Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 43
न्यासत्रैविध्य-भूतशुद्धि-प्रक्रिया
Threefold Nyāsa and the Procedure of Elemental Purification
नाशिवस्तु शिवं ध्यायेन्नाशिवम्प्राप्नुयाच्छिवम् । तस्माच्छैवीं तनुं कृत्वा त्यक्त्वा च पशुभावनाम् । शिवो ऽहमिति संचिन्त्य शैवं कर्म समाचरेत् । कर्मयज्ञस्तपोयज्ञो जपयज्ञस्तदुत्तरः
nāśivastu śivaṃ dhyāyennāśivamprāpnuyācchivam | tasmācchaivīṃ tanuṃ kṛtvā tyaktvā ca paśubhāvanām | śivo 'hamiti saṃcintya śaivaṃ karma samācaret | karmayajñastapoyajño japayajñastaduttaraḥ
ရှီဝစိတ်မရှိသူသည် ရှီဝကို မသမာဓိပြုသင့်၊ ရှီဝဘက်မလှည့်သူသည်လည်း ရှီဝကို မရနိုင်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကို ရှိုင်ဝဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ ပသု-ဘာဝ (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်၏ တိရစ္ဆာန်သဘော) ကို စွန့်ပစ်ကာ «ငါသည် ရှီဝ၏သူ» ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ပြီး ရှိုင်ဝကမ္မများကို ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုအထဲတွင် ကမ္မ-ယဇ္ဈ (လုပ်ရပ်ယဇ္ဈ)၊ တပော-ယဇ္ဈ (တပသယဇ္ဈ) နှင့် ထို့ထက်မြင့်သော ဇပ-ယဇ္ဈ (မန္တရဇပယဇ္ဈ) ဟူ၍ သင်ကြားထားသည်။
Suta Goswami (narrating Shiva’s Shaiva teaching within the Vāyavīyasaṃhitā discourse)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Mantra: शिवोऽहमिति
Type: stotra
Role: teaching
FAQs
It teaches inner conversion into a Śaiva identity—dropping paśu-bhāva (bonded, instinct-driven selfhood) and adopting Śiva-oriented contemplation and discipline—so that practice becomes a true means toward Śiva-realization.
It implies that external worship (including Liṅga worship) bears fruit when supported by an inner Śaiva disposition; the devotee reshapes life into Śiva-bhāva, making ritual and meditation effective rather than merely formal.
It prioritizes japa-yajña—mantra repetition (classically the Pañcākṣarī, “Om Namaḥ Śivāya”)—as the highest offering, supported by disciplined action (karma-yajña) and austerity (tapo-yajña).