Adhyaya 17

Verse 1

भीष्म उवाच । तस्मिन्यज्ञे किमाश्चर्यं तदासीद्द्विजसत्तम । कथं रुद्रः स्थितस्तत्र विष्णुश्चापि सुरोत्तमः

ဘီရှ္မက ဆိုသည်– “အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုယဇ္ဉ်တွင် အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ထိုနေရာ၌ ရုဒြ (Rudra) သည် မည်သို့ တည်ရှိခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဗိෂ္ဏု (Viṣṇu) သည်လည်း မည်သို့ ရှိနေခဲ့သနည်း။”

Verse 2

गायत्र्या किं कृतं तत्र पत्नीत्वे स्थितया तया । आभीरैः किं सुवृत्तज्ञैर्ज्ञात्वा तैश्च कृतं मुने

ထိုနေရာ၌ ဂါယတ္ရီ (Gāyatrī) သည် ဇနီးအဖြစ် အဆင့်တင်ခံပြီးနောက် မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ အို မုနိ၊ အကျင့်သိက္ခာကို သိနားလည်သော အာဘီရ (Ābhīra) တို့သည် ထိုအကြောင်းကို သိပြီးနောက် မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း။

Verse 3

एतद्वृत्तं समाचक्ष्व यथावृत्तं यथाकृतम् । आभीरैर्ब्रह्मणा चापि ममैतत्कौतुकं महत्

ဤဖြစ်ရပ်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ—ဖြစ်ပျက်သကဲ့သို့၊ ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ တိတိကျကျ။ အာဘီရတို့အကြား ဖြစ်သမျှနှင့် ဗြဟ္မာ (Brahmā) က ပြုလုပ်သမျှကိုလည်းပါ; အကြောင်းမှာ ဤအပေါ် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । तस्मिन्यज्ञे यदाश्चर्यं वृत्तमासीन्नराधिप । कथयिष्यामि तत्सर्वं शृणुष्वैकमना नृप

ပုလஸ္တျ (Pulastya) က ဆိုသည်– “အို လူတို့၏ အရှင်၊ ထိုယဇ္ဉ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ကျွန်ုပ် အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။ အို မင်းကြီး၊ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ နားထောင်ပါ။”

Verse 5

रुद्रस्तु महदाश्चर्यं कृतवान्वै सदो गतः । निंद्यरूपधरो देवस्तत्रायाद्द्विजसन्निधौ

ရုဒြာသည် အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားသော အမှုတော်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွား၏။ အနိမ့်ကျသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူကာ ထိုဒေဝတော်သည် ဒွိဇ-ဗြာဟ္မဏ၏ ရှေ့မှောက်သို့ လာရောက်하였다။

Verse 6

विष्णुना न कृतं किंचित्प्राधान्ये स यतः स्थितः । नाशं तु गोपकन्याया ज्ञात्वा गोपकुमारकाः

ဗိဿနုသည် မည်သည့်အရာမျှ မပြုလုပ်ခဲ့၊ အကြောင်းမှာ မိမိ၏ အဓိကတန်ခိုး (ပရဓာန) အနေအထား၌ တည်မြဲနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် နွားထိန်းမိန်းကလေး၏ သေဆုံးမှုကို နွားထိန်းကောင်လေးများ သိလာသောအခါ…

Verse 7

गोप्यश्च तास्तथा सर्वा आगता ब्रह्मणोंतिकम् । दृष्ट्वा तां मेखलाबद्धां यज्ञसीमव्यस्थिताम्

ထို့အပြင် ဂိုပီမိန်းမများအားလုံးလည်း ဘြဟ္မာ၏ အနီးသို့ တူညီစွာ လာရောက်ကြ၏။ မေခလာ (ခါးပတ်) ဖြင့် ခါးကိုချည်ထားပြီး ယဇ్ఞ၏ နယ်နိမိတ်၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊

Verse 8

हा पुत्रीति तदा माता पिता हा पुत्रिकेति च । स्वसेति बान्धवाः सर्वे सख्यः सख्येन हा सखि

ထိုအခါ မိခင်က “ဟာယ၊ သမီးရေ!” ဟု ငိုကြွေး၍ ဖခင်ကလည်း “ဟာယ၊ သမီးငယ်ရေ!” ဟု အော်ဟစ်၏။ ဆွေမျိုးအားလုံးက “အစ်မ/ညီမရေ!” ဟု ဝမ်းနည်းကြွေးကြော်ကြပြီး မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများသည် မိမိတို့၏ အဖော်များနှင့်အတူ “ဟာယ စခီရေ၊ ချစ်ခင်ရသော စခီရေ!” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 9

केन त्वमिह चानीता अलक्तांका तु संदरी । शाटीं निवृत्तां कृत्वा तु केन युक्ता च कंबली

အို လှပသောသူမ၊ အလက္တကာနီရောင်ဖြင့် ခြေဖဝါးကို အလှဆင်ထားသူမ၊ မင်းကို ဒီနေရာသို့ ဘယ်သူ ခေါ်လာသနည်း။ ထို့ပြင် အပေါ်အဝတ်/ရှောလ်ကို ချွတ်ပြီးနောက် မင်းကို ဒီစောင်ကို ဘယ်သူ ဝတ်ဆင်စေသနည်း။

Verse 10

केन चेयं जटा पुत्रि रक्तसूत्रावकल्पिता । एवंविधानि वाक्यानि श्रुत्वोवाच स्वयं हरिः

“သမီးရေ၊ အနီရောင်ကြိုးဖြင့် ဤဇဋာကို မည်သူက ချည်ဖွဲ့ထားသနည်း?” ထိုစကားကို ကြားသော် ဟရိဘုရားတော်ကိုယ်တိုင် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 11

इह चास्माभिरानीता पत्न्यर्थं विनियोजिता । ब्रह्मणालंबिता बाला प्रलापं मा कृथास्त्विह

ဤနေရာသို့ ကျွန်ုပ်တို့က သူမကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဇနီးဖြစ်ရန်အတွက် ခန့်ထားခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေးကို ဘြဟ္မာဘုရားတော်က လက်ခံပြီးပြီ—ဤနေရာတွင် အလဟသ ငိုကြွေးမပြောပါနှင့်။

Verse 12

पुण्या चैषा सुभाग्या च सर्वेषां कुलनंदिनी । पुण्या चेन्न भवत्येषा कथमागच्छते सदः

ဤသူမသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ ကံကောင်းသူ၊ မိသားစုတိုင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်မရှိလျှင် ဤအစည်းအဝေးသို့ အမြဲတမ်း မည်သို့လာနိုင်မည်နည်း။

Verse 13

एवं ज्ञात्वा महाभाग न त्वं शोचितुमर्हसि । कन्यैषा ते महाभागा प्राप्ता देवं विरिंचनम्

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက်၊ မဟာကံကောင်းသူရေ၊ သင်သည် ဝမ်းနည်းမနေသင့်ပါ။ သင်၏ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သမီးသည် ဒေဝ ဝိရိဉ္စ (ဘြဟ္မာ) ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။

Verse 14

योगिनो योगयुक्ता ये ब्राह्मणा वेदपारगाः । न लभंते प्रार्थयन्तस्तां गतिं दुहिता गता

ယောဂတွင် စူးစိုက်နေသော ယောဂီများနှင့် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏများပင် ဆုတောင်းကြိုးစားသော်လည်း ထိုအဆင့်ကို မရနိုင်ကြ—သို့သော် သမီးသည် ထိုအခြေအနေကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။

Verse 15

धर्मवंतं सदाचारं भवंतं धर्मवत्सलम् । मया ज्ञात्वा ततः कन्या दत्ता चैषा विरंचये

သင်သည် ဓမ္မရှိသူ၊ အကျင့်ကောင်းသူ၊ ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသူဟု သိရှိသဖြင့် ဤကညာကို ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ထံ အိမ်ထောင်ပြုရန် ပေးအပ်လိုက်သည်။

Verse 16

अनया तारितो गच्छ दिव्यान्लोकान्महोदयान् । युष्माकं च कुले चापि देवकार्यार्थसिद्धये

သူမကြောင့် ကယ်တင်ခံရပြီးနောက် သင်သည် တန်ခိုးတော်ရှိ၍ အလွန်စည်ပင်သော ဒိဗ္ဗလောကများသို့ သွားပါ; ထို့ပြင် ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်လည်း သင်၏ မျိုးဆက်နှင့် မိသားစုအတွင်း၌ ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 17

अवतारं करिष्येहं सा क्रीडा तु भविष्यति । यदा नंदप्रभृतयो ह्यवतारं धरातले

ငါသည် အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ အဝတားယူမည်; ထိုသည် ငါ၏ ဒိဗ္ဗလီလာ ဖြစ်လိမ့်မည်—နန္ဒာတို့ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ငါ၏ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 18

करिष्यंति तदा चाहं वसिष्ये तेषु मध्यतः । युष्माकं कन्यकाः सर्वा वसिष्यंति मया सह

ထိုအခါ ငါလည်း သူတို့အလယ်၌ နေထိုင်မည်; သင်တို့၏ ကညာအားလုံးလည်း ငါနှင့်အတူတကွ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 19

तत्र दोषो न भविता न द्वेषो न च मत्सरः । करिष्यंति तदा गोपा भयं च न मनुष्यकाः

အဲဒီနေရာတွင် အပြစ်အနာအဆာ မပေါ်ပေါက်တော့—မုန်းတီးခြင်းမရှိ၊ မနာလိုခြင်းမရှိ။ ထိုအခါ ဂိုပာတို့သည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ နေထိုင်ကြမည်၊ လူသားတို့လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမည်။

Verse 20

न चास्या भविता दोषः कर्मणानेन कर्हिचित् । श्रुत्वा वाक्यं तदा विष्णोः प्रणिपत्य ययुस्तदा

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူမအပေါ် မည်သည့်အပြစ်ဒोषမျှ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ပါ။ ထိုအခါ ဗိဿဏု၏ သဒ္ဒါကို ကြားပြီး နမസ്കာပြုကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 21

एवमेष वरो देव यो दत्तो भविता हि मे । अवतारः कुलेस्माकं कर्तव्यो धर्मसाधनः

“ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ အို ဘုရားသခင်။ ငါ့အား ပေးအပ်သော ဗရသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံမည်။ ဓမ္မကို အောင်မြင်စေရန် ငါတို့ မျိုးရိုးအတွင်း အဝတာရ ခံယူရမည်။”

Verse 22

भवतो दर्शनादेव भवामः स्वर्गवासिनः । शुभदा कन्यका चैषा तारिणी मे कुलैः सह

သင်၏ ဒർശနတော်ကိုသာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံနေသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဤကညာသည် မင်္ဂလာပေးသူဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်ကို မျိုးရိုးတစ်လျှောက်နှင့်အတူ ကယ်တင်ပေးမည်။

Verse 23

एवं भवतु देवेश वरदानं विभो तव । अनुनीतास्तदा गोपाः स्वयं देवेन विष्णुना

“ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်; အို အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသူ၊ သင်၏ ဗရदान ပြည့်စုံပါစေ။” ထိုအခါ နွားကျောင်းသားတို့ကို ဗိဿဏုဘုရားကိုယ်တိုင် သဘောပျော်စေ하였다။

Verse 24

ब्रह्मणाप्येवमेवं तु वामहस्तेन भाषितम् । त्रपान्विता दर्शने तु बंधूनां वरवर्णिनी

ဤသို့ပင် ဘြဟ္မာတော်သည်လည်း ဘယ်လက်ဖြင့် ထိုနည်းတူ ပြောကြား하였다။ ထို့နောက် အရောင်အဆင်းလှပသော မိန်းမသည် ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိဆွေမျိုးများရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 25

कैरहं तु समाख्याता येनेमं देशमागताः । दृष्ट्वा तु तांस्ततः प्राह गायत्री गोपकन्यका

“ငါကို ‘ကဲရဟာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်—ငါကြောင့်ပင် သူတို့သည် ဤပြည်သို့ ရောက်လာကြ၏။” သူတို့ကို မြင်သော် နွားထိန်းမိန်းကလေး ဂါယတရီက ထိုခဏ ပြောကြား၏။

Verse 26

वामहस्तेन तान्सर्वान्प्राणिपातपुरःसरम् । अत्र चाहं स्थिता मातर्ब्रह्माणं समुपागता

ဘယ်လက်ဖြင့် ငါသည် သူတို့အားလုံးကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ အရင်ဆုံးမှာ ဦးချကန်တော့ခြင်း ရှိ၏။ ယခု မိခင်ရေ၊ ငါသည် ဤနေရာ၌ ရပ်တည်လျက် ဘြဟ္မာထံ ချဉ်းကပ်ရောက်ရှိပြီးပြီ။

Verse 27

भर्ता लब्धो मया देवः सर्वस्याद्यो जगत्पतिः । नाहं शोच्या भवत्या तु न पित्रा न च बांधवैः

ငါသည် လောကအပေါင်း၏ အဓိက၊ ကမ္ဘာ၏ အရှင်၊ စကြဝဠာ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ဒေဝကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါကို သနားစရာမဟုတ်—မိခင်ကလည်း မဟုတ်၊ အဖေကလည်း မဟုတ်၊ ဆွေမျိုးများကလည်း မဟုတ်။

Verse 28

सखीगणश्च मे यातु भगिन्यो दारकैः सह । सर्वेषां कुशलं वाच्यं स्थितास्मि सह दैवतैः

ငါ၏ မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများလည်း ပြန်သွားကြပါစေ၊ ညီမအစ်မများလည်း ကလေးများနှင့်အတူ သွားကြပါစေ။ အားလုံးထံ ငါ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပြောကြားပါ—ငါသည် ဤနေရာ၌ ဒေဝတော်များနှင့်အတူ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 29

गतेषु तेषु सर्वेषु गायत्री सा सुमध्यमा । ब्रह्मणा सहिता रेजे यज्ञवाटं गता सती

သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ခါးသေးသွယ်သော ဂါယတရီ—သီလရှင်၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သူ—ဘြဟ္မာနှင့်အတူ ယဇ္ဉဝါဋသို့ သွားရာ၌ တောက်ပလင်းလက်၍ ထင်ရှားလေ၏။

Verse 30

याचितो ब्राह्मणैर्ब्रह्मा वरान्नो देहि चेप्सितान् । यथेप्सितं वरं तेषां तदा ब्रह्माप्ययच्छत

ဗြာဟ္မဏတို့က ဗြဟ္မာအား “ကျွန်ုပ်တို့လိုလားသည့် အရှင့်အပေးအလှူ (ဝရ) များကို ပေးသနားပါ” ဟု တောင်းပန်သောအခါ ဗြဟ္မာသည်လည်း သူတို့လိုသည့်အတိုင်း တိတိကျကျ ဝရကို ချီးမြှင့်ပေးတော်မူ၏။

Verse 31

तया देव्या च गायत्र्या दत्तं तच्चानुमोदितम् । सा तु यज्ञे स्थिता साध्वी देवतानां समीपगा

ထိုပူဇော်အလှူကို ဒေဝီ ဂါယတ္ရီက ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သင့်လျော်စွာ အနုမောဒနာ ခံရ၏။ ထို့နောက် သီလရှင်မတော်သည် ယဇ္ဈ၌ တည်ကြည်စွာ နေ၍ ဒေဝတားတို့အနီး၌ပင် ရပ်တည်နေ၏။

Verse 32

दिव्यंवर्षशतं साग्रं स यज्ञो ववृधे तदा । यज्ञवाटं कपर्दी तु भिक्षार्थं समुपागतः

ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ထိုယဇ္ဈသည် ထိုအခါ တိုးပွားကျယ်ပြန့်နေ၏။ ထို့နောက် ကပර්ဒီ—ဇဋာဆံပင်ရှိသော ရှိဝ—ဘိက္ခာတောင်းရန် ယဇ္ဈဝါဋသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 33

बृहत्कपालं संगृह्य पंचमुण्डैरलंकृतः । ऋत्विग्भिश्च सदस्यैश्च दूरात्तिष्ठन्जुगुप्सितः

ကြီးမားသော ကပာလပാത്ര (ခေါင်းခွံခွက်) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ခေါင်းခွံငါးခုဖြင့် အလှဆင်ထားကာ၊ သူသည် အဝေးမှ ရပ်နေ၏—ရိတွိဂ်များနှင့် စည်းဝေးပွဲဝင်များက မုန်းတီးစွာ ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။

Verse 34

कथं त्वमिह संप्राप्तो निंदितो वेदवादिभिः । एवं प्रोत्सार्यमाणोपि निंद्यमानः स तैर्द्विजैः

“ဝေဒကို ဟောပြောသူတို့က နင့်ကို ကဲ့ရဲ့နေသော်လည်း မင်း ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ” ဟု ဆိုကာ ထိုသို့ နှင်ထုတ်နေစဉ်ပင်၊ သူသည် ထိုဒွိဇတို့၏ နিন্দာကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ဆက်လက် ခံနေရ၏။

Verse 35

उवाच तान्द्विजान्सर्वान्स्मितं कृत्वा महेश्वरः । अत्र पैतामहे यज्ञे सर्वेषां तोषदायिनि

မဟေရှဝရသည် အပြုံးနူးညံ့စွာဖြင့် ဒွိဇ ရှိများအားလုံးကို မိန့်တော်မူသည်– “ဤနေရာ၌ ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၏ အာဒိ ယဇ్ఞ၌—အားလုံးကို စိတ်ကျေနပ်စေသော ပူဇော်ပွဲ၌—…”

Verse 36

कश्चिदुत्सार्य तेनैव ऋतेमां द्विजसत्तमाः । उक्तः स तैः कपर्दी तु भुक्त्वा चान्नं ततो व्रज

သူတို့သည် တစ်ဦးကို ထုတ်ပယ်လိုက်ကြသည်—ကျွန်ုပ်ကို မပါဘဲ၊ ဟေ ဒွိဇအမြတ်တို့။ ထို့နောက် ကပရ္ဒီအား “အစာကို စားပြီးမှ ထွက်သွားလော့” ဟု သူတို့က ပြောကြသည်။

Verse 37

कपर्दिना च ते उक्ता भुक्त्वा यास्यामि भो द्विजाः । एवमुक्त्वा निषण्णः स कपालं न्यस्य चाग्रतः

ကပရ္ဒီက “ဟေ ဒွိဇတို့၊ အစာစားပြီးမှ ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာမည်” ဟု ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီး သူသည် ထိုင်ကာ မိမိရှေ့တွင် ခေါင်းခွံပန်းကန်ကို ချထားလေသည်။

Verse 38

तेषां निरीक्ष्य तत्कर्म चक्रे कौटिल्यमीश्वरः । मुक्त्वा कपालं भूमौ तु तान्द्विजानवलोकयन्

သူတို့၏ အပြုအမူကို ကြည့်မြင်ပြီးနောက် အရှင်သည် လှည့်ကွက်တစ်ရပ်ကို သုံးတော်မူသည်။ ခေါင်းခွံပန်းကန်ကို မြေပေါ်သို့ ချလိုက်ပြီး ဒွိဇတို့ကို စူးစမ်းကြည့်တော်မူ၏။

Verse 39

उवाच पुष्करं यामि स्नानार्थं द्विजसत्तमाः । तूर्णं गच्छेति तैरुक्तः स गतः परमेश्वरः

သူက “ဟေ ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ရေချိုးသန့်စင်ရန် ပုရှ္ကရသို့ သွားမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့က “မြန်မြန်သွားပါ” ဟု တိုက်တွန်းသဖြင့် ထိုပရမేశ్వరသည် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 40

वियत्स्थितः कौतुकेन मोहयित्वा दिवौकसः । स्नानार्थं पुष्करं याते कपर्दिनि द्विजातयः

ကောင်းကင်၌ တည်နေ၍ သူသည် ကစားသဘောဖြင့် ဒေဝတော်တို့ကို မောဟစေ하였다။ ကပရ္ဒီ (ရှီဝ) သည် ရေချိုးသန့်စင်ရန် ပုရှ္ကရသို့ သွားသောအခါ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့လည်း ထိုနေရာသို့ လိုက်သွားကြသည်။

Verse 41

कथं होमोत्र क्रियते कपाले सदसि स्थिते । कपालांतान्यशौचानि पुरा प्राह प्रजापतिः

အစည်းအဝေး၌ ထိုင်နေစဉ် ခေါင်းခွံအတွင်း၌ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ကို မည်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။ ရှေးကာလ၌ ပရဇာပတိက ခေါင်းခွံနှင့် ဆက်နွယ်သော (ကပာလာန္တ) အရာများသည် မသန့်ရှင်းဟု ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 42

विप्रोभ्यधात्सदस्येकः कपालमुत्क्षिपाम्यहं । उद्धृतं तु सदस्येन प्रक्षिप्तं पाणिना स्वयम्

ထို့နောက် အစည်းအဝေးဝင်တစ်ဦးက ဗြာဟ္မဏတို့အား “ဤခေါင်းခွံကို ငါ ပစ်ချမည်” ဟု ဆို၏။ သို့သော် ထိုဝင်သူကိုယ်တိုင်ပင် ၎င်းကို မြှောက်ယူကာ မိမိလက်ဖြင့်ပင် ပစ်ပယ်လိုက်သည်။

Verse 43

तावदन्यत्स्थितं तत्र पुनरेव समुद्धृतम् । एवं द्वितीयं तृतीयं विंशतिस्त्रिंशदप्यहो

ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော အခြားအရာတစ်ခုကိုလည်း ထပ်မံ မြှောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ်—အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ အကြိမ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ထိပင် ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပွား하였다။

Verse 44

पंचाशच्च शतं चैव सहस्रमयुतं तथा । एवं नांतः कपालानां प्राप्यते द्विजसत्तमैः

ငါးဆယ်၊ တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်၊ ထို့ပြင် တစ်သောင်းတိုင်—ဤသို့ပင် ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူများတောင် ဤခေါင်းခွံများ၏ အဆုံးကို မရောက်နိုင်ကြ; ရေတွက်မကုန်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

Verse 45

नत्वा कपर्दिनं देवं शरणं समुपागताः । पुष्करारण्यमासाद्य जप्यैश्च वैदिकैर्भृशम्

ကပရ္ဒိန် (ရှီဝ) ဒေဝကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ ထိုသခင်ထံ အားကိုးခိုလှုံကာ ပုရှ္ကရ တောအရံသို့ ရောက်ပြီး ဝေဒမന്ത്രပဌနနှင့် ဇပကို အလွန်များစွာ ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 46

तुष्टुवुः सहिताः सर्वे तावत्तुष्टो हरः स्वयम् । ततः सदर्शनं प्रादाद्द्विजानां भक्तितः शिवः

သူတို့အားလုံး ပေါင်းစည်း၍ ချီးမွမ်းသီဆိုကြသဖြင့် ဟရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒွိဇတို့၏ ဘက္တိကြောင့် လှုပ်ရှားတော်မူသော ရှီဝသည် မင်္ဂလာရှိသော ဒർശနကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 47

उवाच तांस्ततो देवो भक्तिनम्रान्द्विजोत्तमान् । पुरोडाशस्य निष्पत्तिः कपालं न विना भवेत्

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်နေသော ဒွိဇအထက်မြတ်တို့အား သခင်ဒေဝက မိန့်တော်မူသည်— “ပုရိုဍာသ ပူဇော်ပွဲကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကပာလ (မြေထည် ယဇ္ဉပാത്ര) မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်။”

Verse 48

कुरुध्वं वचनं विप्राः भागः स्विष्टकृतो मम । एवं कृते कृतं सर्वं मदीयं शासनं भवेत्

ဟေ ဝိပရတို့၊ ငါ၏ မိန့်ခွန်းကို လိုက်နာကြလော့။ ငါ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းသည် စွဝီဋ္ဌကෘတ်—သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဆက်ကပ်သော အာဟုတိ ဖြစ်၏။ ဤသို့ ပြုလျှင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံပြီး ငါ၏ အမိန့်လည်း ပြည့်ဝမည်။

Verse 49

तथेत्यूचुर्द्विजाश्शंभुं कुर्मो वै तव शासनम् । कपालपाणिराहेशो भगवंतं पितामहम्

“ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဒွိဇတို့က ရှမ္ဘုအား ဆိုကြ၍ “အရှင်၏ အမိန့်ကို အမှန်တကယ် လိုက်နာမည်” ဟု ပြောကြ၏။ ထို့နောက် ကပာလပါဏိ မဟေရှသည် ဘဂဝန် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ခေါ်ဆိုတော်မူ၏။

Verse 50

वरं वरय भो ब्रह्मन्हृदि यत्ते प्रियं स्थितम् । सर्वं तव प्रदास्यामि अदेयं नास्ति मे प्रभो

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ—သင်၏နှလုံး၌ ချစ်မြတ်နိုးသောအရာကို။ ကျွန်ုပ်သည် အရာအားလုံးကို ပေးအပ်မည်; အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အတွက် မပေးနိုင်သောအရာ မရှိပါ။

Verse 51

ब्रह्मोवाच । न ते वरं ग्रहीष्यामि दीक्षितोहं सदः स्थितः । सर्वकामप्रदश्चाहं यो मां प्रार्थयते त्विह

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “သင်၏ဆုကို ငါမခံယူမည်။ ငါသည် ဒိက္ခာခံပြီး အမြဲတမ်း ဝတ္တရားဗြတ၌ တည်မြဲနေ၏။ ဤနေရာ၌ ငါ့အား ဆုတောင်းသူ မည်သူမဆို အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးအပ်သူမှာ ငါပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 52

एवं वदंतं वरदं क्रतौ तस्मिन्पितामहम् । तथेति चोक्त्वा रुद्रः स वरमस्मादयाचत

ဤသို့ ယဇ్ఞပူဇာ၌ ဆုတောင်းပေးတော်မူသူ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) မိန့်ကြားနေစဉ်၊ ရုဒြက “ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုကာ ထို့နောက် သူထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို တောင်းခံ하였다။

Verse 53

ततो मन्वंतरेतीते पुनरेव प्रभुः स्वयम् । ब्रह्मोत्तरं कृतं स्थानं स्वयं देवेन शंभुना

ထို့နောက် မနွန္တရ ကာလ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်—ဒေဝ ရှမ္ဘု—က ‘ဗြဟ္မောတ္တရ’ ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်တော်မူ하였다။

Verse 54

चतुर्ष्वपि हि वेदेषु परिनिष्ठां गतो हि यः । तस्मिन्काले तदा देवो नगरस्यावलोकने

အမှန်တကယ်ပင် ဝေဒလေးပါးလုံး၌ ပရိနိဋ္ဌာ—အဆုံးစွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိသူရှိလျှင်၊ ထိုကာလ၌ ဒေဝတော်သည် မြို့ကို ကြည့်ရှုရန် ထွက်ခွာတော်မူ하였다။

Verse 55

संभाषणे द्विजानां तु कौतुकेन सदो गतः । तेनैवोन्मत्तवेषेण हुतशेषे महेश्वरः

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် မဟေရှ္ဝရသည် ဗြာဟ္မဏတို့ စကားဝိုင်းပြုရာ သဘင်သို့ သွားရောက်၍ ထိုအရူးအသွင်တူတူဖြင့် ယဇ္ဉပူဇာ၏ ကျန်ရစ်သော အနစ်အကျန်ရှိရာနေရာ၌ပင် တည်နေခဲ့သည်။

Verse 56

प्रविष्टो ब्रह्मणः सद्म दृष्टो देवैर्द्विजोत्तमैः । प्रहसंति च केप्येनं केचिन्निर्भर्त्सयंति च

ဗြဟ္မာ၏ နေရာတော်သို့ ဝင်ရောက်သဖြင့် ဒေဝတို့နှင့် အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇတို့က မြင်တွေ့ကြသည်။ အချို့က ရယ်မောလှောင်ပြောင်၍ အချို့ကတော့ ဆူပူတိတိကျကျ တားမြစ်ကြသည်။

Verse 57

अपरे पांसुभिः सिञ्चन्त्युन्मत्तं तं तथा द्विजाः । लोष्टैश्च लगुडैश्चान्ये शुष्मिणो बलगर्विताः

ဒွိဇအချို့က ထိုအရူးဟန်ရှိသူအပေါ် ဖုန်မှုန့်များ ပက်ဖျန်း၍ နှိပ်စက်ကြသည်။ အခြားသူများကတော့ စိတ်တို၍ အင်အားကို မာန်တက်ကာ မြေခဲနှင့် တုတ်များဖြင့် ထိုးနှက်ကြသည်။

Verse 58

प्रहरन्ति स्मोपहासं कुर्वाणा हस्तसंविदम् । ततोन्ये वटवस्तत्र जटास्वागृह्य चांतिकम्

သူတို့သည် ရယ်မောလှောင်ပြောင်ကာ လက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်အချက်ပြု၍ ထိုးနှက်ကြသည်။ ထို့နောက် အဲဒီနေရာရှိ ကလေးငယ်များက သူ၏ ဇဋာဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး နီးကပ်ရာသို့ ဆွဲယူလာကြသည်။

Verse 59

पृच्छंति व्रतचर्यां तां केनैषा ते निदर्शिता । अत्र वामास्त्रियः संति तासामर्थे त्वमागतः

သူတို့က ထိုဝတ္တကျင့်စဉ်နှင့် စည်းကမ်းကို မေးမြန်းကြသည်—“ဤအရာကို မည်သူက သင့်အား ပြသသနည်း။ ဒီမှာ ဝါမမဂ္ဂကို လိုက်သော မိန်းမများရှိသည်; သူတို့အတွက်ပင် သင်လာသလော?”

Verse 60

केनैषा दर्शिता चर्या गुरुणा पापदर्शिना । येनचोन्मत्तवद्वाक्यं वदन्मध्ये प्रधावसि

ဤအကျင့်ကို သင်အား မည်သူက ပြသသင်ကြားခဲ့သနည်း—အပြစ်မြင်ကွင်းရှိသော ဆရာကလား—သင်သည် ရူးသွပ်သူကဲ့သို့ စကားပြောကာ လူအလယ်၌ ပြေးလွှားနေသလော။

Verse 61

शिश्नं मे ब्रह्मणो रूपं भगं चापि जनार्दनः । उप्यमानमिदं बीजं लोकः क्लिश्नाति चान्यथा

“ငါ၏ လင်္ဂသည် ဘြဟ္မာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်၏၊ ငါ၏ ယောနီသည်လည်း အမှန်တကယ် ဇနာရဒန (ဗိဿဏု) ဖြစ်၏။ ဤမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးသော် လောကသည် ထိန်းသိမ်းတည်တံ့၏; မဟုတ်လျှင် လောကသည် ဒုက္ခခံရ၏။”

Verse 62

मयायं जनितः पुत्रो जनितोनेन चाप्यहम् । महादेवकृते सृष्टिः सृष्टा भार्या हिमालये

“ဤသားကို ငါက မွေးဖွားခဲ့၏၊ ထိုသူကြောင့် ငါလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဤဖန်ဆင်းမှုသည် မဟာဒေဝ၏ ကိစ္စဖြစ်၏၊ ဟိမလယ၌လည်း ဇနီးတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။”

Verse 63

उमादत्ता तु रुद्रस्य कस्य सा तनया वद । मूढा यूयं न जानीथ वदतां भगवांस्तु वः

“ဥမာဒတ္တာ—သူမသည် မည်သူ၏ သမီးနည်း၊ ရုဒြနှင့် မည်သို့ ဆက်နွယ်သနည်း၊ ငါ့ကို ပြောလော့။ သင်တို့သည် မောဟဖြစ်၍ မသိကြ; ထို့ကြောင့် ဘဂဝန်တော်က သင်တို့အား ပြောကြားစေ။”

Verse 64

ब्रह्मणा न कृता चर्या दर्शिता नैव विष्णुना । गिरिशेनापि देवेन ब्रह्मवध्या कृतेन तु

ဤဝတ်/အကျင့်ကို ဘြဟ္မာက မကျင့်ခဲ့၊ ဗိဿဏုကလည်း မသတ်မှတ်ခဲ့; တောင်တန်းရှင် ဂိရီရှ (ရှီဝ) သခင်တော်တောင် မပြသခဲ့—အကြောင်းမှာ သူသည် ဘြဟ္မဟတ်ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သောကြောင့်။

Verse 65

कथंस्विद्गर्हसे देवं वध्योस्माकं त्वमद्य वै । एवं तैर्हन्यमानस्तु ब्राह्मणैस्तत्र शंकरः

“နတ်ဘုရားကို မည်သို့ကဲ့ရဲ့နိုင်သနည်း။ ယနေ့ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့လက်ဖြင့် မုချ သတ်ခံရမည်” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုဗြာဟ္မဏတို့က ထိုနေရာတွင် ထိုးနှက်နေစဉ်၌ပင် ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် သည်းခံတော်မူ၏။

Verse 66

स्मितं कृत्वाब्रवीत्सर्वान्ब्राह्मणान्नृपसत्तम । किं मां न वित्थ भो विप्रा उन्मत्तं नष्टचेतनम्

အပြုံးဖြင့် နန်းတော်အရှင်အမြတ်က ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို မိန့်တော်မူသည်—“အို ဗိပရာတို့၊ ငါကို မသိကြသလော—ငါသည် အရူးအမူးဖြစ်၍ စိတ်သတိ ပျောက်ကွယ်သွားသူပင်”

Verse 67

यूयं कारुणिकाः सर्वे मित्रभावे व्यवस्थिताः । वदमानमिदं छद्म ब्रह्मरूपधरं हरम्

သင်တို့အားလုံးသည် ကရုဏာပြည့်ဝ၍ မိတ်သဘော၌ တည်ကြ၏။ ဤအကြောင်းကို နားထောင်ကြလော့—ဟရီသည် ဘြဟ္မာရုပ်ကို ဖုံးကွယ်ဝတ်ဆင်ကာ ဤစကားများကို မည်သို့ ပြောခဲ့သနည်း။

Verse 68

मायया तस्य देवस्य मोहितास्ते द्विजोत्तमाः । कपर्दिनं निजघ्नुस्ते पाणिपादैश्च मुष्टिभिः

ထိုနတ်ဘုရား၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သွားသော ဒွိဇအမြတ်တို့သည် ကပရ္ဒိန်ကို ထိုးနှက်ကြ၍ လက်၊ ခြေ နှင့် လက်သီးများဖြင့် ရိုက်နှက်ကြ၏။

Verse 69

दंडैश्चापि च कीलैश्च उन्मत्तवेषधारिणम् । पीड्यमानस्ततस्तैस्तु द्विजैः कोपमथागमत्

တုတ်များနှင့် ချောင်းတံများဖြင့်လည်း ထိုးနှက်ကြ၍ အရူးဝတ်စုံဖြင့်ရှိနေသူကို နှိပ်စက်ကြ၏။ ထိုဒွိဇတို့၏ ပင်ပန်းစေမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အမျက်ဒေါသ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 70

ततो देवेन ते शप्ता यूयं वेदविवर्जिताः । ऊर्ध्वजटाः क्रतुभ्रष्टाः परदारोपसेविनः

ထို့နောက် နတ်ဘုရားက သူတို့ကို ကျိန်စာတင်၍ “သင်တို့သည် ဝေဒမှ ကင်းကွာရမည်၊ ဂျဋာဆံပင်ကို မြင့်မြင့်တင်ထားသူများဖြစ်၍ ယဇ္ဉပူဇော်ကర్మမှ လွဲချော်ကာ အခြားသူ၏ မယားနှင့် ပေါင်းသင်းလေ့ရှိသူများ ဖြစ်ကြမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 71

वेश्यायां तु रता द्यूते पितृमातृविवर्जिताः । न पुत्रः पैतृकं वित्तं विद्यां वापि गमिष्यति

သို့ရာတွင် ပြည့်တန်ဆာမိန်းမတို့၌ စွဲလမ်း၍ လောင်းကစားကို စွဲလမ်းသူများ၊ မိဘကို မလေးစားသူများ၏ သားသည် အဘိုးအဘွားမှ ဆက်ခံသည့် ဥစ္စာကို မရ၊ ပညာကိုလည်း မရောက်နိုင်။

Verse 72

सर्वे च मोहिताः संतु सर्वेंद्रियविवर्जिताः । रौद्रीं भिक्षां समश्नंतु परपिंडोपजीविनः

“သူတို့အားလုံး မောဟာဖုံးလွှမ်း၍ အင်ဒြိယအားလုံး ချို့တဲ့စေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ဘိက္ခာကိုသာ စားသုံးစေ၊ အခြားသူ၏ အစာအနည်းငယ်ပေါ် မူတည်၍ အသက်မွေးစေ” ဟု။

Verse 73

आत्मानं वर्तयंतश्च निर्ममा धर्मवर्जिताः । कृपार्पिता तु यैर्विप्रैरुन्मत्ते मयि सांप्रतम्

သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းအသက်မွေးကြ၍ ပိုင်ဆိုင်မှုမမော၊ ဓမ္မမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။ သို့သော် ကရုဏာရှိသော ဗြာဟ္မဏများက ငါ၏ ယခုအချိန် အမူးအမောကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင်ပင် ငါ့ထံသို့ မေတ္တာကရုဏာကို အပ်နှံပူဇော်ခဲ့ကြ၏။

Verse 74

तेषां धनं च पुत्राश्च दासीदासमजाविकम् । कुलोत्पन्नाश्च वै नार्यो मयि तुष्टे भवन्विह

ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သောအခါ သူတို့သည် ဤလောက၌ပင် ဥစ္စာနှင့် သားများ၊ အိမ်ဖော်မနှင့် အိမ်ဖော်ယောက်ျား၊ ဆိတ်နှင့် သိုးများ၊ ကောင်းမွန်သော မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော မယားများကို ရရှိကြ၏။

Verse 75

एवं शापं वरं चैव दत्वांतर्द्धानमीश्वरः । गतो द्विजागते देवे मत्वा तं शंकरं प्रभुम्

ဤသို့ ကျိန်စာနှင့် ကောင်းချီးနှစ်ပါးကို ပေးအပ်ပြီးနောက် အရှင်ဣဿဝရသည် မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဗြာဟ္မဏအဝတ်အစားဖြင့် လာသော ဒေဝကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ရှင်ကရာဟု ယုံကြည်ကာ သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 76

अन्विष्यंतोपि यत्नेन न चापश्यंत ते यदा । तदा नियमसंपन्नाः पुष्करारण्यमागताः

သူတို့သည် အားထုတ်၍ ရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့မြင်နိုင်သည့်အခါ၊ နိယမနှင့် ဝရတကို တင်းကျပ်စွာလိုက်နာသူများဖြစ်၍ ပုရှ္ကရ အရဏ္ယသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 77

स्नात्वा ज्येष्ठसरो विप्रा जेपुस्ते शतरुद्रियम् । जाप्यावसाने देवस्तानशीररगिराऽब्रवीत्

ဇျေဋ္ဌ-ဆရသ်၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီတို့သည် ရှတရုဒြိယ မန္တရကို ဂျပ်တော်မူကြ၏။ ဂျပ်ပြီးဆုံးသော် ဒေဝတစ်ပါးက ကိုယ်မဲ့အသံဖြင့် သူတို့အား မိန့်ကြား၏။

Verse 78

अनृतं न मया प्रोक्तं स्वैरेष्वपि कुतः पुनः । आगते निग्रहे क्षेमं भूयोपि करवाण्यहम्

ငါသည် မုသားမပြောခဲ့—ကိုယ့်ဆန္ဒအလိုအလျောက်ဖြစ်သည့်အရာများတွင်တော့ မုသားပြောမည်နည်း။ အပြစ်ဒဏ်ကျရောက်လာသော်လည်း ငါသည် ထပ်မံ၍ မှန်ကန်ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းမည်။

Verse 79

शांता दांता द्विजा ये तु भक्तिमंतो मयि स्थिराः । न तेषां छिद्यते वेदो न धनं नापि संततिः

ငါ၌ တည်ကြည်သော စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်တတ်သော ဘက္တိပြည့်ဝသည့် ဒွိဇတို့အတွက်—ဝေဒသည် မပြတ်တောက်၊ ဥစ္စာမပျက်၊ သားသမီးအဆက်အနွယ်လည်း မပြတ်တောက်။

Verse 80

अग्निहोत्ररता ये च भक्तिमंतो जनार्दने । पूजयंति च ब्रह्माणं तेजोराशिं दिवाकरम्

အဂ္နိဟောတရကို စိတ်ပါဝင်စား၍ ဇနာဒန၌ ဘက္တိပြည့်ဝသူတို့သည် ဘြဟ္မာကိုလည်း ပူဇော်ကြသည်—ဒိဝါကရ နေမင်း၊ တေဇော၏ အစုအဝေးကြီးတည်း။

Verse 81

नाशुभं विद्यते तेषां येषां साम्ये स्थिता मतिः । एतावदुक्त्वा वचनं तूष्णीं भूतस्तु सोऽभवत्

စိတ်ဉာဏ်သည် သမာဓိတူညီမှု၌ တည်မြဲသူတို့အတွက် အမင်္ဂလာမရှိ။ ဤမျှသာ ပြောပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

Verse 82

लब्ध्वा वरं सप्रसादं देवदेवान्महेश्वरात् । आजग्मुः सहितास्सर्वे यत्र देवः पितामहः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရထံမှ ကရုဏာဖြင့် ပေးအပ်သော ဝရကို ရရှိပြီးနောက်၊ အားလုံးပေါင်းစည်းကာ ဒေဝ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာ ရှိရာသို့ သွားကြ၏။

Verse 83

विरिञ्चिं संहिताजाप्यैस्तोषयंतोऽग्रतः स्थिताः । तुष्टस्तानब्रवीद्ब्रह्मा मत्तोपि व्रियतां वरः

ဝိရိဉ္စိ (ဘြဟ္မာ) ရှေ့တွင် ရပ်ကာ၊ သံဟိတာအကျဉ်းချုပ်မန်တရားများကို ထပ်တလဲလဲ ဇပ်ဖတ်၍ ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေကြ၏။ စိတ်ကျေနပ်သော် ဘြဟ္မာက “ငါထံမှလည်း ဝရတစ်ပါးကို ရွေးယူကြလော့” ဟု မိန့်၏။

Verse 84

ब्रह्मणस्तेनवाक्येन हृष्टाः सर्वे द्विजोत्तमाः । को वरो याच्यतां विप्राः परितुष्टे पितामहे

ဘြဟ္မာ၏ ထိုစကားကြောင့် ဒွိဇအထူးမြတ်တို့ အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ “ဟေ ဝိပရတို့၊ ပိတာမဟ ပျော်ရွှင်တော်မူပြီ—လိုသမျှ ဝရကို တောင်းလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 85

अग्निहोत्राणि वेदाश्च शास्त्राणि विविधानि च । सांतानिकाश्च ये लोका वरदानाद्भवंतु नः

အဂ္နိဟောတြ မီးပူဇော်ယဇ်များ၊ ဝေဒများနှင့် အမျိုးမျိုးသော သာသ္တရများ—ထို့ပြင် ‘သာန္တာနိက’ ဟုခေါ်သော လောကများပါ—သင်ပေးသနားသော ဝရဒာန်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပိုင်ဖြစ်ပါစေ။

Verse 86

एवं प्रजल्पतां तत्र विप्राणां कोपमाविशत् । के यूयं केत्र प्रवरा वयं श्रेष्ठास्तथापरे

ထိုနေရာ၌ ထိုသို့ပြောဆိုနေစဉ် ဘြာဟ္မဏများကို ဒေါသဝင်လာသည်—“သင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ သင်တို့ထဲက အထူးမြတ်ဆုံးက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ပင် śreṣṭha (အကောင်းဆုံး) ဖြစ်သည်—အခြားသူများလည်း ထိုသို့ပင်ဆိုကြသည်။”

Verse 87

नेतिनेति तथा विप्रा द्विजांस्तांस्तत्र संस्थितान् । ब्रह्मोवाचाभिसंप्रेक्ष्य ब्राह्मणान्क्रोधपूरितान्

“နေတာ နေတာ—ဤမဟုတ်၊ ဤမဟုတ်” ဟု ထပ်တလဲလဲဆိုကာ ဗိပၸရိသီများသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်တည်နေကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဒေါသပြည့်နေသော ဘြာဟ္မဏများကို ကြည့်၍ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 88

यस्माद्यूयं त्रिभिर्भागैः सभायां बाह्यतः स्थिताः । तस्मादामूलिको गुल्मो ह्येको भवतु वो द्विजाः

သင်တို့သည်၊ အို ဒွိဇတို့၊ အစည်းအဝေးခန်းမအပြင်ဘက်၌ သုံးစုခွဲ၍ ရပ်နေခဲ့ကြသဖြင့်၊ သင်တို့အတွက် အပင်တစ်စုတည်း ဖြစ်ပါစေ—အမြစ်မှတိုင် ဆွဲနုတ်ထား၍ အမြစ်မဲ့သောအစု။

Verse 89

उदासीनाः स्थिता ये तु उदासीना भवंतु ते । सायुधाबद्धनिस्त्रिंशा योद्धुकामा व्यवस्थिताः

အလျှော့မပေးဘဲ အေးဆေးနေ၍ ရပ်နေသူတို့သည်—အေးဆေးနေသကဲ့သို့ပင် ရှိပါစေ။ သို့သော် လက်နက်ကိုင်၍ ခါးတွင် ဓားချည်ထားသူတို့သည် စစ်တိုက်လိုစိတ်ဖြင့် အဆင်သင့် ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 90

कौशिकीति गणो नाम तृतीयो भवतु द्विजाः । त्रिधाबद्धमिदं स्थानं सर्वं युष्मद्भविष्यति

အို ဒွိဇတို့၊ တတိယအုပ်စုကို “ကောသိကီ” ဟူသော ဂဏအမည်ဖြင့် သိကြစေ။ သုံးပိုင်းခွဲ၍ တည်ဆောက်ထားသော ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသည် အလုံးစုံ သင်တို့၏ အပိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 91

बाह्यतो लोकशब्देन प्रोच्यमानाः प्रजास्त्विह । अविज्ञेयमिदं स्थानं विष्णुः पालयिता ध्रुवम्

ဤနေရာ၌ သတ္တဝါတို့ကို အပြင်ဘက်မှ “လောက” ဟူသော စကားဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ဤဌာနသည် မသိမမြင်နိုင်သော သဘောရှိ၏။ အမှန်တကယ် ဗိဿဏုသည် ထာဝရကာကွယ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 92

मया दत्तं चिरस्थायि अभंगं च भविष्यति । एवमुक्त्वा तदा ब्रह्मा समाप्तिं तामवैक्षत

ငါပေးအပ်ခဲ့သော အရာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်တံ့မည်၊ မကွဲမပြတ် အခိုင်အမာ ဖြစ်မည်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ထိုကိစ္စ၏ အဆုံးသတ်သို့ မျက်နှာမူကြည့်ရှု하였다။

Verse 93

ब्राह्मणाः सहितास्ते तु क्रोधामर्षसमन्विताः । अतिथिं भोजयानाश्च वेदाभ्यासरतास्तु ते

ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် စုပေါင်းနေကြ၍ ဒေါသနှင့် မနာလိုမကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဧည့်သည်ကို အစာကျွေးနေစဉ်တောင်လည်း ဝေဒပဋ္ဌာန်းနှင့် လေ့ကျင့်မှု၌ စိတ်နှစ်မြုပ်နေကြ၏။

Verse 94

एतच्च परमं क्षेत्रं पुष्करं ब्रह्मसंज्ञितम् । तत्रस्था ये द्विजाः शांता वसंति क्षेत्रवासिनः

ဤသည်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းကွင်း—“ပုရှ္ကရ” ဖြစ်၍ ဗြဟ္မာ၏ နာမဖြင့် ထင်ရှားသည်။ ထိုနေရာ၌ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသော ဒွိဇတို့သည် သန့်ရှင်းကွင်း၏ နေထိုင်သူများအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 95

न तेषां दुर्लभं किंचिद्ब्रह्मलोके भविष्यति । कोकामुखे कुरुक्षेत्रे नैमिषे ऋषिसंगमे

သူတို့အတွက် ဗြဟ္မလောက၌ မည်သည့်အရာမျှ ရယူရန်ခက်ခဲမနေတော့—ကိုကာမုခ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ နိုင်မိရှ သို့မဟုတ် ရှိတော်တို့၏ စုဝေးရာ၌ပင် ဖြစ်စေ။

Verse 96

वाराणस्यां प्रभासे च तथा बदरिकाश्रमे । गंगाद्वारे प्रयागे च गंगासागरसंगमे

ဝါရာဏသီ၌၊ ပရဘာသ၌၊ ထို့အတူ ဘဒရီအာရှရမ်၌လည်း; ဂင်္ဂါဒွာရ၌၊ ပရယာဂ၌၊ နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ စင်္ဂမ၌—

Verse 97

रुद्रकोट्यां विरूपाक्षे मित्रस्यापि तथा वने । तीर्थेष्वेतेषु सर्वेषु सिद्धिर्या द्वादशाब्दिका

ရုဒ္ဒရကိုဋီ၌၊ ဝိရူပါက္ခ၌၊ ထို့အတူ မိတ္တရ၏ တော၌လည်း—ဤတီရ္ထများအားလုံးတွင် ရရှိသော စိဒ္ဓိသည် ဆယ့်နှစ်နှစ် စည်းကမ်းတကျ သာဓနာပြုခြင်း၏ အကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 98

प्राप्यते मानवैर्लोके षण्मासाद्राजसत्तम । पुष्करे तु न संदेहो ब्रह्मचर्यमना यदि

အို မင်းမြတ်တို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ—လူတို့က ဤလောက၌ ခြောက်လအတွင်း ရရှိသမျှကို ပုရှ္ကရ၌ မသံသယဘဲ ရနိုင်သည်—စိတ်သည် ဗြဟ္မစရိယ၌ တည်ကြည်လျှင်။

Verse 99

तीर्थानां परमं तीर्थं क्षेत्राणामपि चोत्तमम् । सदा तु पूजितं पूज्यैर्भक्तियुक्तैः पितामहे

အို ပိတామဟ ဗြဟ္မာရေ—ဤနေရာသည် တီရ္ထတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထ၊ က్షೇತ್ರတို့အနက်လည်း အထွတ်အထိပ် ဖြစ်၏။ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော ပူဇော်ထိုက်သူ ဘက္တတို့က အစဉ်အမြဲ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 100

अतः परं प्रवक्ष्यामि सावित्र्या ब्रह्मणा सह । वादो यथानुभूतस्तु परिहासकृतो महान्

ယခုမှစ၍ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်ပျက်သမျှကို ငါဖော်ပြမည်—သဝိတြီနှင့် ဘြဟ္မာတို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော မဟာဝါဒတော်ကို အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့သကဲ့သို့ပင်၊ သို့ရာတွင် ဟာသဆန်သော အပြောအဆိုမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

Verse 101

सावित्रीगमने सर्वा आगता देवयोषितः । भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना विष्णुपत्नी यशस्विनी

သဝိတြီ ထွက်ခွာသွားသည့်အခါ ကောင်းကင်တော်သမီးများ အားလုံး လာရောက်စုဝေးကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဘൃဂုမှ ဆင်းသက်၍ ချျာတီ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားသော ဗိဿနု၏ ဂုဏ်သတင်းကြီး မဟာမိဖုရားလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 102

आमन्त्रिता सदा लक्ष्मीस्तत्रायाता त्वरान्विता । मदिरा च महाभागा योगनिद्रा विभूतिदा

ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် အမြဲတမ်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်တတ်သော လက္ခ္မီသည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။ ထို့အတူ မဟာဘဂါ မဒိရာနှင့် ဒေဝီဗိဘူတိများ ပေးသနားသော ယောဂနိဒ္ရာလည်း လာရောက်하였다။

Verse 103

श्रीः कमलालयाभूतिः कीर्तिः श्रद्धा मनस्विनी । पुष्टितुष्टिप्रदा या तु देव्या एताः समागताः

သရီ၊ ကြာပန်းနိဝါသ ကမလာ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် တည်ကြည်သော သဒ္ဓါ—ထို့ပြင် အာဟာရပြည့်ဝမှုနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးသနားသော ဒေဝီ—ဤဒေဝီသက္တိများ အားလုံး စုဝေးလာကြသည်။

Verse 104

सती या दक्षतनया उमेति पार्वती शुभा । त्रैलोक्यसुंदरी देवी स्त्रीणां सौभाग्यदायिनी

ဒက္ခ၏ သမီးဖြစ်ခဲ့သော စတီ—သူမတည်းဟူသော အုမာ အမင်္ဂလာကင်းသော ပါရဝတီဖြစ်သည်။ သုံးလောက၏ အလှတရားတော် ဒေဝီ၊ မိန်းမတို့အား ကံကောင်းခြင်းနှင့် သုခမင်္ဂလာ ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 105

जया च विजया चैव मधुच्छंदामरावती । सुप्रिया जनकांता च सावित्र्या मंदिरे शुभे

သဝိတ္တရီ၏ မင်္ဂလာပြည့်ဝသော ဘုရားကျောင်း၌ ဇယာနှင့် ဝိဇယာ၊ ထို့ပြင် မဓုချ္ဆန္ဒာနှင့် အမရာဝတီ; စုပရိယာနှင့် ဇနကာန္တာတို့လည်း ရှိနေကြသည်။

Verse 106

गौर्या सह समायातास्सुवेषा भरणान्विताः । पुलोमदुहिता चैव शक्राणी च सहाप्सराः

ဂေါရီနှင့်အတူ သူတို့ရောက်လာကြသည်—လှပသောဝတ်စုံဝတ်ဆင်၍ အလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်; ပုလိုမာ၏သမီးလည်း ရောက်လာပြီး၊ ရှကရာဏီ (အိန္ဒြာဏီ) သည် အပ္စရာများနှင့်အတူပါလာသည်။

Verse 107

स्वाहा चापि स्वधाऽऽयाता धूमोर्णा च वरानना । यक्षी तु राक्षसी चैव गौरी चैव महाधना

စွာဟာနှင့် စွဓာလည်း ပေါ်ထွန်းလာကြသည်; ဓူမောဏာနှင့် မျက်နှာလှသော ဝရာနနာ; ယက္ခီနှင့် ရာက္ခစီလည်း ရှိပြီး; ထို့အတူ အလွန်ချမ်းသာသော ဂေါရီလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 108

मनोजवा वायुपत्नी ऋद्धिश्च धनदप्रिया । देवकन्यास्तथाऽऽयाता दानव्यो दनुवल्लभाः

မနောဇဝါ—ဝါယု၏ ဇနီး—နှင့် ရိဒ္ဓိ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ)၏ ချစ်မြတ်နိုးသူမ၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်; ထို့အပြင် ဒေဝကနျာများလည်း လာကြပြီး၊ ဒနုကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဒာနဝမိန်းမများလည်း လာကြသည်။

Verse 109

सप्तर्षीणां महापत्न्य ऋषीणां च वरांगनाः । एवं भगिन्यो दुहिता विद्याधरीगणास्तथा

ဤသို့ စပ်တဋ္ဌရိရှီတို့၏ မဟာဇနီးများနှင့် အခြား ရိရှီတို့၏ မြတ်သော မိန်းမများလည်း ရှိကြသည်; ထို့အတူ အစ်မညီမများနှင့် သမီးများ၊ နှင့် ဝိဒ္ယာဓရီ မိန်းကလေးအုပ်စုများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 110

राक्षस्यः पितृकन्याश्च तथान्या लोकमातरः । वधूभिः सस्नुषाभिश्च सावित्री गंतुमिच्छति

ရက္ခသစီ မိန်းမများ၊ ပိတೃတို့၏ သမီးများနှင့် အခြား ‘လောကမိခင်’ များသည်—ချွေးမများနှင့် မြေးချွေးမများနှင့်တကွ—သဝိတြီသည် ထွက်ခွာသွားလို၏။

Verse 111

अदित्याद्यास्तथा सर्वा दक्षकन्यास्समागताः । ताभिः परिवृता साध्वी ब्रह्माणी कमलालया

အဒိတိနှင့် ဒက္ရှ၏ သမီးအားလုံးတို့သည် ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာကြ၏။ သူတို့က ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ကြာပန်းအာလယရှိသော သီလရှင် ဘြဟ္မာဏီ—ဘြဟ္မာ၏ မဟာသမီး—လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၏။

Verse 112

काचिन्मोदकमादाय काचिच्छूर्पं वरानना । फलपूरितमादाय प्रयाता ब्रह्मणोंतिकम्

မျက်နှာလှသော မိန်းမတစ်ဦးသည် မိုဒက (အချိုမုန့်) ကိုယူလာ၍၊ အခြားတစ်ဦးသည် ဆန်လှန်ခြင်းတောင်းကိုယူလာ၏။ ပူဇော်သက္ကာကို သစ်သီးများဖြင့် ပြည့်စုံစေကာ ဘြဟ္မာ၏ ရှေ့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 113

आढकीः सह निष्पावा गृहीत्वान्यास्तथापरा । दाडिमानि विचित्राणि मातुलिंगानि शोभना

အခြားမိန်းမများသည် အာဍဟကီ ပဲနှင့် နိဿပာဝ ပဲတို့ကို အတူယူလာကြ၏။ ထို့ပြင် အလှအပမျိုးစုံရှိသော သလဲသီးများနှင့် လှပသော မာတုလိင်္ဂ (စစ်ထရွန်) သီးများကိုလည်း ယူဆောင်လာကြ၏။

Verse 114

करीराणि तथा चान्या गृहीत्वा कमलानि च । कौसुंभकं जीरकं च खर्जूरमपरा तथा

အခြားမိန်းမတစ်ဦးသည် ကရီရ သီးနှင့် အခြားပစ္စည်းများကိုယူလာကာ ကြာပန်းများကိုလည်း စုဆောင်း၏။ အခြားတစ်ဦးသည် ကောသုမ္ဘ (ဆာဖ်ဖလာဝါ) ပန်း၊ ဇီရာနှင့် ချာဇူးရ (ဒိတ်သီး) ကိုလည်း ယူလာ၏။

Verse 115

उत्तमान्यपरादाय नालिकेराणि सर्वशः । द्राक्षयापूरितं काचित्पात्रं शृंगाटकं तथा

သူတို့သည် အထူးမြတ်သော ပူဇော်ပဏ္ဏာများကို စုဆောင်းကြ၏—အမျိုးမျိုးသော အုန်းသီးများ၊ စပျစ်သီးဖြင့် ပြည့်နေသော အိုးတစ်လုံးနှင့် ရေကတ်စတန် (water-chestnut) များကိုလည်း ထည့်ယူကြ၏။

Verse 116

कर्पूराणि विचित्राणि जंबूकानि शुभानि च । अक्षोटामलकान्गृह्य जंबीराणि तथापरा

သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ကာဖူး (camphor) များ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဇူဇုဘ်/ဘဲရ်သီးများ၊ ဝေါလ်နတ်နှင့် အာမလက (အမ်းလ) သီးတို့ကို ယူကြ၏။ အခြားမိန်းမတစ်ဦးကလည်း ဇမ္ဘီရ (လီမွန်/စစ်ထရွန်) ကို ထပ်ယူ၏။

Verse 117

बिल्वानि परिपक्वानि चिपिटानि वरानना । कार्पासतूलिकाश्चान्या वस्त्रं कौसुंभकं तथा

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ အမှည့်ရောက်သော ဘိလွသီးများနှင့် ပြားပြားမုန့်များရှိ၏။ ထို့ပြင် အခြားပစ္စည်းများအဖြစ် ဝါဂွမ်းနှင့် ကုစုမ္ဘ (saffron-ရောင်) ဆိုးထားသော အဝတ်လည်း ရှိ၏။

Verse 118

एवमाद्यानि चान्यानि कृत्वा शूर्पे वराननाः । सावित्र्या सहिताः सर्वाः संप्राप्ताः सहसा शुभाः

ဤသို့ အစပူဇာနှင့် အခြားအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာလှ၍ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမများအားလုံးသည်—သာဝိတြီနှင့်အတူ—ချက်ချင်းပင် ရွှပ် (winnowing basket) အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 119

सावित्रीमागतां दृष्ट्वा भीतस्तत्र पुरंदरः । अधोमुखः स्थितो ब्रह्मा किमेषा मां वदिष्यति

သာဝိတြီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ထိုနေရာ၌ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ကြောက်ရွံ့သွား၏။ ဘြဟ္မာသည် မျက်နှာငုံ့၍ ရပ်နေကာ “သူမက ငါ့အား ဘာပြောမလဲ” ဟု တွေးတော၏။

Verse 120

त्रपान्वितौ विष्णुरुद्रौ सर्वे चान्ये द्विजातयः । सभासदस्तथा भीतास्तथा चान्ये दिवौकसः

ဗိဿနုနှင့် ရုဒြာတို့သည် ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏; အခြား ဒွိဇာတတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။ အစည်းအဝေးဝင်တို့လည်း ကြောက်လန့်ကြပြီး အခြား ကောင်းကင်ဘုံရှိ သတ္တဝါတို့လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 121

पुत्राः पौत्रा भागिनेया मातुला भ्रातरस्तथा । ऋभवो नाम ये देवा देवानामपि देवताः

သားများ၊ မြေးများ၊ အစ်မ/နှမ၏ သားများ၊ မိခင်ဘက် ဦးလေးများ၊ ထို့အပြင် ညီအစ်ကိုများ; ထို့တင်မက ‘ဣဘု’ ဟု အမည်ရသော နတ်များသည် နတ်တို့၏ နတ်တော်များပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 122

वैलक्ष्येवस्थिताः सर्वे सावित्री किं वदिष्यति । ब्रह्मपार्श्वे स्थिता तत्र किंतु वै गोपकन्यका

အားလုံးသည် အရှက်ကွဲသကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရပ်နေကြ၏—ဆာဝိတြီက ဘာကို ပြောနိုင်မည်နည်း။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၏ ဘေးနားတွင် အမှန်တကယ် နွားထိန်းမိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေ၏။

Verse 123

मौनीभूता तु शृण्वाना सर्वेषां वदतां गिरः । अद्ध्वर्युणा समाहूता नागता वरवर्णिनी

သူမသည် မောနဖြစ်ကာ အားလုံးပြောဆိုသည့် စကားသံများကို နားထောင်နေ၏။ အဓ္ဝရျု (ယဇ్ఞအမှုထမ်းပုရောဟိတ်) က ခေါ်သော်လည်း အရောင်အဆင်းလှပသော မိန်းမသည် မလာခဲ့။

Verse 124

शक्रेणान्याहृताभीरा दत्ता सा विष्णुना स्वयम् । अनुमोदिता च रुद्रेण पित्राऽदत्ता स्वयं तथा

အခြားနေရာမှ သက္ကရ (အိန္ဒြ) က ခေါ်ယူလာသော အဘီရာ မိန်းမကို ဗိဿနုတော်က ကိုယ်တိုင် မင်္ဂလာပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ရုဒြာတော်ကလည်း အတည်ပြု အနုမောဒနာ ပြု၏။ ထို့အပြင် သူမ၏ ဖခင်ကလည်း ကိုယ်တိုင်ပင် ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 125

कथं सा भविता यज्ञे समाप्तिं वा व्रजेत्कथम् । एवं चिंतयतां तेषां प्रविष्टा कमलालया

“သူမသည် ယဇ္ဍတွင် မည်သို့ ပါဝင်လာမည်နည်း၊ ယဇ္ဍသည် မည်သို့ ပြီးမြောက်မည်နည်း” ဟု ထိုသူတို့ စဉ်းစားနေစဉ် ကမလာ (လက္ခမီ) ပဒုမနိဝာသင်မယ်တော်သည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 126

वृतो ब्रह्मासदस्यैस्तु ऋत्विग्भिर्दैवतैस्तथा । हूयंते चाग्नयस्तत्र ब्राह्मणैर्वैदपारगैः

ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် မိမိ၏ အစည်းအဝေးဝင်များ၊ ဣတ္ဝိဇ် ပူဇော်ပွဲဆောင် ပုရောဟိတ်များနှင့် ဒေဝတားတို့က ဝိုင်းရံလျက်ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ဝేదပညာကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏများက သန့်ရှင်းသော မီးများကို မီးထွန်း၍ အာဟုတိများကို ပူဇော်သွင်းကြ၏။

Verse 127

पत्नीशालास्थिता गोपी सैणशृंगा समेखला । क्षौमवस्त्रपरीधाना ध्यायंती परमं पदम्

မိန်းမများနေရာ (ပတ္နီရှာလာ) တွင် ရပ်နေသော ဂိုပီမသည် ချိုအလှဆင်နှင့် ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လင်နင်အဝတ်ကို ပတ်လည်၍ “ပရမပဒ” အမြင့်ဆုံး အာသရိယကို စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုနေ၏။

Verse 128

पतिव्रता पतिप्राणा प्राधान्ये च निवेशिता । रूपान्विता विशालाक्षी तेजसा भास्करोपमा

သူမသည် ပတိဝရတာ ဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို အသက်ရှူသကဲ့သို့ သဘောထား၏။ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အထက်မြတ်မှု၌ တည်မြဲကာ အလှအပပြည့်စုံ၊ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းပြီး တေဇာတောက်ပမှုမှာ နေရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 129

द्योतयंती सदस्तत्र सूर्यस्येव यथा प्रभा । ज्वलमानं तथा वह्निं श्रयंते ऋत्विजस्तथा

ထိုနေရာတွင် သူမသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ အစည်းအဝေးခန်းမကို တောက်ပစေ၏။ ထိုနည်းတူ ဣတ္ဝိဇ်များသည် လောင်ကျွမ်းတောက်ပသော ယဇ္ဍမီး (ယဇ္ဍာဂ္နိ) ကို အားကိုး၍ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 130

पशूनामिह गृह्णाना भागं स्वस्व चरोर्मुदा । यज्ञभागार्थिनो देवा विलंबाद्ब्रुवते तदा

ဤနေရာ၌ သူတို့သည် ယဇ္ဉဟဝိနှင့် ပူဇော်သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ကိုယ်ပိုင် အပိုင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ယူနေကြစဉ်၊ ယဇ္ဉအပိုင်းကို တောင်းဆိုသော ဒေဝတားတို့သည် နှောင့်နှေးမှုကြောင့် ထိုခဏ၌ မကျေနပ်သံဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 131

कालहीनं न कर्तव्यं कृतं न फलदं यतः । वेदेष्वेवमधीकारो दृष्टः सर्वैर्मनीषिभिः

မသင့်တော်သော အချိန်၌ ကర్మ/ပူဇာကို မပြုသင့်၊ အချိန်မမှန်ဘဲ ပြုလုပ်သမျှသည် အကျိုးမပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အခွင့်အရေးနှင့် အချိန်ကန့်သတ်ချက်၏ စည်းကမ်းကို ဝေဒများတွင်ပင် တွေ့ရပြီး ပညာရှိအပေါင်းတို့ကလည်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

Verse 132

प्रावर्ग्ये क्रियमाणे तु ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । क्षीरद्वयेन संयुक्त शृतेनाध्वर्युणा तथा

ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသော ဘြာဟ္မဏများက ပရာဝရ္ဂျယ ရိတုကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ အဓ္ဝရျု ပုရောဟိတ်လည်း နို့နှစ်မျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပြုတ်ချက်ထားသော ဟဝိကို ပြင်ဆင်သည်။

Verse 133

उपहूतेनागते न चाहूतेषु द्विजन्मसु । क्रियमाणे तथा भक्ष्ये दृष्ट्वा देवी रुषान्विता

ဖိတ်ခေါ်ထားသော ဧည့်သည် မရောက်သေးဘဲ၊ မဖိတ်ခေါ်ထားသော ဒွိဇများက ရောက်ရှိနေပြီး၊ ထို့ပြင် အစားအစာကိုလည်း ဆက်လက်ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဒေဝီသည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

Verse 134

उवाच देवी ब्रह्माणं सदोमध्ये तु मौनिनम् । किमेतद्युज्यते देव कर्तुमेतद्विचेष्टितम्

ဒေဝီသည် စည်းဝေးခန်းအလယ်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော ဘြဟ္မာအား မိန့်ကြားသည်— “အို သခင်ဒေဝ! ဤသည်ကား အဘယ်နည်း။ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်ကို မည်သို့ သင့်လျော်သည်ဟု ဆိုနိုင်သနည်း?”

Verse 135

मां परित्यज्य यत्कामात्कृतवानसि किल्बिषम् । न तुल्या पादरजसा ममैषा या शिरः कृता

ကာမဆန္ဒကြောင့် သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်၍ အပြစ်ကို ပြုခဲ့၏။ သင်က ငုံ့ချစေသော ဤခေါင်းသည် ငါ၏ ခြေဖဝါးမှ မြေမှုန့်နှင့်တောင် မတူညီနိုင်။

Verse 136

यद्वदंति जनास्सर्वे संगताः सदसि स्थिताः । आज्ञामीश्वरभूतानां तां कुरुष्व यदीच्छसि

အစည်းအဝေးခန်းမ၌ စုဝေးထိုင်နေသော လူအပေါင်းတို့ ပြောဆိုသမျှကို—သင်အလိုရှိလျှင် ထိုအမိန့်ကို ဆောင်ရွက်လော့၊ အရှင်တော်သဘောရှိသူတို့၏ အမိန့်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 137

भवता रूपलोभेन कृतं लोकविगर्हितम् । पुत्रेषु न कृता लज्जा पौत्रेषु च न ते प्रभो

ရုပ်အလှကို လောဘကြောင့် သင်သည် လောကက ရှုတ်ချသော အမှုကို ပြုခဲ့၏။ အရှင်၊ သားတို့ရှေ့တွင်လည်း မရှက်၊ မြေးတို့ရှေ့တွင်လည်း မရှက်ပါ။

Verse 138

कामकारकृतं मन्य एतत्कर्मविगर्हितम् । पितामहोसि देवानामृषीणां प्रपितामहः

ဤအမှုကို ကာမဆန္ဒကြောင့် ပြုလုပ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်ယူဆသဖြင့် ရှုတ်ချဖွယ်ဟု ထင်၏။ သင်သည် ဒေဝတို့၏ ပိတামဟာ၊ ရှိသီတို့၏ ပရပိတামဟာ ဖြစ်၏။

Verse 139

कथं न ते त्रपा जाता आत्मनः पश्यतस्तनुम् । लोकमध्ये कृतं हास्यमहं चापकृता प्रभो

ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်နေစဉ်တောင် သင်၌ အရှက်မပေါ်သလော? လူအလယ်၌ ကျွန်ုပ်ကို ရယ်စရာအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်ပြုလေ၏၊ အရှင်။

Verse 140

यद्येष ते स्थिरो भावस्तिष्ठ देव नमोस्तुते । अहं कथं सखीनां तु दर्शयिष्यामि वै मुखम्

သင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အမှန်တကယ် တည်ကြည်ခိုင်မာပါက၊ အို ဘုရားသခင်၊ ဤနေရာ၌ တည်နေပါ—သင့်အား နမസ്കာရ။ သို့သော် ကျွန်မသည် မိမိမိတ်သမီးများရှေ့တွင် မျက်နှာကို မည်သို့ ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 141

भर्त्रा मे विधृता पत्नी कथमेतदहं वदे । ब्रह्मोवाच । ऋत्विग्भिस्त्वरितश्चाहं दीक्षाकालादनंतरम्

“ကျွန်မ၏ဇနီးကို ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းကပင် ယူဆောင်သွားခဲ့သည်—ဤအကြောင်းကို ကျွန်မ မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း?” ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် ရိတဝိဇ် ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူများ၏ အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းမှုကြောင့်၊ ဒိက္ခာကာလပြီးဆုံးပြီးချင်း ကျွန်ုပ် ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။”

Verse 142

पत्नीं विना न होमोत्र शीघ्रं पत्नीमिहानय । शक्रेणैषा समानीता दत्तेयं मम विष्णुना

ဇနီးမရှိလျှင် ဤနေရာ၌ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) မပြုနိုင်; အလျင်အမြန် ကျွန်ုပ်၏ဇနီးကို ဤသို့ ခေါ်လာပါ။ ဤသူမကို သက္ကရ (အိန္ဒြာ) က ခေါ်လာခဲ့သည်; ဤသူမကိုတော့ ဗိဿဏုက ကျွန်ုပ်အား ပေးအပ်တော်မူသည်။

Verse 143

गृहीता च मया सुभ्रु क्षमस्वैतं मया कृतम् । न चापराधं भूयोन्यं करिष्ये तव सुव्रते

အို မျက်ခုံးလှသောသူမ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို လက်ခံယူခဲ့သည်; ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သမျှကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ အို သီလကတိမြတ်သော မိန်းမ၊ သင့်အပေါ် ထပ်မံ အပြစ်မကျူးလွန်တော့ပါ။

Verse 144

पादयोः पतितस्तेहं क्षमस्वेह नमोस्तुते । पुलस्त्य उवाच । एवमुक्ता तदा क्रुद्धा ब्रह्माणं शप्तुमुद्यता

“ကျွန်ုပ်သည် သင့်ခြေတော်တို့၌ လဲကျကန်တော့ပါ၏; ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ—သင့်အား နမಸ್ಕာရ।” ပုလஸ္တျက ဆိုသည်– ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော်လည်း သူမသည် ဒေါသထွက်၍ ဗြဟ္မာကို ကျိန်စာတင်ရန် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 145

यदि मेस्ति तपस्तप्तं गुरवो यदि तोषिताः । सर्वब्रह्मसमूहेषु स्थानेषु विविधेषु च

အကယ်၍ ငါသည် တကယ်တမ်း တပဿ (tapasya) ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ဂုရုများလည်း နှစ်သက်တော်မူခဲ့လျှင်၊ ထိုကုသိုလ်သည် ဘြဟ္မာ၏ အစည်းအဝေးအပေါင်းတို့နှင့် မျိုးစုံသော သန့်ရှင်းရာဌာနများတွင် ထင်ရှားအောင် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 146

नैव ते ब्राह्मणाः पूजां करिष्यंति कदाचन । ॠते तु कार्तिकीमेकां पूजां सांवत्सरीं तव

ဗြာဟ္မဏများသည် မည်သည့်အခါမျှ သင့်အတွက် ပူဇော်ပွဲ မပြုကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ကာရ္တိက လတွင် တစ်ကြိမ်တည်း—သင့်၏ နှစ်ပတ်လည် ပူဇော်ပွဲ—ကိုသာ ချန်လှပ်၍ ပြုကြမည်။

Verse 147

करिष्यंति द्विजाः सर्वे मर्त्या नान्यत्र भूतले । एतद्ब्रह्माणमुक्त्वाह शतक्रतुमुपस्थितम्

ဒွိဇများအားလုံးသည် မရဏသတ္တဝါအဖြစ် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ဤအခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ကြမည်၊ အခြားနေရာမဟုတ်။ ဤသို့ ဘြဟ္မာအား ပြောပြီးနောက် အနီးတွင် ရပ်နေသော သတကရတု (အိန္ဒြာ) ကို သူက ခေါ်ဆိုတော်မူ၏။

Verse 148

भोभोः शक्र त्वयानीता आभीरी ब्रह्मणोंतिकम् । यस्मात्ते क्षुद्रकं कर्म तस्मात्वं लप्स्यसे फलम्

ဟေ့ ရှကရ (အိန္ဒြာ) ရေ! သင်သည် ဤ အာဘီရီ မိန်းမကို ဘြဟ္မာ၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။ သင့်အလုပ်သည် နိမ့်ကျ၍ သေးငယ်သောကြောင့် ထိုအကျိုးफलကို မလွဲမသွေ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 149

यदा संग्राममध्ये त्वं स्थाता शक्र भविष्यसि । तदा त्वं शत्रुभिर्बद्धो नीतः परमिकां दशाम्

စစ်ပွဲအလယ်၌ သင်သည်၊ ဟေ ရှကရ၊ ရပ်တည်မည်အခါ၊ ထိုအချိန်တွင် ရန်သူများက သင့်ကို ချည်နှောင်၍ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်။

Verse 150

अकिंचनो नष्टसत्वः शत्रूणां नगरे स्थितः । पराभवं महत्प्राप्य न चिरादेव मोक्ष्यसे

ဥစ္စာမရှိ၍ သတ္တိလည်းကျဆုံးကာ ရန်သူတို့၏မြို့၌နေထိုင်ရင်း အကြီးမားဆုံးရှုံးမှုကိုခံပြီး မကြာမီပင် သင်သည် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 151

शक्रं शप्त्वा तदा देवी विष्णुं वाक्यमथाब्रवीत् । भृगुवाक्येन ते जन्म यदा मर्त्ये भविष्यति

ထိုအခါ ဒေဝီသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကိုကျိန်စာချပြီးနောက် ဗိဿဏုအား ဤသို့မိန့်တော်မူ၏— “ဘೃဂု၏အမိန့်တော်ကြောင့် သင်၏မွေးဖွားခြင်းသည် မရ್ತတလောက၌ ဖြစ်လာသောအခါ…”

Verse 152

भार्यावियोगजं दुःखं तदा त्वं तत्र भोक्ष्यसे । हृता ते शत्रुणा पत्नी परे पारो महोदधेः

အဲဒီနေရာတွင် သင်သည် ဇနီးနှင့်ကွာခွာခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ဒုက္ခကို ခံစားရလိမ့်မည်။ သင်၏ဇနီးကို ရန်သူက ခိုးယူသွားပြီး မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ အခြားဖက်ကမ်း၌ ရှိနေသည်။

Verse 153

न च त्वं ज्ञास्यसे नीतां शोकोपहतचेतनः । भ्रात्रा सह परं कष्टामापदं प्राप्य दुःखितः

ထို့ပြင် သူမကို ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သင်မသိနိုင်တော့၊ အကြောင်းမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းက သင်၏စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားမည်။ ညီအစ်ကိုနှင့်အတူ အလွန်ပြင်းထန်သော အပဒ်ကို ကြုံတွေ့ကာ သင်သည် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။

Verse 154

यदा यदुकुले जातः कृष्णसंज्ञो भविष्यसि । पशूनां दासतां प्राप्य चिरकालं भ्रमिष्यसि

သင်သည် ယဒုဝంశ၌ မွေးဖွားကာ “ကృష్ణ” ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားလာသောအခါ၊ တိရစ္ဆာန်များအကြား၌ ကျွန်ဘဝသို့ ကျရောက်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်နေမည်။

Verse 155

तदाह रुद्रं कुपिता यदा दारुवने स्थितः । तदा त ॠषयः क्रुद्धाः शापं दास्यंति वै हर

ရုဒြသည် ဒါရုဝန၌ နေထိုင်စဉ်၊ သူမသည် ဒေါသထွက်၍ ထိုသူအား ပြောလေ၏။ ထိုအခါ ရှင်ရသီတို့လည်း ဒေါသဖြစ်ကာ၊ ဟေ ဟရာ၊ အမှန်တကယ် ကျိန်စာထုတ်ရန် ပြင်ဆင်ကြ၏။

Verse 156

भोभोः कापालिक क्षुद्र स्त्रीरस्माकं जिहीर्षसि । तदेतद्दर्पितं तेद्य भूमौ लिगं पतिष्यति

“ဟေဟေ၊ အောက်တန်းကာပါလိကာ! ငါတို့၏ မိန်းမကို ခိုးယူရန် ကြိုးစားနေသလား။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သင်၏ မာနကြီးသော လိင်္ဂသည် မြေပြင်သို့ ကျလိမ့်မည်!”

Verse 157

विहीनः पौरुषेण त्वं मुनिशापाच्च पीडितः । गंगाद्वारे स्थिता पत्नी सा त्वामाश्वासयिष्यति

ယောကျ်ားသတ္တိကင်းမဲ့ကာ မုနိ၏ ကျိန်စာကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော်လည်း၊ ဂင်္ဂါဒွာရ၌ နေထိုင်သော သင်၏ ဇနီးသည် သင့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိမ့်မည်။

Verse 158

अग्ने त्वं सर्वभक्षोसि पूर्वं पुत्रेण मे कृतः । भृगुणा धर्मनित्येन कथं दग्धं दहाम्यहम्

အို အဂ္နီ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို စားသုံးသူဖြစ်သော်လည်း၊ ယခင်က သင်သည် ငါ၏ သား—ဓမ္မ၌ မတည်မငြိမ်မရှိသော ဘ္ရိဂု—ကြောင့် ပေါ်ပေါက်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် မီးလောင်ပြီးသားကို ငါ ဘယ်လို ထပ်မံလောင်ကျွမ်းစေမည်နည်း။

Verse 159

जातवेदस्स रुद्रस्त्वां रेतसा प्लावयिष्यति । अमेध्येषु च ते जिह्वा अधिकं प्रज्वलिष्यति

အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဇာတဝေဒသ ရုဒြသည် သင့်ကို မိမိ၏ ရေတသဖြင့် လွှမ်းမိုးလိမ့်မည်။ မသန့်ရှင်းသော အရာများနှင့် ကြုံရာတွင် သင့်လျှာသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်။

Verse 160

ब्राह्मणानृत्विजः सर्वान्सावित्री वै शशाप ह । प्रतिग्रहार्थाग्निहोत्रो वृथाटव्याश्रयास्तथा

သာဝိတြီသည် ဗြာဟ္မဏ ရိတ്വိဇ်တို့အားလုံးကို အမှန်တကယ် ကျိန်စာတင်၍— “သင်တို့၏ အဂ္နိဟောတရနှင့် ယဇ్ఞများသည် ဒါန–ဒက္ခိဏာ လက်ခံရန်အတွက်သာ ဖြစ်စေ၊ ထို့ပြင် အကျိုးမဲ့စွာ တောတွင်လည်း ခိုလှုံကြစေ” ဟု ဆို၏။

Verse 161

सदा तीर्थानि क्षेत्राणि लोभादेव भजिष्यथ । परान्नेषु सदा तृप्ता अतृप्तास्स्वगृहेषु च

လောဘကြောင့် သင်တို့သည် အမြဲတမ်း တီရ္ထနှင့် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများသို့ သွားလာမည်။ အခြားသူတို့၏ အစာဖြင့် အမြဲတမ်း တೃप्तသော်လည်း ကိုယ့်အိမ်တွင်မူ မတೃप्तဘဲ နေရမည်။

Verse 162

अयाज्ययाजनं कृत्वा कुत्सितस्य प्रतिग्रहम् । वृथाधनार्जनं कृत्वा व्ययं चैव तथा वृथा

မယဇ္ဉပြုသင့်သူများအတွက် ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်ပေးပြီး၊ အနိမ့်အကျဆုံးသူထံမှ ဒါနကို လက်ခံကာ၊ အဓိပ္ပါယ်မဲ့စွာ ငွေကြေးစုဆောင်းပြီး၊ ထိုငွေကိုလည်း အဓိပ္ပါယ်မဲ့စွာ သုံးစွဲ၍—

Verse 163

प्रेतानां तेन प्रेतत्वं भविष्यति न संशयः । एवं शक्रं तथा विष्णुं रुद्रं वै पावकं तथा

ထိုကြောင့် ထိုပရေတတို့အတွက် ပရေတဖြစ်ခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။ ထိုနည်းတူ သူမသည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိဿဏု၊ ရုဒြ နှင့် ပာဝက (အဂ္နိ) ကိုလည်းကောင်း အမည်တင်၍ ဆို하였다။

Verse 164

ब्रह्माणं ब्राह्मणांश्चैव सर्वांस्तानाशपद्रुषा । शापं दत्वा तथा तेषां निष्क्रांता सदसस्तथा

ဒေါသဖြင့် သူမသည် ဗြဟ္မာနှင့် ထိုဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို ကျိန်စာတင်하였다။ ကျိန်စာကို ထုတ်ပြောပြီးနောက် သူမသည် အစည်းအဝေးခန်းမှ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 165

ज्येष्ठं पुष्करमासाद्य तदा सा च व्यवस्थिता । लक्ष्मीं प्राह सतीं तां च शक्रभार्यां वराननाम्

ပုရှ္ကရ၌ ဇျေဋ္ဌာထံ ရောက်သော် နေရာ၌ တည်ကာ၊ သီလသန့်ရှင်း၍ မျက်နှာလှပသော လက္ခ္မီကို ခေါ်ဆိုပြောကြား하였다—ထိုလက္ခ္မီသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ၏ မဟာမယားလည်း ဖြစ်၏။

Verse 166

युवतीस्तास्तथोवाच नात्र स्थास्यामि संसदि । तत्र चाहं गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न च ध्वनिम्

ထို့နောက် သူမသည် ယုဝတီတို့အား “ဤအစည်းအဝေး၌ မနေတော့မည်။ အသံတစ်စုံတစ်ရာတောင် မကြားရသော နေရာသို့ ငါသွားမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 167

ततस्ताः प्रमदाः सर्वाः प्रयाताः स्वनिकेतनम् । सावित्री कुपिता तासामपि शापाय चोद्यता

ထို့နောက် မိန်းမတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အိမ်ရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။ စာဝိတြီသည် ဒေါသထွက်ကာ သူတို့ကိုလည်း ကျိန်စာပေးရန် စိတ်ထက်သန်လာ하였다။

Verse 168

यस्मान्मां तु परित्यज्य गतास्ता देवयोषितः । तासामपि तथा शापं प्रदास्ये कुपिता भृशम्

ထိုဒေဝမိန်းမတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်သွားကြသဖြင့်၊ ငါသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သူတို့အပေါ်လည်း ထိုနည်းတူ ကျိန်စာကို ကြေညာပေးမည်။

Verse 169

नैकत्रवासो लक्ष्म्यास्तु भविष्यति कदाचन । क्षुद्रा सा चलचित्ता च मूर्खेषु च वसिष्यति

လက္ခ္မီသည် တစ်နေရာတည်း၌ မည်သည့်အခါမျှ ကြာရှည်မနေတတ်။ စိတ်သေးငယ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ကူကာ မိုက်မဲသူတို့အကြား၌ နေထိုင်လာတတ်သည်။

Verse 170

म्लेच्छेषु पार्वतीयेषु कुत्सिते कुत्सिते तथा । मूर्खेषु चावलिप्तेषु अभिशप्ते दुरात्मनि

မလေစ္ဆာတို့အတွင်း၊ တောင်တန်းနေသူတို့အတွင်း၊ အလွန်အမင်း ယုတ်မာသူတို့အတွင်း—ထပ်မံ ယုတ်မာသူတို့အတွင်း; မိုက်မဲသူနှင့် မာနကြီးသူတို့အတွင်း၊ ကျိန်စာခံရသူနှင့် စိတ်ဆိုးယုတ်သူတို့အတွင်း။

Verse 171

एवंविधे नरे स्यात्ते वसतिः शापकारिता । शापं दत्वा ततस्तस्या इंद्राणीमशपत्ततदा

“ဤသို့သော ယောက်ျားအတွက် သင်၏ နေရာတည်နေမှုတိုင်ပင် ကျိန်စာ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာမည်။” ထိုသို့ ကျိန်စာကို ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်တည်းက အိန္ဒြာဏီကိုလည်း ကျိန်စာချခဲ့သည်။

Verse 172

ब्रह्महत्या गृहीतेंद्रे पत्यौ ते दुःखभागिनि । नहुषापहृते राज्ये दृष्ट्वा त्वां याचयिष्यति

ဒုက္ခဝေဒနာခံရသူမိန်းမရေ—သင်၏ ခင်ပွန်း အိန္ဒြာသည် ဘြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ နဟုရှက မင်းအာဏာကို လုယူသွားသောအခါ၊ သူသည် သင့်ကို မြင်ပြီး သင့်ထံ တောင်းပန်လိမ့်မည်။

Verse 173

अहमिंद्रः कथं चैषा नोपस्थास्यति बालिशा । सर्वान्देवान्हनिष्यामि न लप्स्येहं शचीं यदि

“ငါသည် အိန္ဒြာ ဖြစ်သည်—ဤမိုက်မဲသော မိန်းမက ငါ့ထံ မလာဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်မလဲ။ ငါသည် ဤနေရာ၌ ရှချီကို မရလျှင် နတ်အားလုံးကို သတ်မည်။”

Verse 174

नष्टा त्वं च तदा त्रस्ता वाक्पतेर्दुःखिता गृहे । वसिष्यसे दुराचारे मम शापेन गर्विते

ထိုအခါ သင်သည် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ကြောက်ရွံ့ကာ၊ ဝါက္ပတိ၏ အိမ်၌ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်အတူ နေထိုင်ရလိမ့်မည်။ အကျင့်ဆိုးသူမိန်းမ၊ မာနကြီးသူမိန်းမ—ငါ၏ ကျိန်စာကြောင့် သင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် နေရလိမ့်မည်။

Verse 175

देवभार्यासु सर्वासु तदा शापमयच्छत । न चापत्यकृतां प्रीतिमेताः सर्वा लभिष्यथ

ထို့နောက် သူသည် နတ်တို့၏ ဇနီးများအားလုံးအပေါ် ကျိန်စာချ၍ “သင်တို့အနက် မည်သူမျှ သားသမီးရခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ပီတိကို မရနိုင်ကြ” ဟု ဆို၏။

Verse 176

दह्यमाना दिवारात्रौ वंध्याशब्देन दूषिताः । गौर्य्यप्येवं तदा शप्ता सावित्र्या वरवर्णिनी

နေ့ည မပြတ် လောင်ကျွမ်းနေရသကဲ့သို့ “မမွေးနိုင်” ဟူသော အပြစ်တင်စကားကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်လျက်; ထိုအခါ အရောင်အဆင်းလှပသော စာဝိထရီက ဂေါရီကိုလည်း ထိုနည်းတူ ကျိန်စာချခဲ့သည်။

Verse 177

रुदमाना तु सा दृष्टा विष्णुना च प्रसादिता । मा रोदीस्त्वं विशालाक्षि एह्यागच्छ सदा शुभे

သူမ ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်၍ ဗိဿဏုသည် ကရုဏာဖြင့် သက်သာစေကာ “မငိုပါနှင့်၊ မျက်လုံးကျယ်သောသူမ; လာပါ၊ နီးကပ်လာပါ—အမြဲမင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်” ဟု ဆို၏။

Verse 178

प्रविश्य च सभां देहि मेखलां क्षौमवाससी । गृहाण दीक्षां ब्रह्माणि पादौ च प्रणमामि ते

“အစည်းအဝေးခန်းသို့ ဝင်၍ မေခလာခါးပတ်နှင့် ချောမဝတ်စုံ (လင်နင်အဝတ်) ကို ငါ့အား ပေးပါ။ အို ဘြဟ္မာဏီ၊ ဒိက္ခာကို လက်ခံပါ; သင်၏ ခြေတော်တို့ကို ငါ ပဏာမပြု၏။”

Verse 179

एवमुक्ताऽब्रवीदेनं न करोमि वचस्तव । तत्र चाहं गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न वै ध्वनिम्

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် သူမက “သင်၏စကားကို ငါ မလိုက်နာနိုင်။ ငါသည် အသံတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မကြားရမည့် နေရာသို့ သွားမည်” ဟု ပြန်ဆို၏။

Verse 180

एतावदुक्त्वा सारुह्य तस्मात्स्थानद्गिरौ स्थिता । विष्णुस्तदग्रतः स्थित्वा बध्वा च करसंपुटं

ဤမျှသာ ပြောပြီးနောက် သူမသည် ထိုနေရာရှိ တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ထိုတွင် တည်နေ하였다။ ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစည်း၍ ရိုသေစွာ နမസ്കာရ ပြု하였다။

Verse 181

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा भक्त्या परमया स्थितः । विष्णुरुवाच । सर्वगा सर्वभूतेषु द्रष्टव्या सर्वतोद्भुता

ချီးမွမ်းကာ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြု၍ အမြင့်ဆုံး ဘက္တိ၌ တည်နေစဉ် ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– “ထိုသက္တိသည် အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ တည်ရှိသည်။ နေရာတိုင်းတွင် မြင်နိုင်သကဲ့သို့ အရာရာ၌ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သည်။”

Verse 182

सदसच्चैव यत्किंचिद्दृश्यं तन्न विना त्वया । तथापि येषु स्थानेषु द्रष्टव्या सिद्धिमीप्सुभिः

မြင်ရသမျှ—အမှန်ဖြစ်စေ အမမှန်ဖြစ်စေ—သင်မရှိဘဲ မတည်ရှိနိုင်။ သို့သော်လည်း စိဒ္ဓိကို လိုလားသူတို့အတွက် သွားရောက်ဒർശန ပြုရမည့် နေရာအချို့ ရှိသည်။

Verse 183

स्मर्तव्या भूमिकामैर्वा तत्प्रवक्ष्यामि तेग्रतः । सावित्री पुष्करे नाम तीर्थानां प्रवरे शुभे

သို့မဟုတ် သာသနာကျင့်စဉ်၏ အဆင့်အတန်းများကို လိုလားသူတို့အတွက်လည်း ဤအရာကို မှတ်သားရမည်။ ယခု သင့်ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပြောမည်– ပုෂ္ကရ၌ “သာဝိတြီ” ဟူသော တီရ္ထသည် မင်္ဂလာရှိ၍ တီရ္ထများအနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 184

वाराणस्यां विशालाक्षी नैमिषे लिंगधारिणी । प्रयागे ललितादेवी कामुका गंधमादने

ဝါရာဏသီ၌ သူမသည် ဝိသာလာက္ရှီ ဖြစ်၏။ နိုင်မိષ၌ လင်္ဂဓာရိဏီ ဖြစ်၏။ ပရယာဂ၌ လလိတာဒေဝီ ဖြစ်၏။ ဂန္ဓမာဒန တောင်၌မူ ကာမုကာ ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။

Verse 185

मानसे कुमुदा नाम विश्वकाया तथांबरे । गोमंते गोमती नाम मंदरे कामचारिणी

မာနသရောဝရ၌ မယ်တော်ကို ကုမုဒါ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ကောင်းကင်၌ မယ်တော်သည် ဝိශ්ဝကာယာ ဟု လူသိများသည်။ ဂိုမန္တ၌ ဂိုမတီ၊ မန္ဒရပေါ်၌ စိတ်တော်အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနိုင်သော ကာမစာရိဏီ ဖြစ်သည်။

Verse 186

मदोत्कटा चैत्ररथे जयंती हस्तिनापुरे । कान्यकुब्जे तथा गौरी रंभा मलयपर्वते

ချೈတြရထ၌ မယ်တော်ကို မဒိုတ်ကဋာ အဖြစ် ပူဇော်ကြသည်။ ဟஸ္တိနာပုရ၌ ဂျယန္တီ။ ထို့အတူ ကာန်ယကုပ္ဇ၌ ဂေါရီ၊ မလယတောင်ပေါ်၌ ရမ္ဘာ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 187

एकाम्रके कीर्तिमती विश्वा विश्वेश्वरी तथा । कर्णिके पुरुहस्तेति केदारे मार्गदायिका

ဧကာမ္ရ၌ မယ်တော်ကို ကီရ္တိမတီ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ မယ်တော်သည် ဝိශ්ဝာ နှင့် ဝိශ්ဝေශ්ဝရီ လည်း ဖြစ်သည်။ ကර්ဏိကာ၌ ပုရုဟස්တာ ဟု လူသိများပြီး၊ ကေဒါရ၌ လမ်းညွှန်မယ်တော် မာရ္ဂဒါယိကာ ဖြစ်သည်။

Verse 188

नंदा हिमवतः पृष्टे गोकर्णे भद्रकालिका । स्थाण्वीश्वरे भवानी तु बिल्वके बिल्वपत्रिका

ဟိမဝတ်၏ နောက်ဘက် (မြောက်ဘက်တောင်စောင်း) တွင် မယ်တော်ကို နန္ဒာ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဂိုကර්ဏ၌ ဘဒြကာလိကာ။ စ္ထာဏ္ဝီශ්ဝရ၌ ဘဝါနီ ဖြစ်ပြီး၊ ဘိလ္ဝက၌ ဘိလ္ဝပတ္ရိကာ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 189

श्रीशैले माधवीदेवी भद्रा भद्रेश्वरी तथा । जया वराहशैले तु कमला कमलालये

ရှရီရှೈလ၌ မယ်တော်သည် မာဓဝီဒေဝီ ဖြစ်ပြီး၊ ဘဒြာ နှင့် ဘဒြေශ්ဝရီ လည်း ဖြစ်သည်။ ဝရာဟရှೈလပေါ်၌ ဂျယာ၊ ကမလာလယ၌ ကမလာ ဟု လူသိများသည်။

Verse 190

रुद्रकोट्यां तु रुद्राणी काली कालंजरे तथा । महालिंगे तु कपिला कर्कोटे मंगलेश्वरी

ရုဒ္ရကိုဋီ၌ မယ်တော်သည် ရုဒ္ရာဏီ ဟု ပူဇော်ခေါ်ကြ၏။ ကာလဉ္ဇရ၌လည်း ကာလီ ဟု ခေါ်ကြသည်။ မဟာလိင်္ဂ၌ ကပိလာ၊ ကရ္ကောဋ၌ မင်္ဂလေရှွရီ ဟု ဖြစ်၏။

Verse 191

शालिग्रामे महादेवी शिवलिंगे जलप्रिया । मायापुर्यां कुमारी तु संताने ललिता तथा

ရှာလိဂြာမ၌ မယ်တော်သည် မဟာဒေဝီ ဖြစ်၏။ ရှိဝလိင်္ဂ၌ ဇလပရိယာ ဖြစ်၏။ မာယာပူရီ၌ မယ်တော်သည် ကုမာရီ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီး၊ သားသမီးဆက်ဆံရေး၌လည်း လလိတာ ဖြစ်၏။

Verse 192

उत्पलाक्षी सहस्राक्षे हिरण्याक्षे महोत्पला । गयायां मंगला नाम विमला पुरुषोत्तमे

သဟသ္ရာက္ရှ၌ မယ်တော်ကို ဥတ္ပလာက္ရှီ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဟိရဏ္ယာက္ရှ၌ ဟိရဏ္ယာက္ရှီ ဟုလည်းကောင်း၊ မဟောတ္ပလာ ဟုလည်းကောင်း ဖြစ်၏။ ဂယာ၌ မင်္ဂလာ ဟု နာမတော်ရှိပြီး၊ ပုရုရှောတ္တမ၌ ဝိမလာ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 193

विपाशायाममोघाक्षी पाटला पुण्यवर्द्धने । नारायणी सुपार्श्वे तु त्रिकूटे भद्रसुंदरी

ဝိပါရှာ မြစ်ကမ်း၌ မယ်တော်ကို အမောဃာက္ရှီ ဟု သိကြ၏။ ပုဏ္ယဝර්ဓန၌ ပာဋလာ ဖြစ်၏။ စုပာရှွ ပ पर्वတ၌ နာရာယဏီ ဖြစ်ပြီး၊ တြိကူဋ၌ ဘဒြသုန္ဒရီ ဖြစ်၏။

Verse 194

विपुले विपुला नाम कल्याणी मलयाचले । कोटवी कोटितीर्थे तु सुगंधा माधवीवने

ဝိပုလ၌ မယ်တော်သည် ဝိပုလာ ဟု နာမတော်ထင်ရှား၏။ မလယာချလ တောင်၌ ကလျာဏီ ဖြစ်၏။ ကိုဋိတီရ္ထ၌ ကိုဋဝီ ဖြစ်ပြီး၊ မာဓဝီ တောအုပ်၌ စုဂန္ဓာ ဖြစ်၏။

Verse 195

कुब्जाम्रके त्रिसंध्या तु गंगाद्वारे हरिप्रिया । शिवकुंडे शिवानंदा नंदिनी देविकातटे

ကုဗ္ဇာမရက၌ မယ်တော်သည် တြိသန္ဓျာ ဟု ခေါ်ကြ၏; ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ဟရိပရိယာ; ရှိဝကුණ္ဍ၌ ရှိဝာနန္ဒာ; ဒေဝိကာမြစ်ကမ်း၌ နန္ဒိနီ ဟု သိကြ၏။

Verse 196

रुक्मिणी द्वारवत्यां तु राधा वृंदावने तथा । देवकी मथुरायां तु पाताले परमेश्वरी

ဒွာရဝတီ၌ ရုက္မိဏီ သီတင်းသုံး၏၊ ထိုနည်းတူ ဗೃန္ဒာဝန၌ ရာဓာ သီတင်းသုံး၏; မထုရာ၌ ဒေဝကီ နေထိုင်၏၊ ပာတာလ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီ ပရမေရှဝရီ သီတင်းသုံး၏။

Verse 197

चित्रकूटे तथा सीता विंध्ये विंध्यनिवासिनी । सह्याद्रावेकवीरा तु हरिश्चंद्रे तु चंद्रिका

စိတ္တရကူဋ၌ မယ်တော်သည် စီတာ ဟု ခေါ်ကြ၏; ဝိန္ဓျဒေသ၌ ဝိန္ဓျနိဝာသိနီ—ဝိန္ဓျ၌ သီတင်းသုံးသော ဒေဝီ။ သဟျတောင်တန်း၌ မယ်တော်သည် ဧကဝီရာ; ဟရိශ්ချန္ဒြ (တောင်/ဒေသ)၌ ချန္ဒြိကာ ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 198

रमणा रामतीर्थे तु यमुनायां मृगावती । करवीरे महालक्ष्मी रुमादेवी विनायके

ရာမတီရ္ထ၌ မယ်တော်ကို ရမဏာ ဟု ပူဇော်ကြ၏; ယမုနာမြစ်၌ မೃဂာဝတီ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကရဝီရ၌ မဟာလက္ခမီ အဖြစ် ဂုဏ်ပြုကြ၏; ဝိနာယက၌ ရုမာဒေဝီ ဟု သိကြ၏။

Verse 199

अरोगा वैद्यनाथे तु महाकाले महेश्वरी । अभया पुष्पतीर्थे तु अमृता विंध्यकंदरे

ဝૈဒျနာထ၌ မယ်တော်ကို အရောဂါ ဟု ခေါ်ကြ၏; မဟာကာလ၌ မဟေရှဝရီ။ ပုષ္ပတီရ္ထ၌ အဘယာ; ဝိန္ဓျတောင်ရိုး၏ ဂူအတွင်း၌ အမృతာ အဖြစ် သီတင်းသုံး၏။

Verse 200

मांडव्ये मांडवी देवी स्वाहा माहेश्वरे पुरे । वेगले तु प्रचंडाथ चंडिकामरकंटके

မဏ္ဍဝျ တီရ္ထ၌ မဏ္ဍဝီ ဒေဝီ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။ မာဟေရှွရ မြို့၌ စွာဟာ၊ ဝေဂလာ၌ ပရချဏ္ဍာ၊ နှင့် ခဏ္ဍိကာမရကဏ္ဍက၌ ထိုနာမတော်ရှိသော ဒေဝီ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။