शङ्खचूडवधकथनम् / The Account of Śaṅkhacūḍa’s Slaying

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथान्यच्छंभुचरितं प्रेमतः शृणु वै मुने । यस्य श्रवणमात्रेण शिवभक्तिर्दृढा भवेत्

စနတ်ကုမာရက ပြောသည်—ယခုအခါ မုနိရေ၊ ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိဖြင့် သမ္ဘူ (သီဝ) ၏ အခြားသော သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လော့။ ထိုကို နားထောင်ရုံဖြင့်ပင် သီဝဘက္တိသည် ခိုင်မာ၍ မလှုပ်ရှားတော့။

Verse 2

शंखचूडाभिधो वीरो दानवो देवकंटकः । यथा शिवेन निहतो रणमूर्ध्नि त्रिशूलतः

သင်္ခချူဍ ဟု အမည်ရသော သူရဲကောင်း ဒာနဝ—ဒေဝတို့၏ ဆူးခက်နှင့် နှိပ်စက်သူ—ကို စစ်မြေပြင်၏ ထိပ်တန်း၌ သီဝဘုရားက မိမိ၏ တြိရှူလဖြင့် ထိုးသတ်ခဲ့ပုံကို (နားထောင်လော့)။

Verse 3

तच्छंभुचरितं दिव्यं पवित्रं पापनाशनम् । शृणु व्यास सुसंप्रीत्या वच्मि सुस्नेहतस्तव

ဗျာသရေ၊ စိတ်နှလုံးအပြည့် ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်လော့။ သင်အပေါ် အလွန်ချစ်ခင်သောကြောင့်၊ သမ္ဘူ၏ ဒိဗ္ဗကရိယာ—အလွန်သန့်ရှင်းစေ၍ အပြစ်ဖျက်ဆီးသော—ကို ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 4

मरीचेस्तनयो धातुः पुत्रो यः कश्यपो मुनिः । स धर्मिष्ठस्सृष्टिकर्त्ता विध्याज्ञप्तः प्रजापतिः

မရိချိ၏ သားမှာ ဓာတာ ဖြစ်၏၊ ထို၏ သားမှာ မုနိ ကश्यပ ဖြစ်၏။ ထို ကश्यပ သည် အလွန်ဓမ္မတရားရှိသူဖြစ်၍၊ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ ပရာဇာပတိအဖြစ် ခန့်အပ်ခံကာ စೃಷ್ಟိလုပ်ငန်း၌ ဖန်ဆင်းသူတစ်ပါး ဖြစ်လာ၏။

Verse 5

दक्षः प्रीत्या ददौ तस्मै निजकन्यास्त्रयोदश । तासां प्रसूतिः प्रसभं न कथ्या बहुविस्तृताः

ဒက္ခသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ မိမိ၏ သမီးတော် ဆယ့်သုံးပါးကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။ ထိုသူတို့မှ မွေးဖွားသော မျိုးဆက်သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ အသေးစိတ်အားလုံးကို မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် များပြား၏။

Verse 6

यत्र देवादिनिखिलं चराचरमभूज्जगत् । विस्तरात्तत्प्रवक्तुं च कः क्षमोऽस्ति त्रिलोकके

နတ်တို့မှအစ၍ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထိုအတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သုံးလောကအတွင်း ထိုတတ္တဝကို အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ဖော်ပြနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 7

प्रस्तुतं शृणु वृत्तांतं शंभुलीलान्वितं च यत् । तदेव कथयाम्यद्य शृणु भक्तिप्र वर्द्धनम्

ယခုတင်ပြမည့် အကြောင်းအရာကို နားထောင်လော့—၎င်းသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ လီလာတော်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ဖြစ်ရပ်တစ်ပုဒ်ဖြစ်၏။ ယနေ့ ထိုပုံပြင်ကိုပင် ငါပြောမည်; နားထောင်လော့၊ ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 8

तासु कश्यपत्नीषु दनुस्त्वेका वरांगना । महारूपवती साध्वी पतिसौभाग्यवर्द्धिता

ကশ্যပ၏ ဇနီးများအနက် ဒနုတစ်ဦးတည်းသာ မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမကောင်းဖြစ်၏—ရုပ်ရည်အလွန်လှပ၍ သီလသမာဓိပြည့်စုံကာ ခင်ပွန်း၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ချမ်းသာရေးကို တိုးပွားစေသူဖြစ်၏။

Verse 9

आसंस्तस्या दनोः पुत्रा बहवो बलवत्तराः । तेषां नामानि नोच्यंते विस्तारभयतो मुने

အို မုနိ၊ ဒနု၌ သားများ များစွာရှိ၍ အလွန်အင်အားကြီးကြသည်။ အကျယ်ချဲ့လွန်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့၏ အမည်များကို ဤနေရာတွင် မဖော်ပြတော့။

Verse 10

तेष्वेको विप्रचित्तिस्तु महाबलपराक्रमः । तत्पुत्रो धार्मिको दंभो विष्णुभक्तो जितेन्द्रियः

သူတို့အနက် တစ်ဦးမှာ ဗိပရစိတ္တိ ဖြစ်၍ အင်အားကြီးမားကာ ရဲရင့်သတ္တိပြင်းထန်သူ ဖြစ်၏။ သူ၏သား ဒမ္ဘဟာ သီလဓမ္မပြည့်စုံ၍ ဗိෂ္ဏုကို ဘက်တော်ထားသော ဘက္တ ဖြစ်ကာ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူထားသူ ဖြစ်၏။

Verse 11

नासीत्तत्तनयो वीरस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शुक्राचार्यं गुरुं कृत्वा कृष्णमंत्रमवाप्य च

ထိုသူရဲကောင်း၌ သားမရှိသဖြင့် စိတ်ပူပန်ခြင်း (ချင့်တာ) ကြီးစွာ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် သုကြာချာရျကို ဂုရုအဖြစ် ခံယူကာ ကృష్ణမန်တရကိုလည်း ရရှိလေ၏။

Verse 12

तपश्चकार परमं पुष्करे लक्षवर्षकम् । कृष्णमंत्रं जजापैव दृढं बद्धासनं चिरम्

ပုෂ္ကရ၌ သူသည် အလွန်မြင့်မားသော တပသကို တစ်သိန်းနှစ်ပေါင်းကြာ ဆောင်ရွက်လေ၏။ ခိုင်မာစွာ အာသနကို ချည်နှောင်ထိုင်၍ ကြာရှည်စွာ ကృష్ణမန်တရကို မပြတ်မလပ် တည်ကြည်စွာ ဂျပ လုပ်လေ၏။

Verse 13

तपः प्रकुर्वतस्तस्य मूर्ध्नो निस्सृत्य प्रज्व लत् । विससार च सर्वत्र तत्तेजो हि सुदुस्सहम्

သူသည် တပသကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ရွက်နေစဉ် ခေါင်းထိပ်မှ မီးလောင်တောက်ပသော တေဇောတစ်ရပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုအလင်းတေဇောသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေရာ၊ ထိုမီးတောက်ရောင်ခြည်သည် အလွန်မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှ၏။

Verse 14

तेन तप्तास्सुरास्सर्वे मुनयो मनवस्तथा । सुनासीरं पुरस्कृत्य ब्रह्माणं शरणं ययुः

ထိုဒုက္ခကြောင့် နတ်တို့အားလုံး၊ ရှင်မုနိများနှင့် မနုတို့ပါ တို့သည် အိန္ဒြာကို ရှေ့တန်းတင်၍ ဗြဟ္မာထံ သာရဏာယူရန် သွားကြ၏။

Verse 15

प्रणम्य च विधातारं दातारं सर्वसंपदाम् । तुष्टुवुर्विकलाः प्रोचुः स्ववृत्तांतं विशेषतः

အရာရာကို စီမံခန့်ခွဲသော ဗိဓာတာ၊ စည်းစိမ်အပေါင်းကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့သည် အရှင်ကို ချီးမွမ်းကာ မိမိတို့အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ပြောကြားကြသည်။

Verse 16

तदाकर्ण्य विधातापि वैकुंठं तैर्ययौ सह । तदेव विज्ञापयितुं निखिलेन हि विष्णवे

ထိုသတင်းကိုကြားသော် ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာလည်း သူတို့နှင့်အတူ ဝိုင်ကుంఠသို့ သွား၍ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အပြည့်အစုံအတိုင်း သခင် ဗိဿဏုထံ တင်ပြရန် ဖြစ်၏။

Verse 17

तत्र गत्वा त्रिलोकेशं विष्णुं रक्षाकरं परम् । प्रणम्य तुष्टुवुस्सर्वे करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ထိုနေရာသို့ရောက်ကြသော် သုံးလောက၏အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကာကွယ်ပေးသူ ဗိဿဏုထံသို့ အားလုံး ချဉ်းကပ်ကြ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 18

देवा ऊचुः । देवदेव न जानीमो जातं किं कारणं त्विह । संतप्तास्स कला जातास्तेजसा केन तद्वद

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်—“ဒေဝဒေဝ အရှင်၊ ဤနေရာ၌ ဘာဖြစ်ပွားသနည်း၊ အကြောင်းရင်းသည် မည်သို့နည်းကို မသိပါ။ ဒေဝီယ အင်အားနှင့် အစိတ်အပိုင်းတို့သည် မည်သူ၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 19

तप्तात्मनां त्वमविता दीनबंधोऽनुजीविनाम् । रक्षरक्ष रमानाथ शरण्यश्शरणागतान्

ဒုက္ခကြောင့် စိတ်နှလုံးပူလောင်သူတို့၏ ကာကွယ်ရှင်မှာ သင်ဖြစ်၏၊ သင်၏ကျေးဇူးပေါ် မူတည်၍ အသက်ရှင်သော အားနည်းသူတို့၏ ဆွေမျိုးလည်း သင်ဖြစ်၏။ ရမာ (လက္ရှ္မီ) ၏ အရှင်၊ ကာကွယ်ပါ—ကာကွယ်ပါ၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို; သင်သည် လက်လျှော့အပ်နှံသူတို့၏ အမှန်တကယ် ခိုလှုံရာ ဖြစ်၏။

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचो विष्णुर्ब्रह्मादीनां दिवौकसाम् । उवाच विहसन्प्रेम्णा शरणागतवत्सलः

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်တော်ဒေဝတားတို့၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို အမြဲမေတ္တာထားသော ဗိဿဏုသည် မေတ္တာပြုံးဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 21

विष्णुरुवाच । सुस्वस्था भवताव्यग्रा न भयं कुरुतामराः । नोपप्लवा भविष्यन्ते लयकालो न विद्यते

ဗိဿဏု မိန့်တော်မူသည်။ «စိတ်ချမ်းသာစွာ နေကြပါ၊ မလှုပ်ရှားမပူပန်ကြနှင့်။ အို ဒေဝတားတို့၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မပြုကြနှင့်။ ဘေးအန္တရာယ် မဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်၊ ဤသည် ပျက်သုဉ်းကာလ မဟုတ်»။

Verse 22

दानवो दंभनामा हि मद्भक्तः कुरुते तपः । पुत्रार्थी शमयिष्यामि तमहं वरदानतः

«ဒမ္ဘဟု အမည်ရှိသော ဒါနဝသည် မိမိ၏ ဘက္တဖြစ်၍ တပဿာ ကျင့်နေသည်။ သားတော်ကို လိုလားသဖြင့် ငါသည် အပေးအကောင်း (ဗရ) ဖြင့် သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုမည်»။

Verse 23

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तास्ते सुरास्सर्वे धैर्यमालंब्य वै मुने । ययुर्ब्रह्मादयस्सुस्थास्स्वस्वधामानि सर्वशः

သနတ်ကုမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် ဒေဝတားအားလုံးသည်—အို မုနိ—သတ္တိကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်လာကြပြီး၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့လည်း စိတ်အေးချမ်းစွာ မိမိတို့၏ နေရာနေအိမ်များသို့ အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 24

अच्युतोऽपि वरं दातुं पुष्करं संजगाम ह । तपश्चरति यत्रासौ दंभनामा हि दानवः

အချျုတ (ဗိဿဏု) သည်လည်း ဗရပေးရန် ပုရှ္ကရသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုနေရာတွင် ဒမ္ဘဟု အမည်ရှိသော ဒါနဝသည် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်နေ၏။

Verse 25

तत्र गत्वा वरं ब्रूहीत्युवाच परिसांत्वयन् । गिरा सूनृतया भक्तं जपंतं स्वमनुं हरिः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် သူ့ကို သက်သာစေကာ «အလိုရှိသော ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းလော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ နူးညံ့၍ သစ္စာပြုသော စကားဖြင့် မိမိမန်တရကို တည်ကြည်စွာ ဂျပ်နေသော ဘက္တကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 26

तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोर्दृष्ट्वा तं च पुरः स्थितम् । प्रणनाम महाभक्त्या तुष्ट्वाव च पुनः पुनः

ဗိဿနု၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားပြီး မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေတော်မူသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် အလွန်ကြီးမားသော ဘက္တိဖြင့် ဦးချကန်တော့ကာ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडोत्पत्तिवर्णनं नाम सप्तविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် Śrī Śiva Mahāpurāṇa ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ (Rudra-saṃhitā) အတွင်း ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ (Yuddha-khaṇḍa) တွင် “Śaṃkhacūḍa ၏ မွေးဖွားပေါ်ပေါက်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိသည့် အခန်း ၂၇ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 28

स्वभक्तं तनयं देहि महाबल पराक्रमम् । त्रिलोकजयिनं वीरमजेयं च दिवौकसाम्

ကိုယ်တော်၏ဘက္တဖြစ်သော သားတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါ။ အလွန်ကြီးမားသော အင်အားနှင့် ရဲရင့်သတ္တိရှိ၍ သုံးလောကကို အောင်နိုင်သော သူရဲကောင်းဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတများပင် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तो दानवेन्द्रेण तं वरं प्रददौ हरिः । निवर्त्य चोग्रतपसस्ततस्सोंतरधान्मुने

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ဒါနဝတို့၏ အရှင်က ထိုသို့ လျှောက်ထားသဖြင့် ဟရီသည် ထိုဗရကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ရပ်စေပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏၊ အို မုနိ။

Verse 30

गते हरौ दानवेन्द्रः कृत्वा तस्यै दिशे नमः । जगाम स्वगृहं सिद्धतदाः पूर्ण मनोरथः

ဟရီ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် ထိုဦးတည်ရာသို့ ဂုဏ်ပြုနမස්ကာရ ပြု၏။ ထို့နောက် မိမိအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားပြီး အလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံကာ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်လေ၏။

Verse 31

कालेनाल्पेन तत्पत्नी सगर्भा भाग्यवत्यभूत् । रराज तेजासात्यंतं रोचयंती गृहांतरम्

မကြာမီ သူ၏ဇနီးသည် ကံကောင်းမြတ်သူဖြစ်၍ ကိုယ်ဝန်ဆောင်လာ၏။ ထူးကဲသော တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်ပလင်းလက်ကာ အိမ်အတွင်းခန်းများကို ထွန်းညှိလေ၏။

Verse 32

सुदामानाम गोपो यो कृष्णस्य पार्षदाग्रणीः । तस्या गर्भे विवेशासौ राधाशप्तश्च यन्मुने

အို မုနိရေ၊ “စူဒာမာ” ဟုခေါ်သော ဂိုပကောင်လေးသည် ကృష్ణ၏ အနီးကပ်ပါရ်ရှဒတို့အနက် အထူးထင်ရှားသူဖြစ်၍၊ ရာဓာ၏ ကျိန်စာကြောင့် ထိုမိန်းမ၏ ဝမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 33

असूत समये साध्वी सुप्रभं तनयं ततः । जातकं सुचकारासौ पिताहूय मुनीन्बहून्

မွေးဖွားချိန်တွင် သီလရှင်မိခင်သည် တောက်ပသောသားတော်ကို မွေးဖွား하였다။ ထို့နောက် ဖခင်သည် မုနိများစွာကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ဇာတကကမ္မနှင့် မွေးနေ့မင်္ဂလာအခမ်းအနားများကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 34

उत्सवस्सुमहानासीत्तस्मिञ्जाते द्विजोत्तम । नाम चक्रे पिता तस्य शंख चूडेति सद्दिने

အို ဒွိဇအထက်မြတ်သောသူ၊ သူမွေးဖွားသည့်အခါ အလွန်ကြီးမားသောပွဲတော်ကြီး ဖြစ်ပွား하였다။ ထိုမင်္ဂလာနေ့တွင် ဖခင်သည် အမည်ပေးပွဲကို ပြုလုပ်ကာ “ရှင်ခချူဍ” ဟု အမည်ပေး하였다။

Verse 35

पितुर्गेहे स ववृधे शुक्लपक्षे यथा शशी । शैशवेभ्यस्तविद्यस्तु स बभूव सुदीप्तिमान्

ဖခင်၏အိမ်တွင် သူသည် လပြည့်မတိုင်မီ အလင်းတိုးလာသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုး하였다။ ကလေးဘဝကတည်းက ပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်ကာ ဉာဏ်ရည်နှင့် ရုပ်ရည်တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 36

स बालक्रीडया नित्यं पित्रोर्हर्षं ततान ह । प्रियो बभूव सर्वेषां कुलजानां विशेषतः

သူသည် ကလေးကစားပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အမြဲတမ်း မိဘတို့၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို တိုးပွားစေ하였다။ ထို့ပြင် မိသားစုနှင့် မျိုးရိုးဝင်အားလုံးအကြား အထူးချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်လာ하였다။