Sarga 69

Verse 1

यामेव रात्रिं ते दूताः प्रविशन्ति स्म तां पुरीम् ।भरतेनापि तां रात्रिं स्वप्नो दृष्टोऽयमप्रियः ॥१॥

ထိုတမန်များ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော အတူတူညတွင်ပင် ဘရတလည်း ထိုည၌ မနှစ်သက်ဖွယ်၊ စိတ်ကိုညှိုးနွမ်းစေသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်ခဲ့သည်။

Verse 2

व्युष्टामेव तु तां रात्रिं दृष्ट्वा तं स्वप्नमप्रियम् ।पुत्रो राजाधिराजस्य सुभृशं पर्यतप्यत ॥२॥

ညသည် မိုးလင်းခါနီးသို့ ရောက်လာချိန်၌ မနှစ်သက်ဖွယ် အိပ်မက်ကို မြင်ပြီးနောက် မဟာမင်းကြီး၏ သားတော်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်နာကျင်လေ၏။

Verse 3

तप्यमानं समाज्ञाय वयस्याः प्रियवादिनः ।आयासं हि विनेष्यन्त स्सभायां चक्रिरे कथाः ॥३॥

သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် ပူလောင်နေသည်ကို သိမြင်ကြသဖြင့်၊ အမြဲတမ်း စကားချိုသာသော အသက်တူမိတ်ဆွေများက စည်းဝေးခန်းမ၌ စကားဝိုင်းမျိုးစုံ ဖွင့်ကာ သူ၏ပင်ပန်းကာလွမ်းဆွေးမှုကို ဖယ်ရှားလိုကြ၏။

Verse 4

वादयन्ति तथा शान्तिं लास यन्त्यपि चापरे ।नाटकान्यपरे प्राहुर्हास्यानि विविधानि च ॥४॥

သူ့ကို သက်သာစေလို၍ အချို့က တူရိယာတီးကြပြီး၊ အချို့က ကပြကြသည်။ အချို့က ဇာတ်ပွဲများ တင်ဆက်ကြပြီး၊ အချို့က ဟာသပုံပြင်မျိုးစုံကို ပြောကြသည်။

Verse 5

स तैर्महात्मा भरतस्सखिभिः प्रियवादिभिः ।गोष्ठीहास्यानि कुर्वद्भिर्न प्राहृष्यत राघवः ॥५॥

သို့သော် မဟာတမ ဘရတ—ရဃုဝంశ၏ သားတော်—သည် စကားချိုသာသော မိတ်ဆွေများက မိတ်သဟာယဟာသများ ပြုလုပ်ကြသော်လည်း မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့။

Verse 6

तमब्रवीत्प्रियसखो भरतं सखिभिर्वृतम् ।सुहृद्भिः पर्युपासीनः किं सखे नानुमोदसे ॥६॥

ထို့နောက် မိတ်ဆွေချစ်တစ်ဦးသည် ကောင်းမြတ်လိုသူများအနီး၌ ထိုင်လျက်၊ ဘရတကို မိတ်ဆွေများ ဝိုင်းရံနေစဉ် “မိတ်ဆွေ၊ အဘယ်ကြောင့် မပျော်မရွှင်သနည်း” ဟု ပြော၏။

Verse 7

एवं ब्रुवाणं सुहृदं भरतः प्रत्युवाच ह ।श्रुणु त्वं यन्निमित्तं मे दैन्यमेतदुपागतम् ॥७॥

ဤသို့ မိတ်ဆွေက ပြောလာသဖြင့် ဘရတက ပြန်လည်ဆိုသည်—“နားထောင်ပါ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါ့ထံသို့ ဤသနားဖွယ်ဝမ်းနည်းမှု ရောက်လာရသည်”။

Verse 8

स्वप्ने पितरमद्राक्षं मलिनं मुक्त मूर्धजम् ।पतन्तमद्रिशिखरात्कलुषे गोमयह्रदे ॥८॥

အိပ်မက်ထဲ၌ အဖကို မြင်ရသည်—မျက်နှာအရောင်ဖျော့၍ မသန့်ရှင်း၊ ဆံပင်လည်း ပြိုကွဲလျက်—တောင်ထိပ်မှ ကျ၍ နွားချေးပြည့်သော အညစ်အကြေးကန်ထဲသို့ ကျသွားသည်။

Verse 9

प्लवमानश्च मे दृष्टस्स तस्मिन्गोमयह्रदे ।पिबन्नञ्जलिना तैलं हसन्नपि मुहुर्मुहुः ॥९॥

ထိုနွားချေးကန်ထဲ၌ အဖသည် မျောလျက်ရှိသည်ကို မြင်ရပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အညလီကဲ့သို့ ခွက်ကာ ဆီကို သောက်လျက်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ရယ်မောနေသည်။

Verse 10

ततस्तिलौदनं भुक्त्वा पुनः पुनरधश्शिराः ।तैलेनाभ्यक्तसर्वाङ्गः तैलमेवान्वगाहत ॥१०॥

ထို့နောက် ငါသည် သူ့ကို နှမ်းနှင့်ချက်ထားသော ထမင်းကို စားနေသည်ကို မြင်ရ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဆီလိမ်းထားပြီး၊ ဆီထဲသို့ ခေါင်းချ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ခုန်ဆင်းမုန့်ဝင်နေသည်ကိုလည်း မြင်ရ၏။

Verses 11-13

स्वप्नेऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भवि ।उपरुद्धां च जगतीं तमसेव समावृताम् ॥११॥औपवाह्यस्य नागस्य विषाणं शकलीकृतम् ।सहसाचापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम् ॥१२॥अवतीर्णां च पृथिवीं शुष्कां श्च विविधान् द्रुमान् ।अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश्चापि पर्वतान् ॥१३॥

အိပ်မက်ထဲ၌ပင် ပင်လယ်ကြီး ခြောက်သွေ့သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လမင်း မြေပြင်သို့ ကျသွားသည်ကိုလည်းကောင်း ငါမြင်ရ၏။ ကမ္ဘာလောကသည် အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ တိတ်ဆိတ်တင်းကျပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မင်းစီးတော် ဆင်တော်၏ ဆင်စွယ်ကွဲကာ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ရ၏။ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးသည် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသည်ကိုလည်း မြင်ရ၏။ မြေပြင်ကျိုးကွဲ၍ သစ်ပင်မျိုးစုံ ခြောက်သွေ့ပျက်စီးကာ တောင်တန်းများလည်း ပြိုကျပျက်စီးပြီး မီးခိုးတက်နေသည်ကို ငါမြင်ရ၏။

Verse 14

पीठे कार्ष्णायसे चैनं निषण्णं कृष्णवाससम् ।प्रहसन्ति स्म राजानं प्रमदाः कृष्णपिङ्गलाः ॥१४॥

မင်းသည် သံခုံပေါ်၌ ထိုင်နေ၍ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အမဲရောင်နှင့် အညိုဝါရောင်ဆန်သော မိန်းမများက မင်းကို ရယ်မောကာ လှောင်ပြောင်နေသည်ကိုလည်းကောင်း ငါမြင်ရ၏—ဤသည်ကား မင်းဂုဏ်သိက္ခာ ချိုးဖောက်ခံရသည့် အရှက်တရား၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

Verse 15

त्वरमाणश्च धर्मात्मा रक्तमाल्यानुलेपनः ।रथेन खरयुक्तेन प्रयातो दक्षिणामुखः ॥१५॥

ဓမ္မတော်မူသော မင်းသည် အလျင်အမြန်ဖြင့် သွားလာနေ၍ အနီရောင်ပန်းကုံးနှင့် အနီရောင်လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားကာ၊ မြည်းများချည်ထားသော ရထားဖြင့် တောင်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ငါမြင်ရ၏—ယမမင်း၏ လောကသို့ ဦးတည်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 16

प्रहसन्तीव राजानं प्रमदा रक्तवासिनी ।प्रकर्षन्ती मया दृष्टा राक्षसी विकृतानना ॥१६॥

အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မျက်နှာပုံပျက်အရုပ်ဆိုးသော ရက္ခသီမိန်းမတစ်ယောက်သည် မင်းကို ဆွဲခေါ်သွားရင်း လှောင်ရယ်သကဲ့သို့ ငါမြင်ရ၏—ဤသည်ကား တရားသဖြင့်ရှိသော အာဏာကို ရန်သူအင်အားများက ဖိနှိပ်လွှမ်းမိုးလာသည့် သင်္ကေတဖြစ်သည်။

Verse 17

एवमेतन्मया दृष्टमिमां रात्रिं भयावहम् ।अहं रामोऽथवा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति ॥१७॥

ဤသည်ကား မနေ့ညက ငါမြင်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အိပ်မက်ပင် ဖြစ်၏—ငါဖြစ်စေ၊ သီရိရာမဖြစ်စေ၊ မင်းကြီးဖြစ်စေ၊ လက္ခမဏဖြစ်စေ တစ်ဦးဦး သေဆုံးရလိမ့်မည်။

Verse 18

नरो यानेन य स्स्वप्ने स्वरयुक्तेन याति हि ।अचिरात्तस्य धूमाग्रं चितायां सम्प्रदृश्यते ॥१८॥

အကြောင်းမူကား လူတစ်ယောက်ကို အိပ်မက်ထဲတွင် မြည်းများချည်ထားသော လှည်းဖြင့် သွားလာနေသည်ဟု မြင်ရလျှင် မကြာမီ သူ၏ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင်ပေါ်မှ မီးခိုးလိမ်လိမ်တက်လာသည်ကို မြင်ရတတ်၏—ဤသည်ကား နိမိတ်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 19

एतन्निमित्तं दीनोऽहं तन्नवः प्रतिपूजये ।शुष्यतीव च मे कण्ठः न स्वस्थमिव मे मनः ॥१९॥

ဤနိမိတ်ကြောင့် ငါသည် စိတ်ညှိုးနွမ်း၍ သင်တို့ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ မကြိုဆိုမပူဇော်နိုင်။ လည်ချောင်းသည် ခြောက်သွေ့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး စိတ်သည်လည်း မအေးချမ်းသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 20

न पश्यामि भयस्थानं भयं चैवोपधारये ।भ्रष्टश्च स्वरयोगो मे छाया चोपहता मम ।जुगुप्सन्निव चाऽत्मानं न पश्यमि च कारणम् ॥२०॥

ကြောက်ရမည့် အကြောင်းအရာကို ငါမမြင်ရသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းသာ စိတ်ထဲ၌ ကပ်ငြိနေ၏။ ငါ၏ အသံလည်း တုန်ယိမ်းပျက်ပြားလာပြီး မျက်နှာအရိပ်အယောင်လည်း မောပန်းညှိုးနွမ်း၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မုန်းတီးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အကြောင်းရင်းကို မတွေ့နိုင်။

Verse 21

इमां च दुस्स्वप्नगतिं निशाम्यतामनेकरूपामवितर्कितां पुरा ।भयं महत्तद्धृदयान्नयाति मे विचिन्त्य राजानमचिन्तदर्शनम् ॥२१॥

ဤဆိုးရွားသော အိပ်မက်၏ လမ်းကြောင်းကို—ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြစ်၍ ယခင်က မစဉ်းစားမိခဲ့သည့်အရာ—သိမြင်ပြီး၊ နားမလည်နိုင်သော အခြေအနေရှိသည့် မင်းကြီးကို စဉ်းစားသော်လည်း၊ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် ငါ့နှလုံးမှ မပျောက်ကွယ်နိုင်။