दक्षस्य विष्णुं प्रति शरणागतिḥ — Dakṣa’s Appeal to Viṣṇu and the Teaching on Disrespect to Śiva

Verse 1

दक्ष उवाच । देवदेव हरे विष्णो दीनबंधो कृपानिधे । मम रक्षा विधातव्या भवता साध्वरस्य च

ဒက္ခက ပြောသည်— «အို देवदेव၊ ဟရိ၊ ဗိဿဏု၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်။ ကျွန်ုပ်နှင့် ဤသဒ္ဓါရှိသော သာဓုသူကိုလည်း သင်က ကာကွယ်ပေးရမည်»။

Verse 2

रक्षकस्त्वं मखस्यैव मखकर्मा मखात्मकः । कृपा विधेया यज्ञस्य भंगो भवतु न प्रभो

ဤယဇ္ဉ၏ ကာကွယ်ရှင်မှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် ယဇ္ဉ၏ လုပ်ငန်းတော်လည်း ဖြစ်၍ ၎င်း၏ အတွင်းအနှစ်သာရလည်း ဖြစ်သည်။ အို प्रभो၊ ကရုဏာပြုပါ—ဤယဇ္ဉ မပျက်စီး မခွဲခွာပါစေ။

Verse 3

ब्रह्मोवाच । इत्थं बहुविधां दक्षः कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् । पपात पादयोस्तस्य भयव्याकुलमानसः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ ဒက္ခသည် လေးစားစွာဖြင့် အမျိုးမျိုးသော တောင်းပန်ချက်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထိုအရှင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကန်တော့하였다။

Verse 4

उत्थाप्य तं ततो विष्णुर्दक्षं विक्लिन्नमानसम् । श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं कुमतेरस्मरच्छिवम्

ထို့နောက် သခင်ဗိဿဏုသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် လှုပ်ရှားနေသော ဒက္ခကို ထူထောင်ပေးတော်မူ၏။ ဒက္ခ၏ မမှန်ကန်သော အမြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စကားကို ကြားပြီးနောက် ဗိဿဏုသည် သီဝကို သတိရတော်မူ၏။

Verse 5

स्मृत्वा शिवं महेशानं स्वप्रभुं परमेश्वरम् । अवदच्छिवतत्त्वज्ञो दक्षं सबोधयन्हरिः

မဟာအရှင် မဟေရှာန၊ မိမိ၏ သခင်တော်နှင့် အမြင့်ဆုံး အီရှွရ ဖြစ်သော သီဝကို သတိရပြီးနောက်၊ သီဝတတ္တဝကို သိမြင်သော ဟရီ (ဗိဿဏု) သည် ဒက္ခကို သင်ကြားကာ အသိဉာဏ်ဖွင့်ပေးလျက် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 6

हरिरुवाच । शृणु दक्ष प्रवक्ष्यामि तत्त्वतः शृणु मे वचः । सर्वथा ते हितकरं महामंत्रसुखप्रदम्

ဟရီ (ဗိဿဏု) မိန့်တော်မူသည်။ «ဒက္ခ၊ နားထောင်လော့။ အမှန်တရားအတိုင်း ငါပြောမည်—ငါ၏စကားကို ကြားလော့။ ၎င်းသည် သင်အတွက် အစုံအလင် အကျိုးရှိပြီး မဟာမန္တရ၏ အာနန္ဒကို ပေးစွမ်းသည်»။

Verse 7

अवज्ञा हि कृता दक्ष त्वया तत्त्वमजानता । सकलाधीश्वरस्यैव शंकरस्य परात्मनः

ဒက္ခရေ၊ တတ္တဝကို မသိသဖြင့် သင်သည် အမှန်တကယ် မလေးစားမှုကို ပြုခဲ့သည်—သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမဖြစ်သော သင်္ကရ (ရှီဝ) အပေါ်၌ ဖြစ်သည်။

Verse 8

ईश्वरावज्ञया सर्वं कार्यं भवति सर्वथा । विफलं केवलं नैव विपत्तिश्च पदेपदे

ဣရှ္ဝရ (Īśvara) ကို မလေးစားမနာခံလျှင် လုပ်ငန်းအားလုံးသည် အစဉ်အမြဲ အကျိုးမရှိဘဲ ပျက်ကွက်သွားသည်။ အမှန်တကယ်သော အကျိုးမပေးဘဲ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကံဆိုးမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 9

अपूज्या यत्र पूज्यंते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणि तत्र भविष्यंति दारिद्र्यं मरणं भयम्

မလေးစားသင့်သူတို့ကို လေးစားကာ၊ လေးစားပူဇော်သင့်သူကို မပူဇော်သော နေရာ၌ အကျိုးသက်ရောက်မှု သုံးပါးသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ဆင်းရဲမှု၊ သေဆုံးမှု၊ နှင့် ကြောက်ရွံ့မှု။

Verse 10

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन माननीयो वृषध्वजः । अमानितान्महेशाच्च महद्भयमुपस्थितम्

ထို့ကြောင့် အားထုတ်နိုင်သမျှ အားလုံးဖြင့် နွားအလံတော်ကို ဆောင်သော ဝೃષဓွဇ (Vṛṣadhvaja) မဟာဒေဝကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုရမည်။ မဟေရှ (Maheśa) ကို မလေးစားလျှင် ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးအန္တရာယ်သည် မလွဲမသွေ ကျရောက်လာသည်။

Verse 11

अद्यापि न वयं सर्वे प्रभवः प्रभवामहे । भवतो दुर्नयेनैव मया सत्यमुदीर्य्यते

ယခုတိုင်အောင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးထဲမှ မည်သူမျှ ကိုယ်ပိုင်အာဏာနှင့် အရှင်သခင်ဖြစ်မှုကို အမှန်တကယ် မဆိုနိုင်ကြ။ သင်၏ လမ်းမှားသော အပြုအမူကြောင့် ဤအမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် ရှင်းလင်းစွာ ပြောရသည်။

Verse 12

ब्रह्मोवाच । विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा दक्षश्चिंतापरोऽभवत् । विवर्णवदनो भूत्वा तूष्णीमासीद्भुवि स्थितः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ဗိဿနု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒက္ခသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွင် နစ်မြုပ်သွား၏။ မျက်နှာအရောင် ပျောက်ကွယ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကာ တိတ်ဆိတ်နေ하였다။

Verse 13

एतस्मिन्नंतरे वीरभद्रः सैन्यसमन्वितः । अगच्छदध्वरं रुद्रप्रेरितो गणनायकः

ထိုအချိန်တွင် ဂဏာတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဗီရဘဒ္ဒရသည် စစ်အင်အားနှင့်အတူ၊ ရုဒ္ဒရ၏ အမိန့်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံကာ ယဇ္ဉပူဇာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 14

पृष्ठे केचित्समायाता गगने केचिदागताः । दिशश्च विदिशः सर्वे समावृत्य तथापरे

အချို့သည် နောက်ဘက်မှ ရောက်လာကြပြီး၊ အချို့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာကြသည်။ အခြားသူတို့သည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာနှင့် အရပ်ကြားအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ နေရာကို ပတ်လည်ဝိုင်းထားကြသည်။

Verse 15

शर्वाज्ञया गणाः शूरा निर्भया रुद्रविक्रमाः । असंख्याः सिंहनादान्वै कुर्वंतो वीरसत्तमाः

ရှရဝ၏ အမိန့်အရ၊ ရုဒ္ဒရ၏ ဗီရိယနှင့်တူသော အင်အားရှိ၍ မကြောက်မရွံ့သော သူရဲကောင်း ဂဏာတို့သည် အရေအတွက်မကန့်သတ်ဘဲ ရှေ့တိုးလာကြပြီး၊ အကောင်းဆုံး သူရဲကောင်းများကဲ့သို့ ခြင်္သေ့ဟောက်သံများကို ထုတ်လွှင့်ကြသည်။

Verse 16

तेन नादेन महता नादितं भुवनत्रयम् । रजसा चावृतं व्योम तमसा चावृता दिशः

ထိုမဟာနာဒ (nāda) သံကြီးကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသွားသည်။ ကောင်းကင်သည် ရဇသ (လှုပ်ရှားမှု) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ၊ အရပ်အနှံ့သည် တမသ (အမှောင်နှင့် မလှုပ်ရှားမှု) ဖြင့် မိုက်မှောင်သွားသည်။

Verse 17

सप्तद्वीपान्विता पृथ्वी चचालाति भयाकुला । सशैलकानना तत्र चुक्षुभुस्सकलाब्धयः

ထို့နောက် မြေကြီးသည် ကျွန်းကြီးခုနစ်ခုနှင့်အတူ အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ တုန်ခါလှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များပါဝင်လျက် သမုဒ္ဒရာအားလုံးသည် လှိုင်းထန်ကာ ကလိကလိဖြစ်၍ လှုပ်ရှားကြမ်းတမ်းသွားသည်။

Verse 18

एवंभूतं च तत्सैन्यं लोकक्षयकरं महत् । दृष्ट्वा च विस्मितास्सर्वे बभूवुरमरादयः

လောကများကို ပျက်စီးစေနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော ထိုစစ်တပ်ကို မြင်ကြသောအခါ၊ ဒေဝတို့နှင့် အခြား ကောင်းကင်သတ္တဝါတို့ အားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြ၏။

Verse 19

सैन्योद्योगमथालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखाकुलः । दंडवत्पतितो विष्णुं सकलत्रोऽभ्यभाषत

စစ်တပ်ပြင်ဆင်မှုကိုမြင်လျှင် ဒက္ခသည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မျက်နှာနှုတ်ခမ်း၌ သွေးစွန်း၍ မောဟသွား၏။ မယားနှင့်အတူ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်လဲကျကာ သခင်ဗိဿနုကို လျှောက်ထား၏။

Verse 20

दक्ष उवाच । भवद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये विष्णो प्रमाणं त्वं महाप्रभो

ဒက္ခက လျှောက်၏— «သင်၏အင်အားတော်ကြောင့်သာ ဤမဟာယဇ္ဉကို ငါစတင်နိုင်ခဲ့သည်။ အို ဗိဿနု၊ အို မဟာပရဘု၊ ဤသဒ္ဓမ္မကర్మ ပြီးမြောက်စေရန် သင်သည် အာဏာတော်အတည်ပြုချက်နှင့် ယုံကြည်ရာအထောက်အကူ ဖြစ်တော်မူ၏»။

Verse 21

विष्णो त्वं कर्मणां साक्षी यज्ञानां प्रतिपालकः । धर्मस्य वेदगर्भस्य ब्रह्मणस्त्वं महाप्रभो

အို ဗိဿနု၊ သင်သည် ကర్మအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်၍ ယဇ္ဉတို့၏ ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဝေဒကို အမြစ်ခံသော ဓမ္မကို ထောက်တည်ပေးသော မဟာပရဘုဖြစ်ပြီး ဘြဟ္မာကိုလည်း ထောက်ပံ့ထိန်းကွပ်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 22

तस्माद्रक्षा विधातव्या यज्ञस्यास्य मम प्रभो । त्वदन्यः यस्समर्थोस्ति यतस्त्वं सकलप्रभुः

ထို့ကြောင့် အို အရှင်၊ ငါ၏ ဤယဇ္ဉကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရန် စီမံတော်မူပါ။ သင်မှတပါး မည်သူက စွမ်းနိုင်မည်နည်း။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । दक्षस्य वचनं श्रुत्वा विष्णुर्दीनतरं तदा । अवोचद्बोधयंस्तं वै शिवतत्त्वपराङ्मुखम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «ဒက္ခ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဗိဿနုသည် ထိုအခါ ပိုမိုဝမ်းနည်းလာကာ၊ ရှီဝတတ္တဝကို မျက်နှာလွှဲထားသော ဒက္ခကို သဘောပေါက်စေရန် သင်ကြားလို၍ စကားဆို하였다»။

Verse 24

विष्णुरुवाच । मया रक्षा विधातव्या तव यज्ञस्य दक्ष वै । ख्यातो मम पणः सत्यो धर्मस्य परिपालनम्

ဗိဿနုက ဆိုသည်— «အို ဒက္ခ၊ သင်၏ ယဇ္ဉကို ငါက မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ငါ၏ လူသိများသော အမှန်တရားပဋိညာဉ်သည် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 25

तत्सत्यं तु त्वयोक्तं हि किं तत्तस्य व्यतिक्रमः । शृणु त्वं वच्म्यहं दक्ष क्रूरबुद्धिं त्यजाऽधुना

သင်ပြောသောစကားသည် အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်၏—ထိုအရာကို အဘယ်ကြောင့် ချိုးဖောက်ရမည်နည်း။ ဒက္ခရှာ၊ နားထောင်လော့၊ ငါပြောမည်—ယခု ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော စိတ်ကို စွန့်လွှတ်လော့။

Verse 26

नैमिषे निमिषक्षेत्रे यज्जातं वृत्तमद्भुतम् । तत्किं न स्मर्यते दक्ष विस्मृतं किं कुबुद्धिना

နိမိရှက்ஷೇತ್ರ အမြတ်နယ်မြေ နိုင်မိရှတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက်တို့ကို—ဒက္ခရှာ၊ အဘယ်ကြောင့် မမှတ်မိသနည်း။ မကောင်းသော အမြင်ကြောင့် မေ့လျော့သွားသလော။

Verse 27

रुद्रकोपाच्च को ह्यत्र समर्थो रक्षणे तव । न यस्याभिमतं दक्ष यस्त्वां रक्षति दुर्मतिः

ရုဒ္ရ၏ အမျက်တော် ထကြွလာသော် ဤနေရာ၌ သင့်ကို ကာကွယ်နိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း။ ဒက္ခရှာ—အရှင်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ပြုမူသောကြောင့်—မကောင်းသော အမြင်ရှိသူ ကာကွယ်သူ မည်သူက သင့်ကို ကယ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 28

किं कर्म किमकर्मेति तत्र पश्यसि दुर्मते । समर्थं केवलं कर्म न भविष्यति सर्वदा

“အလုပ်ဟူသည် အဘယ်နည်း၊ မအလုပ်ဟူသည် အဘယ်နည်း” ဟု သင်က မှားယွင်းစွာမြင်နေသည်၊ အမိုက်မဲသူရေ။ လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းသာဖြင့် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို အမြဲတမ်း မဆောင်နိုင်။

Verse 29

स्वकर्मविद्धि तद्येन समर्थत्वेन जायते । न त्वन्यः कर्मणो दाता शं भवेदीश्वरं विना

ကိုယ့်ကံကို သိလော့—အဲဒါကြောင့်ပင် စွမ်းရည်နှင့် သင့်လျော်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သို့ရာတွင် ကံ၏အကျိုးကို အမှန်တကယ် ပေးသူမှာ အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်၊ သမ္ဘူ (Śaṃbhū) အရှင်တော်ကို မလွဲ။

Verse 30

ईश्वरस्य च यो भक्त्या शांतस्तद्गतमानसः । कर्मणो हि फलं तस्य प्रयच्छति तदा शिवः

သို့သော် အရှင်တော်ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ စိတ်သည် ထိုအရှင်၌ တည်နေသူအား၊ ထိုအခါ ရှီဝ (Śiva) သည် သူ၏ကံ၏ အမှန်တရားဖြစ်သော အကျိုးကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 31

केवलं ज्ञानमाश्रित्य निरीश्वरपरा नराः । निरयं ते च गच्छंति कल्पकोटिशतानि च

ခြောက်သွေ့သီးခြားသော ဉာဏ်တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုး၍ “အရှင်မရှိ” ဟူသော သဘောတရားကို လိုက်နာသူတို့သည် အမှန်တကယ် နရကသို့ သွားကြပြီး ကပ္ပကုဋိရာပေါင်းများစွာ တည်နေကြ၏။

Verse 32

पुनः कर्ममयैः पाशैर्वद्धा जन्मनि जन्मनि । निरयेषु प्रपच्यंते केवलं कर्मरूपिणः

ကံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးပတ်များကြောင့် မွေးဖွားတိုင်း မွေးဖွားတိုင်း ထပ်မံချည်နှောင်ခံရ၍၊ ကံကိုသာ ကိုယ်တိုင်ဟု ယူဆကာ လုပ်ရပ်သာဖြစ်နေသူတို့သည် နရကလောကများ၌ မီးဖြင့်ကင်လောင်ခံရကြ၏။

Verse 33

अयं रुद्रगणाधीशो वीरभद्रोऽरि मर्दनः । रुद्रकोपाग्निसंभूतः समायातोध्वरांगणे

«ဤသူသည် ရုဒြဂဏတို့၏ အဓိပတိ ဝီရဘဒ္ဒရ၊ ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းသူဖြစ်သည်။ ရုဒြ၏ ဒေါသမီးတောက်မှ မွေးဖွားလာပြီး ယဇ္ဉပွဲ၏ အဝင်းအဝိုင်းသို့ ယခု ရောက်ရှိလာပြီ»။

Verse 34

अयमस्मद्विनाशार्थमागतोस्ति न संशयः । अशक्यमस्य नास्त्येव किमप्यस्तु तु वस्तुतः

သံသယမရှိ—သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဤနေရာသို့ လာရောက်လာသည်။ သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာ မရှိ; အမှန်တကယ် သူမလုပ်နိုင်သောအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။

Verse 35

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सत्युपाख्याने विष्णुवाक्यवर्णनं नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒြသံဟိတာအတွင်း၊ ၎င်း၏ ဒုတိယခန်း စတီခဏ္ဍ၌—စတီ၏ ပုံပြင်အောက်တွင်—“ဗိဿဏု၏ စကားတော် ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ့်ငါးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 36

श्रीमहादेवशपथं समुल्लंघ्य भ्रमान्मया । यतः स्थितं ततः प्राप्यं मया दुःखं त्वया सह

မောဟကြောင့် ငါသည် «သီရိ မဟာဒေဝ» ၏ နာမတော်ဖြင့် ခံယူထားသော သန့်ရှင်းသော သစ္စာကို ကျော်လွန်ချိုးဖောက်မိ၏။ သင်နေထိုင်တည်ရှိနေသည့် အနေအထားသို့ ရောက်လာသောအခါ ငါလည်း သင်နှင့်အတူ ဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရ၏။

Verse 37

शक्तिर्मम तु नास्त्येव दक्षाद्यैतन्निवारणे । शपथोल्लंघनादेव शिवद्रोही यतोस्म्यहम्

ဒက္ခနှင့် အခြားသူတို့၏ ဤအမှုကို တားဆီးရန် အမှန်တကယ် ငါ့တွင် အင်အားမရှိ။ သစ္စာကတိကို ချိုးဖောက်သဖြင့် ငါသည် ရှီဝကို ပြစ်မှားသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 38

कालत्रयेपि न यतो महेशद्रोहिणां सुखम् । ततोऽवश्यं मया प्राप्तं दुःखमद्य त्वया सह

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် ဟူသော ကာလသုံးပါးလုံးတွင် မဟေရှကို သစ္စာဖောက်သူတို့အတွက် ပျော်ရွှင်မှု မရှိ။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ငါသည် မလွဲမသွေ ဒုက္ခကို သင်နှင့်အတူ ခံစားရ၏။

Verse 39

सुदर्शनाभिधं चक्रमेतस्मिन्न लगिष्यति । शैवचक्रमिदं यस्मादशैवलयकारणम्

“သုဒဿန” ဟုခေါ်သော စက်ဝိုင်းလက်နက်သည် ဤအပေါ် မထိရောက်နိုင်။ အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ ရှိုင်ဝ စက်ဝိုင်းဖြစ်၍ ရှိုင်ဝမဟုတ်သမျှကို ဖျက်ဆီးစေသော သဘာဝရှိ၏။

Verse 40

विनापि वीरभद्रेण नामैतच्चक्रमैश्वरम् । हत्वा गमिष्यत्यधुना सत्वरं हरसन्निधौ

“ဗီရဘဒ္ဒရ မပါဘဲပင် ဤအိုင်ရှဝရ စက်ဝိုင်းတော်သည် ယခု ချက်ချင်း ပြစ်သူကို သတ်ပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့တော်သို့ အလျင်အမြန် သွားမည်။”

Verse 41

शैवं शपथमुल्लंघ्य स्थितं मां चक्रमीदृशम् । असंहत्यैव सहसा कृपयैव स्थिरं परम्

ရှိုင်ဝ သစ္စာကတိကို ချိုးဖောက်ခဲ့သဖြင့် ငါသည် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏—မတည်ငြိမ်ဘဲ လှည့်ပတ်နေသော စက်ဝိုင်းကဲ့သို့။ သို့သော် မကွဲမပျက်ဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေ၌ ငါကို ပြန်လည် တည်ကြည်စေခဲ့၏။

Verse 42

अतः परमिदं चक्रमपि न स्थास्यति ध्रुवम् । गमिष्यत्यधुना शीघ्रं ज्वालामालासमाकुलम्

ထို့ကြောင့် ဤ(ကမ္ဘာလောက) စက်ဝန်းတောင်မှ မတည်မြဲတော့ပေ။ ယခု၌ မီးလျှံပန်းကုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၍ ရောယှက်နေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားလိမ့်မည်။

Verse 43

वीरभद्रः पूजितोपि शीघ्रमस्माभिरादरात् । महाक्रोधसमाक्रांतो नास्मान्संरक्षयिष्यति

“ကျွန်ုပ်တို့က ဗီရဘဒ္ဒြကို အလျင်အမြန် လေးစားစွာ ပူဇော်သော်လည်း၊ မဟာဒေါသကြီးက ဖမ်းဆီးသွားလျှင် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မကာကွယ်နိုင်တော့ပါ။”

Verse 44

अकांडप्रलयोऽस्माकमागतोद्य हि हा हहा । हा हा बत तवेदानीं नाशोस्माकमुपस्थितः

“ဟာ ဟာ! ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အချိန်မတိုင်မီ ပရလယ (ပျက်ကွက်ခြင်း) ရောက်လာပြီ။ ဟာ ဟာ! အမှန်ပင် ယခု သင်၏ ပျက်စီးခြင်း နီးကပ်လာပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းလည်း ရောက်ရှိလာပြီ။”

Verse 45

शरण्योऽस्माकमधुना नास्त्येव हि जगत्त्रये । शंकरद्रोहिणो लोके कश्शरण्यो भविष्यति

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လောကသုံးပါးအတွင်း မည်သည့်ခိုလှုံရာမျှ မရှိတော့ပါ။ ဤလောက၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို သစ္စာဖောက်သူတို့အတွက် မည်သူက ကာကွယ်သူ၊ ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာမည်နည်း။

Verse 46

तनुनाशेपि संप्राप्यास्तैश्चापि यमयातनाः । तानैव शक्यते सोढुं बहुदुःखप्रदायिनीः

ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တောင် ယမမင်း၏ အပြစ်ဒဏ်များကို ထပ်မံကြုံတွေ့ရသည်။ ထိုဒုက္ခပေးသော ညှဉ်းပန်းမှုများကို—ဒုက္ခအမျိုးမျိုး ပေးအပ်သောအရာများကို—သူတို့ကဲ့သို့ အပြစ်ရှိသူတို့သာ ခံနိုင်ကြသည်။

Verse 47

शिवद्रोहिणमालोक्य दष्टदंतो यमः स्वयम् । तप्ततैलकटाहेषु पातयत्येव नान्यथा

ရှီဝကို သစ္စာဖောက်သူကို မြင်လျှင် ယမမင်းတော်ကိုယ်တိုင် ဒေါသဖြင့် သွားကိုက်ကာ ထိုအပြစ်သားကို ဆီပူပွက်ပွက် ကဒာဟာများထဲသို့ ပစ်ချသည်—အခြားနည်းမရှိ။

Verse 48

गन्तुमेवाहमुद्युक्तं सर्वथा शपथोत्तरम् । तथापि न गतश्शीघ्रं दुष्टसंसर्गपापतः

“ငါသည် အလုံးစုံအတိုင်း အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ပြီး၊ ကတိသစ္စာကိုလည်း မလျော့မရဲ ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရာမှ ဖြစ်သော အပြစ်ကြောင့် ငါ မမြန်မြန် ထွက်မသွားနိုင်ခဲ့။”

Verse 49

यदद्य क्रियतेस्माभिः पलायनमितस्तदा । शार्वो ना कर्षकश्शस्त्रैरस्मानाकर्षयिष्यति

ယနေ့ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလျှင်၊ ရှာဝ (သီဝဘုရား) သည် လယ်သမားက ကိရိယာများဖြင့် ဆွဲယူသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို မလွဲမသွေ ပြန်ဆွဲခေါ်လာမည်။

Verse 50

स्वर्गे वा भुवि पाताले यत्र कुत्रापि वा यतः । श्रीवीरभद्रशस्त्राणां गमनं न हि दुर्ल भम्

ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြေပြင်၌ဖြစ်စေ၊ ပာတာလ (အောက်လောက) ၌ဖြစ်စေ—ဘယ်နေရာမှာရှိနေပါစေ—တောက်ပမြတ်သော ဝီရဘဒ္ဒရ၏ လက်နက်များ ရောက်ရှိ၍ ထိုးနှက်ရန် မခက်ခဲပါ။

Verse 51

यावतश्च गणास्संति श्रीरुद्रस्य त्रिशूलिनः । तावतामपि सर्वेषां शक्तिरेतादृशी धुवम्

တောက်ပမြတ်သော ရုဒ္ဒရ၊ တြိရှူလကိုင်ရှင်၏ ဂဏများ မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအရေအတွက်အတိုင်းပင် အားလုံးတွင် ဤသို့သော အင်အားသည် မလွဲမသွေ ရှိနေသည်။

Verse 52

श्रीकालभैरवः काश्यां नखाग्रेणैव लीलया । पुरा शिरश्च चिच्छेद पंचमं ब्रह्मणो ध्रुवम्

ကာသီမြို့၌ သီရိကာလဘဲရဝသည် နখအဖျားတစ်ချက်သာဖြင့် လီလာတော်ကစားသကဲ့သို့ အတိတ်ကာလ၌ ဗြဟ္မာ၏ တည်ကြည်သော ပဉ္စမခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။

Verse 53

एतदुक्त्वा स्थितो विष्णुरतित्रस्तमुखाम्बुजः । वीरभद्रोपि संप्राप तदैवाऽध्वरमंडपम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဿနုသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေခဲ့သည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြီးကြောင့် ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်နှာတော်သည် တုန်လှုပ်နေ၏။ ထိုအချိန်တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝီရဘဒ္ဒရလည်း ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 54

एवं ब्रुवति गोविन्द आगतं सैन्यसागरम् । वीरभद्रेण सहितं ददृशुश्च सुरादया

ဂိုဝိန္ဒက ဤသို့ပြောနေစဉ်တွင် နတ်တို့နှင့် အခြားသူများသည် ဝီရဘဒ္ဒရနှင့်အတူ လှိုင်းလုံးသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကြီးမားသော စစ်တပ်အစုအဝေး ရောက်လာသည်ကို မြင်ကြသည်။