
हनूमद्बलप्रबोधनम् / Jāmbavān Rekindles Hanūmān’s Power
किष्किन्धाकाण्ड
သရဂ ၆၆ တွင် ဇမ္ဗဝန် (Jāmbavān) သည် ဝါနရတပ်ကြီး၏ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို မြင်၍ ဟနုမာန် (Hanūmān) ၏ ကိုယ်တိုင်သိမြင်မှုကို နိုးထစေကာ အားပေးတော်မူသည်။ ဟနုမာန်၏ တိတ်ဆိတ်၍ နောက်ဆုတ်နေခြင်းကို မေးမြန်းပြီး၊ ဂရုဍ (Garuḍa/Vainateya) ကို ဥပမာယူကာ ဟနုမာန်၏ ပခုံးအား၊ လျင်မြန်မှုနှင့် သတ္တိဗီရိယသည် မည်သူ့ထက်မှ မနိမ့်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ထို့နောက် ဟနုမာန်၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို ပြောပြသည်။ အဉ္ဇနာ (Añjanā) သည် ယခင်က အပ္စရာ ပုဉ္ဇိကာသ္ထလာ (Puñjikāsthalā) ဖြစ်ပြီး ကျိန်စာကြောင့် ပြောင်းလဲရကာ လူ့ရုပ်ကို ခံယူသည်။ လေဘုရား မာရုတ/ပဝန (Māruta/Pavana) သည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဖြင့် နီးကပ်လာ၍ ဉာဏ်ပညာ၊ သတ္တိနှင့် အံ့ဖွယ်ခုန်လှန်နိုင်စွမ်း ပြည့်စုံသော သားတော်ကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ကလေးဘဝတွင် ဟနုမာန်သည် နေထွက်သို့ ပျံတက်သွားရာ အိန္ဒြာ၏ ဝဇ္ဇရ (vajra) ထိုးခတ်မှုကြောင့် ဘယ်ဘက်မေးရိုးကျိုးကာ “ဟနုမာန်” ဟူသော အမည်၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခါ ဝါယုဘုရားသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ဝန်း ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်သကဲ့သို့ လေမတိုက်တော့ဘဲ ရပ်တန့်သဖြင့် ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ပန်ကြား၍ သဘောတူညီစေကြသည်။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် လက်နက်အမျိုးမျိုးမှ မထိခိုက်နိုင်သော အကာအကွယ်ကို ပေးပြီး၊ အိန္ဒြာသည် ဟနုမာန်၏ မရဏသည် မိမိဆန္ဒရှိမှသာ ဖြစ်မည်ဟု ပေးတော်မူသည်။ နိဂုံးတွင် ဇမ္ဗဝန်က မဟာသမုဒ္ဒရာကို ကူးရန် တိုက်တွန်းရာ၊ အုပ်ဒေသနာကြောင့် ဟနုမာန်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြီးမားစေ၍ တပ်မတော်တစ်ရပ်လုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ကာ လင်္ကာသို့ ခုန်ကူးရန် အသင့်ဖြစ်လာသည်။
Verse 1
अनेकशतसाहस्रीं विषण्णां हरिवाहिनीम्।जाम्बवान्समुदीक्ष्यैवं हनूमन्तमथाब्रवीत्।।।।
မျောက်တပ်အင်အား ရာထောင်သောင်းများစွာ စိတ်ညစ်နွမ်းနေသည်ကို ဂျာမ္ဗဝန် မြင်ပြီးနောက် ဟနုမာန်အား ဤသို့ ပြောကြား하였다။
Verse 2
वीर वानरलोकस्य सर्वशास्त्रविदां वर।तूष्णीमेकान्तमाश्रित्य हनूमन्किं न जल्पसि।।।।
“သူရဲကောင်း ဟနုမာန်ရေ၊ ဝါနရလောက၌ အထူးမြတ်ဆုံး၊ သာස්တရားအားလုံးကို သိမြင်သူတို့အနက် ဦးစီးမြတ်သောသူ—အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်၍ တစ်နေရာတည်းတွင် နေကာ စကားမပြောသနည်း?”
Verse 3
हनूमन्हरिराजस्य सुग्रीवस्य समो ह्यसि।रामलक्ष्मणयोश्चापि तेजसा च बलेन च।।।।
ဟနုမာန်ရေ၊ သင်သည် မျောက်ဘုရင် စုဂရీవနှင့် တန်းတူဖြစ်သကဲ့သို့၊ ရာမနှင့် လက္ခမဏတို့နှင့်လည်း တေဇောနှင့် အင်အားတို့၌ တန်းတူပင် ဖြစ်၏။
Verse 4
अरिष्टनेमिनः पुत्रो वैनतेयो महाबलः।गरुत्मानिति विख्यात उत्तमस्सर्वपक्षिणाम्।।।।
သင်သည် အရိဋ္ဌနေမိနှင့် ဝိနတာ၏ မဟာဝంశစဉ်မှ ဆင်းသက်သူဖြစ်သည်။ ဂရုဍ—“ဂရုတ်မာန်” ဟုလည်း ကျော်ကြားသောသူ—သည် ငှက်အပေါင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အံ့ဩဖွယ် မဟာဗလကြောင့် နာမည်ကြီးလှသည်။
Verse 5
बहुशो हि मया दृष्टः सागरे स महाबलः।भुजङ्गानुद्धरन्पक्षी महावेगो महायशाः।।।।
အကြိမ်ကြိမ် ကျွန်ုပ်သည် မဟာသီလဝါဒ၊ မဟာဗလရှိ၍ အလွန်လျင်မြန်သော ထိုငှက်ကို သမုဒ္ဒရာအတွင်း တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် မြွေတို့ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူကာ မြှောက်တင်သွားတတ်၏—ထိုသို့ သူ၏ အာနုဘော်နှင့် ဂုဏ်သတင်းသည် ကြီးမားလှသည်။
Verse 6
पक्षयोर्यद्बलं तस्य तावद्भुजबलं तव।विक्रमश्चापि वेगश्च न ते तेनावहीयते।।।।
သူ၏ အတောင်ပံတို့၌ ရှိသမျှသော အင်အားတော်တော်လောက်ကို သင်၏ လက်မောင်းနှင့် ပခုံးတို့၌လည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဗီရိယနှင့် အလျင်အမြန်၌လည်း သင်သည် သူ့ထက် မနိမ့်ကျသေး။
Verse 7
बलं बुद्धिश्च तेजश्च सत्त्वं च हरिपुङ्गव।विशिष्टं सर्वभूतेषु किमात्मानं न बुध्यसे।।।।
ဝါနရတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ အင်အား၊ ဉာဏ်ပညာ၊ တေဇောဓာတ်နှင့် သတ္တိတို့၌ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးထက် ထူးမြတ်လွန်ကဲ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျက် မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော စွမ်းရည်ကို အဘယ်ကြောင့် မသိမြင်သနည်း။
Verse 8
अप्सराप्सरसां श्रेष्ठा विख्याता पुञ्जिकस्थला।अञ्जनेति परिख्याता पत्नी केसरिणो हरेः।।4.66.8।।
အပ်ဆရာတို့အနက် အထင်ကရ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကျော်ကြားသူမှာ ပုဉ္ဇိကသ္ထလာ ဖြစ်၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် အဉ္ဇနာ ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး ဝါနရ ကေသရိန်၏ ဇနီးဖြစ်하였다။
Verse 9
विख्याता त्रिषु लोकेषु रूपेणाप्रतिमा भुवि।अभिशापादभूत्तात वानरी कामरूपिणी।।।।
ချစ်သားရေ၊ သူမသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၍ မြေပြင်ပေါ်၌ အလှအပမယှဉ်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ သို့သော် အမိန့်ကျိန်စာကြောင့် စိတ်ကြိုက်ရုပ်ပြောင်းနိုင်သော ဝါနရီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
Verse 10
दुहिता वानरेन्द्रस्य कुञ्जरस्य महात्मनः।मानुषं विग्रहं कृत्वा रूपयौवनशालिनी।।।।विचित्रमाल्याभरणा महार्हक्षौमवासिनी।अचरत्पर्वतस्याग्रे प्रावृडम्बुदसन्निभे।।।।
သူမသည် မဟာဝိညာဉ်ရှိသော မျောက်ဘုရင် ကုဉ္ဇရ၏ သမီးဖြစ်၍၊ အလှအပနှင့် ယောဝနတင့်တယ်သဖြင့် လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြုယူ하였다။
Verse 11
दुहिता वानरेन्द्रस्य कुञ्जरस्य महात्मनः।मानुषं विग्रहं कृत्वा रूपयौवनशालिनी।।4.66.10।।विचित्रमाल्याभरणा महार्हक्षौमवासिनी।अचरत्पर्वतस्याग्रे प्रावृडम्बुदसन्निभे।।4.66.11।।
အလှပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တင့်တယ်စွာ တန်ဖိုးကြီး ပိုးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍၊ မိုးရာသီတိမ်ကဲ့သို့ မြင်ရသော တောင်ထိပ်ပေါ်၌ လှည့်လည်သွားလာ하였다။
Verse 12
तस्या वस्त्रं विशालाक्ष्याः पीतं रक्तदशं शुभम्।स्थितायाः पर्वतस्याग्रे मारुतोऽपहरच्छनैः।।।।
မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းကလေးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရပ်နေစဉ်၊ လေဒေဝတော် ဝါယုသည် အနီနားကွပ်ပါသော မင်္ဂလာဝါရောင် အဝတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပျော့ပျောင်းစွာ လွင့်ယူသွား하였다။
Verse 13
स ददर्श ततस्तस्या वृत्तावूरू सुसंहतौ।स्तनौ च पीनौ सहितौ सुजातं चारु चाननम्।।।।
ထို့နောက် သူသည် မိန်းကလေး၏ ဝိုင်းဝန်း၍ တင်းရင်းကောင်းမွန်သော ပေါင်နှစ်ဖက်၊ ပြည့်ဝသင့်တော်သော ရင်သားနှစ်ဖက်နှင့် အလှတရားပြည့်စုံသည့် မျက်နှာတော်ကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 14
तां विशालायतश्रोणीं तनुमध्यां यशस्विनीम्।दृष्टवैव शुभसर्वाङ्गीं पवनः काममोहितः।।।।
ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော ထိုမိန်းမ—တင်ပါးကျယ်၊ ခါးသေး၊ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပပြည့်စုံသူ—ကို မြင်သော် ဝါယု (ပဝန) သည် ကာမဆန္ဒကြောင့် မောဟလွှမ်းမိုး၍ စွဲလမ်းသွား하였다။
Verse 15
स तां भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां पर्यष्वजत मारुतः।मन्मथाविष्टसर्वाङ्गो गतात्मा तामनिन्दिताम्।।।।
ထို့နောက် မာရုတသည် လက်တံရှည်နှစ်ဖက်ဖြင့် အပြစ်ကင်းသော ထိုမိန်းမကို ဖက်လှမ်းကာ၊ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး မန್ಮထ (ကာမဒေဝ) လွှမ်းမိုးသဖြင့် စိတ်ထိန်းချုပ်မှုလည်း ရှုပ်ထွေးပျက်ယွင်းသွား하였다။
Verse 16
सा तु तत्रैव सम्भ्रान्ता सुव्रता वाक्यमब्रवीत्।एकपत्नीव्रतमिदं को नाशयितुमिच्छति।।।।
ထိုနေရာ၌ပင် စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားသော သီလရှင်၊ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူမက ပြော하였다—“ဤသည်မှာ တစ်ယောက်တည်းသော ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာဝရတ ဖြစ်သည်; မည်သူက ထိုဝရတကို ဖျက်ဆီးလိုသနည်း?”
Verse 17
अञ्जनाया वच्शुत्वा मारुतः प्रत्यभाषत।न त्वां हिंसामि सुश्रोणि मा भूत्ते सुभगे भयम्।।।।
အဉ္ဇနာ၏စကားကို ကြားသော် မာရုတက ပြန်လည်ဆိုသည်—“ခါးသွယ်လှသော မင်္ဂလာရှိသည့် မိန်းမရေ၊ ငါသည် သင့်ကို မထိခိုက်စေပါ၊ သင့်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိစေပါနှင့်။”
Verse 18
मनसाऽस्मि गतो यत्त्वां परिष्वज्य यशस्विनीम्।वीर्यवान्बुद्धिसम्पन्न: पुत्रस्तव भविष्यति।।।।
“ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် သင့်နှင့် စိတ်ဖြင့်သာ ပေါင်းစည်းခဲ့သည်၊ သင့်ကို ဖက်တွယ်သကဲ့သို့ပင်။ သင့်၏ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်—ရဲရင့်၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝလိမ့်မည်။”
Verse 19
महासत्त्वो महातेजा महाबलपराक्रमः।लङ्घने प्लवने चैव भविष्यति हि मत्समः।।।।
“သူသည် စိတ်ဓာတ်မဟာမင်္ဂလာရှိ၍ တေဇောရောင်ခြည်ကြီးမားကာ အင်အားနှင့် ရဲရင့်မှုအလွန်ကြီးမားလိမ့်မည်။ ခုန်လှုပ်ခြင်း၊ ပျံလွှားခြင်းတို့တွင်လည်း အမှန်တကယ် ငါနှင့်တန်းတူလိမ့်မည်။”
Verse 20
एवमुक्ता ततस्तुष्टा जननी ते महाकपे।गुहायां त्वां महाबाहो प्रजज्ञे प्लवगर्षभम्।।।।
“ဤသို့ အာမခံစကားကို ကြားရသဖြင့် မဟာကပိရေ၊ သင့်မိခင်သည် ဝမ်းမြောက်ပီ။ လက်မောင်းခိုင်မာသောသူရေ၊ ဂူအတွင်း၌ပင် သင့်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်—ခုန်ပျံသူတို့အနက် ဥသဘကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။”
Verse 21
अभ्युत्थितं ततस्सूर्यं बालो दृष्ट्वा महावने।फलं चेति जिघृक्षुस्त्वमुत्प्लुत्याभ्युद्गतो दिवम्।।।।
ထို့နောက် မဟာတောအတွင်း ကလေးဘဝ၌ နေမင်းတက်လာသည်ကို မြင်၍ “အသီးတစ်လုံး” ဟု ထင်ကာ ယူလိုစိတ်ဖြင့် ခုန်တက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
Verse 22
शतानि त्रीणि गत्वाऽथ योजनानां महाकपे।तेजसा तस्य निर्धूतो न विषादं ततोगतः।।।।
အို မဟာကပိ၊ ယောဇနာ သုံးရာကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် နေမင်း၏ တေဇောဓာတ်ကြောင့် ပြန်လှန်ထုတ်ပစ်ခံရသော်လည်း ထိုအခါတောင် စိတ်မပျက် မဝမ်းနည်းခဲ့ပါ။
Verse 23
तावदापपत स्तूर्णमन्तरिक्षं महाकपे।क्षिप्तमिन्द्रेण ते वज्रं कोपाविष्टेन धीमता।।।।
အို မဟာကပိ၊ သင်သည် ကောင်းကင်အတွင်း အလျင်အမြန် ကျဆင်းနေစဉ် ပညာရှိ အိန္ဒြာသည် ဒေါသဝင်၍ သင့်ထံသို့ ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ကို ပစ်ချခဲ့သည်။
Verse 24
तदा शैलाग्रशिखरे वामो हनुरभज्यत।ततो हि नामधेयं ते हनुमानिति कीर्त्यते।।।।
ထိုအခါ တောင်ထိပ်အစွန်း၌ သင့်၏ ဘယ်ဘက် မေးရိုးကွဲကျိုးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သင့်နာမည်ကို “ဟနုမာန်” ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြသည်။
Verse 25
तस्त्वावि निहतं दृष्ट्वा वायुर्गन्धवहस्स्वयम्।त्रैलोक्ये भृशसङ्कृद्धो न ववौ वै प्रभञ्जनः।।।।
ထို့နောက် သင် ထိခိုက်ကျဆုံးနေသည်ကို မြင်သော် အနံ့သယ်ဆောင်သူဖြစ်သော ဝါယုတော်တိုင်—သစ်ပင်များကို ချိုးဖျက်သော ပရဘဉ္ဇန မုန်တိုင်း—သည် တြိလောက၌ အလွန်ဒေါသထွက်၍ လေမတိုက်တော့ပဲ ရပ်တန့်သွား하였다။
Verse 26
सम्भ्रान्ताश्च सूरास्सर्वे त्रैलोक्ये क्षुभिते सति।प्रसादयन्ति संक्रुद्धं मारुतं भुवनेश्वराः।।4.66.26।।
လောကသုံးပါး လှုပ်ရှားကာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသောအခါ၊ နတ်တော်အပေါင်းတို့သည် ထိတ်လန့်၍ ဒေါသထန်သော မာရုတ—လောက၏ အရှင်ဖြစ်သော လေတော်—ကို သက်သာစေဖို့ တောင်းပန်ကြ၏။
Verse 27
प्रसादिते च पवने ब्रह्मा तुभ्यं वरं ददौ।अशस्त्रवध्यतां तात समरे सत्यविक्रम।।।।
ပဝန (လေတော်) ကို သက်သာစေပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် သင့်အား ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏—“ချစ်သား၊ သတ္တိဗီရတည်ကြည်သူရေ၊ စစ်မြေပြင်၌ လက်နက်တို့ဖြင့် မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ” ဟု။
Verse 28
वज्रस्य च निपातेन विरुजं त्वां समीक्ष्य च।सहस्रनेत्रः प्रीतात्मा ददौ ते वरमुत्तमम्।।।।स्वच्छन्दतश्च मरणं तेभूयादिति वै प्रभो।
အရှင်ဘုရား၊ ဝဇ္ရ လှံတံကျသော်လည်း သင်သည် မထိခိုက်မနာကျင်ကြောင်း မြင်သဖြင့် ထောင်မျက်စိရှိသော အိန္ဒြာသည် စိတ်ပျော်ရွှင်ကာ အထူးကောင်းချီးတော် ပေးတော်မူ၏—“သင်၏ သေခြင်းသည် သင်၏ ဆန္ဒအတိုင်းသာ ရောက်ပါစေ” ဟု။
Verse 29
स त्वं केसरिणः पुत्रः क्षेत्रजो भीमविक्रमः।।।।मारुतस्यौरसः पुत्रस्तेजसा चापि तत्समः।त्वं हि वायुसुतो वत्स प्लवने चापि तत्समः।।।।
သင်သည် ကေသရိ၏ သားတော်ဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဗီရတန်ခိုးဖြင့် မွေးဖွားလာသူ၊ ထို့ပြင် မာရုတ၏ အော်ရသ သားတော်လည်း ဖြစ်၏။ တေဇောအလင်း၌လည်း သူနှင့်တူညီ၏။ ချစ်သား၊ ဝါယုသုတဖြစ်သဖြင့် လေထဲ၌ ပျံသန်းရာတွင်လည်း သူနှင့်တန်းတူပင် ဖြစ်၏။
Verse 30
स त्वं केसरिणः पुत्रः क्षेत्रजो भीमविक्रमः।।4.66.29।।मारुतस्यौरसः पुत्रस्तेजसा चापि तत्समः।त्वं हि वायुसुतो वत्स प्लवने चापि तत्समः।।4.66.30।।
သင်သည် ကေသရိန်၏ သားတော်ဖြစ်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရဲရင့်သတ္တိရှိသူ၊ ထို့ပြင် မာရုတ၏ သားတော်အမှန်လည်း ဖြစ်သည်။ တေဇောဓာတ်၏ တောက်ပမှု၌လည်း သူနှင့်တူညီပြီး၊ ချစ်သားရေ—ဝါယု၏ သားတော်ဖြစ်သဖြင့် ပျံလွှားကူးသန်းနိုင်စွမ်း၌လည်း သူနှင့်တူညီသည်။
Verse 31
वयमद्य गतप्राणा भवान्नस्त्रातु साम्प्रतम्।दाक्ष्यविक्रमसम्पन्नः कपिराज इवापरः।।।।
ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခုချက်ချင်း သင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။ သင်သည် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရဲရင့်ဗီရိယတို့ ပြည့်စုံ၍ အခြားတစ်ပါးသော ကပိရာဇာကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 32
त्रिविक्रमे मया तात सशैलवनकानना।त्रिस्सप्तकृत्वः पृथिवी परिक्रान्ता प्रदक्षिणम्।।।।
ချစ်သားရေ၊ တြိဝိက్రమ၏ခေတ်ကာလ၌ ငါသည် တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် သစ်တောဝန်းကျင်တို့ပါဝင်သည့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ညာဘက်လှည့်၍ ပူဇော်သကာရဖြင့် အကြိမ်နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ခဲ့သည်။
Verse 33
तथा चौषधयोऽस्माभिस्सञ्चिता देवशासनात्।निष्पन्नममृतं याभिस्तदासीन्नो महद्बलम्।।।।
ထိုနည်းတူပင် ဒေဝတားတို့၏ အမိန့်တော်အရ ငါတို့သည် အာနုဘော်ကြီးသော အော်သဓိများကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ထိုအော်သဓိတို့ကြောင့် အမృత ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထိုအမృతမှ ငါတို့သည် မဟာဗလကို ရရှိ하였다။
Verse 34
स इदानीमहं वृद्धः परिहीनपराक्रमः।साम्प्रतं कालमस्माकं भवान्सर्वगुणान्वितः।।।।
ယခုအခါ ငါသည် အိုမင်းလာပြီး ယခင်ကဲ့သို့သော ဝီရယဉ်ကျေးမှုလည်း လျော့နည်းသွားပြီ။ ယခုကာလ၌ ငါတို့၏ကိစ္စသည် အရည်အချင်းကောင်းမြတ် အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံသော သင်ပေါ်တွင်ပင် မူတည်နေသည်။
Verse 35
तद्विजृम्भस्व विक्रान्त: प्लवतामुत्तमो ह्यसि।त्वद्वीर्यं द्रष्टुकामा हि सर्वा वानरवाहिनी।।।।
ထို့ကြောင့် ဝီရသူရဲကောင်းရေ၊ ကိုယ့်အားကို နိုးထ၍ အင်အားကို ဖြန့်ကျက်လော့။ သင်သည် ခုန်လွှားသူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဝါနရစစ်တပ်တစ်လုံးလုံးသည် သင်၏ဝီရယကို မြင်လိုကြသည်။
Verse 36
उत्तिष्ठ हरिशार्दूल लङ्घयस्व महार्णवम्।परा हि सर्वभूतानां हनुमन्या गतिस्तव।।।।
ထလော့၊ ဝါနရတို့အနက် ကျားသတ္တဝါကြီးရေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးကို ခုန်လွှားကူးလော့။ ဟနုမာန်ရေ၊ သင်၏သွားလာနိုင်စွမ်းသည် သတ္တဝါအားလုံးအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
Verse 37
विषण्णा हरयस्सर्वे हनुमन्किमुपेक्षसे।विक्रमस्व महावेगो विष्णुस्त्रीन्विक्रमानिव।।।।
ဟနုမာန်ရေ၊ ဝါနရတို့အားလုံး စိတ်ညစ်နေကြပြီ—အဘယ်ကြောင့် သင် တားဆီးနေသနည်း။ အလွန်လျင်မြန်သော မဟာဝေဂာရေ၊ သုံးလောကကို သုံးခြေလှမ်းဖြင့် တိုင်းတာခဲ့သော ဗိဿဏုကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတိုးလော့။
Verse 38
ततस्तु वै जाम्बवता प्रचोदितःप्रतीतवेगः पवनात्मजः कपिः।प्रहर्षयंस्तां हरिवीरवाहिनींचकार रूपं महदात्मनस्तदा।।।।
ထို့နောက် ဇာမ္ဗဝန်၏ အားပေးနှိုးဆော်မှုကြောင့် လေသခင်၏သား ဟနုမာန်ဝါနရသည် မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော အရှိန်နှင့် အင်အားကို သတိပြန်လည်ရရှိလာ၏။ ထို့ပြင် ဝါနရသူရဲကောင်းတပ်ကို ပျော်ရွှင်စေရန် အချိန်นั้น မိမိကိုယ်ကို အလွန်ကြီးမားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်အဖြစ် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။
The pivotal action is Jāmbavān’s intervention against paralysis by doubt: he reframes Hanūmān’s silence as a failure of self-recognition and urges decisive action to cross the ocean for the common mission, restoring collective responsibility.
Capability becomes effective only when remembered and directed by right counsel: the sarga teaches that latent power (bala/tejas) must be joined to purpose, humility, and service, so that personal gifts become instruments of dharma.
The mahārṇava (great ocean) functions as the central geographic threshold; other landmarks include the mountain peak where Hanūmān falls and the cave (guhā) of his birth, while cultural motifs include divine boons, the Trivikrama paradigm, and the vajra as a marked mythic object.