Adhyaya 23

Verse 1

भीष्म उवाच । वैष्णवा ये तु वै धर्मा यान्रुद्रः प्रोक्तवानिह । तान्मे कथय विप्रेंद्र कीदृशास्ते फलं तु किम्

ဘီရှ္မက ဆိုသည်။ “အို ဗိပရိန္ဒြာ၊ ဤနေရာ၌ ရုဒြာက ဟောကြားထားသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓမ္မများကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ထိုဓမ္မတို့သည် မည်သို့ဖြစ်ပြီး အကျိုးဖလ (ဖလ) သည် အဘယ်နည်း?”

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । पुरा रथंतरे कल्पे परिपृष्टो महात्मना । मंदरस्थो महादेवः पिनाकी ब्रह्मणा स्वयम्

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ ရှေးကာလ ရထန္တရ ကလ္ပ၌ မန္ဒရတောင်၌ တည်နေသော မဟာဒေဝ ပိနာကီ—ပိနာက ဓနုကို ကိုင်ဆောင်သူ—အား မဟာစိတ်ရှိသော ဘြဟ္မာက ကိုယ်တိုင် မေးမြန်းခဲ့သည်။

Verse 3

कथमारोग्यमैश्वर्यमनंतममरेश्वर । अल्पेन तपसा देव भवेन्मोक्षः सदा नृणां

အမရတို့၏ အရှင်ဘုရား၊ လူတို့သည် အမြဲတမ်း ကျန်းမာအာရောဂျနှင့် အဆုံးမရှိသော အိုင်ශ්ဝရယကို မည်သို့ ရနိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် ဒေဝဘုရား၊ တပဿာ အနည်းငယ်ဖြင့် မောက္ခ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သနည်း။

Verse 4

किं तज्ज्ञानं महादेव त्वत्प्रसादादधोक्षज । अल्पकेनापि तपसा महाफलमिहोच्यते

မဟာဒေဝဘုရား၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အဓောက္ရှဇ—အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို လွန်ကဲသော အမြင့်ဆုံးသခင်—ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သည့် ဉာဏ်သည် မည်သို့သော ဉာဏ်နည်း။ ထို့ပြင် ဤလောက၌ တပဿာ အနည်းငယ်ပင် မဟာဖလကို ပေးသည်ဟု မည်သို့ ဆိုကြသနည်း။

Verse 5

इति पृष्टस्स विश्वात्मा ब्रह्मणा लोकभावनः । उमापतिरुवाचेदं मनसः प्रीतिकारकम्

ဤသို့ ဘြဟ္မာက မေးမြန်းသော်၊ လောကကို ထိန်းသိမ်းသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တဖြစ်သည့် ရှိဝ—ဦမာပတိ—သည် စိတ်ကို ပီတိဖြစ်စေသော ဤစကားများကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 6

ईश्वर उवाच । अस्माद्रथंतरात्कल्पाद्भूयो विंशतिमो यदा । वाराहो भविता कल्पस्तदा मन्वंतरे शुभे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ဤ ရထန္တရ ကလ္ပမှ ရှေ့သို့ ရေတွက်သော် ကလ္ပ အနှစ်ဆယ်မြောက် ရောက်လာသည့်အခါ၊ ထိုကလ္ပသည် ဝရာဟ ကလ္ပ ဖြစ်မည်၊ ထိုအခါလည်း မင်္ဂလာရှိသော မန္ဝန္တရ၌ ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 7

वैवस्वताख्ये संप्राप्ते सप्तमे सप्तलोकधृक् । द्वापराख्यं युगं तस्मिन्सप्तविंशतिमं यदा

ဝိုင်ဝස්ဝတ ဟုခေါ်သော ခုနှစ်မြောက် မန်ဝန္တရ ကာလ ရောက်လာသော်—ဟေ လောကခုနှစ်ပါးကို ထမ်းဆောင်သူ—ထိုကာလ၌ အစဉ်လိုက် နှစ်ဆယ့်ခုနှစ်မြောက် ဒွာပရ ယုဂ ရောက်လာသောအခါ…

Verse 8

तस्यां ते तु महातेजा वासुदेवो जनार्दनः । भारावतरणार्थाय त्रिधा विष्णुर्भविष्यति

ထိုမျိုးရိုး၌ တေဇောဓာတ်ကြီးမားသော သခင် ဝါစုဒေဝ—ဇနာရ္ဒန—သည် မြေကြီး၏ဘားကို လျော့ပါးစေရန် ဗိෂ္ဏုအဖြစ် သုံးရုပ်သုံးပုံဖြင့် ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 9

द्वैपायन ऋषिस्तत्र रौहिणेयोथ केशवः । कंसारिः केशिमथनः केशवः क्लेशनाशनः

ထိုနေရာ၌ ရှင်ဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) ရှိနေပြီး၊ ရောဟိဏေယ (ဗလရာမ) နှင့် ကေရှဝ (ကృష్ణ) လည်းရှိသည်—ကံဆ၏ ရန်သူ၊ ကေရှင်ကို သတ်သူ၊ ကေရှဝ၊ ကလေရှဒုက္ခတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ။

Verse 10

पुरीं द्वारवतीं नाम सांप्रतं या कुशस्थली । दिव्यानुभावसंयुक्तामधिवासाय शार्ङ्गिणः

ထိုမြို့သည် ယခု ဒွာရဝတီ ဟုခေါ်ကြပြီး—ယခင်က ကုရှသ္ထလီ ဟုခေါ်ခဲ့သည်—ဒေဝီယ အာနုဘာဝဖြင့် ပြည့်စုံကာ ရှာရင်ဂင် (ဗိෂ္ဏု၊ ရှာရင်ဂ ဘိုကိုင်သူ) ၏ နေထိုင်ရာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 11

त्वष्टा तदाज्ञया ब्रह्मन्करिष्यति जगत्पतेः । तस्यां कदाचिदासीनः सभायां सोऽमितद्युतिः

ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ တ္ဝෂ္ဋೃ သည် လောကပတိ၏ အမိန့်အတိုင်း ထိုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်မည်။ တစ်ခါက အလွန်မိုဃ်းမားသော တေဇောရောင်ရှိသူသည် ထိုအစည်းအဝေးခန်းမ၌ ထိုင်နေခဲ့သည်။

Verse 12

भार्याभिर्वृष्णिविद्वद्भिभूरिभिर्भूरिदक्षिणैः । कुरुभिर्देवगंधर्वैरन्वितः कैटभार्दनः

ကೈဋဘကို သတ်ဖြတ်သော ဘုရားသခင်သည် မိဖုရားများနှင့်အတူ၊ ဗြိရှ္ဏီပညာရှိများ၊ အစေခံများစွာနှင့် ဒက္ခိဏာကို များစွာပေးလှူသူများပါဝင်ကာ၊ ကုရုတို့နှင့် နတ်ဂန္ဓဗ္ဗများ၏ အမိန့်တော်အောက်၌ ဆက်လက်ကြွသွားတော်မူ၏။

Verse 13

प्रवृत्तासु पुराणासु धर्मसंबधधिनीषु च । कथासु भीमसेनेन परिपृष्टः प्रतापवान्

ဓမ္မနှင့် ဆက်နွယ်သော ပုရာဏကထာများ ဆက်လက်ပြောဆိုနေစဉ်၊ ထိုဇာတ်ကြောင်းများအတွင်း၌ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးသော မဟာဗလရှင်ကို ဘီမစေနက မေးမြန်းလေ၏။

Verse 14

त्वया पृष्टस्य धर्मस्य वक्ष्यत्यस्य च भेददृक् । भविता स तदा ब्रह्मन्कर्ता चैव वृकोदरः

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဓမ္မ၏ ခွဲခြားချက်များကို မြင်သိနိုင်သော ပညာရှိသည် သင်မေးမြန်းသော ဓမ္မကို ရှင်းလင်းပြောကြားမည်၊ ထိုအခါ၌ပင် ဝೃကိုဒရသည် ကိုယ်တိုင် အကောင်အထည်ဖော်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 15

प्रवर्तकोऽस्य धर्मस्य पांडुसूनुर्महाबलः । यस्य तीक्ष्णो वृको नाम जठरे हव्यवाहनः

ဤဓမ္မကို စတင်ဖြန့်ဝေသူမှာ ပाण्डု၏ မဟာဗလသားတော်ဖြစ်သည်—သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ‘ဝೃက’ ဟုခေါ်သော ထက်မြက်သည့် ဟဗျဝါဟန မီးတောက်လောင်နေ၏။

Verse 16

संभाष्यते स धर्मात्मा तेन चासौ वृकोदरः । अतीव स्वादशीलश्च नागायुत बलो महान्

ဓမ္မစိတ်ရှိသောသူသည် သူနှင့် စကားပြောဆိုလေ၏; ထိုသူပင် ဝೃကိုဒရဖြစ်၍—အရသာကောင်းသော အစားအစာကို အလွန်နှစ်သက်သူ၊ ဆင်တစ်သောင်းနှင့်တူသော မဟာအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 17

धार्मिकस्याप्यशक्तस्य तीव्राग्नित्वादुपोषणे । इदं व्रतमशेषाणां व्रतानामधिकं यतः

ဓမ္မရှိသူဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်အားနည်းသူသည် အစာချေမီး (ဇဋ္ဌရာဂ္နိ) ပြင်းထန်သဖြင့် ဥပဝါသ မခံနိုင်ကြသဖြင့်၊ ဤဝရတသည် ဝရတအားလုံးထက် မြတ်ကြောင်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 18

कथयिष्यति विश्वात्मा वासुदेवो जगद्गुरुः । अशेषयज्ञफलदमशेषाघविनाशनम्

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တ—ဝါစုဒေဝ၊ လောကဂုရု—ဤအရာကို ရှင်းလင်းဟောကြားမည်; ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနား၍ အပြစ်အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးတော်မူသူဖြစ်သည်။

Verse 19

अशेषदुष्टशमनमशेषसुरपूजितम् । पवित्राणां पवित्रं यन्मगलानां च मंगलम् । भविष्यं च भविष्याणां पुराणानां पुरातनम्

ဤအရာသည် မကောင်းမှုအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ နှိမ်နင်းတတ်၍ နတ်အားလုံးက ပူဇော်ကြသည်; သန့်ရှင်းသောအရာတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသန့်ရှင်းမှု၊ မင်္ဂလာတို့အနက် အမြင့်ဆုံးမင်္ဂလာ; လာမည့်အရာတို့၏ ‘အနာဂတ်’ ဖြစ်ပြီး ပုရာဏများအနက် အရှေးအကျဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 20

वासुदेव उवाच । यद्यष्टमी चतुर्द्दश्योर्द्वादशीषु च भारत । अन्येष्वपि दिनर्क्षेषु नशक्तस्त्वमुपोषितुम्

ဝါစုဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– ဟေ ဘာရတ၊ အဋ္ဌမီ၊ စတုရ္ဒ္ဓရှီ နှင့် ဒွာဒသီ တိထီများတွင်လည်းကောင်း၊ အခြားနေ့ရက်များနှင့် မင်္ဂလာနက္ခတ်အခါများတွင်လည်းကောင်း ဥပဝါသ မလုပ်နိုင်ပါက၊

Verse 21

ततस्त्वग्र्यामिमां भीम तिथिं पापप्रणाशिनीम् । उपोष्य विधिनानेन गच्छ विष्णोः परं पदं

ထို့ကြောင့် ဟေ ဘီမ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ဤအမြတ်ဆုံး တိထီကို ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ဥပဝါသ ပြုလော့; ထိုအခါ သင်သည် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတော်ကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 22

माघमासस्य दशमी यदा शुक्ला भवेत्तदा । घृतेनाभ्यंजनं कृत्वा तिलैः स्नानं समाचरेत्

မာဃလတွင် လဆန်း ဒသမီနေ့ကျရောက်သော် ဂျီ(နွားနို့ဆီသန့်) ဖြင့် ကိုယ်ကို လိမ်းနှိပ်ကာ နှမ်းဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 23

तथैव विष्णुमभ्यर्चेन्नमो नारायणाय च । कृष्णाय पादौ संपूज्य शिरः कृष्णात्मनेति च

ထိုနည်းတူ ဗိဿနုကို ပူဇော်၍ “နမော နာရာယဏာယ” ဟု ဆိုကာ၊ ထို့နောက် “(နမော) ကృష్ణာယ” မန္တရဖြင့် ခြေတော်တို့ကို ပူဇော်ပြီး “(နမော) ကൃഷ്ണာတ္မနေ” ဖြင့် ခေါင်းတော်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

वैकुंठायेति वैकंठमुरः श्रीवत्सधारिणे । शंखिने गदिने चैव चक्रिणे वरदाय वै

“(နမော) ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌာယ”—ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၏ အရှင်တော်အား ပဏာမ; ရင်ဘတ်၌ သြီဝတ္ဆ အမှတ်တံဆိပ်ရှိတော်မူသောအရှင်; သင်္ခ၊ ဂဒါ၊ စက္ကရ ကိုင်ဆောင်တော်မူသောအရှင်; နှင့် အပေးအလှူတော် (ဗရ) ပေးတော်မူသောအရှင်အား ပူဇော်နမස්။

Verse 25

सर्वं नारायणन्त्वेवं संपूज्यावाहनक्रमात् । दामोदरायेत्युदरं कटिं पंचजनाय वै

ဤသို့ အာဝါဟန အစဉ်အတိုင်း အရာအားလုံးကို နာရာယဏဟူ၍ သဘောထားကာ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် “(နမော) ဒာမောဒရာယ” မန္တရဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို အပ်နှံ၍ “(နမော) ပဉ္စဇနာယ” ဖြင့် ခါးကို အပ်နှံရမည်။

Verse 26

ऊरूसौभाग्यनाथाय जानुनी भूतधारिणे । नमो नीलाय वै जंघे पादौ विश्वभुजे पुनः

ပေါင်တော်တို့အား—ကံကောင်းခြင်း၏ အရှင်တော်အား—နမස්; ဒူးတော်တို့အား—သတ္တဝါအားလုံးကို ထမ်းဆောင်တော်မူသောအရှင်အား—ပဏာမ။ အမဲရောင် ခြေထောက်အောက်ပိုင်းတို့အား နမော; ထို့ပြင် ကမ္ဘာလောကကို ထောက်မတော်မူသော အရှင်၏ ခြေတော်တို့အား ထပ်မံ ပူဇော်နမස්။

Verse 27

नमो देव्यै नमः शांत्यै नमो लक्ष्म्यै नमः श्रियै । नमस्तुष्ट्यै नमः पुष्ट्यै धृत्यै व्युष्ट्यै नमो नमः

ဒေဝီမယ်တော်အား နမස්ကာရ၊ ငြိမ်းချမ်းမှု (ရှာန္တိ) အား နမස්ကာရ။ လက္ရှ္မီမယ်တော်အား နမස්ကာရ၊ ရှရီ (သုခသီရိ) အား နမස්ကာရ။ တုෂ္ဋိ (ကျေနပ်မှု) အား နမස්ကာရ၊ ပုෂ္ဋိ (အာဟာရပြည့်ဝမှု) အား နမස්ကာရ။ ဓෘတိ (တည်ကြည်မှု) နှင့် ဗျူෂ္ဋိ (အရုဏ်ဦး) အား နမස්ကာရ—ထပ်ခါထပ်ခါ နမස්ကာရ။

Verse 28

नमो विहंगनाथाय वायुवेगाय पक्षिणे । विषप्रमथनायेति गरुडं चाभिपूजयेत्

ဤသို့ဆို၍ ဂရုဍကို ပူဇော်ရမည်—“ငှက်တို့၏ အရှင်အား နမස්ကာရ၊ လေကဲ့သို့ မြန်သော ပျံသန်းသူအား နမස්ကာရ၊ အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးသူအား နမස්ကာရ။”

Verse 29

एवं संपूज्य गोविंदमुमापतिविनायकौ । गंधैर्माल्यैस्तथा धूपैर्भक्ष्यैर्नानाविधैरपि

ဤသို့ ဂోవින්ဒ၊ ဥမာပတိ (ရှီဝ) နှင့် ဝိနာယက (ဂဏေရှ) တို့ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 30

गव्येन पयसा सिक्तां कृसरामथ पायसम् । सर्पिषा सह भुक्त्वा तु गत्वा स्थानांतरं पुनः

နွားနို့ဖြင့် စိုစွတ်ထားသော ကೃisarā နှင့် ပာယသ (နို့ဆန်ချို) ကို ဂhee (ဆီနွား) နှင့်အတူ စားပြီးနောက်၊ သူသည် ထပ်မံ အခြားနေရာသို့ သွားလေ၏။

Verse 31

नैयग्रोधं दंतकाष्ठमथवा खादिरं बुधः । गृहीत्वा धावयेद्दंतानाचांतः प्रागुदङ्मुखः

ပညာရှိသည် နျာဂရောဓ (ဗန်ယန်/ညောင်) သို့မဟုတ် ခဒိရ သစ်မှ သွားတံယူ၍၊ အာစမန် (ပါးစပ်ဆေးသန့်) ပြုကာ၊ ထို့နောက် အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ သွားသန့်ရှင်းစေသင့်သည်။

Verse 32

ब्रूयात्सायंतनीं कृत्वा संध्यामस्तमिते रवौ । नमो नारायणायेति त्वामहं शरणं गतः

နေဝင်ပြီးနောက် ညနေစန္ဓျာဝိဓိကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် “နာရာယဏအား နမော; အကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ခိုလှုံလာပါ၏” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 33

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य च केशवम् । तां रात्रिं सकलां स्थित्वा शेषपर्यंकशायिनम्

ဧကာဒశီနေ့တွင် အစာမစားဘဲ ဥပဝါသပြု၍ ကေရှဝကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ညလုံးပတ်လုံး ဂျာဂရဏပြုကာ ရှေရှ၏ အိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော သခင်ကို သတိသမားရမည်။

Verse 34

सर्पिषा विश्वदहनं हुत्वा ब्राह्मणपुंगवैः । सहैव पुंडरीकाक्षं द्वादश्यां क्षीरभोजनम्

မြတ်သော ဘြာဟ္မဏများက ဂျီ(နွားနို့ဆီ)ဖြင့် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးထဲသို့ ဟုတိအာဟုတီ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒွာဒသီနေ့တွင် ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ (ကြာပန်းမျက်စိရှိသော ဗိဿဏု) ကို ပူဇော်လျက် နို့အစာကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 35

करिष्यामि यथात्मानं निर्विघ्नेनास्तु तच्च मे । एवमुक्त्वा स्वपेद्भूमावितिहासकथां पुनः

“အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါမည်; ထိုအမှုသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ အကျွန်ုပ်အတွက် ပြီးမြောက်ပါစေ” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ သူသည် မြေပေါ်၌ လဲလျောင်းကာ ရှေးဟောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိကഥာကို ထပ်မံ ဆက်လက်ပြောကြား하였다။

Verse 36

श्रुत्वा प्रभाते संजाते नदीं गत्वा विशांपते । स्नानं कृत्वा मुदा तद्वत्पाषण्डानभिवर्जयेत्

အို လူထု၏ အရှင်၊ မနက်ရောင်ထွန်းလာသောအခါ သတ်မှတ်ထားသော ပဋ္ဌာန်းပုဒ်ကို နားထောင်ပြီး မြစ်သို့ သွားကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရေချိုးရမည်။ ထို့အတူ ဝေဒကို ဆန့်ကျင်သော ပာရှဏ္ဍများကို လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 37

उपास्य सन्ध्यां विधिवत्कृत्वा च पितृतर्पणम् । प्रणम्य च हृषीकेशं शेषपर्यङ्कशायिनम्

သန္ဓျာဝတ္ထုကို ဗိဓိတရားအတိုင်း ပြုလုပ်ပြီး၊ ဘိုးဘွားတို့အား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ကာ၊ ရှေရှာ၏ အိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော ဟೃಷီကေရှ (ဗိဿနု) ထံ ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 38

गृहस्य पुरतो भक्त्या मण्डपं कारयेद्बुधः । चतुर्हस्तां शुभां कुर्याद्वेदीमरिनिषूदन

အိမ်ရှေ့တွင် ပညာရှိသည် ဘက္တိဖြင့် မဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်စေ၍၊ အို ရန်သူဖျက်ဆီးရှင်၊ လက်လေးလက်အတိုင်းအတာရှိ သုဘမင်္ဂလာ ဝေဒီမဏ္ဍလကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်။

Verse 39

चतुर्हस्तप्रमाणं तु विन्यसेत्तत्र तोरणम् । मध्ये च कलशं तत्र माषमात्रेण संयुतम्

ထိုနေရာတွင် လက်လေးလက်အတိုင်းအတာရှိ တိုရဏ (တံခါးမုခ်) ကို တပ်ဆင်၍၊ အလယ်တွင် မာရှ (māṣa) အရွယ်အစားနှင့် ပြည့်စုံသော ကလသ (kalaśa) တစ်လုံးကို ထားရမည်။

Verse 40

छिद्रेण जलसंपूर्णमधः कृष्णाजिने स्थितः । तस्य धारां च शिरसा धारयेत्सकलां निशाम्

အပေါက်သေးသေးရှိ၍ ရေပြည့်နေသော အိုးအောက်တွင်၊ ကృష్ణာဇိန (အနက်ရောင် သမင်အရေ) ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ၊ ထိုရေ၏ မပြတ်မတောက် စီးဆင်းသည့် धार ကို တစ်ညလုံး ခေါင်းပေါ်တွင် ခံယူထားရမည်။

Verse 41

धाराभिर्भूरिभिर्भूरि फलं वेदविदो विदुः । यस्मात्तस्मात्कुरुश्रेष्ठ कारयेत्प्रयतो द्विजः

ဝေဒကို သိမြင်သူတို့က “ဓာရာများများ (ပူဇော်ပေးကမ်းခြင်း) သည် အကျိုးဖလများများကို ပေးသည်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို ကုရုတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ စိတ်အားထက်သန်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ဤကိစ္စကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်စေသင့်သည်။

Verse 42

दक्षिणे चार्धचंद्रं तु पश्चिमे वर्तुलं तथा । अश्वत्थपत्राकारं च उत्तरेण तु कारयेत्

တောင်ဘက်တွင် လဝက်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြုလုပ်၍၊ အနောက်ဘက်တွင် စက်ဝိုင်းပုံကို ပြုလုပ်ကာ၊ မြောက်ဘက်တွင် အရှွတ္ထ (သန့်ရှင်းသော ပိပယ်) ရွက်ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်တီးရမည်။

Verse 43

मध्ये तु पद्माकारं च कारयेद्वैष्णवो द्विजः । पूर्वतो वेदिकां स्थो न स्थो न याम्ये च कल्पयेत्

အလယ်ဗဟိုတွင် ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဘြာဟ္မဏသည် ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြုလုပ်စေရာမည်။ ဝေဒိကာ (ပူဇာတင်ခုံ) ကို အရှေ့ဘက်တွင် တည်စေပြီး တောင်ဘက်တွင် မတည်စေရ။

Verse 44

पानीयधारां शिरसि धारयेद्विष्णुतत्परः । द्वितीया वेदी देवस्य तत्र पद्मं सकर्णिकम्

ဗိဿဏုကို အလွန်တရာ အာရုံစိုက်သောသူသည် မိမိခေါင်းပေါ်သို့ ရေစီးကြောင်းကို လောင်းချရမည်။ ဤသည်မှာ နတ်၏ ဒုတိယ ဝေဒိ (ပူဇာတင်ခုံ) ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ကရ္ဏိကာပါသော ကြာပန်းရှိသည်။

Verse 45

तस्य मध्ये स्थितं देवं कुर्याद्वै पुरुषोत्तमम् । हस्तमात्रं च तत्कुंडं कृत्वा तत्र त्रिमेखलम्

ထို၏ အလယ်တွင် ပုရုရှိုတ္တမ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားကို တင်သွင်းတည်ထားရမည်။ ထို့နောက် ကုဏ္ဍကို လက်တစ်လက်အရွယ်သာ ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေရာတွင် တြိမေခလာ—အဝိုင်းကာရံ သုံးထပ်—ကို ဖန်တီးရမည်။

Verse 46

योनिवक्त्रं ततस्तस्मिन्ब्राह्मणैर्यवसर्पिषी । तिलांश्च विष्णुदेवत्यैर्मंत्रैरेवानले हुनेत्

ထို့နောက် ယောနီပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မီးမုခ (အဂ္နိမုခ) ဝေဒိ၌ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ယဝ (ဘားလီ) နှင့် ဂျီ (ထောပတ်ရှင်း) ကိုလည်းကောင်း၊ နှမ်းစေ့ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိဿဏုဘုရားအတွက် မန္တရများကို ရွတ်ဆိုကာ မီးထဲသို့ ဟုမ်းပူဇာ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 47

कृत्वा तु वैष्णवं सम्यग्यागं तत्र प्रकल्पयेत् । आज्यधारा मध्यमे तु कुंडे दद्यात्तु यत्नतः

ထိုနေရာ၌ ဝိဿဏဝ ယဇ္ဈကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အနုဋ္ဌာန်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် အလယ်က ကုဏ္ဍ (မီးကန်) ထဲသို့ ဂျီ(ဃృత) စီးကြောင်းကို သတိနှင့် ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 48

क्षीरधारां देवदेवे वारिधारात्मनोपरि । निष्पावार्धप्रमाणां वै धारामाज्यस्य पातयेत्

မိမိအပေါ်သို့ ရေစီးကြောင်းချသည့်အပေါ်မှ ဒေဝဒေဝအား နို့စီးကြောင်းဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် နိဿပာဝ တစ်ဝက်အတိုင်းအတာဖြင့် ဂျီ(ဃృత) စီးကြောင်းကိုလည်း လောင်းချရမည်။

Verse 49

स्वेच्छया क्षीरजलयोरविच्छिन्नां च शर्वरीं । जलकुंभान्महावीर्य स्थापयित्वा त्रयोदश

အို မဟာဗီရျ! မိမိဆန္ဒအတိုင်း နို့ရေနှင့် ရေတို့အပေါ်၌ ညကို မပြတ်တောက်အောင် ဖြစ်စေ하였다။ ထို့နောက် ရေခွက်ကြီးများကို ယူ၍ ဆယ့်သုံးလုံးကို တည်ထောင်하였다။

Verse 50

भक्ष्यैर्नानाविधैर्युक्तान्सितवस्त्रैरलंकृतान् । प्रतानौदुंबरैः पात्रैः पंचरत्नसमन्वितैः

၎င်းတို့သည် အမျိုးမျိုးသော အစားအစာပူဇော်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အဖြူရောင်ဝတ်စုံများဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ ချတ်တော်များကို ဖြန့်ခင်းထားပြီး ဥဒုမ္ဗရ သစ်သားပန်းကန်များနှင့် ပံ့ပိုးထားသကဲ့သို့၊ ရတနာငါးပါးဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားသည်။

Verse 51

चतुर्भिर्बह्वृचैर्होमः कार्यस्तत्र उदङ्मुखैः । रुद्रजाप्यश्चतुर्भिश्च यजुर्वेदपरायणैः

ထိုနေရာ၌ မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ရိဂ္ဝေဒ ပုဏ္ဏား(ဗဟွရိချ) လေးဦးက ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ ယဇုရ္ဝေဒကို အထူးအလေးထားသူ လေးဦးက ရုဒြ-ဇပကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 52

वैष्णवानि च सामानि चतुर्भिः सामवेदिभिः । एवं द्वादश वै विप्रान्वस्त्रमाल्यानुलेपनैः

စမဝေဒ ပုရောဟိတ် လေးပါးက ဝိုင်ရှ္ဏဝနှင့် သာမန် သီချင်းတော်များကို ရွတ်ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဘြာဟ္မဏ ဆယ့်နှစ်ဦးကို အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံးနှင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 53

पूजयेदंगुलीयैश्च कटकैर्हेमसूत्रकैः । वासोभिः शयनीयैश्च वित्तशाठ्यविवर्जितः

မိမိဥစ္စာအပေါ် လိမ်လည်မှုကင်းစင်၍ လက်စွပ်၊ လက်ကောက်၊ ရွှေကြိုး၊ အဝတ်အစားနှင့် အိပ်ရာပစ္စည်းတို့ကို ပူဇော်ကာ ဘုရားပူဇော်ပြုရမည်။

Verse 54

एवं क्षपातिवाह्या वै गीतमङ्गलनिःस्वनैः । उपाध्यायस्य च पुनर्द्विगुणं सर्वमेव तु

ဤသို့ မင်္ဂလာသီချင်းသံများ ဂုဏ်တင်မြည်ဟည်းနေသည့်အတွင်း ညတစ်ညလုံး သယ်ဆောင်သွားသူအတွက် အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ရ၏။ ထို့ပြင် ဥပာဓျာယ (ဆရာ) အတွက်မူ အားလုံးကို နှစ်ဆ ပေးရမည်။

Verse 55

ततः प्रभाते विमले समुत्थाय त्रयोदश । गावो देयाः कुरुश्रेष्ठ सौवर्णशृंगसंवृताः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိသော မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ထ၍၊ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအို၊ ရွှေဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော ချိုပါသည့် နွား ၁၃ ကောင်ကို ဒါနပေးရမည်။

Verse 56

पयस्विन्यः शीलवत्यः कांस्यदोहसमन्विताः । रौप्यखुराः सवत्साश्च चंदनेनाभिभूषिताः

ထိုနွားများသည် နို့များပြား၍ သဘောထားကောင်းကာ ကြေးဝါဖြင့်လုပ်သော နို့ညှစ်အိုးများပါရှိသည်။ ခြေခွာများသည် ငွေရောင်ဖြစ်၍ နွားကလေးများနှင့်အတူရှိကာ စန္ဒနလိမ်းဆေးဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 57

तास्तु तेषां ततो दत्वा भक्ष्यभोज्येन तर्पितान् । कृत्वा वै ब्राह्मणान्सर्वान्छत्रैर्नानाविधैस्तथा

ထို့နောက် ထိုအလှူတော်တို့ကို သူတို့အား ပေးအပ်၍ စားသောက်ဖွယ်နှင့် အာဟာရတို့ဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ အမျိုးမျိုးသော ထီးတော်များဖြင့် ဗြာဟ္မဏအားလုံးကိုလည်း ယထာဝိဓိ ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 58

भुक्त्वा चाक्षारलवणमात्मना च विसर्जयेत् । अनुगम्य पदान्यष्टौ पुत्रभार्यासमन्वितः

အယ်လ်ကာလီ-ဆားရောစပ်မှုကို စားပြီးနောက်၊ သူသည် ကိုယ်တိုင်၏ ဆန္ဒဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ရမည်; သားနှင့် ဇနီးတို့နှင့်အတူ ခြေလှမ်းရှစ်လှမ်း အရှေ့သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါသွား၏။

Verse 59

प्रीयतामत्र देवेशः केशवः क्लेशनाशनः । एवं गुर्वाज्ञया कुंभान्गाश्चैव शयनानि च

ဤနေရာ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင် ကေရှဝ—ကလေးရှ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်—ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ။ ထို့ကြောင့် ဂုရု၏ အမိန့်အတိုင်း ရေကုံဘ်များ၊ နွားများနှင့် အိပ်ရာများကိုလည်း စီစဉ်ထားလေ၏။

Verse 60

वासांसि चैव सर्वेषां गृहाणि प्रापयेद्बुधः । अभावे बहुशय्यानामेकामपि सुसंस्कृताम्

ပညာရှိသည် လူအားလုံးအတွက် အဝတ်အစားများ ပံ့ပိုးပေး၍ နေထိုင်ရာအိမ်ရာကိုလည်း စီစဉ်ပေးရမည်။ အိပ်ရာများ မလုံလောက်ပါက၊ အနည်းဆုံး တစ်လုံးကိုပင် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော အိပ်ရာအဖြစ် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 61

शय्यां दद्याद्गृही भीम सर्वोपस्करसंयुताम् । इतिहासपुराणानि वाचयित्वा तु वाहयेत्

အို ဘီမ၊ ဂೃಹಸ್ಥသည် အထောက်အကူပစ္စည်းအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံစွာ တပ်ဆင်ထားသော အိပ်ရာကို လှူဒါန်းသင့်၏။ ထို့ပြင် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏာတို့ကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက်၊ ထိုအရာတို့ကို ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် သယ်ဆောင်စေ (သင့်လျော်စွာ ပို့ဆောင်/ဖြန့်ဝေ) ရမည်။

Verse 62

तद्दिनं कुरुशार्दूल य इच्छेद्विपुलां श्रियम् । तस्मात्त्वं सत्त्वमालंब्य भीमसेन विमत्सरः

ကူရုတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်းရေ၊ အလွန်ကြီးမားသော သီရိသုခကို လိုလားသူသည် ထိုနေ့ကို သစ္စာတရားဖြင့် စောင့်ထိန်းအောင် ပြုရမည်။ ထို့ကြောင့် ဘီမစေနာရေ၊ သတ္တဝ (ကောင်းမြတ်မှု) ကို အားထား၍ မနာလိုစိတ်ကင်းစင်လော့။

Verse 63

कुरु व्रतमिदं सम्यक्स्नेहाद्गुह्यं मयोदितम् । त्वया कृतमिदं वीर त्वन्नाम्ना च भविष्यति

ဤဝရတကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လော့။ မေတ္တာကြောင့် ငါသည် ဤလျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာကို သင့်အား ပြောပြခဲ့သည်။ သူရဲကောင်းရေ၊ သင်က ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဤဝရတသည် သင့်နာမဖြင့်လည်း ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 64

सा भीमद्वादशी ह्येषा सर्वपापहरा शुभा । या तु कल्याणिनी नाम पुरा कल्पेषु पठ्यते

ဤသည်ပင် ဘီမ-ဒွာဒသီ ဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ရှေးကာလ ကလ္ပများတွင်လည်း “ကလျာဏိနီ” ဟူသော နာမဖြင့် ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 65

त्वं चादिकर्ता भव सौकरेस्मिन्कल्पे महावीर वरप्रधान । यस्याः स्मृतेः कीर्तनतोप्यशेषं पापं प्रणष्टं त्रिदशाधिपस्य

ထို့ပြင် သင်သည် မဟာသူရဲကောင်း၊ အပေးအကူပြုသူ၊ ဤ ဆောက်ကရ ကလ္ပ၌ အာဒိကర్తာ (အစပြုဖန်ဆင်းသူ) ဖြစ်လော့။ သူမကို သတိရခြင်းနှင့် နာမကီရတန် ရွတ်ဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် တိဒသအධိပတိ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ၏ အပြစ်အားလုံးတောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 66

दृष्ट्वा च तामप्सरसामभीष्टां वेश्याकृतामन्यभवांतरेषु । जाताथ सा वैश्यकुलोद्भवापि पुलोमकन्या पुरुहूतपत्नी

အလိုရှိအပ်သော အပ္စရာကို မြင်ပြီးနောက်—အခြားဘဝများတွင် ကာမဝန်ဆောင်မိန်းမအဖြစ် ပြုလုပ်ခံခဲ့ရသူ—သူမသည် နောက်တစ်ဖန် ဝိုင်ရှျယ မျိုးရိုးမှပင် မွေးဖွားလာ၍ ပုလိုမာ၏ သမီးဖြစ်ကာ ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) ၏ ဇနီး ဖြစ်လာ하였다။

Verse 67

तत्रापि तस्याः परिचारिकेयं मम प्रिया संप्रति सत्यभामा । कृतं पुरा मंगलमेतदेव द्विजात्मजा वेदवती बभूव

ထိုနေရာ၌ပင် သူမ၏ အမှုထမ်းမိန်းကလေးတစ်ဦးတည်းသည် ယခုအခါ ငါ၏ချစ်သူ စတျယဘားမာ ဖြစ်လာသည်။ အတိတ်ကာလတွင် ထိုမင်္ဂလာရှိသူမသည် ဗြာဟ္မဏ၏သမီး ဝေဒဝတီ အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 68

अस्यां च कल्याणतिथौ विवस्वान्सहस्रधारेण सहस्ररश्मिः । स्नातः पुरा मंडलमेत्य तद्वत्तेजोमयं खेटपतिर्बभूव

ဤကလျာဏတိထိနေ့၌ ဝိဝသွာန်—ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ရှိသော နေမင်း—အတိတ်ကာလတွင် စီးဆင်းရာတစ်ထောင်ရှိသော သန့်ရှင်းသည့် စီးကြောင်း၌ ရေချိုးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ မဏ္ဍလသို့ ပြန်သွားကာ သန့်စင်တေဇဖြင့် တောက်ပသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင် ဖြစ်လာခဲ့၏။

Verse 69

इदमेवकृतं महेंद्रमुख्यैर्बहुभिर्देवसुरारिकोटिभिश्च । फलमस्येह न शक्यते हि वक्तुं यदि जिह्वायुतकोटयो मुखे स्युः

ဤအမှုတော်ကို မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) စသော အထွတ်အမြတ် ဒေဝတော်များစွာနှင့် ဒေဝတို့၏ ရန်သူများ ကုဋိများစွာကပါ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အကျိုးကို ဤနေရာ၌ မဖော်ပြနိုင်၊ ပါးစပ်ထဲတွင် ကုဋိများစွာသော လျှာများရှိသော်လည်းပင်။

Verse 70

कलिकलुषविदारिणीमनंतामपि कथयिष्यति यादवेंद्रसूनुः । अथ नरकगतान्पितॄनथैषा ह्यलमुद्धर्तुमिहैव यः करोति

ယာဒဝတို့၏ အထွတ်အမြတ်၏ သားတော်သည် ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကို ခွဲဖျက်သော အနန္တဘုရား၏ အဆုံးမရှိသော ဂုဏ်တော်ကိုပင် ကြေညာမည်။ ထို့နောက် ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူအတွက် ဤအရာသည်ပင် ဤလောက၌ နရကသို့ကျသွားသော ပိတೃများကို ကယ်တင်ရန် လုံလောက်၏။

Verse 71

इदमनघशृणोति वक्ति भक्त्या परिपठतीह परोपकारहेतोः । इह पंकजनाभभक्तिमान्भवेदथ शक्रस्य सपूज्यतामुपैति

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဤအရာကို ဤလောက၌ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ၊ ရွတ်ဆိုသူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူတို့အကျိုးအတွက် ဖတ်ရှုသူသည် ဤလောက၌ပင် ပဒ္မနာဘ ဝိෂ္ဏု၏ ဘက္တ ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် သက္က (အိန္ဒြ) ၏ လောက၌ပင်လည်း ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 72

कल्याणिनी नाम पुरा विसर्गे या द्वादशी माघसितेभिपूज्या । सा पांडुपुत्रेण कृता भविष्यत्यंनतपुण्यानघभीमपूर्वा

ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ရှေးခေတ်တွင် ‘ကလျာဏိနီ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော ဝတ်တစ်ပါးရှိခဲ့သည်—မာဃလ၏ မှောင်ဘက် (ကృష్ణပက္ခ) ဒွာဒသီနေ့ဖြစ်၍ ပူဇော်ထိုက်၏။ ထိုဝတ်ကို ပာဏ္ဍု၏ သားတော်က တည်ထောင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ပေးမည်—အပြစ်မကပ်သော ဘီမက ပထမဦးစွာ ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

Verse 73

ब्रह्मोवाच । वर्णाश्रमाणां प्रभवः पुराणेषु मया श्रुतः । सदाचारश्च भगवान्धर्मशास्त्रांगविस्तरैः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ပုရာဏများတွင် ဗර්ဏနှင့် အာශ්ရမတို့၏ မူလအစကို ငါကြားနာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘဂဝန်တော်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော စဒာစာရ (ကောင်းမွန်သော အကျင့်) ကို ဓမ္မရှာස්တြ၏ အသေးစိတ် အင်္ဂများနှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းရမည်ဟုလည်း ကြားနာခဲ့သည်။”

Verse 74

पण्यस्त्रीणां समाचारं श्रोतुमिच्छामि तत्वतः । ईश्वर उवाच । तस्मिन्नेव पुरे ब्रह्मन्सहस्राणि तु षोडश

“ပဏ္ယသ္တရီ (အပျော်အပါးအမျိုးသမီးများ) ၏ အကျင့်အကြံနှင့် နေထိုင်ပုံကို အမှန်တကယ် ကြားလိုပါသည်။” ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “အဲဒီမြို့တော်တစ်မြို့တည်းမှာပင်၊ ဟေ ဘြာဟ္မဏ၊ တစ်သောင်းခြောက်ထောင် …”

Verse 75

वासुदेवस्य नारीणां भविष्यंत्यंबुजोद्भव । ताभिर्वसंतसमये कोकिलालिकुलाकुले

ဟေ ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသူ၊ ဝါසුဒေဝကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သော မိန်းမများ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ နွေဦးရာသီတွင် ကုကိလာငှက်သံနှင့် ပျားအုပ်များ၏ ဆူညံသံကြား၌ သူတို့ နေထိုင်ကြမည်။

Verse 76

पुष्पितोपवने फुल्लकल्हारसरसस्तटे । निर्भरं सहपत्नीभिः प्रशस्ताभिरलंकृतः

ပန်းပွင့်ဝေဆာသော ဥယျာဉ်တွင်၊ အဖြူရောင် ကလ္ဟာရ ကြာပန်းများ ပြည့်ဝစွာ ပွင့်လန်းနေသော ရေကန်ကမ်းနား၌၊ သူသည် သက်သာချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်—ကောင်းမြတ်သည့် ဂုဏ်သတ္တိများရှိ၍ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဇနီးများနှင့် အလှဆင်လျက်။

Verse 77

रमयिष्यति विश्वात्मा कृष्णो यदुकुलोद्वहः । कुरंगनयनः श्रीमान्मालतीकृतशेखरः

ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော သီရိကృష్ణ၊ ယဒုဝంశ၏ ဂုဏ်သရေတော်မြတ်သည် သူမကို ပျော်ရွှင်စေမည်—သမင်မျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်ဝန်းတော်၊ တောက်ပသီရိရှိ၍ မာလတီပန်းဖြင့် မ冠တော်ကို အလှဆင်ထားတော်မူ၏။

Verse 78

गच्छन्समीपमार्गेण सांबो जांबवतीसुतः । साक्षात्कंदर्परूपेण सर्वाभरणभूषितः

နီးစပ်သောလမ်းကြောင်းမှ သွားလျက်၊ ဇာမ္ဗဝတီ၏သား စာမ္ဗသည် ထွက်ခွာသွား၏—ကန္ဒရပ (ကာမဒေဝ) ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ပေါ်လွင်၍ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 79

अनंगशरतप्ताभिः साभिलाषमवेक्षितः । प्रबुद्धो मन्मथस्तासां भविष्यति यदात्मनि

ကိုယ်မဲ့ကာမ (အနင်္ဂ) ၏ မြားကြောင့် ပူလောင်နေသူတို့က သူ့ကို ဆန္ဒပြင်းပြစွာ ကြည့်မြင်သောအခါ၊ သူတို့၏အတွင်း၌ပင် မန်မထ (ချစ်ခြင်း) သည် နိုးထလာမည်။

Verse 80

तदवेक्ष्य जगन्नाथस्सर्वज्ञो ध्यानचक्षुषा । स्वयंप्रभुर्वक्ष्यति ता वो हरिष्यंति दस्यवः

ထိုအရာကို မြင်သိတော်မူ၍၊ လောကနာထ (Jagannātha) အရာအားလုံးသိတော်မူသူသည် သမာဓိမျက်စိဖြင့် ကြည့်မြင်ကာ၊ ကိုယ်တိုင်ပင် မိန့်တော်မူမည်—“ဒস্যုများက သူတို့ကို သင်တို့ထံမှ လုယူသွားလိမ့်မည်။”

Verse 81

अपरोक्षं यतस्त्वेवं स्निग्धमेतद्विचिंतितम् । ततः प्रसादितो देव इदं वक्ष्यति शार्ङ्गभृत्

သင်သည် ဤအကြောင်းကို တိုက်ရိုက်၍ ချစ်ခင်နူးညံ့သောစိတ်ဖြင့် စဉ်းစားထားသောကြောင့်၊ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသော ဒေဝ—ရှာရင်္ဂဘု (Śārṅga) မြားတံကိုင်တော်မူသော အရှင်—သည် ဤစကားများကို မိန့်တော်မူ၍ အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းလင်းပြမည်။

Verse 82

ताभिः शापाभितप्ताभिर्भगवान्भूतभावनः । उत्तराश्रितदाशानामुद्धर्ता ब्राह्मणप्रियः

ထိုကျိန်စာများကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင် ဘူတဘாவန—သတ္တဝါအားလုံးကို ပျိုးထောင်သူ—မြောက်ဘက်ဒေသ၌ ခိုလှုံသော ငါးဖမ်းသူတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာတော်မူ၏၊ အကြောင်းမူကား ဘြာဟ္မဏတို့အတွက် အမြဲချစ်ခင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 83

उपदेक्ष्यत्यनंतात्मा भावि कल्याणकारकम् । भवतीनामृषिर्दाल्भ्यो यद्व्रतं कथयिष्यति

အနန္တအာတ္မာရှိသော သခင်ဘုရားသည် အနာဂတ်၌ ကောင်းကျိုးဖြစ်စေမည့် အရာများကို သင်တို့အား ညွှန်ကြားတော်မူလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ရှင်ဒာလ္ဘျ ရသီသည် သင်တို့နှင့် သက်ဆိုင်သော ဝရတ (vrata) ကို ပြောကြားလိမ့်မည်။

Verse 84

इत्युक्त्वा ताः परित्यज्य गतोन्तर्धानमीश्वरः । ततः कालेन महता भारावतरणे कृते

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အရှင်သည် သူတို့ကို ထားခဲ့ကာ မျက်စိမမြင်ရာသို့ အန္တရာဓာန်ဝင်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အချိန်ကာလ အလွန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ပြီး၊ မြေကြီး၏ ဝန်ကို လျော့ပါးစေရန် အဝတားရဏ၏ တာဝန် ပြီးစီးသည့်အခါ၊

Verse 85

निवृत्ते मौसले तद्वत्केशवे दिवमागते । शून्ये यदुकुले सर्वे चोरैरपि जितेर्जुने

မောဆလ (တုတ်တံ) ဖြင့် သတ်ဖြတ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ထိုနည်းတူ ကေရှဝလည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်သွားသောအခါ၊ ယဒုမျိုးရိုးသည် လုံးဝဗလာဖြစ်သွား၏။ အာర్జုနာတောင်မှ ခိုးသူတို့၏ လက်၌ပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရ၏။

Verse 86

हृतासु कृष्णपत्नीषु दाशभोग्यासु चार्बुदे । तिष्ठंतीषु च दौर्गत्यसंतप्तासु चतुर्मुख

မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာတော်မူပါစေ။ ကృష్ణ၏ မဟာမိဖုရားများကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး အာဗုဒ၌ ငါးဖမ်းသူတို့၏ အပျော်အပါးအတွက် ထိန်းသိမ်းထားသောအခါ၊ သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်ရကာ ကံမကောင်းမှု၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေကြ၏။

Verse 87

आगमिष्यति योगात्मा दाल्भ्योनाम महातपाः । तास्तमर्घ्येण संपूज्य प्रणिपत्य पुनःपुनः

ယောဂ၌ တည်ကြည်သော မဟာတပသီ ဒါလ္ဘျာ အမည်ရှိသူ လာမည်။ အရ္ဃျ ပူဇော်ပဏာဖြင့် ကန်တော့ပူဇော်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြရမည်။

Verse 88

लालप्यमाना बहुशो वाष्पपर्याकुलेक्षणाः । स्मरंत्यो विविधान्भोगान्दिव्यमाल्यानुलेपनान्

သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ မျက်လုံးများ မျက်ရည်ဖြင့် မိုးအုံ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ နတ်ဘုံမാലာနှင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးတို့အပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော အာနন্দဘောဂများကို သတိရကြသည်။

Verse 89

भर्त्तारं जगतामीशमनंतमपराजितम् । दिव्यानुभावां च पुरींनानारत्नगृहाणि च

သူမသည် လောကတို့၏ အရှင်၊ မိမိ၏ ခင်ပွန်း အနန္တ—မအနိုင်ယူနိုင်သူ—ကို မြင်တွေ့၏။ ထို့ပြင် နတ်တန်ခိုးတောက်ပသော မြို့တော်တစ်မြို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော ရတနာဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်များကိုလည်း မြင်၏။

Verse 90

द्वारकावासिनः सर्वान्देवरूपान्कुमारकान् । प्रश्नमेतं करिष्यंति मुनेरभिमुखंस्थिताः

ဒွာရကာမြို့နေသူ အားလုံးနှင့် နတ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ကလေးငယ်များသည် မုနိ၏ မျက်နှာမူ၍ ရပ်ကာ ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းကြလိမ့်မည်။

Verse 91

दस्युमिर्भगवन्सर्वाः परिभुक्ता वयं बलात् । स्वधर्मश्च्यावितोस्माकमस्मिन्नः शरणं भवान्

အို ဘဂဝန်၊ ဒস্যုများက အင်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို အနိုင်ကျင့်ညှဉ်းပန်း၍ အရှက်ခွဲခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စွဝဓမ္မမှလည်း လွဲချော်စေခံရပြီ—ယခုအခါ သင်တော်မူသောအရှင်သာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 92

आदिष्टोसि पुरा ब्रह्मन्केशवेन च धीमता । कस्मादीशेन संयोगं प्राप्य वेश्यात्वमागताः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ရှေးကာလ၌ ပညာရှိ ကေရှဝက သင့်အား အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အီရှ (သခင်ဘုရား) နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း ရရှိပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ကဏိကာ (ပြည့်တန်ဆာ) အခြေအနေသို့ ရောက်လာသနည်း။

Verse 93

वेश्यानामपि यो धर्मस्तं नो ब्रूहि तपोधन । कथयिष्ये वदत्तासां यद्दाल्भ्यश्चैकितायनः

အို တပဓန (တပ၏ ရတနာ)၊ ပြည့်တန်ဆာများအပေါ်တွင်တောင် သက်ဆိုင်သော ဓမ္မစည်းကမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ သူတို့အကြောင်း ဒါလ္ဘျနှင့် ခိုင်ကိတாயနက ကြေညာခဲ့သမျှကို ငါ ပြန်လည်ဖော်ပြမည်။

Verse 94

दाल्भ्य उवाच । जलक्रीडाविहारेषु पुरा सरसि मानसे । भवतीनां सगर्वाणां नारदोभ्याशमागतः

ဒါလ္ဘျက ပြောသည်– ရှေးကာလ၌ မာနသ ရေကန်၌ ရေကစားပျော်ရွှင်နေစဉ်၊ မာနကြီးစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သင်တို့ထံသို့ ရှင်နာရဒ မုနိ လာရောက်ခဲ့သည်။

Verse 95

हुताशनसुताः सर्वा भवत्योप्सरसः पुरा । अप्रणम्यावलेपेन परिपृष्टः स योगवित्

ရှေးကာလ၌ သင်တို့ အပ်ဆရာအားလုံးသည် ဟုတာရှန (မီး) ၏ သမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် မာနကြောင့် မကန်တော့ဘဲ၊ ယောဂကို သိမြင်သူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။

Verse 96

कथं नारायणोस्माकं भर्त्ता स्यादित्युपादिश । तस्माद्वरप्रदानं च शापश्चायमभूत्पुरा

သင်တို့က “နာရာယဏသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်နိုင်ပုံကို သင်ကြားပေးပါ” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးကာလ၌ ကောင်းချီးပေးခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဤကျိန်စာလည်း သက်ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 97

शय्याद्वयप्रदानेन मधुमाधवमासयोः । सुवर्णोपस्करोत्संगं द्वादश्यां शुक्लपक्षतः

မဓုနှင့် မာဓဝ လများတွင်၊ လင်းပက္ခ၏ ဒွာဒသီနေ့၌ အိပ်ရာနှစ်လုံးကို ဒါနပြု၍ ထို့နှင့်အတူ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ပရိဘောဂအစုံကိုလည်း ပူဇော်အဖြစ် ထပ်မံဆက်ကပ်သင့်သည်။

Verse 98

भर्ता नारायणो नूनं भविष्यत्यन्यजन्मनि । यदकृत्वा प्रणामं मे रूपसौभाग्यमत्सरात्

အမှန်တကယ် နောက်ဘဝတွင် နာရာယဏသည် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လာမည်၊ အကြောင်းမှာ ကျွန်မ၏ ရုပ်အလှနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို မနာလို၍ သင်က ကျွန်မအား ပရဏာမ မပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 99

परिपृष्टोस्मि तेनाशु वियोगो वो भविष्यति । चोरैरपहृताः सर्वा वेश्यात्वं समवाप्स्यथ

သူက ကျွန်မကို မေးမြန်းပြီးသားဖြစ်သဖြင့် မကြာမီ သင်တို့အပေါ် ခွဲခွာခြင်းကျရောက်မည်။ သူခိုးတို့က ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး သင်တို့အားလုံးသည် ပြည့်တန်ဆာအခြေအနေသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 100

एवं नारदशापेन केशवस्य च शापतः । वेश्यात्वमागताः सर्वा भवत्यः काममोहिताः

ဤသို့ နာရဒ၏ ကျိန်စာနှင့် ကေရှဝ၏ ကျိန်စာကြောင့်လည်း၊ ကာမတဏှာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော သင်တို့အားလုံးသည် ပြည့်တန်ဆာအခြေအနေသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 101

इदानीमपि यद्वक्ष्ये तच्छ्रणुध्वं वरांगनाः । पुरा दैवासुरे युद्धे हतेषु शतशः सुरैः

ယခုလည်းပင်၊ အလှအပနှင့်ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော မိန်းမတို့ရေ၊ ကျွန်မပြောမည့်အရာကို နားထောင်ကြပါ။ ရှေးက ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ စစ်ပွဲတွင် ဒေဝတို့က ရာချီသော ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊

Verse 102

दानवासुरदैत्येषु राक्षसेषु ततस्ततः । तेषां दारसहस्राणि शतशोथ सहस्रशः

ဒာနဝ၊ အသူရ၊ ဒိုင်တျ၊ ရာက္ခသတို့အကြား ဤနေရာဟိုနေရာတွင် သူတို့၏ ဇနီးများသည် ထောင်ပေါင်းများစွာရှိပြီး၊ ထို့ပြင် ရာပေါင်းများနှင့် ထောင်ပေါင်းများလည်း ရှိ၏။

Verse 103

परिणीतानि यानि स्युर्बलाद्भुक्तानि यानि वै । तानि सर्वाणि देवेशः प्रोवाच वदतां वरः

“ဓမ္မအတိုင်း လက်ထပ်ပြီးသူမများဖြစ်စေ၊ အင်အားဖြင့် အလွဲသုံးစားခံရသူမများဖြစ်စေ—ထိုကိစ္စအားလုံးအပေါ်၌ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ စကားပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူက စီရင်ချက်ကို ကြေညာတော်မူ၏။”

Verse 104

वेश्याधर्मेण वर्तध्वमधुना नृपमंदिरे । भक्तिमत्यो वरारोहास्तथा देवकुलेषु च

“ယခု ရာဇမဟာလ်အတွင်း၌ ဝေရှျာဓမ္မအတိုင်း ပြုမူကြလော့။ အလှတင့်တယ်၍ မျိုးရိုးမြင့်သော မိန်းမတို့ရေ၊ ဒေဝဘုရားကျောင်းများတွင်လည်း ဘက္တိဖြင့် တည်ကြလော့။”

Verse 105

राजतः स्वामिनश्चापि जीविकां च प्रलप्स्यथ । भविष्यति च सौभाग्यं सर्वासामपि शक्तितः

မင်းထံမှလည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ အရှင်ထံမှလည်းကောင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤကောင်းချီး/ဓမ္မကိစ္စ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်တို့အားလုံးအတွက် စွမ်းအားအလိုက် ကံကောင်းခြင်း ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။

Verse 106

यः कश्चिच्छुल्कमादाय गृहमेष्यति वः सदा । निश्छद्मनैवोपचर्यः प्रीतिभावैरदांभिकैः

အကြေး/ပူဇော်သက္ကာ (śulka) ကို လက်ခံပြီး သင်တို့အိမ်သို့ အမြဲလာသူ မည်သူမဆိုကို လှည့်စားမှုမရှိဘဲ အမြဲတမ်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမည်—စစ်မှန်သော ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့်၊ ဟန်ဆောင်မှုကင်းစွာ။

Verse 107

देवतानां पितॄणां च पुण्येह्नि समुपस्थिते । गोभूहिरण्यधान्यानि प्रदेयानि च शक्तितः

နတ်တို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့အတွက် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မင်္ဂလာနေ့ ရောက်လာသော် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နွား၊ မြေ၊ ရွှေ နှင့် စပါးအနှံတို့ကို ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 108

यद्व्रतं चोपदेक्ष्यामि तत्कुरुध्वं च सर्वशः । संसारोत्तारणायालमेतद्वेदविदो विदुः

ငါသင်ကြားမည့် ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်) ကို နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် လိုက်နာကြလော့။ ဝေဒပညာရှင်တို့က ဤဝရတသည် သံသရာကို ဖြတ်ကျော်စေရာတွင် လုံးဝလုံလောက်ကြောင်း သိကြသည်။

Verse 109

यदा सूर्यदिने हस्तः पुष्यो वाथ पुनर्वसुः । भवेत्सर्वौषधिस्नानं सम्यक्नारी समाचरेत्

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် နက္ခတ်သည် ဟස්တ (Hasta) သို့မဟုတ် ပုရှျ (Puṣya) သို့မဟုတ် ပုနရဝသု (Punarvasu) ဖြစ်လျှင် မိန်းမသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် စနာန် (ရေချိုး) ကို စည်းကမ်းတကျ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 110

तदा पंचशरात्मा तु हरिस्सन्निधिमेष्यति । अर्चयेत्पुंडरीकाक्षमनंगस्यानुकीर्तनैः

ထိုအခါ ချစ်ခြင်း၏ “မြားငါးစင်း” အနှစ်သာရရှိသော ဟရီသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် စနီးကပ်လာမည်။ အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) ၏ ကီရတန်ကို ရွတ်ဆိုကာ ကြာပန်းမျက်စိရှိသော ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ ကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြုရမည်။

Verse 111

कामाय पादौ संपूज्य जंघे वै मोहकारिणे । मेढ्रं कंदर्पनिधये कटिं प्रीतिमते नमः

ကာမနာအတွက် ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် မောဟကို ဖြစ်စေသော ခြေထောက်အောက်ပိုင်း (ခြေခေါင်း/ခြေတံ) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ကန္ဒർပ၏ ရာဂသိုလှောင်ရာဖြစ်သော လိင်အင်္ဂါနှင့် ပျော်ရွှင်မှု၏ အာသနဖြစ်သော ခါးကိုလည်း နမောနမတ် ပြု၏။

Verse 112

नाभिं सौख्यसमुद्राय वामनाय तथोदरम् । हृदयं हृदयेशाय स्तनावाह्लादकारिणे

ပျော်ရွှင်အာနန္ဒ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော နာဘိတော်ကို နမස්ကာရ; ဝာမနဘုရားကိုလည်း၊ ထို့အတူ ဝမ်းတော်ကိုလည်း နမန်။ နှလုံး၏ အရှင်၏ နှလုံးတော်ကို ပူဇော်; ပီတိပေးသော ရင်ဘတ်တော်တို့ကိုလည်း ဦးညွှတ်ပူဇော်။

Verse 113

उत्कंठायेति वै कंठमास्यमानंदकारिणे । वामांसं पुष्पचापाय पुष्पबाणाय दक्षिणम्

“အုတ်ကဏ္ဌာ (တောင့်တခြင်း) အတွက်” ဟုဆိုကာ ပီတိဖြစ်စေသော လည်ပင်းကို ဖက်လှုပ်အုပ်မိ၏။ ထို့နောက် ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ပန်းလေးတံခွန်ကိုင် ကာမဒေဝထံ အပ်နှံ၍ ညာဘက်ပခုံးကို ပန်းမြားကိုင် ကာမဒေဝထံ အပ်နှံ၏။

Verse 114

मानसायेति वै मालि विलोलायेति मूर्द्धजम् । सर्वात्मने शिरस्तद्वद्देवदेवस्य पूजयेत्

မယ်လီ (ပန်းမော်) ကိုင်သူရေ၊ ပန်းကို အပ်နှံပူဇော်ရာတွင် “မာနသာယ” ဟုဆိုပါ; ဆံပင်/လိပ်ဆံကို အပ်နှံရာတွင် “ဝိလိုလာယ” ဟုဆိုပါ။ ထို့အတူ ခေါင်းကို အပ်နှံ၍ ဒေဝဒေဝကို “သရ္ဝာတ္မာ” (အားလုံး၏ အတ္တ) ဟူ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 115

नमः शिवाय शांताय पाशांकुशधराय च । गदिने पीतवस्त्राय शंखचक्रधराय च

ငြိမ်းချမ်းသော ရূপတော်ရှိသည့် ရှိဝဘုရားအား နမස්ကာရ—ပာရှ (ကြိုးချည်) နှင့် အင်ကူရှ (ချွန်တံ) ကိုင်ဆောင်သူအားလည်း နမန်။ ဂဒါကိုင်သူ၊ အဝါရောင်ဝတ်စုံတော်ဆင်သူ၊ သင်္ခနှင့် စက်ကရကိုင်ဆောင်သူအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 116

नमो नारायणायेति कामदेवात्मने नमः । नमः शांत्यै नमः प्रीत्यै नमारेत्यै नमः श्रियै

“နမို နာရာယဏာယ” ဟု အုတ်မြွက်၍ နမန်; ကာမဒေဝအတ္တ (ဒိဗ္ဗမေတ္တာ) ဖြစ်သော အရှင်အားလည်း နမန်။ ရှာန္တိ (ငြိမ်းချမ်းမှု) အား နမန်၊ ပရီတိ (ချစ်ခင်မှု) အား နမန်၊ အာနန္ဒ (ပီတိ) အား နမန်၊ နှင့် ရှရီ (သီရိ-စည်းစိမ်) အား နမန်။

Verse 117

नमः पुष्ट्यै नमस्तुष्ट्यै नमः सर्वार्थसंपदे । एवं संपूज्य गोविंदमनंगात्मकमीश्वरम्

ပုဿ္ဋိ (အာဟာရပေးသူ) ကို နမസ്കာရ၊ တုဿ္ဋိ (စိတ်ကျေနပ်မှု) ကို နမസ്കာရ၊ ဘဝရည်မှန်းချက်နှင့် စည်းစိမ်အလုံးစုံ ပေးသနားတော်မူသူကို နမസ്കာရ။ ထို့သို့ အနင်္ဂ (ကိုယ်ကာယမဲ့ မေတ္တာ) သဘောတရားဖြစ်သော အရှင် ဂోవိန္ဒကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး (ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်)။

Verse 118

गंधमाल्यैस्तथा धूपैर्नैवेद्येन च भामिनी । तत आहूय धर्मज्ञं ब्राह्मणं वेदपारगम्

အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးများ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် နৈဝေဒျ (အာဟာရပူဇော်) တို့ဖြင့် တောက်ပသော မိန်းမသည် ထို့နောက် ဓမ္မကို သိမြင်ပြီး ဝေဒများတွင် ကျွမ်းကျင်သော သီလရှိ ဘြာဟ္မဏကို ဖိတ်ခေါ်하였다။

Verse 119

अव्यंगमथ संपूज्य गंधपुष्पार्चनादिभिः । शालेयतंडुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम्

ထို့နောက် ချန်လှပ်မှုမရှိအောင် စန္ဒန်လိမ်းခြင်း၊ ပန်းပူဇော်ခြင်း စသည့် အర్పణများဖြင့် ပူဇော်ပြီး၊ ရှာလီဆန် တစ်ပရස්ထ (prastha) အတိုင်းအတာနှင့် ဂhee (ဃီ) ပါသော ပန်းကန်တစ်လုံးကို (ဆက်ကပ်) ရမည်။

Verse 120

तस्मै विप्राय वै दद्यान्माधवः प्रीयतामिति । यथेष्टाहारसंभुक्तमेनं द्विजमनुत्तमम्

ထိုဘြာဟ္မဏအား “မာဓဝ ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ” ဟုဆိုကာ အမှန်တကယ် ဒါနပေးရမည်။ သူသည် မိမိနှစ်သက်သလို အာဟာရကို စိတ်ကျေနပ်အောင် သုံးဆောင်ပြီးနောက် ထိုအထူးမြတ်သော ဒွိဇသည် ဤသို့ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 121

रत्यर्थं कामदेवोयमिति चित्ते च धारयेत् । यद्यदिच्छति विप्रेंद्रस्तत्तत्कुर्याद्विलासिनी

စိတ်ထဲတွင် “ဤသည်မှာ ရတိ-ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကာမဒေဝ ဖြစ်သည်” ဟု ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားသော မိန်းမသည် အကောင်းဆုံး ဘြာဟ္မဏ၏ ဆန္ဒရှိသမျှကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 122

सर्वभावेन चात्मानमर्पयेत्स्मितभाषिणी । एवमादित्यवारेण सर्वमेतत्समाचरेत्

ပြုံးရွှင်၍ စကားနူးညံ့သော မိန်းမသည် ဘာဝ (bhāva) အပြည့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဘက္တိဖြင့် အပ်နှံပူဇော်ရမည်။ ထို့ကြောင့် တနင်္ဂနွေ (Adityavāra) တွင် ဤအရာအားလုံးကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 123

तंडुलप्रस्थदानं च यावन्मासास्त्रयोदश । ततस्त्रयोदशे मासि संप्राप्ते चास्य भामिनी

တစ်ဆယ့်သုံးလပတ်လုံး ဆန်တစ်ပရස්ထ (prastha) ကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့နောက် တစ်ဆယ့်သုံးမြောက်လ ရောက်လာသောအခါ သူ၏ချစ်သူ ဘာမိနီ (bhāminī) လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 124

विप्रस्योपस्करैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विचक्षणा । सोपधानां सविन्यासां स्वास्तरावरणां शुभाम्

ပညာရှိသူသည် ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) တစ်ဦးအား လိုအပ်သောပစ္စည်းများနှင့်ပြည့်စုံသည့် အိပ်ရာကို ဒါနပြုရမည်—ခေါင်းအုံးပါဝင်၍ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားပြီး မင်္ဂလာရှိသော အိပ်ရာခင်းနှင့် အဖုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသောအိပ်ရာဖြစ်သည်။

Verse 125

दीपिकोपानहच्छत्र पादुकासनसंयुताम् । सपत्नीकमलंकृत्य हेमसूत्रांगुलीयकैः

မီးအိမ်၊ ဖိနပ်၊ ထီး၊ ပာဒုကာ (pādukā) နှင့် ထိုင်ခုံတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစေပြီး; ထို့ပြင် မိမိ၏ဇနီးနှင့်အတူ ရွှေချည်နှင့် လက်စွပ်များဖြင့် အလှဆင်တန်ဆာဆင်ရမည်။

Verse 126

सूक्ष्मवस्त्रैः सकटकैर्धूपमाल्यानुलेपनैः । कामदेवं सपत्नीकं गुडकुंभोपरिस्थितम्

နူးညံ့သောအဝတ်အစားများနှင့် လှည်းငယ်များ၊ နံ့သာမီး (dhūpa)၊ ပန်းကုံးများနှင့် မွှေးကြိုင်သောလိမ်းဆေးများဖြင့်၊ ဂုဍ (jaggery) ဖြင့်ပြည့်သောအိုးပေါ်တွင် တင်ထားသည့် ကာမဒေဝ (Kāmadeva) ကို သူ၏ဇနီးနှင့်အတူ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 127

ताम्रपात्रासनगतं हेमनेत्रपटावृतम् । सुकांस्यभाजनोपेतमिक्षुदंडसमन्वितम्

ကြေးအိုးအာသနပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ ရွှေရောင်မျက်စိသဏ္ဌာန် အလှပန်းချီပါသော အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ကောင်းမွန်သော ကံသျ (bell‑metal) ပန်းကန်နှင့်အတူ၊ ကြံတံတောင်ကိုလည်း ပါဝင်စေထားသည်။

Verse 128

दद्यादनेन मंत्रेण तथैकां गां पयस्विनीम् । यथांतरं न पश्यामि कामकेशवयोः सदा

ဤမန္တရဖြင့် နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ဒါနပြုသင့်သည်။ ကာမနှင့် ကေရှဝတို့အကြား ကွာခြားမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ရပါစေ။

Verse 129

तथैव सर्वकामाप्तिरस्तु विप्र सदा मम । तथा च कांचनं देवं प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः

“ထိုနည်းတူ၊ ဟေ ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်းသည် အမြဲတမ်း ငါ့အတွက် ဖြစ်ပါစေ။ ထို့နောက် ဒွိဇအုတ်တမသည် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော နတ်ရုပ်ကို လက်ခံယူပြီး…”

Verse 130

कोदात्कामोदादिति वैदिकं मंत्रमुदीरयेत् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विसृज्य द्विजपुंगवम्

ဝေဒမန်တရ “ဘယ်သူထံမှ? ကာမမှ” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ ဒွိဇပုင်္ဂဝ (အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ) ကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 131

शय्यासनादिकं सर्वं ब्राह्मणस्य गृहं नयेत् । ततः प्रभृति योऽन्योपि रत्यर्थं गेहमागतः

အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံ စသည့် အိမ်သုံးပစ္စည်းအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်သို့ သယ်ယူသွားရမည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရတိ (လိင်ဆိုင်ရာ အာသာ) အတွက် သူ၏အိမ်သို့ လာသော အခြားသူမည်သူမဆိုကိုလည်း ထိုသဘောတရားအတိုင်း ဆက်ဆံရမည်။

Verse 132

सम्मान्य सूर्यवारेण स संपूज्यो भवेत्सदा । एवं त्रयोदशं यावन्मासमेकं द्विजोत्तमम्

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ထိုသူကို ဂုဏ်ပြုလေးစားလော့၊ အမြဲတမ်း ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်စေ။ ဤသို့ တစ်လအတွင်း ဆယ့်သုံးကြိမ် ပြုလုပ်လော့၊ အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး။

Verse 133

तर्पयित्वा यथाकामं प्रेषयेच्चैव मंदिरम् । तदनुज्ञया रूपवंतं यावदस्यागमो भवेत्

သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူ့အိမ်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လော့။ ထို့နောက် သူ၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်၊ သူပြန်လာသည့်အချိန်အထိ ထိုလှပသောရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မပျက်မယွင်း ထိန်းသိမ်းထားလော့။

Verse 134

आत्मनोपि यदा विघ्नं गर्भसूतकराजकम् । दैवं वा मानुषं वा स्यादुपरागेण वा ततः

ထို့ပြင် မိမိအတွက်တောင် အတားအဆီးတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာလျှင်—ကိုယ်ဝန်၊ မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် မင်းရေးရာနှင့် ဆက်နွယ်သောအရာ—ဒေဝတရားကြောင့်ဖြစ်စေ လူကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လကြတ်/နေကြတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ထိုအခါ (သင့်လျော်သလို ဆောင်ရွက်ရမည်)။

Verse 135

सावारा नष्टपंचाशद्यथाशक्ति समर्पयेत् । एतद्धि कथितं सम्यग्भवतीनां विशेषतः

မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း ‘သာဝါရာ’ နှင့် ‘နဿ္ဋပဉ္စာသတ်’ (သတ်မှတ်ထားသော ဒါန/ဒက္ခိဏာ) ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။ ဤအရာကို သင်တို့အတွက် အထူးသဖြင့် မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 136

स्वधर्मोयं यतो भाव्यो वेश्यानामिह सर्वदा । शय्यया त्यज्यते देव न कदाचिद्यथा भवान्

ဤအရာသည် ဤနေရာ၌ ဝေရှျာမိန်းမတို့အတွက် အမြဲလိုက်နာသင့်သော ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မ ဖြစ်သည်။ အို ဒေဝ၊ အိပ်ရာပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ရ—ဘယ်တော့မှ—သင်ကလည်း ထိုသို့ မလုပ်သကဲ့သို့။

Verse 137

शय्या ममाप्यशून्येयं तथास्तु मधुसूदन । गीतवादित्रनिर्घोषं देवदेवस्य कारयेत्

“ငါ၏ အိပ်ရာလည်း မလွတ်လပ်အောင် မဖြစ်စေပါနှင့်—ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ၊ မဓုသူဒနာ။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်အတွက် သီချင်းနှင့် တူရိယာသံတို့၏ ဂုဏ်သံကောင်းကင့်ကင့်ကို တီးခတ်စေသင့်သည်။”

Verse 138

एतद्वः कथितं सर्वं वेश्याधर्ममशेषतः । पुरुहूतेन यत्प्रोक्तं दानवीषु पुरा मया

“ဤအရာအားလုံးကို ငါသည် သင်တို့အား မကျန်မလစ် အပြည့်အစုံဖြင့် ဝေရှျာဓမ္မ (ကဏိကာတို့၏ စည်းကမ်း) ကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခင်က ဒာနဝီ မိန်းမများအကြား ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့၊ ထို့နောက် ငါက ပြန်လည်ရေတွက်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။”

Verse 139

तदिदं सांप्रतं सर्वं भवतीष्वपि युज्यते । सर्वपापप्रशमनमनंतफलदायकम्

“ထို့ကြောင့် ယခုကာလ၌လည်း ဤအရာအားလုံးသည် သင်တို့အတွက်လည်း သင့်လျော်သည်။ အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပြီး အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးသနားသည်။”

Verse 140

कल्याणिनीनां कथितं तदेतद्दुश्चरं व्रतम् । करोति याऽशेषमुदग्रमेतत्कल्याणिनी माधवलोकसंस्था

“ဤသို့ ကလျာဏိနီ မိန်းမများအတွက် လိုက်နာရန်ခက်ခဲသော ဗြတကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤမြင့်မြတ်သော အနုဋ္ဌာန်ကို အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်သူသည် အမှန်တကယ် ‘ကလျာဏိနီ’ ဖြစ်လာ၍ မာဓဝ (ဗိဿနု) ၏ လောက၌ နေထိုင်ခွင့် ရသည်။”

Verse 141

सा पूजिता देवगणैरशेषैरानंदकृत्स्थानमुपैति विष्णोः । तपोधनः सोप्यभिधाय चैतदनंगदानव्रतमंगनानाम्

“ဒေဝအဖွဲ့အစည်းအားလုံးက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသဖြင့် သူမသည် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော ဗိဿနု၏ ဓာမကို ရောက်ရှိသည်။ တပဓန မုနိလည်း ဤအကြောင်းကို ဆိုပြီးနောက် မိန်းမများအတွက် အနင်္ဂ (ကာမ) သို့ လှူဒါန်းပူဇော်သော ‘အနင်္ဂဒါန-ဗြတ’ ကို ကြေညာခဲ့သည်။”

Verse 142

स्वस्थानमेष्यंति समस्तमित्थं व्रतं करिष्यंति च देवयोने

ဤသို့ဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ကြမည်၊ အို ဒေဝဇာတ! ထို့ပြင် ဤဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ဆောင်ရွက်ကြမည်။