रुद्रस्य रणप्रवेशः तथा दैत्यगणानां बाणवृष्टिः (Rudra Enters the Battlefield; the Daityas’ Arrow-Storm)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ वीरगणै रुद्रो रौद्ररूपो महाप्रभुः । अभ्यगाद्वृषभारूढस्संग्रामं प्रहसन्निव

သနတ်ကူမာရက ပြောသည်။ ထို့နောက် မဟာသခင် ရုဒ္ဒရ (Rudra) သည် ရော်ဒြရ (raudra) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ သူရဲကောင်းတပ်စုများဖြင့် ဝန်းရံကာ နွားဝೃಷဘပေါ် စီးနင်းလျက် စစ်မြေပြင်သို့ ရယ်မောသကဲ့သို့ အပြုံးဖြင့် ချီတက်လာ၏။

Verse 2

रुद्रमायांतमालोक्य सिंहनादैर्गणाः पुनः । निवृत्ताः संगरे रौद्रा ये हि पूर्वं पराजिताः

ရုဒြာလာမည်ကို မြင်သော် ဂဏာတို့သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။ အရင်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ထိုရောဒြာသဘောရှိသူတို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်လှည့်ဝင်လာကြ၏။

Verse 3

वीर शब्दं च कुर्वन्तस्तेऽप्यन्ये शांकरा गणाः । सोत्सवास्सायुधा दैत्यान्निजघ्नुश्शरवृष्टिभिः

သူရဲကောင်းသံကို အော်ဟစ်ကြသော ရှင်ကရ၏ အခြား ဂဏာတို့လည်း ပျော်ရွှင်လျက် လက်နက်စုံဖြင့် ဒိုင်တျယတို့ကို မြားမိုးကဲ့သို့ ပစ်ခတ်ကာ ချေမှုန်းကြ၏။

Verse 4

दैत्या हि भीषणं रुद्रं सर्वे दृष्ट्वा विदुद्रुवुः । शांकरं पुरुषं दृष्ट्वा पातकानीव तद्भयात्

ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒြာကို မြင်လျှင် ဒိုင်တျယအားလုံး ထိတ်လန့်၍ ထွက်ပြေးကြ၏။ အမြင့်မြတ်သော ပုရုရှ—ရှင်ကရကို မြင်သော် အပြစ်များကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ပျောက်ကွယ်ကာ ပြန့်ကျဲသွားကြ၏။

Verse 5

अथो जलंधरो दैत्यान्निवृत्तान्प्रेक्ष्य संगरे । अभ्यधावत्स चंडीशं मुंचन्बाणान्सहस्रशः

ထို့နောက် စစ်ပွဲတွင် ဒိုင်တျများ နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်သော ဇလန္ဓရသည် ချန်ဒီရှကို တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးဝင်ကာ မြားထောင်ချီ ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 6

निशुंभशुंभप्रमुखा दैत्येन्द्राश्च सहस्रशः । अभिजग्मुश्शिवं वेगाद्रोषात्संदष्टदच्छदाः

နိရှုမ္ဘ၊ ရှုမ္ဘတို့ ဦးဆောင်သော ဒိုင်တျအရှင်များ ထောင်ချီသည် ဒေါသမီးလောင်ကာ သွားကိုက်တင်း၍ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သီဝဘုရားထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

Verse 7

कालनेमिस्तथा वीरः खड्गरोमा बलाहकः । घस्मरश्च प्रचंडश्चापरे चापि शिवं ययुः

ကာလနေမိ၊ သတ္တိရှင် ခဋ္ဂရောမာ၊ ဘလာဟက၊ ဃသ္မရ၊ ပရချဏ္ဍ နှင့် အခြားအင်အားကြီးသူများလည်း ရှိဝသို့ ချီတက်လာကာ စစ်ပွဲ၌ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သွားကြ၏။

Verse 8

बाणैस्संछादयामासुर्द्रुतं रुद्रगणांश्च ते । अंगानि चिच्छिदुर्वीराः शुंभाद्या निखिला मुने

အို မုနိ၊ ရှုမ္ဘနှင့် အခြားသတ္တိရှင် စစ်သည်များသည် ရုဒြဂဏများကို မြားမိုးဖြင့် အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းကာ၊ စစ်ဒေါသထဲတွင် သူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဖြတ်တောက် ထိုးဖောက်ကြ၏။

Verse 9

बाणांधकारसंछन्नं दृष्ट्वा गणबलं हरः । तद्बाणजालमाच्छिद्य बाणैराववृते नभः

မြားအမှောင်က ဖုံးလွှမ်းနေသော ဂဏတပ်ကို မြင်သော် ဟရသည် ထိုမြားကွန်ယက်ကို ဖြတ်တောက်ပယ်ဖျက်၍၊ မိမိ၏ မြားများဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ဝိုက်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းစေ၏။

Verse 10

दैत्यांश्च बाणवात्याभिः पीडितानकरोत्तदा । प्रचंडबाणजालोघैरपातयत भूतले

ထို့နောက် သူသည် မြားမုန်တိုင်းများဖြင့် ဒေဝတမဟုတ်သော ဒိုင်တျများကို နှိပ်စက်ကာ၊ ပြင်းထန်သော မြားကွန်ယက်အလွန်အကျွံဖြင့် သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေ၏။

Verse 11

खड्गरोमशिरः कायात्तथा परशुनाच्छिनत् । बलाहकस्य च शिरः खट्वांगेनाकरोद्द्विधा

ပုဆိန်ဖြင့် ခါဂါရောမ၏ ဦးခေါင်းကို ကိုယ်မှ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ခါတွမ်ဂါ တုတ်ဖြင့် ဗာလာဟကာ၏ ဦးခေါင်းကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သည်။

Verse 12

स बद्ध्वा घस्मरं दैत्यं पाशेनाभ्यहनद्भुवि । महावीर प्रचंडं च चकर्त्त विशिखेन ह

သူသည် ဂဿမရ ဒေယ့်တကို ကြိုးပတ် (ပာရှ) ဖြင့် ချည်နှောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးနှက်ချလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ချွန်ထက်သော ဆူးပါမြားဖြင့် မဟာသူရဲ ပရချဏ္ဍကိုလည်း ဖြတ်လှဲချခဲ့၏။

Verse 13

वृषभेण हताः केचित्केचिद्बाणैर्निपातिता । न शेकुरसुराः स्थातुं गजा सिंहार्दिता इव

အချို့ကို နန္ဒိန် ဝृषဘက ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်၍၊ အချို့ကို မြားများဖြင့် လဲကျစေ하였다။ အဆုရာတို့သည် မြေပြင်ကို မတည်နိုင်ကြ၊ ခြင်္သေ့တို့က နှိပ်စက်သော ဆင်များကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 14

ततः क्रोधपरीतात्मा दैत्यान्धिक्कृतवान्रणे । शुंभादिकान्महादैत्यः प्रहसन्प्राह धैर्यवान्

ထို့နောက် အမျက်အပြင်းဖြင့် စိတ်လွှမ်းမိုးသွားသော မဟာဒေယ့်တသည် စစ်မြေပြင်၌ ဒေယ့်တတို့ကို ဆဲဆိုပြစ်တင်၏။ ထို့ပြင် ရယ်မောလျက် သတ္တိတည်ကြည်သူသည် ရှုမ္ဘနှင့် အခြားသူတို့အား မိန့်ကြား၏။

Verse 15

जलंधर उवाच । किं व उच्चरितैर्मातुर्धावद्भिः पृष्ठतो हतैः । न हि भीतवधः श्लाघ्यः स्वर्गदः शूरमानिनाम्

ဇလန္ဓရက မိန့်သည်– «ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးသူတို့ကို နောက်ကနေ ထိုးသတ်နေသော်၊ အော်ဟစ်အ boast များက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ ကြောက်သူကို သတ်ခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော အမှုမဟုတ်၊ သူရဲကောင်းဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထင်မြင်သူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံကို မပေးနိုင်»။

Verse 16

यदि वः प्रधने श्रदा सारो वा क्षुल्लका हृदि । अग्रे तिष्ठत मात्रं मे न चेद्ग्राम्यसुखे स्पृहा

အကယ်၍ သင်သည် ဤစစ်ပွဲ၌ ယုံကြည်ခြင်းရှိပါက၊ သင်၏နှလုံးသားထဲတွင် သတ္တိ သို့မဟုတ် ခွန်အား အနည်းငယ်မျှ ရှိပါက၊ ကျွန်ုပ်၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်ပါ။ သို့မဟုတ်ပါက သင်သည် သာမန်လောကီစည်းစိမ်များကို တောင့်တနေသေးပါက ရှေ့သို့မတက်ပါနှင့်။

Verse 17

रणे मृत्युर्वरश्चास्ति सर्वकामफलप्रदः । यशःप्रदो विशेषेण मोक्षदोऽपि प्रकीर्त्तितः

စစ်မြေပြင်၌ သူရဲကောင်းသေခြင်းသည် အမှန်တကယ် ကောင်းချီးတစ်ပါးဟု ကြေညာထားသည်။ ၎င်းသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။ ထူးခြားစွာ ဂုဏ်သတင်းကို ပေးပြီး မောက္ခ (mokṣa) ကိုပင် ပေးသူဟုလည်း ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 18

सूर्यस्य मंडलं भित्त्वा यायाद्वै परमं पदम् । परिव्राट् परमज्ञानी रणे यत्संमुखे हतः

နေ၏ စက်ဝိုင်းကို ထိုးဖောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်၏။ ဤသို့ပင် အမြင့်ဆုံး သိမြင်သူ ပရိဗ္ရာဇ် (လှည့်လည်သံဃာ) ဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်၌ သူ့ရှေ့တန်းတွင် သတ်ခံရသူသည် ထိုအမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 19

मृत्योर्भयं न कर्तव्यं कदाचित्कुत्रचिद्बुधैः । अनिर्वार्यो यतो ह्येष उपायैर्निखिलैरपि

ပညာရှိတို့သည် မည်သည့်အချိန် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သေခြင်းကို မကြောက်သင့်။ အကြောင်းမူကား သေခြင်းသည် မလွှဲမရှောင် ဖြစ်၍ လူ့နည်းလမ်း အားလုံးဖြင့်ပင် တားဆီးမရနိုင်။

Verse 20

मृत्युर्जन्मवतां वीरा देहेन सह जायते । अद्य वाब्दशतात् वा मृत्युर्वै प्राणिनां ध्रुवः

အို သူရဲကောင်းတို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသမျှ သတ္တဝါတို့အတွက် သေခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်အတူ မွေးဖွားလာသည်။ ယနေ့ပင် ဖြစ်စေ၊ နှစ်တစ်ရာကြာပြီးမှ ဖြစ်စေ၊ သတ္တဝါတို့၏ သေခြင်းသည် အမှန်တကယ် မလွဲမရှောင် ဖြစ်၏။

Verse 21

तन्मृत्युभयमुत्सार्य युध्यध्वं समरे मुदा । सर्वथा परमानन्द इहामुत्राप्यसंशयः

သေမင်းကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ပယ်ဖျက်၍ ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်ကြလော့။ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒရှိမည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 22

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायांपञ्चमे युद्धखंडे जलंधरवधोपाख्याने जलंधरयुद्धवर्णनंनाम द्वाविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ အတွင်း၊ ပဉ္စမ ယုဒ္ဓခဏ္ဍ၌၊ ဇလန္ဓရဝဓ ဥပాఖ్యာနအတွင်းရှိ «ဇလန္ဓရ စစ်ပွဲဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရ အခန်းနှစ်ဆယ့်နှစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 23

अथ दृष्ट्वा स्वसैन्यं तत्पलायनपरायणम् । चुक्रोधाति महावीरस्सिंधुपुत्रो जलंधरः

ထို့နောက် မိမိ၏တပ်ဖွဲ့တစ်ရပ်လုံး ထွက်ပြေးရန်သာ အားထားနေသည်ကို မြင်သော် သမုဒ္ဒရ၏သား မဟာဗီရ ဇလန္ဓရသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။

Verse 24

ततः क्रोधपरीतात्मा क्रोधाद्रुद्रं जलंधरः । आह्वापयामास रणे तीव्राशनिसमस्वनः

ထို့နောက် ဒေါသက လုံးဝဖုံးလွှမ်းထားသော စိတ်ဖြင့် ဇလန္ဓရသည် ဒေါသကြောင့်ပင် စစ်မြေပြင်၌ ရုဒြကို ခေါ်ယူလေ၏၊ သူ၏ဟိန်းသံသည် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 25

जलंधर उवाच । युद्ध्यस्वाद्य मया सार्द्धं किमेभिर्निहतैस्तव । यच्च किञ्चिद्बलं तेऽस्ति तद्दर्शय जटाधर

ဇလန္ဓရက ပြောသည်— «ယခု ငါနှင့် တိုက်ခိုက်လော့။ သင်က သတ်နှိမ်ပြီးသား အခြားသူများက သင့်အတွက် ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ သင်၌ ကျန်ရှိသမျှ အင်အားကို ထုတ်ဖော်ပြလော့၊ ဇဋာဓရ သခင်တော်»။

Verse 26

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा बाण सप्तत्या जघान वृषभध्वजम् । जलंधरो महादैत्यश्शंभुमक्लिष्टकारिणम्

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာဒೈတျာ ဇလန္ဓရသည် နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ဆောင်သော သမ္ဘုကို မြား ခုနစ်ဆယ်တန်းဖြင့် ပစ်ခတ်၍ မကလိဋ္ဌသော သခင်ကို အနှောင့်အယှက်ပြုလိုလေ၏။

Verse 27

तानप्राप्तान्महादेवो जलंधरशरान्द्रुतम् । निजैर्हि निशितैर्बाणैश्चिच्छेद प्रहसन्निव

ဇလန္ဓရ၏ မြားများ အလျင်အမြန် ရောက်လာသော် မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏—အပြုံးသေးသေးဖြင့် ရယ်မောသကဲ့သို့ပင်။

Verse 28

ततो हयान्ध्वजं छत्रं धनुश्चिच्छेद सप्तभिः । जलंधरस्य दैत्यस्य न तच्चित्रं हरे मुने

ထို့နောက် ဟရီသည် မြား ခုနစ်စင်းဖြင့် ဇလန္ဓရ ဒൈတျာ၏ မြင်း၊ တံဆိပ်တော်၊ ထီးနှင့် လေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။ မုနိရေ၊ ဟရီအတွက် ထိုသည် အံ့ဩဖွယ် မဟုတ်ချေ။

Verse 29

स च्छिन्नधन्वा विरथः पाथोधितनयोऽसुरः । अभ्यधावच्छिवं क्रुद्धो गदामुद्यम्य वेगवान्

သမုဒ္ဒရာ၏သား အသူရသည် လေးကျိုး၍ ရထားပျက်သွားကာ ဒေါသထန်လျက် သီဝဘုရားထံသို့ အလျင်အမြန်ပြေးဝင်လာသည်။ မြန်ဆန်စွာ ဂဒါကို မြှောက်ကာ ထိုးနှက်ရန် တိုက်ခိုက်လာ၏။

Verse 30

प्रभुर्गदां च तत्क्षिप्तां सहसैव महेश्वरः । पाराशर्यं महालीलो द्रुतं बाणैर्द्विधाकरोत्

ထိုအခါ မဟေရှ္ဝရ သခင်သည် မဟာလီလာတော်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ပစ်လွှတ်လာသော ဂဒါကိုလည်း၊ ပါရာရှာရျယကိုလည်း မြန်ဆန်သော မြားများဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ချိုးဖျက်တော်မူ၏။

Verse 31

तथापि मुष्टिमुद्यम्य महाक्रुद्धो महासुरः । अभ्युद्ययौ महावेगाद्द्रुतं तं तज्जिघांसया

သို့သော်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော မဟာအသူရသည် လက်မုဋ္ဌိကို မြှောက်ကာ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာပြီး သတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် တိုးဝင်လာ하였다။

Verse 32

तावदेवेश्वरेणाशु बाणोघैस्स जलंधरः । अक्लिष्टकर्मकारेण क्रोशमात्रमपाकृतः

ထိုခဏတည်းမှာပင် ဣශ්ဝရဘုရား၏ မြားတန်းများကြောင့် ဇလန္ဓရသည် ချက်ချင်း နောက်သို့ တွန်းလှန်ခံရ၍ ခရိုးရှတစ်ခန့်အကွာအဝေးထိ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ အလုပ်ကိစ္စ မပင်ပန်းမခက်ခဲသော ဘုရား၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။

Verse 33

ततो जलंधरो दैत्यो रुद्रं मत्वा बलाधिकम् । ससर्ज मायां गांधर्वीमद्भुतां रुद्रमोहिनीम्

ထို့နောက် ဒေတ္တ ဇလန္ဓရသည် ရုဒြကို အင်အားပိုမိုကြီးမားသူဟု ထင်မြင်ကာ အံ့ဩဖွယ် ဂန္ဓဗ္ဗသဘော မာယာတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်၍ ရုဒြကို မောဟစေမည့် မာယာမంత్రကို ဖန်တီး하였다။

Verse 34

तस्य मायाप्रभावात्तु गंधर्वाप्सरसां गणाः । आविर्भूता अनेके च रुद्रमोहनहेतवे

သူ၏ မာယာအာနုභာဝကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၏ အစုအဖွဲ့များ အများအပြား ပေါ်ထွန်းလာကာ ရုဒြ (နှင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့) ကို မောဟစေခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 35

ततो जगुश्च ननृतुर्गंधर्वाप्सरसां गणाः । तालवेणुमृदंगांश्च वादयन्तिस्म चापरे

ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၏ အစုအဖွဲ့တို့သည် သီချင်းဆိုကာ ကပြကြပြီး၊ အခြားသူတို့က စင်ဘယ်၊ ပုလွေ၊ မృဒင်္ဂ စည်တို့ကို တီးခတ်၍ ရုဒြ၏ အောင်မြင်မင်္ဂလာရှိသော တည်ရှိမှုကို ကောင်းကင်တေးသံဖြင့် ပူဇော်အောင်ပွဲခံကြ၏။

Verse 36

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं गणै रुद्रो विमोहितः । पतितान्यपि शस्त्राणि करेभ्यो न विवेद सः

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်သဖြင့် ရုဒြ (ရှီဝ) သည် ဂဏာတို့နှင့်အတူ အံ့အားသင့်၍ မောဟဖြစ်ကာ သူတို့လက်မှ လက်နက်များ ကျသွားသည်ကိုတောင် မသိမမြင်ခဲ့။

Verse 37

एकाग्रीभूतमालोक्य रुद्रं दैत्यो जलंधरः । कामतस्स जगामाशु यत्र गौरी स्थिताऽभवत्

ရုဒြသည် တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်၍ သမာဓိတည်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဒိုင်တျာ ဇလန္ဓရသည် ကာမတဏှာကြောင့် မောင်းနှင်ခံကာ ဂေါရီ နေထိုင်ရာသို့ အလျင်အမြန် သွားလေ၏။

Verse 38

युद्धे शुंभनिशुंभाख्यौ स्थापयित्वा महाबलौ । दशदोर्दण्डपंचास्यस्त्रिनेत्रश्च जटाधरः

စစ်မြေပြင်တွင် မဟာဗလရှိသော သုမ္ဘနှင့် နိသုမ္ဘတို့ကို တည်ထားပြီးနောက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် တေဝတားစစ်သူရဲတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းရပ်တည်၏—လက်တစ်ဆယ်၊ မျက်နှာငါး၊ မျက်စိသုံး၊ ဇဋာဆံပင်ကို ဆောင်ထားကာ၊ ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန် ဘုရား၏ စဂုဏအင်အားကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 39

महावृषभमारूढस्सर्वथा रुद्रसंनिभः । आसुर्य्या मायया व्यास स बभूव जलंधरः

အို ဗျာသ၊ မဟာနွားပေါ် စီးနင်းကာ အရာရာတွင် ရုဒြနှင့် ဆင်တူလျက်၊ အာသူရ မာယာ၏ အင်အားကြောင့် သူသည် ဇလန္ဓရ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 40

अथ रुद्रं समायातमालोक्य भववल्लभा । अभ्याययौ सखीमध्यात्तद्दर्शनपथेऽभवत्

ထို့နောက် ရုဒြာ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဘဝ၏ချစ်မြတ်နိုးသူ (ပါရဝတီ) သည် မိမိအဖော်မိန်းမများအလယ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်လာကာ၊ သူမြင်နိုင်ရာ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 41

यावद्ददर्श चार्वंगी पार्वतीं दनुजेश्वरः । तावत्स वीर्यं मुमुचे जडांगश्चाभवत्तदा

ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် လှပသော ကိုယ်အင်္ဂါရှိ ပာရဝတီကို မြင်သည့်ခဏတည်းက သူ၏ အားမာန်သည် ထွက်ကျသွား၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မလှုပ်မရှား၊ သတိမဲ့ ဖြစ်သွားလေ၏။

Verse 42

अथ ज्ञात्वा तदा गौरी दानवं भयविह्वला । जगामांतर्हिता वेगात्सा तदोत्तरमानसम्

ထို့နောက် ဂေါရီသည် ထို ဒೈတျာ ရှိနေကြောင်း သိသဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ချက်ချင်း မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်၍ မြောက်ဘက်ဒေသ (ဥတ္တရ-မာနသ) သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 43

तामदृश्य ततो दैत्यः क्षणाद्विद्युल्लतामिव । जवेनागात्पुनर्योद्धुं यत्र देवो महेश्वरः

ထို့နောက် သူမကို မမြင်ရသဖြင့် ဒေမုန်သည် ခဏချင်း မိုးကြိုးလျှပ်တန်းကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြေးသွားကာ မဟေရှ್ವರ ဘုရားရှိရာသို့ ရောက်၍ တိုက်ပွဲကို ထပ်မံ ဆက်လက်ရန် သွားလေ၏။

Verse 44

पार्वत्यपि महाविष्णुं सस्मार मनसा तदा । तावद्ददर्श तं देवं सोपविष्टं समीपगम्

ထို့နောက် ပာရဝတီသည် စိတ်ထဲ၌ မဟာဝိෂ္ဏုကို သတိရလေ၏။ ထိုခဏတည်းက နီးနားတွင် ထိုင်နေပြီးသား ထိုဘုရားကို သူမ မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 45

तं दृष्ट्वा पार्वती विष्णुं जगन्माता शिवप्रिया । प्रसन्नमनसोवाच प्रणमंतं कृतांजलिम्

လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွတ်နေသော ဗိဿနုကို မြင်သော်၊ လောကမိခင်၊ ရှိဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ပါဝတီသည် စိတ်အေးချမ်း၍ ကြင်နာသည့် စိတ်ဖြင့် သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 46

पार्वत्युवाच । विष्णो जलंधरो दैत्यः कृतवान्परमाद्भुतम् । तत्किं न विदितं तेऽस्ति चेष्टितं तस्य दुर्मतेः

ပါရဝတီက မိန့်တော်မူသည်ကား- "အို ဝိဿနိုး၊ အသူရာ ဇလန္ဓာသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အမှုတို့ကို ပြုလေပြီ။ ထိုယုတ်မာသောစိတ်ရှိသူ၏ ပြုမူချက်တစ်ခုခုသည် သင်မသိဘဲ ရှိပါသလော။"

Verse 47

तच्छ्रुत्वा जगदम्बाया वचनं गरुडध्वजः । प्रत्युवाच शिवां नत्वा सांजलिर्नम्रकंधरः

စကြဝဠာ၏မိခင်ဖြစ်သော ဂျာဂါဒမ်ဘာ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဂရုဒဓွဇ (ဝိဿနိုး) သည် သိဝါအား ဦးညွှတ်၍ လက်အုပ်ချီကာ နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

Verse 48

श्रीभगवानुवाच । भवत्याः कृपया देवि तद्वृत्तं विदितं मया । यदाज्ञापय मां मातस्तत्कुर्य्यां त्वदनुज्ञया

ဘုန်းတော်ကြီးမြတ်သော အရှင်က မိန့်တော်မူသည်ကား- "အို နတ်သမီး၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုကိစ္စအဝဝကို ကျွန်ုပ် နားလည်ပါပြီ။ အို မိခင်၊ ကျွန်ုပ်အား အမိန့်ပေးတော်မူပါ၊ သင်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ပါမည်။"

Verse 49

सनत्कुमार उचाच । तच्छ्रुत्वा विष्णुवचन्ं पुनरप्याह पार्वती । हृषीकेशं जगन्माता धर्मनीतिं सुशिक्षयन्

သနတ္ကုမာရက မိန့်တော်မူသည်ကား- ဝိဿနိုး၏စကားကို ကြားရသောအခါ ပါရဝတီသည် ထပ်မံ၍ မိန့်ကြားတော်မူ၏။ စကြဝဠာ၏မိခင်သည် မှန်ကန်သောအကျင့်နှင့် ဓမ္မလမ်းစဉ်ကို သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်၍ ဟရိသီကေရှ (ဝိဿနိုး) အား ညွှန်ကြားတော်မူ၏။

Verse 50

पार्वत्युवाच । तेनैव दर्शितः पन्था बुध्यस्व त्वं तथैव हि । तत्स्त्रीपातिव्रतं धर्मं भ्रष्टं कुरु मदाज्ञया

ပါဝတီမယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်—«သူက လမ်းကို ပြပြီးသားဖြစ်သည်၊ သင်လည်း နားလည်ကာ ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်လော့။ ငါ၏ အမိန့်အရ ထိုမိန်းမ၏ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ပာတိဝရတျဓမ္မကို လှုပ်ရှားပျက်စီးအောင် ပြုလော့»။

Verse 51

नान्यथा स महादैत्यो भवेद्वध्यो रमेश्वर । पातिव्रतसमो नान्यो धर्मोऽस्ति पृथिवीतले

«အို ရမာ၏ အရှင်၊ ထိုမဟာဒေတ္တကို သတ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိပါ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပတိဝရတ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဓမ္မ—နှင့် တူညီသော ဓမ္မ မရှိပါ»။

Verse 52

सनत्कुमार उवाच । इत्यनुज्ञां समाकर्ण्य शिरसाधाय तां हरिः । छल कर्त्तुं जगामाशु पुनर्जालंधरं पुरम्

သနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဟရီသည် ခေါင်းညွှတ်ကာ လက်ခံ하였다။ ထို့နောက် လှည့်ကွက်တစ်ရပ် အသုံးချရန် ရည်ရွယ်၍ ဂျာလန္ဓရ မြို့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွား하였다။