लिङ्गपूजनसंक्षेपः (Concise Teaching on Liṅga Worship / Śiva-arcana-vidhi)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग व्यासशिष्य नमोस्तु ते । श्राविताद्याद्भुता शैवकथा परमपावनी

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «အို စူတာ၊ မဟာဘဂ္ဂျာ၊ ဗျာသ၏ တပည့်တော်၊ သင်အား နမസ്കာရပါ၏။ ယနေ့ သင်က အံ့ဩဖွယ် ရှိုင်ဝ သာသနာတော်ကထာကို ကြားနာစေ၍ အလွန်သန့်စင်စေ၏»။

Verse 2

तत्राद्भुता महादिव्या लिंगोत्पत्तिः श्रुता शुभा । श्रुत्वा यस्याः प्रभावं च दुःखनाशो भवेदिह

ထိုနေရာ၌ လင်္ဂ၏ အံ့ဩဖွယ် အလွန်မြင့်မြတ်သော ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှုကို မင်္ဂလာရှိစွာ ကြားနာရသည်။ ထိုကထာကို ကြားနာ၍ ၎င်း၏ သာသနာတော်အာနုဘော်ကို သိမြင်လျှင် ဤဘဝ၌ပင် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 3

ब्रह्मनारदसंवादमनुसृत्य दयानिधे । शिवार्चनविधिं ब्रूहि येन तुष्टो भवेच्छिवः

အို ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ၏ ဆွေးနွေးပွဲကို လိုက်နာ၍၊ သီဝကို ပျော်ရွှင်စေမည့် သီဝပူဇာ၏ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ရှင်းပြပေးပါ။

Verse 4

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैर्वा पूज्यते शिवः । कथं कार्यं च तद् ब्रूहि यथा व्यासमुखाच्छ्रुतम्

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြတို့ကလည်း သီဝကို ပူဇော်ကြသည်။ ဗျာသ၏နှုတ်မှ ကြားသိထားသကဲ့သို့ ထိုပူဇော်နည်းကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်ကို ပြောပြပါ။

Verse 5

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां शर्मदं श्रुतिसंमतम् । उवाच सकलं प्रीत्या मुनि प्रश्नानुसारतः

သူတို့၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက်—စိတ်ငြိမ်းချမ်းစေ၍ ဝေဒနှင့် ကိုက်ညီသောစကား—မုနိသည် ဝမ်းမြောက်လျက် မေးခွန်းအတိုင်း အပြည့်အစုံ ဖြေကြားပြောဆို하였다။

Verse 6

सूत उवाच । साधु पृष्टं भवद्भिश्च तद्रहस्यं मुनीश्वराः । तदहं कथयाम्यद्य यथाबुद्धि यथाश्रुतम्

စူတက ပြောသည်—“မုနိတို့၏အရှင်များအို၊ ထိုသန့်ရှင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်တို့က ကောင်းစွာ မေးမြန်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ငါသည် ငါ့ဉာဏ်အတိုင်း၊ ငါကြားသိထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပြောပြမည်။”

Verse 7

भवद्भिः पृच्छयते तद्वत्तथा व्यासेन वै पुरा । पृष्टं सनत्कुमाराय तच्छ्रुतं ह्युपमन्युना

သင်တို့မေးသောအရာသည် ရှေးက ဗျာသက မေးခဲ့သည့်အရာနှင့် တူညီသည်။ သူသည် စနတ်ကူမာရကို မေးခဲ့ပြီး ထိုသင်ကြားချက်ကို ဥပမန်ယူက အမှန်တကယ် ကြားနာကာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 8

ततो व्यासेन वै श्रुत्वा शिवपूजादिकं च यत् । मह्यं च पाठितं तेन लोकानां हितकाम्यया

ထို့နောက် ဗျာသမုနိထံမှ ရှိဝပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ဝတ္တရားများအားလုံးကို အမှန်တကယ် ကြားနာပြီးနောက်၊ သတ္တဝါလောကအကျိုးကို မျှော်မှန်းသဖြင့် သူက ငါ့ကိုလည်း သင်ကြားပေး하였다။

Verse 9

तच्छ्रुतं चैव कृष्णेन ह्युपमन्योर्महात्मनः । तदहं कथयिष्यामि यथा ब्रह्मावदत्पुरा

ထိုအကြောင်းကိုပင် မဟာအတ္တမန် ဥပမန်ယူထံမှ ကృష్ణလည်း ကြားနာခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ယခု ဘရဟ္မာက ရှေးက ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ထိုကိုယ်တိုင်ကို ပြန်လည် ရှင်းပြမည်။

Verse 10

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद वक्ष्यामि संक्षेपाल्लिंगपूजनम् । वक्तुं वर्षशतेनापि न शक्यं विस्तरान्मुने

ဘရဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “နာရဒာ၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် ရှိဝလင်္ဂ ပူဇာကို အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။ မုနိရေ၊ အပြည့်အစုံ ချဲ့ထွင်၍ ဆိုရန်မှာ နှစ်တစ်ရာဖြင့်ပင် မဖြစ်နိုင်” ဟု။

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्विती यायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधिवर्णनो नामैकादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “သြရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ” အတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာ၌၊ ပထမခဏ္ဍ စೃṣṭi (ဖန်ဆင်းခြင်း) ပုံပြင်အခန်းတွင် “ရှိဝပူဇာနည်းလမ်း ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်းတစ်ဆယ်တစ် ပြီးဆုံး၏။

Verse 12

दारिद्र्यं रोगदुःखं च पीडनं शत्रुसंभवम् । पापं चतुर्विधं तावद्यावन्नार्चयते शिवम्

ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ ရောဂါကြောင့်သောကဒုက္ခ၊ နှိပ်စက်ပင်ပန်းမှု၊ ရန်သူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သောအန္တရာယ်—ဤအပြစ်လေးမျိုးသည် သီဝရှင်တော်ကို မပူဇော်မချင်း ဆက်လက်တည်ရှိနေ၏။

Verse 13

सम्पूजिते शिवे देवे सर्वदुःखं विलीयते । संपद्यते सुखं सर्वं पश्चान्मुक्तिरवाप्यते

သခင်ရှီဝ (သမ္ဘု) ကို သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် ဒုက္ခအားလုံး ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်သည်။ ပျော်ရွှင်မှုအားလုံး ရရှိပြီး နောက်တစ်ဖန် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 14

ये वै मानुष्यमाश्रित्य मुख्यं संतानतस्सुखम् । तेन पूज्यो महादेवः सर्वकार्यार्थसाधकः

လူ့ဘဝကို အားကိုး၍ အဓိကသော ပျော်ရွှင်မှုကို သားသမီးမှ ဖြစ်သော သုခဟု ယူဆသူတို့အတွက်—ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝ (Śiva) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် လုပ်ငန်းအားလုံး၌ ရည်မှန်းချက်နှင့် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 15

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याश्शूद्राश्च विधिवत्क्रमात् । शंकरार्चां प्रकुर्वंतु सर्वकामार्थसिद्धये

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ရှတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ—တစ်ဦးချင်းစီသည် အစဉ်အလာနှင့် စည်းကမ်းတကျ အလိုက်သင့်သလို—သင်္ကရ (Śaṅkara) ကို အာရ္ချနာ ပူဇော်ကြစေ၊ သင့်တော်သော ဆန္ဒနှင့် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေရန်။

Verse 16

प्रातःकाले समुत्थाय मुहूर्ते ब्रह्मसंज्ञके । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा शंभोश्चैव तथा पुनः

နံနက်အစောပိုင်း၌ ထ၍ မင်္ဂလာရှိသော ဗြဟ္မမုဟူရ္တ အချိန်တွင်—အရင်ဆုံး ဂုရုကို သတိရပြီး၊ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ သမ္ဘု (သခင်ရှီဝ) ကိုလည်း သတိရရမည်။

Verse 17

तीर्थानां स्मरणं कृत्वा ध्यानं चैव हरेरपि । ममापि निर्जराणां वै मुन्यादीनां तथा मुने

အို မုနိ၊ သင်သည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို သတိရပြီး ဟရိကိုလည်း ဓ్యာနပြုလေ၏။ ထို့အပြင် မသေမပျက်သော ဒေဝများနှင့် မုနိတို့အစရှိသူများနှင့်အတူ ငါ့ကိုလည်း သတိရပါ။

Verse 18

ततः स्तोत्रं शुभं नाम गृह्णीयाद्विधिपूर्वकम् । ततोत्थाय मलोत्सर्गं दक्षिणस्यां चरेद्दिशि

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းစနစ်အတိုင်း မင်္ဂလာရှိသော စတုတ္တရ (စတိုးတရ) ကို သေချာစွာ လက်ခံ၍ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ထ၍ ကိုယ်အညစ်အကြေး စွန့်ပစ်ရန် တောင်ဘက်သို့ သွားရမည်။

Verse 19

एकान्ते तु विधिं कुर्यान्मलोत्सर्गस्स यच्छ्रुतम् । तदेव कथयाम्यद्य शृण्वाधाय मनो मुने

တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ ထုံးတမ်းအရ သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ကိုယ်အညစ်အကြေး စွန့်ပစ်ခြင်း၏ နည်းလမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနည်းလမ်းကိုပင် ယနေ့ ငါရှင်းပြမည်—အို မုနိ၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ထုတ်၍ နားထောင်လော့။

Verse 20

शुद्धां मृदं द्विजो लिप्यात्पंचवारं विशुद्धये । क्षत्रियश्च चतुर्वारं वैश्यो वरत्रयं तथा

သန့်စင်မှု ပြည့်စုံစေရန် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် သန့်မြေကို ငါးကြိမ် လိမ်းရမည်။ က္ଷတရိယသည် လေးကြိမ်၊ ဝိုင်ရှျယသည် သုံးကြိမ် ထိုနည်းတူ လုပ်ရမည်။

Verse 21

शूद्रो द्विवारं च मृदं गृह्णीयाद्विधिशुद्धये । गुदे वाथ सकृल्लिंगे वारमेकं प्रयत्नतः

ရှုဒ္ဒရအတွက် အခမ်းအနားအရ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သန့်မြေကို နှစ်ကြိမ် ယူ၍ သန့်စင်ရမည်။ အနောက်ပေါက် (anus) အတွက် တစ်ကြိမ်၊ လင်္ဂ (လိင်အင်္ဂါ) အတွက်လည်း တစ်ကြိမ်ကို သတိနှင့် ကြိုးစား၍ လုပ်ရမည်။

Verse 22

दशवारं वामहस्ते सप्तवारं द्वयोस्तथा । प्रत्येकम्पादयोस्तात त्रिवारं करयोः पुनः

“ဘယ်လက်ပေါ်တွင် ဆယ်ကြိမ် လိမ်းပါ၊ ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း၍ ခုနစ်ကြိမ် လိမ်းပါ။ ထို့ပြင် ချစ်သူရေ၊ ခြေတစ်ဖက်စီတွင် သုံးကြိမ် လိမ်းပြီး၊ နောက်တဖန် လက်များပေါ်တွင်လည်း သုံးကြိမ် လိမ်းပါ။”

Verse 23

स्त्रीभिश्च शूद्रवत्कार्यं मृदाग्रहणमुत्तमम् । हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य पूर्ववन्मृदमाहरेत्

မိန်းမတို့သည် သုဒ္ဒရတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ သန့်စင်မြေကို ယူဆောင်သည့် အထူးကောင်းမြတ်သော အကျင့်ကို ပြုရမည်။ လက်နှင့် ခြေကို ဆေးကြောပြီးနောက် ယခင်က ဆိုထားသကဲ့သို့ မြေကို စုယူရမည်။

Verse 24

दंतकाष्ठं ततः कुर्यात्स्ववर्णक्रमतो नरः

ထို့နောက် ယောက်ျားသည် မိမိ၏ ဝဏ္ဏ (လူမှု-ဝိညာဉ်ရေး စည်းကမ်း) အလိုက် သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အလာတကျ သွားသန့်စင်ရန် သွားတံ (သွားကာဋ္ဌ) ကို ပြင်ဆင်၍ အသုံးပြုရမည်။

Verse 25

विप्रः कुर्याद्दंतकाष्ठं द्वादशांगुलमानतः । एकादशांगुलं राजा वैश्यः कुर्याद्दशांगुलम्

ဗြာဟ္မဏသည် လက်ချောင်းအကျယ် တစ်ဆယ့်နှစ်အတိုင်း သွားကာဋ္ဌကို ပြုလုပ်ရမည်။ ရာဇာ (ခ္ෂတ္တရိယ) သည် တစ်ဆယ့်တစ်၊ ဝိုင်ရှျယသည် တစ်ဆယ် လက်ချောင်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 26

शूद्रो नवागुलं कुर्यादिति मानमिदं स्मृतम् । कालदोषं विचार्य्यैव मनुदृष्टं विवर्जयेत्

သုဒ္ဒရသည် လက်ချောင်းအကျယ် ကိုးအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ သို့ရာတွင် အချိန်နှင့် အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်လာသော ချို့ယွင်းချက်များကို သေချာစဉ်းစားပြီး မသင့်လျော်သည့်အခါ မနု၏ မြင်မြင်သာသာ အယူအဆသာဖြစ်သောအရာကို ချန်ထားရမည်။

Verse 27

षष्ट्याद्यामाश्च नवमी व्रतमस्तं रवेर्दिनम् । तथा श्राद्धदिनं तात निषिद्धं रदधावने

ချစ်သားရေ၊ လဆန်း/လဆုတ် တိထိခြောက်ရက်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အခြားတိထိများ၊ နဝမီ (ကိုးရက်)၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကျင့်သည့်နေ့၊ နေရောင်ကျသည့်နေ့၊ ထို့အပြင် ရှရဒ္ဓနေ့တို့တွင် သွားကို တုတ်တံဖြင့် ချွတ်သန့်စင်ခြင်း (သွားသုတ်ခြင်း) ကို တားမြစ်ထားသည်။

Verse 28

स्नानं तु विधिवत्कार्यं तीर्थादिषु क्रमेण तु । देशकालविशेषेण स्नानं कार्यं समंत्रकम्

ရေချိုးခြင်းကို ထုံးတမ်းစည်းကမ်းအတိုင်း မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (မြစ်ကူးသန့်) စသည့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် အစဉ်အလာအတိုင်း အဆင့်လိုက် ဆောင်ရွက်ရမည်။ နေရာနှင့် အချိန်အလိုက် မန္တရများနှင့်အတူ သေချာစွာ ရေချိုးရမည်။

Verse 29

आचम्य प्रथमं तत्र धौतवस्त्रेण चाधरेत् । एकान्ते सुस्थले स्थित्वा संध्याविधिमथाचरेत्

ပထမဦးစွာ ထိုနေရာ၌ အာစမန (ācamanā) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းစွာလျှော်ထားသော အဝတ်ဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်လိမ်းရမည်။ တိတ်ဆိတ်၍ သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ ရပ်တည်ကာ စန္ဓျာ (sandhyā) အခမ်းအနားကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အပြင်အတွင်း သန့်စင်မှု ပြည့်စုံသဖြင့် သီဝဘုရား (Śiva) ကို ပူဇော်ရန်နှင့် မုက္ခသို့ ဦးတည်စေသော ကရုဏာတော်ကို ခံယူရန် အရည်အချင်းပြည့်မီလာသည်။

Verse 30

यथायोग्यं विधिं कृत्वा पूजाविधिमथारभेत् । मनस्तु सुस्थिरं कृत्वा पूजागारं प्रविश्य च

သင့်လျော်သကဲ့သို့ အစပြုအကျင့်များကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို စတင်ရမည်။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်ခိုင်မာစေပြီး ပူဇာဂါရ (pūjāgāra) သို့ ဝင်ကာ သဒ္ဓါဖြင့် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 31

पूजाविधिं समादाय स्वासने ह्युपविश्य वै । न्यासादिकं विधायादौ पूजयेत्क्रमशो हरम्

ပူဇော်နည်းလမ်းကို လက်ခံယူကာ မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အာသန (āsana) ပေါ်တွင် ထိုင်ရမည်။ အစဦးတွင် နျာသ (nyāsa) စသည့် ပြင်ဆင်အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် အစဉ်လိုက် အဆင့်ဆင့်ဖြင့် ဟရ (Hara) သော သီဝဘုရားကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

प्रथमं च गणाधीशं द्वारपालांस्तथैव च । दिक्पालांश्च सुसंपूज्य पश्चात्पीठं प्रकल्पयेत्

ပထမဦးစွာ ဂဏာဓိဿ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်၍ တံခါးစောင့်များကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အရပ်ဒေဝတာများကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးမှ သီဝဘုရားပူဇော်ရန် ပီဋ္ဌ (ပူဇာအာසန) ကို ပြင်ဆင်တည်ထောင်ရမည်။

Verse 33

अथ वाऽष्टदलं कृत्वा पूजाद्रव्यं समीपतः । उपविश्य ततस्तत्र उपवेश्य शिवम् प्रभुम्

သို့မဟုတ် အရွက်ရှစ်ရွက်ပါသော ပဒ္မအာသနကို ပြုလုပ်၍ ပူဇာပစ္စည်းများကို အနီးတွင် ထားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုင်ပြီး ထိုနေရာတည်းမှာပင် အမြတ်ဆုံးအရှင် သီဝဘုရားကို အလေးအနက်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်တင်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 34

आचमनत्रयं कृत्वा प्रक्षाल्य च पुनः करौ । प्राणायामत्रयं कृत्वा मध्ये ध्यायेच्च त्र्यम्बकम्

အာစမနကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက်များကို ထပ်မံဆေးကြောရမည်။ ထို့နောက် ပရာဏာယာမကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီး၊ အတွင်းစိတ်၏ အလယ်ဗဟို၌ သုံးမျက်စိရှင် တြျမ်ဗက (သီဝဘုရား) ကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 35

पंचवक्त्रं दशभुजं शुद्धस्फटिकसन्निभम् । सर्वाभरणसंयुक्तं व्याघ्रचर्मोत्तरीयकम्

သူသည် မျက်နှာငါးပါး၊ လက်ဆယ်ပါးရှိ၍ သန့်ရှင်းသော စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ကဲ့သို့ တောက်ပသော သီဝဘုရားကို မြင်တွေ့၏။ အလှဆင်အာဘရဏာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံပြီး ကျားအရေကို အပေါ်ဝတ်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 36

तस्य सारूप्यतां स्मृत्वा दहेत्पापं नरस्सदा । शिवं ततः समुत्थाप्य पूजयेत्परमेश्वरम्

ထိုသီဝဘုရား၏ သာရူပျ (တူညီသည့် သဒ္ဓါတရားရုပ်သဏ္ဌာန်) ကို သတိရလျက် လူသည် အပြစ်ကို အမြဲတမ်း မီးလောင်ပျက်စီးစေသင့်သည်။ ထို့နောက် သီဝ (ရုပ်တော်/လင်္ဂ) ကို သင့်လျော်စွာ မြှောက်တင်တည်ထောင်ပြီး ပရမေရှဝရ (အမြတ်ဆုံးအရှင်) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 37

देहशुद्धिं ततः कृत्वा मूल मंत्रं न्यसेत्क्रमात् । सर्वत्र प्रणवेनैव षडंगन्यासमाचरेत्

ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပြီးနောက် အစမန်တရ (မူလမန္တရ) ကို အစဉ်လိုက် နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားရမည်။ နေရာတိုင်း၌ ပရဏဝ «အောမ်» ကိုသာ အသုံးပြု၍ ခြောက်အင်္ဂ နျာသကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 38

कृत्वा हृदि प्रयोगं च ततः पूजां समारभेत् । पाद्यार्घाचमनार्थं च पात्राणि च प्रकल्पयेत्

နှလုံးအတွင်း၌ အတွင်းပူဇာအကျင့် (စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တင်သွင်းခြင်း) ကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ပူဇာကို စတင်ရမည်။ ထို့ပြင် ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ), အရ္ဃျရေ နှင့် သန့်စင်သောက်ရေ (အာစမနီယ) အတွက် အိုးခွက်များကိုလည်း စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 39

स्थापयेद्विविधान्कुंभान्नव धीमान्यथाविधि । दर्भैराच्छाद्य तैरेव संस्थाप्याभ्युक्ष्य वारिणा

ထို့နောက် ဉာဏ်ရှိသော ပူဇာရှင်သည် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကုಂಭအိုးမျိုးစုံ ကိုးလုံးကို တည်ထောင်ရမည်။ ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ထိုမြက်ဖြင့်ပင် သင့်တော်ရာ၌ တင်ထားပြီး သန့်စင်ရန် ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 40

तेषु तेषु च सर्वेषु क्षिपेत्तोयं सुशीतलम् । प्रणवेन क्षिपेत्तेषु द्रव्याण्यालोक्य बुद्धिमान्

ထိုပစ္စည်းများအားလုံးပေါ်သို့ အလွန်အေးမြသော ရေကို ပက်ဖျန်းရမည်။ ဉာဏ်ရှိသူသည် ပူဇာပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို စိစစ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ပရဏဝ (အိုမ်) ၏ သန့်ရှင်းစေသော အာနုဘော်ဖြင့် ရေကို ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 41

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातीकं कोलकर्पूरवटमूल तमालकम्

ရှီဝပူဇာ၌ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) အတွက် အုရှီရ (ဗက်တီဗာ) နှင့် စန္ဒန် (စန္ဒကူး) ကို မွှေးကြိုင်စွာ ထည့်စီရမည်။ ထို့အပြင် ဇာတီပန်း (မယ်လီ), ကိုလ (ဇီးသီးမျိုး), ကာပူရ (ကမ္ဖာ), ဗဋမူလ (ဗညန်အမြစ်) နှင့် တမာလ ကိုလည်း ပေါင်းစပ်ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 42

चूर्णयित्वा यथान्यायं क्षिपेदाचमनीयके । एतत्सर्वेषु पात्रेषु दापयेच्चन्दनान्वितम्

သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ အမှုန့်ပြု၍ အာစမန (ရေသောက်ပွဲ) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အိုးထဲသို့ ထည့်ရမည်။ ထို့နောက် စန္ဒကူးနှင့် ရောစပ်ကာ ပူဇော်ရန် အခမ်းအနားပစ္စည်းအိုးများအားလုံးတွင် ဖြန့်ဝေထည့်ပေးရမည်။

Verse 43

पार्श्वयोर्देवदेवस्य नंदीशं तु समर्चयेत् । गंधैर्धूपैस्तथा दीपैर्विविधैः पूजयेच्छिवम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်တော်မူသော သီဝ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် နန္ဒီရှကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အမွှေးနံ့များ၊ အမွှေးတိုင်နှင့် မီးအလင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 44

लिंगशुद्धिं ततः कृत्वा मुदा युक्तो नरस्तदा । यथोचितं तु मंत्रौघैः प्रणवादिर्नमोंतकैः

ထို့နောက် လင်္ဂ၏ သန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဘက္တိအပျော်ရွှင်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ပူဇော်သူသည် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မန္တရများကို ဆက်တိုက်ရွတ်ဆိုကာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုမန္တရစဉ်သည် ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့် စ၍ ‘နမဟ်’ ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 45

कल्पयेदासनं स्वस्तिपद्मादि प्रणवेन तु । तस्मात्पूर्वदिशं साक्षादणिमामयमक्षरम्

ပရာဏဝ (အိုမ်) ဖြင့် မင်္ဂလာကြာပန်းအာသနာ စသည့် သန့်ရှင်းသော အာသနာကို စိတ်ဖြင့် ဖန်တီးရမည်။ ထိုအာသနာမှ အရှေ့ဘက်၌ အဏိမာ (အလွန်သေးငယ်နိုင်သော စိဒ္ဓိ) အဖြစ် ထင်ရှားသော မပျက်မယွင်း အက္ခရာကို တိုက်ရိုက် တည်စေရာ၏။

Verse 46

लघिमा दक्षिणं चैव महिमा पश्चिमं तथा । प्राप्तिश्चैवोत्तरं पत्रं प्राकाम्यं पावकस्य च

လဃိမာ (ပေါ့ပါးနိုင်သော စွမ်းအား) ကို တောင်ဘက်၌ ထားရမည်၊ မဟိမာ (ကျယ်ဝန်းကြီးမားနိုင်သော စွမ်းအား) ကို အနောက်ဘက်၌ ထားရမည်။ ပရာပ္တိ (ရရှိအောင်မြင်နိုင်သော စွမ်းအား) သည် မြောက်ဘက် ‘ပန်းချပ်’ ဖြစ်ပြီး၊ ပရာကာမ్య (ဆန္ဒမပျက် အလိုတော်ပြည့်စုံသော စွမ်းအား) သည် မီး၏ ဒిశ (အဂ္နိ-ကွာတာ) နှင့် သက်ဆိုင်သည်—ဤသို့ စိဒ္ဓိများကို တည်ရာချထားသည်။

Verse 47

ईशित्वं नैरृतं पत्रं वशित्वं वायुगोचरे । सर्वज्ञत्वं तथैशान्यं कर्णिका सोम उच्यते

အနောက်တောင်ဘက်ရှိ ပန်းချပ်သည် အရှင်သခင်အာဏာ (īśitva) ကို ဆိုလိုသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဝါယု၏ ဒေသ၌မူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း (vaśitva) ကို ဆိုလိုသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်၌မူ အလုံးစုံသိမြင်မှု (sarvajñatva) ကို ဆိုလိုသည်။ အလယ်ဗဟို ပန်းအူ (pericarp) ကိုတော့ ဆိုမ (Soma) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 48

सोमस्याधस्तथा सूर्यस्तस्याधः पावकस्त्वयम् । धर्मादीनपि तस्याधो भवतः कल्पयेत् क्रमात्

ဆိုမ (လ) ၏ အောက်တွင် နေရှိ၏; နေ၏ အောက်တွင် သင်—မီး (ပာဝက/အဂ္နိ) ရှိ၏။ ထို့အောက်တွင်လည်း သင်၏ အနေအထားအတိုင်း အစဉ်လိုက် ဓမ္မနှင့် အခြား အုပ်စိုးသဘောတရားများကို စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 49

अव्यक्तादि चतुर्दिक्षु सोमस्यांते गुणत्रयम् । सद्योजातं प्रवक्ष्यामीत्यावाह्य परमेश्वरम्

မမြင်နိုင်သော အဗျက္တမှ စ၍ လေးဘက်လုံး၌၊ စိုးမ၏ အဆုံးအနားတွင် ဂုဏသုံးပါးကို တည်စေ하였다။ ထို့နောက် ပရမေဣශ්ဝရကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး «ယခု စဒ္ယောဇာတကို ငါ ရှင်းလင်းမည်» ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 50

वामदेवेन मंत्रेण तिष्ठेच्चैवासनोपरि । सान्निध्यं रुद्रगायत्र्या अघोरेण निरोधयेत्

ပူဇာအာသနပေါ်၌ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ ဝာမဒေဝ မန္တရဖြင့် စိတ်ကို တည်စေရာ၏။ ရုဒ္ရ-ဂါယတ္ရီဖြင့် ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဖိတ်ခေါ်၍၊ အဃောရ မန္တရဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ တံဆိပ်ခတ်သကဲ့သို့ ကာကွယ်တည်မြဲစေရာ၏။

Verse 51

ईशानं सर्वविद्यानामिति मंत्रेण पूजयेत् । पाद्यमाचनीयं च विधायार्घ्यं प्रदापयेत्

«ဣရှာနံ သဗ္ဗဝိဒ္ယာနာမ်» ဟူသော မန္တရဖြင့် ရှိဝကို ပူဇာပြုရမည်။ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) နှင့် သောက်သုံးရေ (အာချနီယ) ကို ပူဇာပြီးနောက်၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 52

स्थापयेद्विधिना रुद्रं गंधचंदनवारिणा । पञ्चागव्यविधानेन गृह्यपात्रेऽभिमंत्र्य च

သတ်မှတ်ထားသော ရိတိအတိုင်း ရုဒြ (Rudra) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်၊ အနံ့သာနှင့် စန္ဒန်လိမ်းရေ ရနံ့ပါသောရေဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကို ပြင်ဆင်ပြီး သင့်လျော်သော ပူဇော်ပစ္စည်းအိုး၌ မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရ (သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြုရမည်။

Verse 53

प्रणवेनैव गव्येन स्नापयेत्पयसा च तम् । दध्ना च मधुना चैव तथा चेक्षुरसेन तु

ပရဏဝ (Oṁ) ကိုသာ ရွတ်ဆိုလျက်၊ သူ့ကို (ရှီဝလင်္ဂ) ကို နွားမှထွက်သော ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ နို့ဖြင့်လည်းကောင်း ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) နှင့် ပျားရည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကြံရည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 54

घृतेन तु यथा पूज्य सर्वकामहितावहम् । पुण्यैर्द्रव्यैर्महादेवं प्रणवेनाभिषेचयेत्

ထုံးတမ်းမှန်ကန်စွာ ဂီ (ghee) ဖြင့် ရှီဝကို ပူဇော်ရမည်၊ ထိုပူဇော်မှုသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးကို ပေးတတ်၏။ ကုသိုလ်ပြု၍ သန့်စင်ထားသော ပစ္စည်းများဖြင့် «ပရဏဝ» (အိုမ်) ကို ရွတ်ဆိုကာ မဟာဒေဝကို အဘိသေက ပြုရမည်။

Verse 55

पवित्रजलभाण्डेषु मंत्रैः तोयं क्षिपेत्ततः । शुद्धीकृत्य यथान्यायं सितवस्त्रेण साधकः

ထို့နောက် သာဓကသည် မန္တရများဖြင့် သန့်ရေသုံးအိုးများထဲသို့ ရေကို လောင်းထည့်ရမည်။ ထုံးတမ်းအတိုင်း သန့်စင်ပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင်အဝတ်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ စစ်ထုတ်ရမည်။

Verse 56

तावद्दूरं न कर्तव्यं न यावच्चन्दनं क्षिपेत् । तंदुलैस्सुन्दरैस्तत्र पूजयेच्छंकरम्मुदा

စန္ဒန (နံ့သာပျစ်) ကို မပူဇော်မချင်း ပူဇော်ပွဲမှ မခွာသင့်။ ထိုနေရာ၌ လှပသန့်ရှင်းသော ဆန်စေ့များဖြင့် ရွှင်လန်းသောစိတ်ဖြင့် သင်္ကရ (Śaṅkara) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 57

कुशापामार्गकर्पूर जातिचंपकपाटलैः । करवीरैस्सितैश्चैव मल्लिकाकमलोत्पलैः

ကူရှမြက်၊ အပာမာရ္ဂ၊ ကမ္ဖာ၊ ဇာတိ (မယ်လတီ) မုန့်ဖူး၊ ချမ္ပက၊ ပါဋလာပန်းတို့နှင့်၊ ထို့ပြင် အဖြူရောင် ကရဝီရပန်းများ၊ မလ္လိကာ၊ ကြာပန်းနှင့် အပြာကြာ (ဥတ္ပလ) တို့ဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

अपूर्वपुष्पैर्विविधैश्चन्दनाद्यैस्तथैव च । जलेन जलधाराञ्च कल्पयेत्परमेश्वरे

ရှားပါး၍ မျိုးစုံသော ပန်းများနှင့်၊ စန္ဒနံနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ပရမေရှွရအား ရေစီးရေကြောင်းများကို စီစဉ်၍ ဆက်တိုက် အဘိသေကပူဇော်ရမည်။

Verse 59

पात्रैश्च विविधैर्देवं स्नापयेच्च महेश्वरम् । मंत्रपूर्वं प्रकर्तव्या पूजा सर्वफलप्रदा

အမျိုးမျိုးသော အိုးခွက်ပန်းကန်တို့ဖြင့် မဟေရှွရ ဘုရားကို ရေချိုးအဘိသေက ပြုလုပ်ရမည်။ မန္တရကို အခြေခံ၍ ပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရပြီး၊ ထိုပူဇော်မှုသည် အကျိုးဖလ အစုံအလင် ပေးတတ်သည်။

Verse 60

मंत्रांश्च तुभ्यं तांस्तात सर्वकामार्थसिद्धये । प्रवक्ष्यामि समासेन सावधानतया शृणु

ချစ်သားရေ၊ အကျိုးရှိသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆန္ဒများ အားလုံး ပြည့်စုံစေရန်အတွက် မန္တရများကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်။ သတိထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 61

पाठयमानेन मंत्रेण तथा वाङ्मयकेन च । रुद्रेण नीलरुद्रेण सुशुक्लेन सुभेन च

မန္တရကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော ဝါင်္မယ (vāṅmaya) အုတ်မြစ်တော်စကားတို့ကြောင့်၊ ရုဒြ—နီလာရုဒြ—အလွန်ဖြူစင်သော ရုပ်တော်နှင့် မင်္ဂလာရုပ်တော်တို့အားဖြင့် ပူဇော်မှုသည် သန့်စင်မြတ်နိုးလာသည်။

Verse 62

होतारेण तथा शीर्ष्णा शुभेनाथर्वणेन च । शांत्या वाथ पुनश्शांत्यामारुणेनारुणेन च

ထို့အတူ (သူသည်) ဟိုတာရ၊ ရှီရ္ṣṇာ၊ သုဘ၊ အထර්ဝန်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ရှာန္တိ၊ ထပ်မံ ပုနಃရှာန္တိ၊ အာရုဏ နှင့် အရုဏ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ချီးမွမ်းပူဇော်하였다။

Verse 63

अर्थाभीष्टेन साम्ना च तथा देवव्रतेन च

ထို့ပြင် လိုလားသည့် အဓိပ္ပါယ်ကို ပြည့်စုံစေသော သာမန်ဂီတဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ဒေဝဗြတ (devavrata) ဟူသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဝတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း (ပူဇော်) ရသည်။

Verse 64

रथांतरेण पुष्पेण सूक्तेन युक्तेन च । मृत्युंजयेन मंत्रेण तथा पंचाक्षरेण च

သူသည် ပန်းပွင့်တို့နှင့် အသံထွက်ကောင်းသော စုက္တများဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မృత్యုဉ္ဇယ မန္တရနှင့် ပဉ္စာක්ෂရီ (အက္ခရာငါးလုံး) မန္တရဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်—ဤတို့သည် ချည်နှောင်မှုနှင့် သေခြင်းကို အနိုင်ယူစေသော အာနုဘော်ကြီး နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 65

जलधाराः सहस्रेण शतेनैकोत्तरेण वा । कर्तव्या वेदमार्गेण नामभिर्वाथ वा पुनः

ရေစီးလောင်းပူဇော်ခြင်း (အဘိသေက) ကို ရေစီးတစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်ရာတစ်ပါးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ဝေဒနည်းလမ်းအတိုင်း သို့မဟုတ် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်များကို အော်ဟစ်ပူဇော်၍လည်း ပြုနိုင်သည်။

Verse 66

ततश्चंदनपुष्पादि रोपणीयं शिवोपरि । दापयेत्प्रणवेनैव मुखवासादिकं तथा

ထို့နောက် သီဝအပေါ်သို့ စန္ဒန်လိမ်းဆေး၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို တင်ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပရဏဝ (အိုမ်) ကိုသာ ရွတ်ဆိုလျက် ပါးစပ်အနံ့သာနှင့် ဆက်စပ်ပူဇော်ပစ္စည်းများကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 67

ततः स्फटिकसंकाशं देवं निष्कलमक्षयम् । कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम्

“ထို့နောက် (သူသည်) သန့်ရှင်းသော စဖတိက (ကြည်လင်သော ကြည်တောက်) ကဲ့သို့ တောက်ပသည့် ဒေဝကို မြင်၏—အစိတ်အပိုင်းမရှိ၊ မပျက်စီးနိုင်—လောကအားလုံး၏ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး၊ လောကအားလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ အတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသော အထွတ်အထိပ်တော်”။

Verse 68

ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रविष्ण्वाद्यैरपि देवैरगोचरम् । वेदविद्भिर्हि वेदांते त्वगोचर मिति स्मृतम्

“ဘြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ ဥပေန္ဒြ (ဝာမန)၊ ဗိဿဏု စသည့် ဒေဝများအပါအဝင်ပင် သူ့ကို မသိမြင်နိုင်ကြ။ အမှန်တကယ်ပင် ဝေဒကို သိသူတို့သည် ဝေဒာန္တ၌ ထိုတတ္တဝါသည် ‘မသိမြင်နိုင်သောအရာ’ ဟု ဆိုကြသည်—အာရုံနှင့် စိတ်၏ အရာမဟုတ်”။

Verse 69

आदिमध्यान्तरहितं भेषजं सर्वरोगिणाम् । शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवलिंगं व्यवस्थितम्

ရှီဝလင်္ဂသည် အစမရှိ အလယ်မရှိ အဆုံးမရှိသော အရာအဖြစ် တည်ထောင်ထား၏။ ဒုက္ခရောဂါခံစားသူ အားလုံးအတွက် ကုသဆေးတော် ဖြစ်၏။ ထိုသည် ရှီဝတတ္တဝ (Śiva-tattva) ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။

Verse 70

प्रणवेनैव मंत्रेण पूजयेल्लिंगमूर्द्धनि । धूपैर्दीपैश्च नैवैद्यैस्ताम्बूलैः सुन्दरैस्तथा

ပရဏဝ (အိုမ်) မန္တရတစ်ခုတည်းဖြင့် လင်္ဂ၏ ထိပ်ပေါ်၌ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် မွှေးကြိုင်သော မီးခိုး (ဓူပ) မီးအလင်း (ဒီပ) နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) နှင့် လှပသော တာမ္ဘူလ (ကွမ်း) ကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 71

नीराजनेन रम्येण यथोक्तविधिना ततः । नमस्कारैः स्तवैश्चान्यैर्मंत्रैर्नानाविधैरपि

ထို့နောက် ညွှန်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သာယာလှပစွာ နီရာဇန (အာရတီ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နမസ്കာရ၊ ချီးမွမ်းသီချင်းများနှင့် မန္တရအမျိုးမျိုးကိုလည်း ဆက်ကပ်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 72

अर्घ्यं दत्त्वा तु पुष्पाणि पादयोस्सुविकीर्य च । प्रणिपत्य च देवेशमात्मनाराधयेच्छिवम्

အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီးနောက် ပန်းများကို သခင်၏ ခြေတော်၌ နူးညံ့စွာ ဖြန့်ချကာ၊ ထို့နောက် ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ရမည်။ ထိုသို့ မိမိတစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ရှိဝကို အာရాధနာပြုရမည်။

Verse 73

हस्ते गृहीत्वा पुष्पाणि समुत्थाय कृतांजलिः । प्रार्थयेत्पुनरीशानं मंत्रेणानेन शंकरम्

လက်ထဲ၌ ပန်းများကို ကိုင်ယူကာ ထ၍ လက်အုပ်ချီလျက်၊ ထိုမန်တရဖြင့်ပင် အီရှာန—ရှင်ကရာကို ထပ်မံ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုရမည်။

Verse 74

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जपपूजादिकं मया । कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर

အို ရှင်ကရာ၊ အဗိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်စေ ဉာဏ်သိမြင်မှုဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်ပြုလုပ်ခဲ့သော ဇပ၊ ပူဇာနှင့် အခြားသော အာရాధနာများ အားလုံးသည် သင်၏ ကရုဏာကြောင့် အကျိုးသီးပွင့်ပါစေ။

Verse 75

पठित्वैवं च पुष्पाणि शिवोपरि मुदा न्यसेत् । स्वस्त्ययनं ततः कृत्वा ह्याशिषो विविधास्तथा

ဤသို့ မန္တရားများကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် သီဝဘုရားအပေါ် ပန်းများကို တင်လှူရမည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာကောင်းချီးပေးသော svastyayana ကို ပြုလုပ်ပြီး ကောင်းချီးဆုတောင်းများကို မျိုးစုံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 76

मार्जनं तु ततः कार्यं शिवस्योपरि वै पुनः । नमस्कारं ततः क्षांतिं पुनराचमनाय च

ထို့နောက် သီဝဘုရား (လိင်္ဂ) အပေါ်တွင် ရေဖြန်းသန့်စင်ခြင်း (mārjana) ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် ဦးချကန်တော့၍ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်ကာ ācamana ကို ထပ်မံ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 77

अघोच्चारणमुच्चार्य नमस्कारं प्रकल्पयेत् । प्रार्थयेच्च पुनस्तत्र सर्वभावसमन्वितः

အဃောရ မန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် နမസ്കာရ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုပူဇာအတွင်း၌ပင် ကိုယ်စိတ်အလုံးစုံနှင့် စိတ်ရင်းခံစားချက်အားလုံးဖြင့် ထပ်မံ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုရမည်။

Verse 78

शिवे भक्तिश्शिवे भक्तिश्शिवे भक्तिर्भवे भवे । अन्यथा शरणं नास्ति त्वमेव शरणं मम

ရှီဝသာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိရှိ၏—အမှန်တကယ် ရှီဝသာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိရှိ၏။ မွေးဖွားမှုတိုင်း မွေးဖွားမှုတိုင်း၌ ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိသည် ရှီဝထံ၌သာ ဖြစ်ပါစေ။ အခြားအရာ၌ ခိုလှုံရာ မရှိ၊ သင်တော်မူသည့် ရှီဝသာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်၏။

Verse 79

इति संप्रार्थ्य देवेशं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । पूजयेत्परया भक्त्या गलनादैर्विशेषतः

ဤသို့ ဘုရားတို့၏ အရှင်—ရှီဝ၊ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသောသူ—ထံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပြီးနောက်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အထူးသဖြင့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းကုံးများနှင့် ထိုသို့သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 80

नमस्कारं ततः कृत्वा परिवारगणैस्सह । प्रहर्षमतुलं लब्ध्वा कार्यं कुर्याद्यथासुखम्

ထို့နောက် မိမိ၏အဖွဲ့အပါအဝင် အလေးအနက် နမസ്കာရ ပြုလုပ်ပြီး၊ နှိုင်းယှဉ်မရသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိကာ၊ သင့်လျော်သလို စိတ်အေးချမ်းစွာ တာဝန်နှင့် လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 81

एवं यः पूजयेन्नित्यं शिवभक्तिपरायणः । तस्य वै सकला सिद्धिर्जायते तु पदे पदे

ဤသို့ပင် နေ့စဉ် ရှိဝကို ပူဇော်ကာ ရှိဝဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အပ်နှံသူအတွက်၊ အောင်မြင်မှုအမျိုးမျိုးသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ပင် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 82

वाग्मी स जायते तस्य मनोभी ष्टफलं ध्रुवम् । रोगं दुःखं च शोकं च ह्युद्वेगं कृत्रिमं तथा

ထိုသူသည် စကားပြောကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာ၍ စိတ်က မျှော်လင့်သော အကျိုးရလဒ်ကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။ သို့သော်လည်း ရောဂါ၊ ဒုက္ခ၊ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် စိတ်ကို အတုအယောင်ဖြင့် လှုပ်ရှားစေသော အနှောင့်အယှက်တို့ကိုလည်း ကြုံတွေ့ရ၏။

Verse 83

कौटिल्यं च गरं चैव यद्यदुःखमुपस्थितम् । तद्दुःखं नाश यत्येव शिवः शिवकरः परः

လှည့်ကွက်မုသားဖြစ်စေ၊ အဆိပ်ဖြစ်စေ၊ ပေါ်လာသော ဒုက္ခမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိဝ (Śiva) သည် မင်္ဂလာပေးသူအဖြစ် ထိုဒုက္ခကို မလွဲမသွေ ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 84

कल्याणं जायते तस्य शुक्लपक्षे यथा शशी । वर्द्धते सद्गुणस्तत्र ध्रुवं शंकरपूजनात्

ထိုသူအတွက် မင်္ဂလာကောင်းခြင်းသည် လင်းလက်သော လကာလ၌ လမင်းတိုးပွားသကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများသည် မလွဲမသွေ တိုးပွားလာ၏။

Verse 85

इति पूजाविधिश्शंभोः प्रोक्तस्ते मुनिसत्तम । अतः परं च शुश्रूषुः किं प्रष्टासि च नारद

ဤသို့ဖြင့် မုနိအထွတ်အမြတ်ရေ၊ သမ္ဘု (Śambhu) ကို ပူဇော်ရာ နည်းလမ်းကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ထပ်မံကြားလိုစိတ်ပြင်းပြ၍ နာရဒ (Nārada) ရေ၊ နောက်ထပ် ဘာကို မေးလိုသနည်း။