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ဒေဝီကို တည်ထားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ယခင်က ဆိုထားသကဲ့သို့ ကြာပန်းမန္ဒလကို ရေးဆွဲရမည်။

Verse 51

विकीर्य पत्रपुष्पाद्यैर्मध्ये कुंभं निधाय च । परितस्तस्य चतुरः कलशान् दिक्षु विन्यसेत्

ရွက်၊ ပန်း စသည်တို့ကို ဖြန့်ချပြီးနောက်၊ အလယ်၌ သန့်ရှင်းသော ကုಂಭ (ရေခွက်) ကို ထားရမည်။ ထို့၏ ပတ်လည်တွင်လည်း အရပ်လေးမျက်နှာ၌ ကလသ (ပူဇော်ရေခွက်) လေးလုံးကို စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 52

पञ्च ब्रह्माणि तद्बीजैस्तेषु पञ्चसु पञ्चभिः । न्यस्य संपूज्य मुद्रादि दर्शयित्वाभिरक्ष्य च

ဘီဇာအက္ခရာများနှင့်အတူ ပဉ္စဘြဟ္မ မန္တရားငါးပါးကို သက်ဆိုင်ရာ နေရာငါးခုအပေါ်၌ နျာသ (nyāsa) ငါးမျိုးဖြင့် တင်ထား၍ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မုဒြာ (mudrā) စသည့် အမှတ်အသားများကို ပြသကာ မန္တရားဖြင့် ကာကွယ်သန့်မြတ်စေ၍ အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 53

विशोध्य लिंगं बेरं वा मृत्तोयाद्यैर्यथा पुरा । स्थापयेत्पुष्पसंछन्नमुत्तरस्थे वरासने

အစဉ်အလာအတိုင်း မြေ၊ ရေ နှင့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းများဖြင့် လိင်္ဂ သို့မဟုတ် ဘေရ (ရုပ်တု) ကို သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ပန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ မြောက်ဘက်တွင် တင်ထားသော အကောင်းမြတ်သော အာသနပေါ်၌ တည်စေရာ၏။

Verse 54

निधाय पुष्पं शिरसि प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीजलैः । समभ्यर्च्य पुनः पुष्पैर्जयशब्दादिपूर्वकम्

ခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းတစ်ပွင့် တင်ပြီး ပရောက္ခဏီရေ (သန့်စင်သက်သေ ရေ) ဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် «ဇယ!» စသည့် မင်္ဂလာအော်ဟစ်သံများကို ဦးတည်ကာ ပန်းများဖြင့် ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 55

कुम्भैरीशानविद्यांतैः स्नापयेन्मूलविद्यया । ततः पञ्चकलान्यासं कृत्वा पूजां च पूर्ववत्

ကုံဘ (ရေခွက်) များမှ ရေဖြင့် သီဝလိင်္ဂကို အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုရမည်။ မူလဝိဒ္ယာ မန္တရဖြင့် ဆောင်ရွက်၍ အဆုံးတွင် ဣရှာနဝိဒ္ယာ မန္တရကို အသုံးပြုရမည်။ ထို့နောက် ကလာငါးပါး၏ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီး အရင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 56

नित्यमाराधयेत्तत्र देव्या देवं त्रिलोचनम् । एकमेवाथ वा कुंभं मूर्तिमन्त्रसमन्वितम्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီနှင့်အတူ သုံးမျက်စိရှင် (သီဝ) ကို နေ့စဉ် ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် မူရ္တိ (ရုပ်သဏ္ဌာန်) နှင့် မန္တရတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ သန့်မြတ်ထားသော ကုံဘတစ်လုံးတည်းကိုပင် ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 57

न्यस्य पद्मांतरे सर्वं शेषं पूर्ववदाचरेत् । अत्यंतोपहतं लिंगं विशोध्य स्थापयेत्पुनः

ကြာပန်းမန္ဒလ (padma) အတွင်းသို့ အရာအားလုံးကို ထားပြီးနောက်၊ ကျန်သော ကိရိယာပူဇာများကို ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ လိင်္ဂသည် အလွန်အမင်း ပျက်စီးနေပါက သေချာစွာ သန့်စင်ပြီး ထပ်မံ တည်ထောင်ရမည်။

Verse 58

संप्रोक्षयेदुपहतमनागुपहतं यजेत् । लिंगानि बाणसंज्ञानि स्थापनीयानि वा न वा

အရာ (သို့) ပူဇာကိရိယာ ပျက်စီး/ထိခိုက်နေပါက သန့်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်း၍ (saṁprokṣaṇa) သန့်စင်ရမည်။ မထိခိုက်ပါက ပူဇာကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ “ဗာဏ-လိင်္ဂ” ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂများကို တည်ထောင်လည်း ရနိုင်သကဲ့သို့ တည်ထောင်ခြင်းမရှိဘဲ ပူဇာပြုလည်း ရသည်။

Verse 59

तानि पूर्वं शिवेनैव संस्कृतानि यतस्ततः । शेषाणि स्थापनीयानि यानि दृष्टानि बाणवत्

ထိုအရာများသည် ယခင်ကပင် သီဝကိုယ်တော်တိုင်က နေရာနေရာ၌ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သန့်စင်ကာ သာသနာတော်အဖြစ် စနစ်တကျ သင်္ကာရပြုထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသေးသော အရာများ—မြားကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေသည်ဟု မြင်ရသမျှ—ကို စုစည်း၍ သင့်တော်ရာနေရာ၌ မှန်ကန်စွာ တည်ထောင်ရမည်။

Verse 60

स्वयमुद्भूतलिंगे च दिव्ये चार्षे तथैव च । अपीठे पीठमावेश्य कृत्वा संप्रोक्षणं विधिम्

ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (svayambhūta) လိင်္ဂ၊ ဒေဝီယ (divya) လိင်္ဂ သို့မဟုတ် ရှိ (ṛṣi) တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂတို့အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပီဋ္ဌ (ပလ္လင်/အခြေခံ) မရှိပါက ပီဋ္ဌကို အရင်တည်ဆောက်၍ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ပက်ဖျန်းသန့်စင်ပွဲ (saṁprokṣaṇa) ကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 61

यजेत्तत्र शिवं तेषां प्रतिष्ठा न विधीयते । दग्धं श्लथं क्षतांगं च क्षिपेल्लिंगं जलाशये

ထိုနေရာ၌ သီဝကို ပူဇာပြုရမည်။ ထိုသို့သော လိင်္ဂများအတွက် အသစ်တဖန် ပရတိဋ္ဌာ (တည်ထောင်ပွဲ) ပြုရန် မညွှန်ကြားထား။ သို့သော် လိင်္ဂသည် မီးလောင်၍၊ လျော့ရဲ၍၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပျက်စီးကွဲပြားနေပါက ရေကန်/ရေသိုလှောင်ရာထဲသို့ ပစ်ချရမည်။

Verse 62

संधानयोग्यं संधाय प्रतिष्ठाविधिमाचरेत् । बेराद्वा विकलाल्लिंगाद्देवपूजापुरस्सरम्

ပေါင်းစည်းသင့်သောအရာကို မှန်ကန်စွာ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ပရတိဋ္ဌာ (တည်မြဲအပ်နှံခြင်း/သန့်စင်တင်မြှောက်ခြင်း) အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ဘေရ (ရုပ်တု) မှဖြစ်စေ မပြည့်စုံသေးသော လင်္ဂ မှဖြစ်စေ ထိုနည်းလမ်းကို ဒေဝ (သီဝ) ကို အရင်ပူဇော်ခြင်းကို အခြေခံလိုအပ်ချက်အဖြစ် ထား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 63

उद्वास्य हृदि संधानं त्यागं वा युक्तमाचरेत् । एकाहपूजाविहतौ कुर्याद्द्विगुणमर्चनम्

ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်ထားသော သမ္မတိတော်ကို သင့်လျော်စွာ ပြန်လွှတ်ပေးပြီးနောက်၊ နှလုံးအတွင်း၌ သခင်ရှီဝကို တည်မြဲစွာ ထား၍ အတွင်းသတိတရားကို ကျင့်သုံးရမည်၊ သို့မဟုတ် လွတ်လပ်လျှော့ချခြင်း (စွန့်လွှတ်ခြင်း) ကို လိုက်နာရမည်။ နေ့စဉ်ပူဇော်မှုကို တစ်နေ့ပျက်ကွက်လျှင် အပြစ်ပြေ၍ ပြန်လည်တည်စေရန် ပူဇော်မှုကို နှစ်ဆ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 64

द्विरात्रे च महापूजां संप्रोक्षणमतः परम् । मासादूर्ध्वमनेकाहं पूजा यदि विहन्यते

ပူဇော်မှုကို နှစ်ည ဆက်တိုက် ပြတ်တောက်သွားလျှင် မဟာပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီး ထို့နောက် သန့်စင်ရေဖျန်းပွဲ (saṃprokṣaṇa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့သော် တစ်လကျော်ပြီးနောက် နေ့များစွာ ပူဇော်မှု ပျက်ကွက်နေပါက စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်မှုကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 65

प्रतिष्ठा प्रोच्यते कैश्चित्कैश्चित्संप्रोक्षणक्रमः । संप्रोक्षणे तु लिंगादेर्देवमुद्वास्य पूर्ववत्

အချို့သော အာဂမပညာရှင်များက ဤအခမ်းအနားကို «ပရတိဋ္ဌာ» (pratiṣṭhā—တည်ထောင်/သန့်စင်အပ်နှံခြင်း) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အချို့ကတော့ «သံပရိုက္ခဏက్రమ» (saṃprokṣaṇa—ရေဖျန်းသန့်စင်နည်းစဉ်) ဟု ခေါ်ကြသည်။ သံပရိုက္ခဏပွဲတွင် လင်္ဂနှင့် အခြားအရာများအတွင်း တည်နေသော ဒေဝတော်ကို အရင်ဆုံး ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အခမ်းအနားဖြင့် ပြန်လွှတ်ပေးပြီးနောက် သန့်စင်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 66

अष्टपञ्चक्रमेणैव स्नापयित्वा मृदंभसा । गवां रसैश्च संस्नाप्य दर्भतोयैर्विशोध्य च

သတ်မှတ်ထားသော «ရှစ်နှင့်ငါး» အစဉ်အတိုင်းပင်၊ မဏ္ဍလ/ပူဇာဝတ္ထုကို မြေညစ် (မృဒ) ရောထားသော ရေနှင့် ရေချိုးပေးရမည်။ ထို့နောက် နွားမှ ထွက်သော အနှစ်များ (ပဉ္စဂဝျ) ဖြင့် ထပ်မံ ရေချိုးပေး၍၊ နောက်ဆုံးတွင် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေနှင့် ပြန်လည် သန့်စင်ရမည်။

Verse 67

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीतोयैर्मूलेनाष्टोत्तरं शतम् । सपुष्पं सकुशं पाणिं न्यस्य लिंगस्य मस्तके

သူသည် ပရောက္ခဏီရေ (ပူဇော်သန့်စင်ရေ) ဖြင့် ရှိဝလင်္ဂကို ပက်ဖျန်းကာ မူလမန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ပန်းနှင့် ကုရှမြက် ကိုင်ထားသော လက်ကို လင်္ဂ၏ ထိပ်မိုး (မကူဋ) ပေါ်တွင် တင်ရမည်။

Verse 68

पञ्चवारं जपेन्मूलमष्टोत्तरशतं ततः । ततो मूलेन मूर्धादिपीठांतं संस्पृशेदपि

မူလမန္တရကို ငါးကြိမ် ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် တစ်ရာရှစ်ကြိမ် ထပ်မံဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရကို ထပ်မံရွတ်ဆိုလျက် ခေါင်းမှစ၍ နောက်ဆုံးပီဋ္ဌာန်အထိ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာများကို ထိတွေ့ကာ သီဝဘုရားပူဇော်ရန် ကိုယ်ကို သန့်စင်သိက္ခာတင်ရမည်။

Verse 69

पूजां च महतीं कुर्याद्देवमावाह्य पूर्ववत् । अलब्धे स्थापिते लिंगे शिवस्थाने जले ऽथ वा

ယခင်ကဲ့သို့ နတ်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ကြီးမြတ်သည့် ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ သန့်စင်သိက္ခာတင်ထားသော လိင်္ဂ မရရှိလျှင် သီဝဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာနေရာ၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရေထဲ၌ပင်ဖြစ်စေ ပူဇော်နိုင်သည်။

Verse 70

वह्नौ रवौ तथा व्योम्नि भगवंतं शिवं यजेत्

ဘဂဝန် သီဝကို သန့်ရှင်းသော မီးထဲ၌လည်းကောင်း၊ နေရောင်ထဲ၌လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ဖွင့်လှစ်သော ကောင်းကင်ထဲ၌လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထိုတောက်ပသော အထောက်အကူများမှတဆင့် အတွင်းနေသခင်အဖြစ် ထင်ရှားတော်မူသည်ဟု သိမြင်ရမည်။

Frequently Asked Questions

The chapter centers on pratiṣṭhā—installing and consecrating the liṅga (and associated bera/icon) through site selection, purification, marking by śāstric rules, and adhivāsa in a properly prepared ritual pavilion.

Directional deities, pots, and the eight elephants encode the cosmos into the ritual space, making the installation a microcosmic re-ordering where Śiva’s presence is stabilized within a fully ‘mapped’ universe of directions and guardians.

Gaṇeśa (Vināyaka) is worshipped first, followed by strict purity operations (sthānaśuddhi, pañcagavya cleansing) and śilpaśāstra-compliant marking—presented as prerequisites for valid consecration.