न्यासत्रैविध्य-भूतशुद्धि-प्रक्रिया (Threefold Nyāsa and the Procedure of Elemental Purification)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । न्यासस्तु त्रिविधः प्रोक्तः स्थित्युत्पत्तिलयक्रमात् । स्थितिर्न्यासो गृहस्थानामुत्पत्तिर्ब्रह्मचारिणाम् । यतीनां संहृतिन्यासो वनस्थानां तथैव च । स एव भर्तृहीनायाः कुटुंबिन्याः स्थितिर्भवेत्

ဥပမန်ယူက ပြောသည်– «နျာသ (ပူဇာ၌ မန္တရတန်ခိုးကို သတ်မှတ်တင်သွင်းခြင်း) သည် ထိန်းသိမ်းခြင်း (sthiti)၊ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (utpatti) နှင့် လျောကွယ်ခြင်း/ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်း (saṃhṛti) အစဉ်အတိုင်း သုံးမျိုးဟု ဆိုထားသည်။ အိမ်ထောင်ရှင်တို့အတွက် နျာသသည် sthiti ဖြစ်၏။ ဗြဟ္မစာရင်တို့အတွက် utpatti ဖြစ်၏။ ယတီ (သံဃာ/စွန့်လွှတ်သူ) တို့အတွက် saṃhṛti ဖြစ်ပြီး တောနေသူ (vānaprastha) တို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထို sthiti-နျာသသည် ခင်ပွန်းမရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမအတွက်လည်း သင့်တော်၏»။

Verse 3

कन्यायाः पुनरुत्पत्तिं वक्ष्ये न्यासस्य लक्षणम् । अंगुष्ठादिकनिष्ठांतं स्थितिन्यास उदाहृतः । दक्षिणांगुष्ठमारभ्य वामांगुष्ठान्तमेव च । उत्पत्तिन्यास आख्यातो विपरीतस्तु संहृतिः

ယခု ကညာ (Śakti) ၏ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းမှုအတွက် နျာသ (nyāsa) ၏ လက္ခဏာကို ငါဆိုမည်။ လက်မမှ စ၍ လက်ချောင်းသေး (လက်ချောင်းငယ်) အဆုံးထိ သွားသော တင်ထားခြင်းကို ထိန်းသိမ်းနျာသ (sthiti) ဟု ခေါ်သည်။ ညာလက်မမှ စ၍ ဘယ်လက်မ အဆုံးထိ သွားသည်ကို ပေါ်ပေါက်နျာသ (utpatti) ဟု ဆိုကြပြီး၊ ထို၏ ပြောင်းပြန်အစီအစဉ်သည် ပျက်လဲနျာသ (saṃhṛti) ဖြစ်သည်။

Verse 5

सबिंदुकान्नकारादीन्वर्णान्न्यस्येदनुक्रमात् । अंगुलीषु शिवं न्यस्येत्तलयोरप्यनामयोः । अस्त्रन्यासं ततः कृत्वा दशदिक्ष्वस्त्रमंत्रतः । निवृत्त्यादिकलाः पञ्च पञ्चभूतस्वरूपिणीः

ဘိန္ဒု (bindu) နှင့်အတူ «န» (na) မှ စသော အက္ခရာများကို အစဉ်လိုက် နျာသ (nyāsa) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ရောဂါကင်းစင်ရန် လက်ချောင်းများနှင့် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ရှိဝ (Śiva) ကို နျာသ ပြုရမည်။ ထို့နောက် အက်စတြနျာသ (astra-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီး အက်စတြမန်တရ (Astra-mantra) ဖြင့် တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာများသို့ ချဲ့ထွင်ရမည်။ ထိုသို့ စိတ်ကူးဆင်ခြင်ရာတွင် နိဝృတ္တိ (Nivṛtti) မှ စသော ကလာ (kalā) ငါးပါးသည် မဟာဘူတ (pañca-bhūta) ငါးပါး၏ သဘောသဘာဝ ဖြစ်သည်။

Verse 7

पञ्चभूताधिपैस्सार्धं ततच्चिह्नसमन्विताः । हृत्कण्टतालुभ्रूमध्यब्रह्मरन्ध्रसमाश्रयाः । तद्तद्बीजेन संग्रंथीस्तद्तद्बीजेषु भावयेत् । तासां विशोधनार्थाय विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्

ပဉ္စမဟာဘူတတို့၏ အဓိပတိများနှင့်အတူ၊ သက်ဆိုင်ရာအမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားသော အတွင်းအင်အားတို့သည် နှလုံး၊ လည်ချောင်း၊ ပါးစပ်ခေါင်၊ မျက်ခုံးကြားနှင့် ဗြဟ္မရန္ဓရ (ခေါင်းထိပ်ပေါက်) တွင် တည်နေကြသည်။ သက်ဆိုင်ရာ ဘီဇာအက္ခရာများဖြင့် ဂရန်ထီများကို စဉ်းစားသမားတော်မူ၍ ဘီဇာတစ်ခုချင်းစီ၌ စိတ်တည်စေရာ၏။ ထိုတို့ကို သန့်စင်ရန် ပဉ္စအက္ခရီ ဝိဒ္ယာ «နမး ရှိဝါယ» ကို ဂျပ်တော်မူရမည်။

Verse 9

निरुद्ध्वा प्राणवायुं च गुणसंख्यानुसारतः । भूतग्रंथिं ततश्छिद्यादस्त्रेणैवास्त्रमुद्रया । नाड्या सुषुम्नयात्मानं प्रेरितं प्राणवायुना । निर्गतं ब्रह्मरन्ध्रेण योजयेच्छिवतेजसा

ဂုဏသင်္ချာအလိုက် တိုင်းတာထားသော အစဉ်အတိုင်း ပရాణဝါယုကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက်၊ အာစတြ (ယောဂအဝတ်) ကို အာစတြမုဒြာဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ကာ ဘူတဂရန်ထီကို ဖြတ်တောက်ရမည်။ ပရాణက စုရှုမနာဒီမှတစ်ဆင့် တွန်းပို့သဖြင့် ဗြဟ္မရန္ဓရမှ ထွက်ပေါ်လာသော အတ္တကို ရှိဝတေဇ (ရှင်ဝ၏ တောက်ပမှု) နှင့် ပေါင်းစည်းစေရမည်။

Verse 11

विशोष्य वायुना पश्चाद्देहं कालाग्निना दहेत् । ततश्चोपरिभावेन कलास्संहृत्य वायुना । देहं संहृत्य वै दग्धं कलास्स्पृष्ट्वा सहाब्धिना । प्लावयित्वामृतैर्देहं यथास्थानं निवेशयेत्

ဝါယု၏ အာနုဘော်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို အရင်ဆုံး ခြောက်သွေ့စေပြီးနောက်၊ ကာလအဂ္နိ (အချိန်၏ မီး) ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို လောင်ကျွမ်းစေရမည်။ ထို့နောက် အပေါ်သို့ စိတ်အတွင်း စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ဝါယုက ကလာများ (အသက်အင်အားများ) ကို ပြန်လည်စုဆောင်းကာ၊ လောင်ကျွမ်းပြီးသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်သိမ်းယူရမည်။ ထိုကလာများကို သမုဒ္ဒရသဘောတရားနှင့်အတူ ထိတွေ့စေပြီး၊ အမృతဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို လွှမ်းမိုးကာ၊ ထိုကိုယ်ကို မူလနေရာ၌ ပြန်လည်တည်စေရမည်။

Verse 13

अथ संहृत्य वै दग्धः कलासर्गं विनैव तु । अमृतप्लावनं कुर्याद्भस्मीभूतस्य वै ततः । ततो विद्यामये तस्मिन्देहे दीपशिखाकृतिम् । शिवान्निर्गतमात्मानं ब्रह्मरंध्रेण योजयेत्

ထို့နောက် လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၍ ကိုယ်ဟူသောအာရုံကို မီးလောင်အောင် ပြုကာ၊ ကလာများ၏ ထပ်မံဖြန့်ထုတ်မှု မပြုဘဲ၊ ပြာဖြစ်သွားသောအရာပေါ်တွင် «အမృతဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်း» ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဗိဒ္ယာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ မီးခွက်မီးတောက်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော၊ သီဝအတွင်းသို့ ထွက်ပေါ်ဝင်ရောက်သည့် အတ္တကို ဘြဟ္မရန္ဓြမှတစ်ဆင့် ပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 15

देहस्यान्तः प्रविष्टं तं ध्यात्वा हृदयपंकजे । पुनश्चामृतवर्षेण सिंचेद्विद्यामयं वपुः । ततः कुर्यात्करन्यासं करशोधनपूर्वकम् । देहन्यासं ततः पश्चान्महत्या मुद्रया चरेत्

ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တည်ရှိသော ထိုသခင်ကို နှလုံးပန်းကြာအတွင်း၌ သတိစူးစိုက်၍ ဓ്യာနပြုလေ။ ထို့နောက် မန္တရဖြင့်ဖွဲ့သော ကိုယ်တော်ကို အမృతမိုးဖြင့် ထပ်မံစိမ့်စိုစေ။ လက်ကို အရင်သန့်စင်ပြီးနောက် ကရ-နျာသ (လက်ပေါ်တင်သွင်းခြင်း) ကို ပြုလုပ်လေ။ ထို့နောက် ဒေဟ-နျာသ (အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများပေါ်တင်သွင်းခြင်း) ကို ပြု၍ မဟာမုဒြာဖြင့် ဆက်လက်ကျင့်သုံးလေ။

Verse 17

अंगन्यासं ततः कृत्वा शिवोक्तेन तु वर्त्मना । वर्णन्यासं ततः कुर्याद्धस्तपादादिसंधिषु । षडंगानि ततो न्यस्य जातिषट्कयुतानि च । दिग्बंधमाचरेत्पश्चादाग्नेयादि यथाक्रमम्

ထို့နောက် သခင်ရှီဝါ မိန့်ကြားသင်ပြသသော လမ်းစဉ်အတိုင်း အင်္ဂ-နျာသကို ပြုလုပ်လေ။ ထို့နောက် လက်၊ ခြေ နှင့် အခြားအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့၏ အဆစ်အမြစ်များပေါ်တွင် ဝဏ္ဏ-နျာသကို ပြုလေ။ ထို့နောက် မန္တရအကူအညီ ခြောက်ပါး (ෂဍအင်္ဂ) ကို အသံအမျိုးအစား ခြောက်မျိုး (ဇာတိခြောက်) နှင့်အတူ တင်သွင်းပြီး၊ အဂ္နేయဦးတည်ရာမှ စ၍ အစဉ်လိုက် ဒိဂ္ဗန္ဓ (ဦးတည်ရာများကို ချုပ်တံဆိပ်ခတ်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်လေ။

Verse 19

यद्वा मूर्धादिपञ्चांगं न्यासमेव समाचरेत् । तथा षडंगन्यासं च भूतशुद्ध्यादिकं विना । एवं समासरूपेण कृत्वा देहात्मशोधनम् । शिवभावमुपागम्य पूजयेत्परमेश्वरम्

သို့မဟုတ် ခေါင်းမှစ၍ အပိုင်းငါးပါးသာ ပါဝင်သော နျာသကိုသာ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ထို့အတူ ဘူတ-ရှုဒ္ဓိ စသည့် အလွန်အသေးစိတ် အစီအစဉ်များမပါဘဲ ဆဍအင်္ဂ-နျာသကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်ပုံစံဖြင့် ကိုယ်နှင့် အတ္တကို သန့်စင်ပြီး၊ ရှီဝါ-ဘဝ (ရှီဝါသတိ) သို့ ဝင်ရောက်ကာ ပရမေရှ္ဝရကို ပူဇော်လေ။

Verse 21

अथ यस्यास्त्यवसरो नास्ति वा मतिविभ्रमः । स विस्तीर्णेन कल्पेन न्यासकर्म समाचरेत् । तत्राद्यो मातृकान्यासो ब्रह्मन्यासस्ततः परः । तृतीयः प्रणवन्यासो हंसन्यासस्तदुत्तरः

ယခု အချိန်အခွင့်အရေး ရှိသူ—သို့မဟုတ် စိတ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှု ရှိသူ—သည် ချဲ့ထွင်ထားသော အစီအစဉ်အတိုင်း နျာသကర్మကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ထိုချဲ့ထွင်နည်းတွင် ပထမမှာ မာတೃကာ-နျာသ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဘြဟ္မ-နျာသ ဖြစ်သည်။ တတိယမှာ ပရဏဝ-နျာသ ဖြစ်၍၊ ထို့နောက် ဟံသ-နျာသ ဖြစ်သည်။

Verse 22

अध्याय

ဤသည်မှာ “အဓျာယ” (adhyāya) ဟူသော အခန်းကို ညွှန်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သီဝအကြောင်း သင်ကြားချက်ကို စနစ်တကျ လေ့လာဆင်ခြင်ရန် ကျမ်းပိုင်းခွဲထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

Verse 23

पञ्चमः कथ्यते सद्भिर्न्यासः पञ्चाक्षरात्मकः । एतेष्वेकमनेकं वा कुर्यात्पूजादि कर्मसु । अकारं मूर्ध्नि विन्यस्य आकारं च ललाटके । इं ईं च नेत्रयोस्तद्वतुं ऊं श्रवणयोस्तथा

သဒ္ဓါရှိသူတို့ ချီးမွမ်းသော ပဉ္စမနည်းလမ်းမှာ ပဉ္စအက္ခရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော နျာသ (nyāsa) ဟူ၍ ဆိုသည်။ ပူဇာစသည့် ကုသိုလ်ကမ္မများတွင် နျာသတစ်မျိုးတည်း သို့မဟုတ် မျိုးစုံကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ‘a’ ကို ဦးခေါင်းထိပ်၌၊ ‘ā’ ကို နဖူး၌ တင်ထားလော့; ထိုနည်းတူ ‘i’ နှင့် ‘ī’ ကို မျက်စိနှစ်ဖက်၌၊ ‘u’ နှင့် ‘ū’ ကို နားနှစ်ဖက်၌ တင်ထားလော့။

Verse 25

ऋं ःं कपोलयोश्चैव ऌअं ॡं नासापुटद्वये । एमेमोष्ठद्वयोरोमौं दंतपंक्तिद्वयोः क्रमात् । अं जिह्वायामथो तालुन्यः प्रयोज्यो यथाक्रमम् । कवर्गं दक्षिणे हस्ते न्यसेत्पञ्चसु संधिषु

ဗီဇမန်တရ ‘ṛṃ’ နှင့် ‘ḥṃ’ ကို ပါးနှစ်ဖက်၌ တင်ထားလော့; ‘ḷaṃ’ နှင့် ‘ḹṃ’ ကို နှာခေါင်းပေါက်နှစ်ဖက်၌ တင်ထားလော့။ အစဉ်အတိုင်း ‘e’ နှင့် ‘me’ ကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ဖက်၌၊ ‘omauṃ’ ကို သွားတန်းနှစ်တန်း၌ တင်ထားလော့။ ထို့နောက် ‘aṃ’ ကို လျှာပေါ်၌၊ ‘yaḥ’ ကို အာခေါင်ပေါ်၌ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ တင်ထားလော့။ ထို့နောက် ‘ka’ အုပ်စုအက္ခရာများကို ညာလက်၏ အဆစ်ငါးခု၌ နျာသပြုလော့။

Verse 27

चवर्गं च तथा वामहस्तसंधिषु विन्यसेत् । टवर्गं च तवर्गं च पादयोरुभयोरपि । पफौ तु पार्श्वयोः पृष्ठे नाभौ चापि बभौ ततः । न्यसेन्मकारं हृदये त्वगादिषु यथाक्रमम्

‘ca’ အုပ်စုအက္ခရာများကို ဘယ်လက်၏ အဆစ်များ၌ တင်ထားရမည်။ ‘ṭa’ အုပ်စုနှင့် ‘ta’ အုပ်စုကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး၌ တင်ထားရမည်။ ‘pa’ နှင့် ‘pha’ ကို ကိုယ်ဘက်နှစ်ဖက်၌၊ ထို့နောက် ‘ba’ နှင့် ‘bha’ ကို ကျောပေါ်နှင့် ချက်ပေါ်၌လည်း တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ‘ma’ ကို နှလုံး၌ တင်၍၊ အရေပြားနှင့် အခြားအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများတွင် အစဉ်အတိုင်း နျာသပြုကာ သီဝပူဇာအတွက် ကိုယ်ကို သန့်စင်စေသည်။

Verse 29

यकरादिसकारांतान्न्यसेत्सप्तसु धातुषु । हंकारं हृदयस्यांतः क्षकारं भ्रूयुगांतरे । एवं वर्णान्प्रविन्यस्य पञ्चाशद्रुद्रवर्त्मना । अंगवक्त्रकलाभेदात्पञ्च ब्रह्माणि विन्यसेत्

ယောဂီသည် ‘ya’ မှ ‘sa’ အထိ အက္ခရာများကို ကိုယ်ခန္ဓာဓာတု ခုနစ်ပါးပေါ်၌ နျာသပြုရမည်။ ‘ha’ ကို နှလုံးအတွင်း၌၊ ‘kṣa’ ကို မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကြား၌ တင်ထားရမည်။ ထိုသို့ ရုဒြလမ်းကြောင်းဖြစ်သော အသံငါးဆယ်ကို မှန်ကန်စွာ တင်ပြီးနောက်၊ အင်္ဂါ၊ မျက်နှာနှင့် ကလာ (kalā) အားဖြင့် ခွဲခြားထားသော ပဉ္စဗြဟ္မာတို့ကိုလည်း နျာသပြုရမည်။

Verse 31

करन्यासाद्यमपि तैः कृत्वा वाथ न वा क्रमात् । शिरोवदनहृद्गुह्यपादेष्वेतानि कल्पयेत् । ततश्चोर्ध्वादिवक्त्राणि पश्चिमांतानि कल्पयेत् । ईशानस्य कलाः पञ्च पञ्चस्वेतेषु च क्रमात्

ထိုမန္တရများဖြင့် လက်နေရာချခြင်း (ကရ-နျာသ) နှင့် အခြား အစပြုအခမ်းအနားများကို လုပ်ပြီးနောက်—အစဉ်လိုက်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ—ခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ နှလုံး၊ လျှို့ဝှက်နေရာနှင့် ခြေတို့၌ ထိုအရာများကို သတ်မှတ်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် အပေါ်ဘက်မှ စ၍ အနောက်ဘက်အဆုံးထိ မျက်နှာများကို စိတ်တွင် ပုံဖော်စဉ်းစားရမည်။ ထိုနေရာငါးခုတွင် ဣရှာန၏ ကလာ ငါးပါးကို အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။

Verse 33

ततश्चतुर्षु वक्त्रेषु पुरुषस्य कला अपि । चतस्रः प्रणिधातव्याः पूर्वादिक्रमयोगतः । हृत्कंठांसेषु नाभौ च कुक्षौ पृष्ठे च वक्षसि । अघोरस्य कलाश्चाष्टौ पादयोरपि हस्तयोः

ထို့နောက် မျက်နှာလေးဖက်ပေါ်တွင် ပုရုෂ အင်္ဂါ၏ ကလာ လေးပါးကိုလည်း အရှေ့ဘက်မှ စ၍ သင့်လျော်သော အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။ ထိုကလာများကို နှလုံး၊ လည်ချောင်း၊ ပခုံးများ၊ ချက်၊ ဝမ်းဗိုက်၊ ကျောနှင့် ရင်ဘတ်တို့၌ အနက်သွင်းတင်ထားရမည်။ ထို့အတူ အဃောရ၏ ကလာ ရှစ်ပါးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ပေါ်၌လည်း တင်ထားရမည်။

Verse 35

पश्चात्त्रयोःदशकलाः पायुमेढ्रोरुजानुषु । जंघास्फिक्कटिपार्श्वेषु वामदेवस्य भावयेत् । घ्राणे शिरसि बाह्वोश्च कल्पयेत्कल्पवित्तमः । अष्टत्रिंशत्कलान्यासमेवं कृत्वानुपूर्वशः

ထို့နောက် ဝိဓိကိုသိသော ယောဂီသည် ကလာ ၁၃ ပါးကို အစဉ်လိုက် စိတ်ကူးတည်စေ၍ အနုစ်၊ မေဍ္ဍရ၊ ပေါင်နှင့် ဒူးတို့၌ ထားရမည်။ ခြေထောက်အောက်ပိုင်း၊ တင်ပါး၊ ခါးနှင့် ကိုယ်ဘက်ခြမ်းတို့၌ ဝာမဒေဝ၏ သဘောကို တရားသဘောဖြင့် စူးစမ်းရမည်။ ထို့ပြင် နှာခေါင်း၊ ခေါင်းနှင့် လက်များ၌လည်း ကလာများကို ချထားရမည်။ ဤသို့ ကလာ ၃၈ ပါး၏ နျာသကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်း ဆက်လက်သွားသည်။

Verse 37

पश्चात्प्रणवविद्धीमान्प्रणवन्यासमाचरेत् । बाहुद्वये कूर्परयोस्तथा च मणिबन्धयोः । पार्श्वोदरोरुजंघेषु पादयोः पृष्ठतस्तथा । इत्थं प्रणवविन्यासं कृत्वा न्यासविचक्षणः

ထို့နောက် ပ္ရဏဝကို ကောင်းစွာသင်ကြားထားသော ပညာရှိယောဂီသည် ပ္ရဏဝ-နျာသကို ပြုလုပ်ရမည်။ လက်နှစ်ဖက်၊ လက်မောင်းဆစ် (ကူပရ) နှင့် လက်ကောက်ဆစ်တို့၌ ထားရမည်။ ကိုယ်ဘက်ခြမ်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်၊ ပေါင်နှင့် ခြေထောက်အောက်ပိုင်း၊ ခြေဖဝါးတို့၌လည်း ထားပြီး နောက်ကျော၌ပါ ထားရမည်။ ဤသို့ ပ္ရဏဝ-နျာသကို စီမံချထားပြီးနောက် နျာသကို ကျွမ်းကျင်သူသည် ဆက်လက် အာရాధနာ/သမาธိ ပြုသည်။

Verse 39

हंसन्यासं प्रकुर्वीत शिवशास्त्रे यथोदितम् । बीजं विभज्य हंसस्य नेत्रयोर्घ्राणयोरपि । विभज्य बाहुनेत्रास्यललाटे घ्राणयोरपि । कक्षयोः स्कन्धयोश्चैव पार्श्वयोस्तनयोस्तथा

ရှိုင်ဝသတ္တရားတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ ဟံသ-နျာသကို တိတိကျကျ ပြုလုပ်ရမည်။ «ဟံသ» ၏ ဘီဇမန်တရကို ခွဲ၍ မျက်စိနှစ်ဖက်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်တို့၌ ထားရမည်။ ထို့အတူ လက်များ၊ မျက်စိများ၊ ပါးစပ်နှင့် နဖူးပေါ်၌လည်း ခွဲဝေထားပြီး နှာခေါင်းပေါက်တို့၌လည်း ထပ်မံထားရမည်။ ထို့နောက် လက်ခေါက်အောက် (ကက္ခ)၊ ပခုံးများ၊ ကိုယ်ဘက်ခြမ်းများနှင့် ရင်သားတို့၌လည်း ထားရမည်။

Verse 41

कठ्योः पाण्योर्गुल्फयोश्च यद्वा पञ्चांगवर्त्मना । हंसन्यासमिमं कृत्वा न्यसेत्पञ्चाक्षरीं ततः । यथा पूर्वोक्तमार्गेण शिवत्वं येन जायते । नाशिवः शिवमभ्यस्येन्नाशिवः शिवमर्चयेत्

တင်ပါး၊ လက်များ၊ ခြေခလယ်များပေါ်၌—သို့မဟုတ် အင်္ဂါငါးပါးလမ်းစဉ်အတိုင်း—ဤ «ဟံသ-ညာသ» ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပဉ္စာက္ခရီ မန္တရကို ထိုနောက် တင်သွင်းတည်စေရာ၏။ အစောက ပြောခဲ့သည့် နည်းလမ်းအတိုင်း၊ ရှိဝဖြစ်ခြင်း ပေါ်ထွန်းစေသဖြင့်—ရှင်ဝမဖြစ်သေးသူသည် ရှင်ဝကို မလေ့ကျင့်ရ၊ ရှင်ဝမဖြစ်သေးသူသည် ရှင်ဝကို မပူဇော်ရ။

Verse 43

नाशिवस्तु शिवं ध्यायेन्नाशिवम्प्राप्नुयाच्छिवम् । तस्माच्छैवीं तनुं कृत्वा त्यक्त्वा च पशुभावनाम् । शिवो ऽहमिति संचिन्त्य शैवं कर्म समाचरेत् । कर्मयज्ञस्तपोयज्ञो जपयज्ञस्तदुत्तरः

ရှီဝစိတ်မရှိသူသည် ရှီဝကို မသမာဓိပြုသင့်၊ ရှီဝဘက်မလှည့်သူသည်လည်း ရှီဝကို မရနိုင်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကို ရှိုင်ဝဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ ပသု-ဘာဝ (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်၏ တိရစ္ဆာန်သဘော) ကို စွန့်ပစ်ကာ «ငါသည် ရှီဝ၏သူ» ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ပြီး ရှိုင်ဝကမ္မများကို ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုအထဲတွင် ကမ္မ-ယဇ္ဈ (လုပ်ရပ်ယဇ္ဈ)၊ တပော-ယဇ္ဈ (တပသယဇ္ဈ) နှင့် ထို့ထက်မြင့်သော ဇပ-ယဇ္ဈ (မန္တရဇပယဇ္ဈ) ဟူ၍ သင်ကြားထားသည်။

Verse 44

ध्यानयज्ञो ज्ञानयज्ञः पञ्च यज्ञाः प्रकीर्तिताः । कर्मयज्ञरताः केचित्तपोयज्ञरताः परे । जपयज्ञरताश्चान्ये ध्यानयज्ञरतास्तथा

သမာဓိကို ယဇ္ဈအဖြစ်၊ ဉာဏ်ကို ယဇ္ဈအဖြစ်—ဤသို့ ယဇ္ဈငါးပါးကို ကြေညာထားသည်။ အချို့သည် ကမ္မ-ယဇ္ဈ၌ အားထုတ်ကြပြီး၊ အချို့သည် တပော-ယဇ္ဈ၌ အားထုတ်ကြသည်။ အခြားသူများသည် ဇပ-ယဇ္ဈ၌ အားထုတ်ကြပြီး၊ ထိုနည်းတူ သမာဓိ-ယဇ္ဈ၌လည်း အားထုတ်ကြသည်။

Verse 46

ज्ञानयज्ञरताश्चान्ये विशिष्टाश्चोत्तरोत्तरम् । क्रमयज्ञो द्विधा प्रोक्तः कामाकामविभेदतः । कामान्कामी ततो भुक्त्वा कामासक्तः पुनर्भवेत् । अकामे रुद्रभवने भोगान्भुक्त्वा ततश्च्युतः

အခြားသူများသည် ဉာဏ်-ယဇ္ဈ၌ အားထုတ်၍ အဆင့်ဆင့် ပိုမိုထူးခြားမြင့်မြတ်လာကြသည်။ အဆင့်လိုက်ယဇ္ဈ (kramayajña) ကို ဆန္ဒရှိခြင်းနှင့် ဆန္ဒမရှိခြင်းဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲ၍ ဆိုထားသည်။ ဆန္ဒဖြင့် လိုလားသူသည် လိုချင်သည့် အရာများကို ခံစားပြီးနောက် အပျော်အပါးတွင် ကပ်လျက်၍ ထပ်မံမွေးဖွားရသည်။ သို့သော် ဆန္ဒကင်းသောလမ်း၌ ရုဒြ၏ နေရာသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၏ သာယာမှုများကို ခံစားသော်လည်း ပြန်လည်ကျဆင်း၍ မွေးဖွားခြင်းမရှိ။

Verse 48

तपोयज्ञरतो भूत्वा जायते नात्र संशयः । तपस्वी च पुनस्तस्मिन्भोगान् भुक्त्वा ततश्च्युतः । जपध्यानरतो भूत्वा जायते भुवि मानवः । जपध्यानरतो मर्त्यस्तद्वैशिष्ट्यवशादिह

တပော-ယဇ္ဈ၌ အားထုတ်သူသည် တပသ္ဝီ (အကျင့်တပသ) အဖြစ် မွေးဖွားသည်မှာ သံသယမရှိ။ သို့သော် ထိုတပသ္ဝီသည် ထိုနေရာ၌ အတွေ့အကြုံအရာများကို ခံစားပြီးနောက် ထိုအခြေအနေမှ ပြန်လည်ကျဆင်းတတ်သည်။ ဇပနှင့် သမာဓိ၌ အားထုတ်သူမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူသားအဖြစ် မွေးဖွားသည်။ ထိုမရဏာလူသားသည် ဇပနှင့် သမာဓိ၌ အားထုတ်ခြင်း၏ အထူးအာနုဘော်ကြောင့် ဤလောက၌ ထင်ရှားထူးခြားလာသည်။

Verse 50

ज्ञानं लब्ध्वाचिरादेव शिवसायुज्यमाप्नुयात् । तस्मान्मुक्तो शिवाज्ञप्तः कर्मयज्ञो ऽपि देहिनाम् । अकामः कामसंयुक्तो बन्धायैव भविष्यति । तस्मात्पञ्चसु यज्ञेषु ध्यानज्ञानपरो भवेत्

အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကို ရရှိလျှင် မကြာမီပင် ရှိဝနှင့် စာယုဇ္ဇ—ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ရှိသူများအတွက် ရှိဝက အမိန့်ပေးထားသော ကမ္မယဇ္ဉ်တို့သည် လွတ်မြောက်သူအတွက် မဖြစ်မနေ ချည်နှောင်သည့် တာဝန်မဟုတ်တော့။ သို့ရာတွင် ဆန္ဒမရှိသူက ဆန္ဒနှင့် ပေါင်းစည်းသွားလျှင် ချည်နှောင်မှုသို့သာ ကျရောက်မည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉ်ငါးပါးအနက် သမาธိ-ဓျာနနှင့် ဉာဏ်ကို အဓိကထားသူ ဖြစ်သင့်သည်။

Verse 52

ध्यानं ज्ञानं च यस्यास्ति तीर्णस्तेन भवार्णवः । हिंसादिदोषनिर्मुक्तो विशुद्धश्चित्तसाधनः । ध्यानयज्ञः परस्तस्मादपवर्गफलप्रदः । बहिः कर्मकरा यद्वन्नातीव फलभागिनः

ဓျာနနှင့် အမှန်ဉာဏ်ရှိသူသည် ဘဝသံသရာ၏ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။ ဟింసာစသည့် အပြစ်ဒोषများမှ လွတ်ကင်း၍ စိတ်ကို သန့်စင်တိုးတက်စေရာတွင် သန့်ရှင်းသော ကိရိယာတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဓျာနယဇ္ဉ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အပဝဂ္ဂ—လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို ပေးသည်။ အပြင်ပန်း ကမ္မလုပ်ရပ်များသည် အစေခံသကဲ့သို့သာ ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံးအကျိုးကို များစွာ မခံစားနိုင်။

Verse 54

दृष्ट्वा नरेन्द्रभवने तद्वदत्रापि कर्मिणः । ध्यानिनां हि वपुः सूक्ष्मं भवेत्प्रत्यक्षमैश्वरम् । यथेह कर्मणां स्थूलं मृत्काष्ठाद्यैः प्रकल्पितम् । ध्यानयज्ञरतास्तस्माद्देवान्पाषाणमृण्मयान्

ဘုရင်နန်းတော်၌ ဤသဘောတရားကို မြင်သကဲ့သို့၊ ဤနေရာတွင်လည်း ကမ္မလုပ်သူများသည် ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ကြသည်။ ဓျာနပြုသူတို့အတွက် ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ တိုက်ရိုက်ပင် အိုင်ရှ္ဝရ—ဘုရားသခင့်အာဏာအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။ သို့သော် ဤလောက၌ ကမ္မပွဲများအတွက် ထူထဲသော ရုပ်ပုံများကို မြေ၊ သစ်သား စသဖြင့် ပြုလုပ်သကဲ့သို့၊ ထို့ကြောင့် ဓျာနယဇ္ဉ်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူတို့လည်း ကျောက် သို့မဟုတ် မြေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒေဝရုပ်များကို ပူဇော်ရာ အထောက်အကူအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

Verse 56

नात्यंतं प्रतिपद्यंते शिवयाथात्म्यवेदनात् । आत्मस्थं यः शिवं त्यक्त्वा बहिरभ्यर्चयेन्नरः । हस्तस्थं फलमुत्सृज्य लिहेत्कूर्परमात्मनः । ज्ञानाद्ध्यानं भवेद्ध्यानाज्ज्ञानं भूयः प्रवर्तते

ရှီဝ၏ အမှန်သဘောကို မသိမြင်သေးလျှင် လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးကို အပြည့်အဝ မရောက်နိုင်။ အတ္တမ၌ တည်ရှိသော ရှီဝကို စွန့်ပစ်၍ အပြင်ဘက်အရာကိုသာ ပူဇော်သူသည် လက်ထဲရှိ फलကို ပစ်ချပြီး ကိုယ့်တံတောင်ကို လျှာဖြင့် လိမ်းစားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သော ဉာဏ်မှ ဓျာန ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဓျာနမှလည်း ဉာဏ်သည် ထပ်မံ၍ ပိုမို တိုးပွားလာသည်။

Verse 58

तदुभाभ्यां भवेन्मुक्तिस्तस्माद्ध्यानरतो भवेत् । द्वादशान्ते तथा मूर्ध्नि ललाटे भ्रूयुगान्तरे । नासाग्रे वा तथास्ये वा कन्धरे हृदये तथा । नाभौ वा शाश्वतस्थाने श्रद्धाविद्धेन चेतसा

ထိုနှစ်ပါး—အကျင့်နှင့် ဉာဏ်—ကြောင့် လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဓျာန၌ စိတ်နှလုံးတင်၍ နေရမည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ထားသော စိတ်ဖြင့် ဒွာဒသန္တ (dvādaśānta) အဆုံး၌ဖြစ်စေ၊ ခေါင်းထိပ်၌ဖြစ်စေ၊ နဖူး၌၊ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌၊ နှာခေါင်းဖျား၌၊ သို့မဟုတ် ပါးစပ်၌၊ လည်ချောင်း၌၊ နှလုံး၌၊ သို့မဟုတ် ချက်၌—ထာဝရတည်ရာ၌—အာရုံကို တည်စေ၍ သမาธိပြုရမည်။

Verse 60

बहिर्यागोपचारेण देवं देवीं च पूजयेत् । अथवा पूजयेन्नित्यं लिंगे वा कृतकेपि वा । वह्नौ वा स्थण्डिले वाथ भक्त्या वित्तानुसारतः । अथवांतर्बहिश्चैव पूजयेत्परमेश्वरम् । अंतर्यागरतः पूजां बहिः कुर्वीत वा न वा

ပြင်ပယာဂနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဒေဝနှင့် ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် နေ့စဉ် လိင်္ဂ၌ဖြစ်စေ၊ ဖန်တီးထားသော ရုပ်တု၌ဖြစ်စေ ပူဇော်နိုင်သည်။ သန့်ရှင်းသော မီး၌ဖြစ်စေ၊ သန့်စင်အလှူတင်ထားသော စတန်ဒိလ်ပေါ်၌ဖြစ်စေ မိမိအင်အားအလိုက် ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် အတွင်းနှင့် အပြင် နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ပရမေශ්ဝရကို ပူဇော်နိုင်သည်။ အန္တရယာဂ၌ စိတ်တည်သူအတွက် ပြင်ပပူဇော်ခြင်းကို လုပ်လည်းရ၊ မလုပ်လည်းရ။