देवस्तुतिः — Hymn of Praise by the Devas (Devastuti)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ ब्रह्मादयो देवा मुनयश्चाखिलास्तथा । तुष्टुवुर्देवदेवेशं वाग्भिरिष्टाभिरानताः

သနတ်ကူမာရက ပြော၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်များ၊ မုနိအပေါင်းတို့လည်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ နတ်တို့၏ နတ်သခင် ဒေဝဒေဝေရှကို မိမိတို့နှစ်သက်သင့်လျော်သော သီချင်းဆုတောင်းစကားများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 2

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । साधुसौख्यप्रदस्त्वं हि सर्वदा भक्तदुःखहा

ဒေဝတော်တို့က ဆိုကြသည်– «ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ သင့်ထံ ခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်ခင်ကာကွယ်သောအရှင်၊ သင်သည် သာဓုသူတို့အား ချမ်းသာပေးသူဖြစ်၍ သင့်ကို भक्तိဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့၏ ဝမ်းနည်းဒုက္ခကို အစဉ်ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏»။

Verse 3

त्वं महाद्भुतसल्लीलो भक्तिगम्यो दुरासदः । दुराराध्योऽसतां नाथ प्रसन्नस्सर्वदा भव

သင်သည် အံ့ဩဖွယ် မင်္ဂလာလီလာကို ဆောင်ရွက်သော အရှင်ဖြစ်၍ भक्तိဖြင့်သာ နီးကပ်နိုင်သော်လည်း မလွယ်ကူစွာ မရောက်နိုင်သူဖြစ်သည်။ မသန့်ရှင်း မမှန်ကန်သူတို့အတွက် သင့်ကို ပူဇော်၍ နှစ်သက်စေခြင်း ခက်ခဲ၏။ ထို့ကြောင့် အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အစဉ်ကရုဏာပြ၍ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါ။

Verse 4

वेदोऽपि महिमानं ते न जानाति हि तत्त्वतः । यथामति महात्मानस्सर्वे गायंति सद्यशः

ဝေဒတောင်မှ သင်၏ မဟိမာကို အမှန်တကယ် အပြည့်အဝ မသိနိုင်ပါ။ မိမိတို့၏ ဉာဏ်အလျောက် မဟာတမများအားလုံးက သင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့် အကောင်းဆုံး သီဆိုချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 5

माहात्म्यमतिगूढं ते सहस्रवदनादयः । सदा गायंति सुप्रीत्या पुनंति स्वगिरं हि ते

သင်၏ မဟိမာသည် အလွန်နက်ရှိုင်းလှသည်။ မျက်နှာတစ်ထောင်ရှိသူနှင့် အခြားသော ဒေဝတများသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မြတ်နိုးစွာ သီဆိုချီးမွမ်းကြပြီး၊ မိမိတို့၏ အဆိုအမိန့်များဖြင့် မိမိတို့၏ စကားကိုပင် သန့်စင်ကြသည်။

Verse 6

कृपया तव देवेश ब्रह्मज्ञानी भवेज्जडः । भक्तिगम्यस्सदा त्वं वा इति वेदा ब्रुवंति हि

ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ဘြဟ္မကို သိသူတောင်မှ မလှုပ်မရှားသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် သင်သည် အမြဲတမ်း ဘက္တိဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို ဝေဒများက အမှန်တကယ် ကြေညာကြသည်။

Verse 7

त्वं वै दीनदयालुश्च सर्वत्र व्यापकस्सदा । आविर्भवसि सद्भक्त्या निर्विकारस्सतां गतिः

သင်သည် ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို သနားကြင်နာသော အရှင်ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် အမြဲတမ်း ပျံ့နှံ့တည်ရှိတော်မူသည်။ စစ်မှန်သော ဘက္တိကြောင့် သင်သည် သိမြင်နိုင်သော အရုပ်အဆင်းဖြင့် ထင်ရှားတော်မူ၏။ မပြောင်းလဲသော်လည်း သင်သည် သုတိသတ္တဝါတို့၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာ ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 8

भक्त्यैव ते महेशान बहवस्सिद्धिमागताः । इह सर्वसुखं भुक्त्वा दुःखिता निर्विकारतः

မဟေရှာနာ အရှင်တော်၊ ဘက္တိတစ်ခုတည်းဖြင့် လူအများသည် ပြည့်စုံသော စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤလောက၌ ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးကို ခံစားပြီးနောက်လည်း ဒုက္ခက မထိခိုက်နိုင်ဘဲ တည်ငြိမ်၍ မပြောင်းလဲကြသည်။

Verse 9

पुरा यदुपतिर्भक्तो दाशार्हस्सिद्धिमागतः । कलावती च तत्पत्नी भक्त्यैव परमां प्रभो

အရှင်မြတ်ဘုရား၊ ရှေးကာလ၌ ယဒုမင်း ဒာရှာဟ် သည် သဒ္ဓါဘက်တိဖြင့် စိဒ္ဓိကို ရောက်ခဲ့၏။ သူ၏ မိဖုရား ကလာဝတီလည်း ဘက်တိတစ်ပါးတည်းဖြင့် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 10

तथा मित्रसहो राजा मदयंती च तत्प्रिया । भक्त्यैव तव देवेश कैवल्यं परमं ययौ

ထိုနည်းတူ မိထ္ရသဟ မင်းနှင့် သူ၏ချစ်သူ မဒယန္တီတို့သည်၊ ဒေဝေရှာ အရှင်မြတ်ဘုရား၊ သင့်ထံသို့ ဘက်တိတစ်ပါးတည်းဖြင့် ကైవလျ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏။

Verse 11

सौमिनी नाम तनया कैकेयाग्रभुवस्तथा । तव भक्त्या सुखं प्राप परं सद्योगिदुर्लभम्

ထိုနည်းတူ ကိကေယ မျိုးရိုးအထွဋ်အမြတ်မှ မွေးဖွားသော သမိနီ အမည်ရှိ သမီးတော်သည် သင့်ထံသို့ ဘက်တိဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော သုခကို ရရှိခဲ့၏။ ထိုအရာသည် စိဒ္ဓယောဂီတို့အတွက်ပင် ရခက်ခဲသော ပြည့်စုံမှုဖြစ်၏။

Verse 12

विमर्षणो नृपवरस्सप्तजन्मावधि प्रभो । भुक्त्वा भोगांश्च विविधांस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम्

အရှင်မြတ်ဘုရား၊ အထူးကောင်းမွန်သော မင်း ဝိမර්ရှဏ သည် မွေးဖွားခြင်း ခုနှစ်ကြိမ်အထိ အမျိုးမျိုးသော ဘောဂများကို ခံစားခဲ့သော်လည်း၊ သင့်ထံသို့ ဘက်တိဖြင့် သုဂတိ—ရှီဝ၏ ကရုဏာအတွင်း လွတ်မြောက်ခြင်း—ကို ရောက်ခဲ့၏။

Verse 13

चन्द्रसेनो नृपवरस्त्वद्भक्त्या सर्वभोगभुक् । दुःखमुक्तः सुखं प्राप परमत्र परत्र च

အရှင်မြတ်ဘုရား၊ အထူးကောင်းမွန်သော မင်း ခန္ဒ္ရစေန သည် သင့်ထံသို့ ဘက်တိဖြင့် ကောင်းမြတ်သော ဘောဂအလုံးစုံကို ခံစားရ၏။ ဒုက္ခမှ လွတ်ကင်း၍ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင် အမြင့်ဆုံးသော သုခကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 14

गोपीपुत्रः श्रीकरस्ते भक्त्या भुक्त्वेह सद्गतिम् । परं सुखं महावीरशिष्यः प्राप परत्र वै

ဘက္တိဖြင့် ဂိုပီ၏သား စရီကရ—မဟာဝီရ၏ တပည့်—သည် ဤလောက၌ ကောင်းမြတ်သော လမ်းစဉ်ကို ခံစား၍ နောက်လောက၌ အမြင့်ဆုံးသော သုခကို အမှန်တကယ် ရရှိ하였다။

Verse 15

त्वं सत्यरथभूजानेर्दुःखहर्ता गतिप्रदः । धर्मगुप्तं राजपुत्रमतार्षीस्सुखिनं त्विह

အရှင်သည် စတျရထ ဘူဇာန၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ အမှန်တကယ်သော အားကိုးရာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ ဓမ္မကို ကာကွယ်သော မင်းသား ဓမ္မဂုပ္တကို ကူးမြောက်စေ၍ ပျော်ရွှင်စေတော်မူ၏။

Verse 16

तथा शुचिव्रतं विप्रमदरिद्रं महाप्रभो । त्वद्भक्तिवर्तिनं मात्रा ज्ञानिनं कृपयाऽकरोः

ထို့အတူ မဟာပရဘု၊ သနားကြင်နာတော်မူ၍ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုသစ္စာရှိသည့် ဗြာဟ္မဏကို ဆင်းရဲမှုမှ လွတ်ကင်းစေတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင့်အပေါ် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်စေကာ အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 17

चित्रवर्मा नृपवरस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम् । इह लोके सदा भुक्त्वा भोगानमरदुर्लभान्

အရှင်ထံ ဘက္တိကြောင့် မင်းမြတ် စိတြဝර්မာ သည် သုဂတိ အမြတ်ဆုံးကို ရရှိတော်မူ၏။ ဤလောက၌ပင် အမရတို့တောင် ရခဲသော အာနန္ဒဘောဂများကို အရင်ခံစားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှိဝဘက္တိကြောင့် ထိုကောင်းမြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိတော်မူ၏။

Verse 18

चन्द्रांगदो राजपुत्रस्सीमंतिन्या स्त्रिया सह । विहाय सकलं दुःखं सुखी प्राप महागतिम्

မင်းသား စန္ဒြာင်္ဂဒ သည် သစ္စာရှိသော ဇနီးနှင့်အတူ ဒုက္ခအားလုံးကို စွန့်ပယ်၍ ပျော်ရွှင်အေးချမ်းကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိတော်မူ၏—ရှင်ဝဘက္တိနောက်လိုက်သော ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 19

द्विजो मंदरनामापि वेश्यागामी खलोऽधमः । त्वद्भक्तः शिव संपूज्य तया सह गतिं गतः

အို ရှီဝါဘုရား၊ မန္ဒရာဟု အမည်ရသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပျက်စီးနိမ့်ကျ၍ မကောင်းသူ၊ မိန်းမပျော်အိမ်သို့ သွားလာသူဖြစ်သော်လည်း သင်၏ ဘက္တ (အလွန်ယုံကြည်သူ) ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သင်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ နာရီနှင့်အတူ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 20

भद्रायुस्ते नृपसुतस्सुखमाप गतव्यथः । त्वद्भक्तकृपया मात्रा गतिं च परमां प्रभो

အို प्रभो၊ မင်းသား ဘဒ္ရာယု သည် ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိ၍ ဝေဒနာကင်းလွတ်သွားသည်။ သင်၏ ဘက္တ ဖြစ်သော မိခင်၏ ကရုဏာကြောင့်လည်း သူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ (မောက္ခ) သို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 21

सर्वस्त्रीभोगनिरतो दुर्जनस्तव सेवया । विमुक्तोऽभूदपि सदा भक्ष्यभोजी महेश्वर

အို မဟေရှဝရ၊ မိန်းမအားလုံးနှင့် ကာမပျော်ရွှင်မှုတွင် မူးယစ်နေသော မကောင်းသူတစ်ဦးပင် သင်ကို ဆေဝာ (ဝန်ဆောင်) လုပ်ခြင်းကြောင့် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသော အလေ့အထများကြောင့် အမြဲတမ်း စားသင့်သည့်အရာကိုသာ စားသူအဖြစ် နေတတ်သည်။

Verse 22

शंबरश्शंकरे भक्तश्चिताभस्मधरस्सदा । नियमाद्भस्मनश्शंभो स्वस्त्रिया ते पुरं गतः

ရှံဗရ သည် သင်္ကရ (ရှီဝါ) ၏ ဘက္တ ဖြစ်၍ မီးသင်္ချိုင်းမှ အမှုန့်ပြာကို အမြဲတမ်း လိမ်းထားသူဖြစ်သည်။ အို သမ္ဘူ၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းအသုံးပြုသော အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ သင်၏ မြို့တော်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 23

भद्रसेनस्य तनयस्तथा मंत्रिसुतः प्रभो । सुधर्मशुभकर्माणौ सदा रुद्राक्षधारिणौ

အို प्रभो၊ ဘဒ္ရစೇန ၏ သားနှင့် မန္တ្រី၏ သားလည်း ရှိသည်—သုဓမ္မ နှင့် သုဘကမ္မန်—သူတို့သည် အမြဲတမ်း ရုဒ္ရాక్ష (ရုဒြာක්ෂ) ပုတီးကို ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 24

त्वत्कृपातश्च तौ मुक्तावास्तां भुक्तेह सत्सुखम् । पूर्वजन्मनि यौ कीशकुक्कुटौ रुद्रभूषणौ

သင်၏ကရုဏာကြောင့် ထိုနှစ်ဦးသည် လွတ်မြောက်ကြပြီး၊ ဤနေရာ၌ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော စစ်မှန်သုခကို ခံစားကာ နေထိုင်ကြ၏။ အတိတ်ဘဝတစ်ဘဝ၌ သူတို့သည် မျောက်နှင့် ကြက် ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရုဒြ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ခံရကာ အနုဂ्रहကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवधोपाख्याने देवस्तुतिवर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယစုစည်းမှု ရုဒြသံဟိတာ အတွင်း ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌ ပါဝင်သော «ဇလန္ဓရဝဓ ဥပాఖ్యာန» ထဲမှ «ဒေဝတို့၏ စတုတိ (ချီးမွမ်း) ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်းနှစ်ဆယ့်ငါး ပြီးဆုံး၏။

Verse 26

शारदा विप्रतनया बालवैधव्यमागता । तव भक्तेः प्रभावात्तु पुत्रसौभा ग्यवत्यभूत्

ရှာရဒါသည် ဗြာဟ္မဏ၏သမီးဖြစ်၍ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မုဆိုးမဖြစ်သော်လည်း၊ သင်၏ သီဝဘုရားအပေါ် ဘက္တိ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သားရရှိသည့် ကံကောင်းခြင်းဖြင့် ကောင်းချီးခံရ하였다။

Verse 27

बिन्दुगो द्विजमात्रो हि वेश्याभोगी च तत्प्रिया । वंचुका त्वद्यशः श्रुत्वा परमां गतिमाययौ

ဘိန္ဒုဂသည် မွေးရာပါအမည်သာ ဗြာဟ္မဏဖြစ်သော်လည်း၊ ဝေရှာမိန်းမ၏ အပျော်အပါး၌ စွဲလမ်းကာ သူမကို ချစ်မြတ်နိုး하였다။ သို့ရာတွင် ဝံချုကာသည် သင်၏ သီဝတန်ခိုး၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားသိသဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 28

इत्यादि बहवस्सिद्धिं गता जीवास्तव प्रभो । भक्तिभावान्महेशान दीनबन्धो कृपालय

ဤသို့ပင် အရှင်ဘုရား၊ သတ္တဝါများစွာသည် သင့်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။ အို မဟေရှာန၊ အားနည်းသူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ကရုဏာ၏ နေရာတော်၊ ကျေးဇူးတော် ပေးသနားပါ။

Verse 29

त्वं परः प्रकृतेर्ब्रह्म पुरुषात्परमेश्वर । निर्गुणस्त्रिगुणाधारो ब्रह्मविष्णुहरात्मकः

သင်သည် ပရကృతిကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်တော်မူ၏။ အို ပရမေရှ္ဝရ၊ ပုရုಷကိုတောင် ကျော်လွန်တော်မူ၏။ ကိုယ်တိုင် နိရ္ဂုဏ ဖြစ်သော်လည်း သုံးဂုဏ၏ အခြေခံတိုင်ဖြစ်၍ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ဟရ အတွင်းရှိ အတ္တမူလတရားအဖြစ် ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 30

नानाकर्मकरो नित्यं निर्विकारोऽखिलेश्वरः । वयं ब्रह्मादयस्सर्वे तव दासा महेश्वर

အို မဟေရှ္ဝရ၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ သင်သည် မျိုးစုံသော ကောသမိက ကမ္မများကို အစဉ် ဆောင်ရွက်တော်မူသော်လည်း ထာဝရ မပြောင်းလဲသော အဖြစ်တော်၌ တည်တော်မူ၏။ ဘြဟ္မာမှ စ၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏ ဒါသများသာ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 31

प्रसन्नो भव देवेश रक्षास्मान्सर्वदा शिव । त्वत्प्रजाश्च वयं नाथ सदा त्वच्छरणं गताः

အို ဒေဝေရှ၊ စိတ်တော် ကြည်နူးတော်မူပါ၊ အို ရှိဝ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို အစဉ်ကာကွယ်တော်မူပါ။ အို နာထ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ သတ္တဝါများဖြစ်၍ အမြဲ သင်၏ ခြေတော်အောက်၌ ခိုလှုံလာကြပါသည်။

Verse 32

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा च ते देवा ब्रह्माद्यास्समुनीश्वराः । तूष्णीं बभूवुर्हि तदा शिवांघ्रिद्वन्द्वचेतसः

သနတ်ကုမာရ ပြောသည်—ဤသို့ ရှိဝကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဘြဟ္မာဦးဆောင်သော ထိုဒေဝများ၊ မုနိတို့၏ အရှင်များသည် ထိုအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ စိတ်သည် ရှိဝ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ စူးစိုက်လျက် ရှိကြ၏။

Verse 33

अथ शंभुर्महेशानः श्रुत्वा देवस्तुतिं शुभाम् । दत्त्वा वरान्वरान्सद्यस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः

ထို့နောက် သမ္ဘု မဟေရှာန သခင်တော်သည် နတ်တို့၏ မင်္ဂလာရှိသော ချီးမွမ်းသီချင်းကို ကြားပြီး ချက်ချင်း အထူးမြတ်သော ဆုတောင်းကောင်းများကို ပေးတော်မူကာ ထိုနေရာတင်ပင် အမြင့်ဆုံးသခင်တော်သည် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 34

देवास्सर्वेऽपि मुदिता ब्रह्माद्या हतशत्रवः । स्वं स्वं धाम ययुः प्रीता गायंतः शिवसद्यशः

နတ်အားလုံး ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြ၏။ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့သည် ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းပြီးနောက် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်သွားကာ ရှိဝ၏ ဂုဏ်တော်ကို ချက်ချင်း သီဆိုကြ하였다။

Verse 35

इदं परममाख्यानं जलंधरविमर्दनम् । महेशचरितं पुण्यं महाघौघविनाशनम्

ဤသည်မှာ ဇလန္ဓရကို ချေမှုန်းခြင်းအကြောင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏကထာဖြစ်သည်။ မဟေရှ၏ အကျင့်တော်အကြောင်း မင်္ဂလာရှိ၍ သန့်ရှင်းကာ အပြစ်အကုန်အမြောက်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။

Verse 36

देवस्तुतिरियं पुण्या सर्वपापप्रणाशिनी । सर्वसौख्यप्रदा नित्यं महेशानंददायिनी

ဤသခင်တော်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုသော ပုဏ္ဏသီချင်းသည် ကုသိုလ်ပြုစေ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ အမြဲတမ်း အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာကို ပေးကာ မဟေရှ (ရှိဝ) ၏ အာနန္ဒကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 37

यः पठेत्पाठयेद्वापि समाख्यानमिदं द्वयम् । भुक्त्वेह परं सौख्यं गाणपत्यमवाप्नुयात्

ဤနှစ်ပိုင်းမြတ်သောအကြောင်းအရာကို ကိုယ်တိုင်ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် အခြားသူအား ရွတ်ဖတ်စေသူသည် ဤလောက၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို ခံစားပြီးနောက် ဂဏပတိ၏ ကရုဏာအောက်ရှိ ဂါဏပတျယ အခြေအနေကို ရောက်ရှိမည်။