Adhyaya 16

Verse 1

भीष्म उवाच । यदेतत्कथितं ब्रह्मंस्तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । कमलस्याभिपातेन तीर्थं जातं धरातले

ဘီရှ္မက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ကථာကို ပြောပြီးလေပြီ။ ကြာပန်း၏ ဆင်းသက်ခြင်းကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ တီရ္ထသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။”

Verse 2

तत्रस्थेन भगवता विष्णुना शंकरेण च । यत्कृतं मुनिशार्दूल तत्सर्वं परिकीर्त्तय

အို မုနိတို့အတွင်းက ကျားသဖွယ်သူ၊ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော ဘဂဝါန် ဗိෂ္ဏုနှင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) တို့က ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကို အပြည့်အစုံ ပြန်လည်ကီးတိန်ဖော်ပြပါ။

Verse 3

कथं यज्ञो हि देवेन विभुना तत्र कारितः । के सदस्या ऋत्विजश्च ब्राह्मणाः के समागताः

ထိုနေရာ၌ အာဏာတန်ခိုးကြီးသော ဒေဝက ယဇ్ఞကို မည်သို့ စီမံကျင်းပစေခဲ့သနည်း။ အဖွဲ့ဝင် (ಸದস্য) မည်သူများနည်း၊ ရ္တဝိဇ် ပုရောဟိတ် မည်သူများနည်း၊ မည်သည့် ဗြာဟ္မဏများ စုဝေးလာသနည်း။

Verse 4

के भागास्तस्य यज्ञस्य किं द्रव्यं का चदक्षिणा । का वेदी किं प्रमाणं च कृतं तत्र विरंचिना

ထိုယဇ్ఞ၏ အပိုင်းအဝေများ (भाग) သည် မည်သို့ရှိသနည်း။ ယဇ్ఞဒြဗ္ယ (ပူဇာပစ္စည်း) သည် မည်သည်နည်း၊ ဒက္ခိဏာ (ပုရောဟိတ်အလှူ) သည် မည်သို့နည်း။ ဝေဒီ (ယဇ్ఞပလ္လင်) သည် မည်သို့ရှိ၍ အတိုင်းအတာ (ပမာဏ) မည်မျှနည်း၊ ထိုအရာအားလုံးကို ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) က ထိုနေရာ၌ မည်သို့ စီမံထားသနည်း။

Verse 5

यो याज्यः सर्वदेवानां वेदैः सर्वत्र पठ्यते । कं च काममभिध्यायन्वेधा यज्ञं चकार ह

နတ်တို့အားလုံးက ပူဇော်ထိုက်သူဖြစ်၍ ဝေဒများ၌ နေရာတိုင်း ရွတ်ဖတ်ချီးမွမ်းခံရသော ထိုဘုရားကို—ထိုဆန္ဒကိုပင် စိတ်၌တည်စေကာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် အမှန်တကယ် ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 6

यथासौ देवदेवेशो ह्यजरश्चामरश्च ह । तथा चैवाक्षयः स्वर्गस्तस्य देवस्य दृश्यते

နတ်တို့၏ အရှင်တော်သည် မွေးဖွားခြင်းမရှိ၊ သေဆုံးခြင်းမရှိသော အမရဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုဘုရား၏ ကောင်းကင်ဘုံ (သွာဂ) သည်လည်း မပျက်မယွင်း အကျိုးမကုန်သောအဖြစ်ဖြင့် မြင်ရသည်။

Verse 7

अन्येषां चैव देवानां दत्तः स्वर्गो महात्मना । अग्निहोत्रार्थमुत्पन्ना वेदा ओषधयस्तथा

အခြားနတ်တို့အတွက်လည်း မဟာအတ္မာတော်က သွာဂကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အဂ္နိဟောတရ အတွက် ဝေဒများနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံတို့လည်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 8

ये चान्ये पशवो भूमौ सर्वे ते यज्ञकारणात् । सृष्टा भगवतानेन इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားတိရစ္ဆာန်အားလုံးသည် ယဇ్ఞအတွက်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်ပင် ဘဂဝန်က ဖန်ဆင်းထားသည်။ ဤသည်ပင် ဝေဒိက သြုတိ၏ သင်ကြားချက်ဖြစ်သည်။

Verse 9

तदत्र कौतुकं मह्यं श्रुत्वेदं तव भाषितम् । यं काममधिकृत्यैकं यत्फलं यां च भावनां

ယခု သင်ပြောသောအရာကို ကြားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုတစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒကို အခြေခံ၍—၎င်း၏ အကျိုးफलသည် အဘယ်နည်း၊ ထို့ပြင် ဘာဝနာ (အတွင်းစိတ်ပွားမြင်ခြင်း) ကို မည်သို့ ထားရမည်နည်း?

Verse 10

कृतश्चानेन वै यज्ञः सर्वं शंसितुमर्हसि । शतरूपा च या नारी सावित्री सा त्विहोच्यते

အမှန်တကယ် သူ၏အားဖြင့် ယဇ္ဈပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီးပြီ; ယခု သင်သည် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရွတ်ဆိုဖော်ပြသင့်သည်။ ထို့ပြင် “ရှတရူပါ” ဟူသော မိန်းမသည်—ဤနေရာ၌ “သာဝိတြီ” ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။

Verse 11

भार्या सा ब्रह्मणः प्रोक्ताः ऋषीणां जननी च सा । पुलस्त्याद्यान्मुनीन्सप्त दक्षाद्यांस्तु प्रजापतीन्

သူမကို ဗြဟ္မာ၏ ဇနီးဟု ကြေညာထားပြီး၊ ရှိသီတို့၏ မိခင်လည်း ဖြစ်သည်—ပုလස්တျမှ စတင်သော မုနီ ခုနစ်ပါးနှင့် ဒက္ခမှ စတင်သော ပရဇာပတိတို့၏ မိခင်ဖြစ်သည်။

Verse 12

स्वायंभुवादींश्च मनून्सावित्री समजीजनत् । धर्मपत्नीं तु तां ब्रह्मा पुत्रिणीं ब्रह्मणः प्रियः

သာဝိတြီသည် စွာယံဘုဝမှ စတင်သော မနုများကို မွေးဖွားစေ하였다။ ထို့နောက် ဗြဟ္မန်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဗြဟ္မာသည် သူမကို ဓမ္မဇနီး (ဓမ္မပတ္နီ) အဖြစ်—မိမိ၏ သမီးတော်ကဲ့သို့—လက်ခံ하였다။

Verse 13

पतिव्रतां महाभागां सुव्रतां चारुहासिनीं । कथं सतीं परित्यज्य भार्यामन्यामविंदत

ပတိဝရတာဖြစ်၍ ကံကောင်းမြတ်သော၊ ဝရတကောင်းစွာထိန်းသိမ်းသော၊ အပြုံးလှပသည့် စတီကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် သူသည် မည်သို့ အခြားမိန်းမတစ်ဦးကို ဇနီးအဖြစ် ရယူနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 14

किं नाम्नी किं समाचारा कस्य सा तनया विभोः । क्व सा दृष्टा हि देवेन केन चास्य प्रदर्शिता

သူမ၏ အမည်သည် မည်သို့နည်း၊ အကျင့်အကြံသည် မည်သို့နည်း။ အို အာနုဘော်ကြီးသောသူ၊ သူမသည် မည်သူ၏ သမီးနည်း။ ဒေဝတော်သည် သူမကို ဘယ်နေရာတွင် မြင်ခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သူက သူ့အား ပြသပေးခဲ့သနည်း။

Verse 15

किं रूपा सा तु देवेशी दृष्टा चित्तविमोहिनी । यां तु दृष्ट्वा स देवेशः कामस्य वशमेयिवान्

ထိုဒေဝီရှီသည် မည်သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသနည်း—မြင်ရုံဖြင့် စိတ်ကို မောဟစေသောသူ—သူမကို မြင်ပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်တောင် ကာမ (အလိုဆန္ဒ) ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားသနည်း။

Verse 16

वर्णतो रूपतश्चैव सावित्र्यास्त्वधिका मुने । या मोहितवती देवं सर्वलोकेश्वरं विभुम्

အို မုနိ၊ အရောင်အလှနှင့် ရုပ်ရည်အလှအပ နှစ်မျိုးလုံးတွင် သူမသည် စာဝိထရီထက်ပင် သာလွန်၏; သူမကပင် လောကအားလုံး၏ အရှင်၊ အနှံ့အပြားရှိသော ဒေဝတော်ကို မောဟစေခဲ့သည်။

Verse 17

यथा गृहीतवान्देवो नारीं तां लोकसुंदरीं । यथा प्रवृत्तो यज्ञोसौ तथा सर्वं प्रकीर्तय

ဒေဝတော်သည် လောကအလှတရားဖြစ်သော ထိုမိန်းမကို မည်သို့ လက်ခံယူခဲ့သနည်း၊ ထို့နောက် ယဇ္ဉပွဲသည် မည်သို့ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသနည်း—အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပါ။

Verse 18

तां दृष्ट्वा ब्रह्मणः पार्श्वे सावित्री किं चकार ह । सावित्र्यां तु तदा ब्रह्मा कां तु वृत्तिमवर्त्तत

သူမကို ဘြဟ္မာ၏ ဘေးနားတွင် မြင်သောအခါ စာဝိထရီသည် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာသည် စာဝိထရီအပေါ် မည်သို့သော လမ်းစဉ်/အပြုအမူကို ချမှတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 19

सन्निधौ कानि वाक्यानि सावित्री ब्रह्मणा तदा । उक्ताप्युक्तवती भूयः सर्वं शंसितुमर्हसि

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာ၏ ရှေ့မှောက်၌ စာဝိထရီသည် မည်သည့် စကားများကို ပြောခဲ့သနည်း။ ယခင်က ပြောပြီးသားဖြစ်စေကာမူ အားလုံးကို ထပ်မံ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပါ။

Verse 20

किं कृतं तत्र युष्माभिः कोपो वाथ क्षमापि वा । यत्कृतं तत्र यद्दृष्टं यत्तवोक्तं मया त्विह

အဲဒီနေရာမှာ သင်တို့ ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ ဒေါသလား၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းလား။ အဲဒီမှာ ပြုခဲ့သမျှ၊ မြင်ခဲ့သမျှ၊ သင်ပြောခဲ့သမျှကို—ဒီမှာ အကုန်လုံး ငါ့အား ပြောကြားပါ။

Verse 21

विस्तरेणेह सर्वाणि कर्माणि परमेष्ठिनः । श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण विधेर्यज्ञविधिं परं

ဤနေရာတွင် ငါသည် အသေးစိတ်—မကျန်မလပ်—ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးကို နားထောင်လို၏၊ အထူးသဖြင့် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) ၏ ယဇ္ဉ ပူဇော်ပွဲ၏ အမြင့်မြတ်သော နည်းလမ်းကို။

Verse 22

कर्मणामानुपूर्व्यं च प्रारंभो होत्रमेव च । होतुर्भक्षो यथाऽचापि प्रथमा कस्य कारिता

ကမ္မပူဇော်မှုများ၏ အစဉ်အလာတကျ အစီအစဉ်၊ စတင်ပုံ၊ ဟိုးမ အာဟုတိ ပူဇော်ခြင်းကိုယ်တိုင်နှင့် ဟောတೃ (ပူရောဟိတ်) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်း—ဤအရာတို့ကို ပထမဦးဆုံး မည်သူက စတင်တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။

Verse 23

कथं च भगवान्विष्णुः साहाय्यं केन कीदृशं । अमरैर्वा कृतं यच्च तद्भवान्वक्तुमर्हति

ထို့ပြင် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏု သည် မည်သို့ ကူညီတော်မူခဲ့သနည်း—မည်သူ၏အားဖြင့်၊ မည်သို့သောပုံစံဖြင့်နည်း? အမရဒေဝတားတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကိုလည်း သင်သည် ပြောကြားရန် သင့်တော်၏။

Verse 24

देवलोकं परित्यज्य कथं मर्त्यमुपागतः । गार्हपत्यं च विधिना अन्वाहार्यं च दक्षिणम्

ဒေဝလောကကို စွန့်ခွာပြီး သင်သည် မရ္တျလောကသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ဗိဓိအတိုင်း ဂါर्हပတျ အဂ္နိ၊ အန်ဝါဟာရျ (ဒက္ခိဏ) အဂ္နိ နှင့် ဒက္ခိဏ ယဇ္ဉအဂ္နိတို့ကို မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။

Verse 25

अग्निमाहवनीयं च वेदीं चैव तथा स्रुवम् । प्रोक्षणीयं स्रुचं चैव आवभृथ्यं तथैव च

ထို့နောက် အာဟဝနီယ သန့်ရှင်းသော မီး၊ ဝေဒီ (ပူဇော်ပလ္လင်) နှင့် စ္ရုဝ (ပူဇော်ဇွန်း) ကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ ထို့အတူ ပရောက္ခဏီယ ရေဖျန်းအိုး၊ စ္ရုချ (အာဟုတိဇွန်း) နှင့် အဆုံးသတ် သန့်စင်ရေချိုးပွဲ (အာဝဘෘထ) ကိုလည်း စီမံတော်မူ၏။

Verse 26

अग्नींस्त्रींश्च यथा चक्रे हव्यभागवहान्हि वै । हव्यादांश्च सुरांश्चक्रे कव्यादांश्च पितॄनपि

အာဟုတိ၏ အပိုင်းအစများကို သယ်ဆောင်သူ မီးသုံးဆယ်ကို ဖန်ဆင်းသကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ဟဗျ (havya) ကို သုံးဆောင်သူအဖြစ် ဒေဝတားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ကဗျ (kavya) ကို သုံးဆောင်သူအဖြစ် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့ကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 27

भागार्थं यज्ञविधिना ये यज्ञा यज्ञकर्मणि । यूपान्समित्कुशं सोमं पवित्रं परिधीनपि

ယဇ్ఞကర్మ၌ ဗိဓိအတိုင်း မိမိ၏ အပိုင်းအခွင့်ကို ရယူရန် ပြုလုပ်သော ယဇ్ఞများတွင် ယူပ (ယဇ్ఞတိုင်)၊ စမိတ် မီးဖိုသစ်တုတ်များ၊ ကုရှ မြက်၊ ဆိုမ၊ ပဝိတ္တရ (သန့်စင်စစ်ထုတ်ကိရိယာ) နှင့် ပရိဓိ (ဝိုင်းကာသစ်တုတ်များ) ပါဝင်၏။

Verse 28

यज्ञियानि च द्रव्याणि यथा ब्रह्मा चकार ह । विबभ्राज पुरा यश्च पारमेष्ठ्येन कर्मणा

ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာသည် ယဇ్ఞဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို ဖန်တီးသကဲ့သို့၊ ထို့အတူ သူသည် ပရမေဋ္ဌီ အမြင့်မြတ်သော ဖန်ဆင်းကိစ္စတော်ကြောင့် ပုရဏကာလတွင် တောက်ပစွာ ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 29

क्षणा निमेषाः काष्ठाश्च कलास्त्रैकाल्यमेव च । मुहूर्तास्तिथयो मासा दिनं संवत्सरस्तथा

ခဏ၊ နိမေෂ (မျက်တောင်ခတ်ချိန်)၊ ကာဋ္ဌာ၊ ကလာ နှင့် တြိကာလ (အတိတ်–ပစ္စုပ္ပန်–အနာဂတ်)၊ ထို့အတူ မုဟူရတ၊ တိထိ (လဆန်းလပြည့်နေ့ရက်)၊ လများ၊ တစ်နေ့နှင့် သံဝတ္ဆရ (နှစ်) တို့ဖြစ်၏။

Verse 30

ऋतवः कालयोगाश्च प्रमाणं त्रिविधं पुरा । आयुः क्षेत्राण्यपचयं लक्षणं रूपसौष्ठवम्

ရာသီများနှင့် ကာလ၏ပေါင်းစည်းမှုများ၊ ရှေးကတည်းက သုံးမျိုးသော တိုင်းတာစံနှုန်း; အသက်တမ်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ နယ်ပယ်များ (အင်္ဂါနှင့် ဓာတ်)၊ ဆုတ်ယုတ်မှု၊ လက္ခဏာများနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်၏ သာယာညီညာမှု။

Verse 31

त्रयो वर्णास्त्रयो लोकास्त्रैविद्यं पावकास्त्रयः । त्रैकाल्यं त्रीणि कर्माणि त्रयो वर्णास्त्रयो गुणाः

ဝဏ္ဏ သုံးပါး၊ လောက သုံးပါးနှင့် တြိဝိဒ္ယာ (ဝေဒသုံးမျိုး၏ ဗေဒပညာ) ရှိ၏; ပူဇော်သက္ကာရ အဂ္ဂနီ သုံးပါးရှိ၏။ တြိကာလနှင့် ကမ္မ (ရိတု) သုံးမျိုးရှိ၏; ဝဏ္ဏ သုံးပါးနှင့် ဂုဏ် သုံးပါးရှိ၏။

Verse 32

सृष्टा लोकाः पराः स्रष्ट्रा ये चान्येनल्पचेतसा । या गतिर्धर्मयुक्तानां या गतिः पापकर्मणां

ဖန်ဆင်းရှင်သည် အမြင့်လောကများကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ဉာဏ်နည်းသူတို့အတွက် အခြားနယ်ပယ်များကိုလည်း စီမံထားတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့်—ဓမ္မနှင့်ယှဉ်သောသူတို့၏ ဂတိသည် အဘယ်နည်း၊ ပာပကမ္မပြုသူတို့၏ ဂတိသည် အဘယ်နည်း?

Verse 33

चातुर्वर्ण्यस्य प्रभवश्चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता । चतुर्विद्यस्य यो वेत्ता चतुराश्रमसंश्रयः

ထိုသူသည် စာတုဝဏ္ဏျ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဝဏ္ဏလေးပါး၏ စည်းကမ်းကို ကာကွယ်တော်မူသူလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် စတုဝိဒ္ယာကို သိမြင်သူ이며၊ အာශ්ရမလေးပါး၏ အားကိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 34

यः परं श्रूयते ज्योतिर्यः परं श्रूयते तपः । यः परं परतः प्राह परं यः परमात्मवान्

အမြင့်ဆုံး အလင်းတော်ဟု ကြားရသူ၊ အမြင့်ဆုံး တပဿာဟု ကြားရသူ; အမြင့်ဆုံးကို “အလွန်အလွန်ထက်ပင် လွန်ကဲသော” ဟု ကြေညာသူ—ထိုသူသည် ပရမာတ္မန်နှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။

Verse 35

सेतुर्यो लोकसेतूनां मेध्यो यो मेध्यकर्मणाम् । वेद्यो यो वेदविदुषां यः प्रभुः प्रभवात्मनाम्

ထိုအရှင်သည် လောကတို့၏ တံတားများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး တံတားဖြစ်၏; သန့်စင်ကာရမများအနက် အလွန်သန့်စင်စေသူဖြစ်၏; ဝေဒကို သိမြင်သူများအတွက်သာ အမှန်တကယ် သိနိုင်သူဖြစ်၏; အာဏာနှင့် ပေါ်ပေါက်ခြင်းသဘောရှိသူတို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 36

असुभूतश्च भूतानामग्निभूतोग्निवर्चसाम् । मनुष्याणां मनोभूतस्तपोभूतस्तपस्विनाम्

ထိုအရှင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရာဏ (အသက်ရှူသက်) ဖြစ်လာ၏; တောက်ပသူတို့အနက် မီးအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ လူတို့အနက် မန (စိတ်) ဖြစ်လာပြီး၊ တပသ္ဝင်တို့အနက် တပစ် (tapas) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 37

विनयो नयवृत्तीनां तेजस्तेजस्विनामपि । इत्येतत्सर्वमखिलान्सृजन्लोकपितामहः

နည်းလမ်းမှန်ကို လိုက်နာသူတို့၏ အကျင့်၌ နှိမ့်ချမှုသည်ပင် စည်းကမ်းဖြစ်၍၊ တောက်ပသူတို့အနက်၌လည်း တေဇ (အလင်းရောင်) သည်ပင် ထင်ရှား၏။ ထိုသို့ အရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ဖန်ဆင်းပြီးနောက် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါတို့ကို ပေါ်ပေါက်စေ하였다။

Verse 38

यज्ञाद्गतिं कामन्वैच्छत्कथं यज्ञे मतिः कृता । एष मे संशयो ब्रह्मन्नेष मे संशयः परः

ယဇ్ఞမှ ရရှိသော အမြင့်မားသော ဂတိကို လိုလားသော်လည်း၊ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ယဇ్ఞပေါ်တွင် မည်သို့ တည်ငြိမ်သွားသနည်း။ ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ သံသယဖြစ်၏—အမှန်တကယ် ဤသည်ပင် အကြီးမားဆုံး သံသယဖြစ်၏။

Verse 39

आश्चर्यः परमो ब्रह्मा देवैर्दैत्यैश्च पठ्यते । कर्मणाश्चर्यभूतोपि तत्त्वतः स इहोच्यते

အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို ဒေဝများနှင့် ဒೈတျများ နှစ်ဖက်စလုံးက ‘အံ့ဩဖွယ်’ ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ သူသည် မိမိ၏ ကర్మများကြောင့် အံ့ဩဖွယ် ထင်ရသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ သူ၏ တတ္တဝ (အမှန်တရား) ကိုပင် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 40

पुलस्त्य उवाच । प्रश्नभारो महानेष त्वयोक्तो ब्रह्मणश्च यः । यथाशक्ति तु वक्ष्यामि श्रूयतां तत्परं यशः

ပုလස්တျာက မိန့်ကြားသည်။ မုနိရေ၊ သင်မေးမြန်းသော မဟာမေးခွန်းများ၏ အလေးအနက်သည် ကြီးမားလှပြီး ဘြဟ္မာနှင့်လည်း ဆက်နွယ်၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအားအတိုင်း ရှင်းလင်းမည်၊ ထိုမြတ်သော ယశ (ဂုဏ်တော်) အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 41

सहस्रास्यं सहस्राक्षं सहस्रचरणं च यम् । सहस्रश्रवणं चैव सहस्रकरमव्ययम्

ထိုအရှင်ကို မျက်နှာတစ်ထောင်၊ မျက်စိတစ်ထောင်၊ ခြေတစ်ထောင်ရှိသူဟု ဆိုကြ၏။ ထို့အပြင် နားတစ်ထောင်လည်းရှိ၍—လက်တစ်ထောင်ကိုင်ဆောင်သော မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဝိနာသီ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 42

सहस्रजिह्वं साहस्रं सहस्रपरमं प्रभुं । सहस्रदं सहस्रादिं सहस्रभुजमव्ययम्

ကျွန်ုပ်သည် အရှင်မဟာအධိပတိကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—လျှာတစ်ထောင်ရှိ၍ အင်အားတစ်ထောင်ဆတိုး; တစ်ထောင်တို့အပေါ်က ပရမ; တစ်ထောင်တန်အလှူပေးတော်မူသူ; တစ်ထောင်တို့၏ အာဒိမူလ; လက်မောင်းတစ်ထောင်ရှိသော အဝိနာသီ။

Verse 43

हवनं सवनं चैव हव्यं होतारमेव च । पात्राणि च पवित्राणि वेदीं दीक्षां चरुं स्रुवम्

မီးပူဇော်ဟဝနနှင့် ဆိုမကိုဖိညှစ်သည့် စဝနကర్మ၊ ဟဗျ (ပူဇော်အနုဿ) နှင့် ဟိုတရ် ယဇ္ဉပုရောဟိတ်; ပാത്രများနှင့် သန့်စင်စေသော ပဝိတ္တရကိရိယာများ; ဝေဒီ၊ ဒီက္ခာ၊ ချာရု (ယဇ္ဉဆန်ပြုတ်) နှင့် စရုဝ (လောင်းဇွန်း)—ဤအရာအားလုံးသည် ဝေဒယဇ္ဉ၏ အင်္ဂါများ ဖြစ်သည်။

Verse 44

स्रुक्सोममवभृच्चैव प्रोक्षणीं दक्षिणा धनम् । अद्ध्वर्युं सामगं विप्रं सदस्यान्सदनं सदः

ထို့ပြင် အရှင်သည် စရုက် (လောင်းဇွန်းကြီး)၊ ဆိုမ (ကర్మ/ပူဇော်) နှင့် အဝဘ္ဘရိထ (အဆုံးသတ်ရေချိုး) ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ပရိုက္ခဏီ (ရေဖျန်းပাত্র)၊ ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉလှူဒါန်းခ) နှင့် ဓန; အဓဝရျု ယဇ္ဉပုရောဟိတ်၊ စာမဂ သီဆိုပုရောဟိတ်၊ ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏ; စဒသျ (အစည်းအဝေးဝင်) များ၊ စဒန (ယဇ္ဉခန်းမ) နှင့် စဒသ (ယဇ္ဉအစည်းအဝေး) ကိုပါ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 45

यूपं समित्कुशं दर्वी चमसोलूखलानि च । प्राग्वंशं यज्ञभूमिं च होतारं बन्धनं च यत्

ယဇ်တိုင် (ယူပ), သမိဓ်မီးဖိုတုတ်များနှင့် ကုရှမြက်, ဒာရဝီလှည်း, ခွက်များနှင့် အုတ်ခလ-မူဆလ; အရှေ့ဘက်ကာရံ, ယဇ်မြေ, ဟောတೃပုရောဟိတ်နှင့် ချည်နှောင်ကြိုးရှိသမျှ—

Verse 46

ह्रस्वान्यतिप्रमाणानि प्रमाणस्थावराणि च । प्रायश्चित्तानि वाजाश्च स्थंडिलानि कुशास्तथा

ထို့ပြင် အတိုကောက်ယဇ်ကర్మများ၊ အလွန်အကျွံချဲ့ထွင်သည့် အတိုင်းအတာများနှင့် တည်ငြိမ်သတ်မှတ်ထားသော စံအတိုင်းအတာများ; ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကర్మများနှင့် ဝါဇယဇ်; ထို့အတူ သ္ထဏ္ဍိလ (ယဇ်ကွက်) နှင့် ကုရှမြက်စီမံမှုများလည်း ရှိသည်။

Verse 47

मंत्रं यज्ञं च हवनं वह्निभागं भवं च यं । अग्रेभुजं होमभुजं शुभार्चिषमुदायुधं

ထိုသူတော်သည် မန္တရ၊ ယဇ်နှင့် ဟဝန်အာဟုတိ ဖြစ်တော်မူ၏; မီးထဲသို့ အပ်နှံသော အပိုင်းကို လက်ခံသုံးဆောင်တော်မူ၏; ဘဝ (ရှီဝ) ဖြစ်တော်မူ၏; အရှေ့ဆုံးဘောဂရှင်နှင့် ဟိုးမဘောဂရှင်—မီးလျှံတော်သည် မင်္ဂလာရှိ၍ မြှောက်တင်ထားသော လက်နက်များဖြင့် စစ်ဝတ်စုံပြည့်စုံတော်မူ၏။

Verse 48

आहुर्वेदविदो विप्रा यो यज्ञः शाश्वतः प्रभुः । यां पृच्छसि महाराज पुण्यां दिव्यामिमां कथां

ဝေဒကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏများက ဤယဇ်သည် အမြဲတမ်းတည်တံ့သော အထွဋ်အမြတ် အရှင်တော်ဟု ကြေညာကြသည်။ အို မဟာရာဇာ၊ သင်မေးမြန်းသော ပုဏ္ဏမြတ်သော ဒိဗ္ဗကထာသည်—

Verse 49

यदर्थं भगवान्ब्रह्मा भूमौ यज्ञमथाकरोत् । हितार्थं सुरमर्त्यानां लोकानां प्रभवाय च

ထိုရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်ပင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ယဇ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်—ဒေဝများနှင့် မရဏလူသားများ၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်၊ ထို့ပြင် လောကများ ပေါ်ပေါက်ထင်ရှားလာစေရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 50

ब्रह्माथ कपिलश्चैव परमेष्ठी तथैव च । देवाः सप्तर्षयश्चैव त्र्यंबकश्च महायशाः

ဗြဟ္မာ၊ ကပိလနှင့် ပရမေဋ္ဌီလည်းကောင်း; ဒေဝတားတို့နှင့် သပ္တဋ္ဌိ (ရိရှီ ခုနစ်ပါး) တို့လည်းကောင်း; ထို့ပြင် တြျမ်ဗက (ရှီဝ) လည်း—ဂုဏ်သတင်းကြီးမြတ်သူ။

Verse 51

सनत्कुमारश्च महानुभावो मनुर्महात्मा भगवान्प्रजापतिः । पुराणदेवोथ तथा प्रचक्रे प्रदीप्तवैश्वानरतुल्यतेजाः

မဟာအာနုဘာဝရှိသော သနတ်ကူမာရနှင့် မဟာအတ္တမ မနု၊ ဘဂဝန် ပရာဇာပတိ—ရှေးဟောင်းဒေဝတော်—ထို့နောက် အရာကို လှုပ်ရှားစေ၍ စတင်ပေးတော်မူသည်၊ ဝိုင်ရှ္ဝာနရ မီးကဲ့သို့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တေဇောဖြင့် တောက်လောင်လျက်။

Verse 52

पुरा कमलजातस्य स्वपतस्तस्य कोटरे । पुष्करे यत्र संभूता देवा ऋषिगणास्तथा

ရှေးကာလ၌ ကြာပန်းမွေး (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုအပေါက်အတွင်း အိပ်စက်နေစဉ်; ပုရှ္ကရ၌ ဒေဝတားတို့နှင့် ရိရှီအစုအဝေးတို့လည်း ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။

Verse 53

एष पौष्करको नाम प्रादुर्भावो महात्मनः । पुराणं कथ्यते यत्र वेदस्मृतिसुसंहितं

ဤသည်မှာ မဟာအတ္တမ၏ ‘ပေါုရှ္ကရက’ ဟူသော ပေါ်ထွန်းခြင်းဖြစ်သည်; ဤနေရာ၌ပင် ဝေဒနှင့် စမృతိတို့နှင့် ကိုက်ညီစွာ စုစည်းကောင်းမွန်သော ပုရာဏကို ဟောကြားသင်ကြားကြသည်။

Verse 54

वराहस्तु श्रुतिमुखः प्रादुर्भूतो विरिंचिनः । सहायार्थं सुरश्रेष्ठो वाराहं रूपमास्थितः

ထို့နောက် ဝေဒကို မျက်နှာတော်အဖြစ်ထားသော ဝရာဟ သည် ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကူညီရန်အတွက် ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူသည် ဝရာဟရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 55

विस्तीर्णं पुष्करे कृत्वा तीर्थं कोकामुखं हि तत् । वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुहस्तश्चितीमुखः

ပုရှ္ကရ၌ ကျယ်ပြန့်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုတီရ္ထသည် အမှန်တကယ် “ကိုကာမုခ” ဟု ခေါ်ကြသည်—ခြေသည် ဝေဒ၊ အံတံသည် ယူပ (ယဇ္ဉတိုင်)၊ လက်သည် ကရတု (ယဇ္ဉကိစ္စ)၊ မျက်နှာသည် စိတိ (ဗေဒီမီး) ဖြစ်၏။

Verse 56

अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षो महातपाः । अहोरात्रेक्षणो दिव्यो वेदांगः श्रुतिभूषणः

ထိုဒေဝတန်ခိုးရှိသော မဟာတပသီသည် မီးလျှာရှိ၍၊ ကိုရှာမြက် (ဒರ್ಭ) ကို ရောမအဖြစ်ထားကာ၊ ခေါင်းသည် ဘြဟ္မာဖြစ်၏။ မျက်မြင်သည် နေ့နှင့်ည—ဝေဒ၏ အင်္ဂါတစ်ပါး၊ ရှရုတိ (သဒ္ဓာဝဟီ) ၏ အလှတန်ဆာ ဖြစ်၏။

Verse 57

आज्यनासः स्रुवतुंडः सामघोषस्वनो महान् । सत्यधर्ममयः श्रीमान्कर्मविक्रमसत्कृतः

ထိုသူသည် “အာဇျနာသ” (ဃီနှာခေါင်း)၊ “စရုဝတုဏ္ဍ” (လောင်းဇွန်းကဲ့သို့ နှုတ်တံ) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ စာမန်ဂီတ၏ မဟာသံလှိုင်းဖြင့် ကြီးမြတ်၏။ သစ္စာနှင့် ဓမ္မဖြင့် ပြည့်ဝ၍၊ သရေရှိကာ၊ ကర్మ၏ ဝီရိယကြောင့် ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 58

प्रायश्चित्तनखो धीरः पशुजानुर्मखाकृतिः । उद्गात्रांत्रो होमलिंगो फलबीजमहौषधिः

ထိုသူသည် သတ္တိတည်ငြိမ်၍ မတုန်မလှုပ်; လက်သည်းတို့သည် ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ဖြစ်၏။ ဒူးတို့သည် ယဇ္ဉပశု (ပူဇော်သတ္တဝါ) ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ရုပ်တစ်ခုလုံးသည် မခ (ယဇ္ဉ) ဖြစ်၏။ အူအတွင်းသည် ဥဒ္ဂာတೃ ပုရောဟိတ် ဖြစ်၍၊ သင်္ကေတသည် ဟೋမ (မီးပူဇော်) ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သစ်သီးနှင့် မျိုးစေ့တို့၌ တည်သော မဟာဩသဓိ အင်အား ဖြစ်၏။

Verse 59

वाय्वंतरात्मा मंत्रास्थिरापस्फिक्सोमशोणितः । वेदस्कंधो हविर्गंधो हव्यकव्यातिवेगवान्

အတွင်း၌ ထိုသူသည် လှုပ်ရှားသော အသက်ရှု (ဝါယု) နှင့် အတွင်းအတ္တမန် ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် မန္တရ၊ တည်ကြည်မှု၊ အာပ (ရေ)၊ စဖိက္ (ခါးတင်)၊ ဆိုမ နှင့် သွေး ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ဝေဒ၏ တံခွန်တိုင် (စကန္ဓ)၊ ဟဝိ၏ မွှေးရနံ့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့အတွက် ဟဝျ နှင့် ပိတရတို့အတွက် ကဝျ—နှစ်မျိုးပူဇော်ပစ္စည်းကို အလွန်လျင်မြန်စွာ သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 60

प्राग्वंशकायो द्युतिमान्नानादीक्षाभिरर्चितः । दक्षिणाहृदयो योगी महासत्रमयो महान्

ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အရှေ့မျက်နှာပြု၍ တောက်ပလင်းလက်နေပြီး၊ ဒိက္ခာ (dīkṣā) အမျိုးမျိုးဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ နှလုံးသည် တောင်ဘက်သို့ ညွှန်လျက်; ယောဂီအဖြစ် မဟာကြီး—ကိုယ်တော်၏အရှိန်အဟုန်တစ်လုံးလုံးသည် မဟာသတ္တရ ယဇ္ဉ်တော်တစ်ပွဲကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 61

उपाकर्मेष्टिरुचिरः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः । छायापत्नीसहायो वै मणिशृंगमिवोच्छ्रितः

အုပာကර්မန် (Upākarman) နှင့် အိဿ္ဌိယဇ္ဉ် (iṣṭi) တို့ကြောင့် လှပတင့်တယ်၍၊ သန့်ရှင်းသော ပရဝရ္ဂျယ (Pravargya) နှင့် ၎င်း၏ အာဝရ္တ (āvarta) အလှဆင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ချာယာ-ဇနီး၏အကူအညီနှင့်အတူ မဏိတောင်ထိပ်တောက်ပသကဲ့သို့ မြင့်မားစွာ ထိုးထွက်လာ၏။

Verse 62

सर्वलोकहितात्मा यो दंष्ट्रयाभ्युज्जहारगाम् । ततः स्वस्थानमानीय पृथिवीं पृथिवीधरः

လောကအပေါင်း၏ အကျိုးကို သဘာဝအဖြစ်ထားသော ကိုယ်တော်သည်၊ မိမိ၏ ဆင်တံ (တံ) ဖြင့် မြေကြီးကို မြှောက်တင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သူသည် မြေကြီးကို မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်ကာ ထိုနေရာ၌ ပြန်လည်တည်စေ하였다။

Verse 63

ततो जगाम निर्वाणं पृथिवीधारणाद्धरिः । एवमादिवराहेण धृत्वा ब्रह्महितार्थिना

မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် ဟရီသည် နိဗ္ဗာန် (nirvāṇa) သို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထို့ကြောင့် အာဒိ-ဝရာဟ (Primeval Boar) သည် ဘြဟ္မာ၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်၍ မြေကြီးကို ထောက်တင်ကာ ဤကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေ하였다။

Verse 64

उद्धृता पुष्करे पृथ्वी सागरांबुगता पुरा । वृतः शमदमाभ्यां यो दिव्ये कोकामुखे स्थितः

ရှေးကာလ၌ မြေကြီးသည် သမုဒ္ဒရာရေထဲသို့ နစ်မြုပ်ခဲ့ပြီး၊ ပုෂ္ကရ (Puṣkara) တွင် ပြန်လည်မြှောက်တင်ခံရသည်။ ဒိဗ္ဗ ကောကာမုခ (Kokāmukha) တွင် တည်ရှိ၍ śama နှင့် dama—စိတ်ငြိမ်သက်မှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှု—ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကိုယ်တော်ကို ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 65

आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैः सह । रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः

အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ သာဓျများ၊ မရုတ်များနှင့် အခြားဒေဝတားတို့နှင့်အတူ; စကြဝဠာကို ကူညီထောက်ပံ့သော ရုဒြများနှင့်အတူ; ယက္ခ၊ ရာက္ခသ နှင့် ကိန္နရတို့နှင့်လည်း အတူရှိ၏။

Verse 66

दिग्भिर्विदिग्भिः पृथिवी नदीभिः सह सागरैः । चराचरगुरुः श्रीमान्ब्रह्मा ब्रह्मविदांवरः

ဦးတည်ရာများနှင့် အလယ်ဦးတည်ရာများ၊ မြေကြီး၊ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ—အရာအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၏; ထို့ပြင် ရွှင်လန်းတင့်တယ်သော ဘြဟ္မာသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး၏ ဂုရု၊ ဘြဟ္မန်ကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိ၏။

Verse 67

उवाच वचनं कोकामुखं तीर्थं त्वया विभो । पालनीयं सदा गोप्यं रक्षा कार्या मखे त्विह

သူက ဤစကားကို ပြော၏— “အို အရှင်၊ ကိုကာမုခ ဟူသော တီရ္ထဓာတ်မြတ်ကို သင်သည် အစဉ်ထိန်းသိမ်းပါ; အမြဲလျှို့ဝှက်ထား၍ ယဇ္ဉအခမ်းအနား၌ ဤနေရာတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။”

Verse 68

एवं करिष्ये भगवंस्तदा ब्रह्माणमुक्तवान् । उवाच तं पुनर्ब्रह्मा विष्णुं देवं पुरः स्थितम्

ထို့နောက် သူက ဘြဟ္မာအား “အို ဘဂဝန်၊ ထိုသို့ပင် ကျွန်ုပ် ပြုမည်” ဟု ပြော၏။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် မိမိရှေ့၌ ရပ်နေသော ဒေဝ ဝိෂ္ဏုအား ထပ်မံ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 69

त्वं हि मे परमो देवस्त्वं हि मे परमो गुरुः । त्वं हि मे परमं धाम शक्रादीनां सुरोत्तम

သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝတော်ဖြစ်၏; သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုရုဖြစ်၏။ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမ၊ နောက်ဆုံးအမီခံရာဖြစ်၏—အို သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အိန္ဒြာတို့ထက်ပင် မြင့်မြတ်သူ။

Verse 70

उत्फुल्लामलपद्माक्ष शत्रुपक्ष क्षयावह । यथा यज्ञेन मे ध्वंसो दानवैश्च विधीयते

အို သန့်ရှင်း၍ ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းမျက်စိရှိသူ၊ အို ရန်သူတပ်စုကို ဖျက်ဆီးသူ—ဤ ယဇ్ఞ နှင့် ဒာနဝတို့ကြောင့် ငါ၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့။

Verse 71

तथा त्वया विधातव्यं प्रणतस्य नमोस्तु ते । विष्णुरुवाच । भयं त्यजस्व देवेश क्षयं नेष्यामि दानवान्

“ထိုသို့ပင် သင်ပြုရမည်; ဦးညွှတ်ပူဇော်သူအပေါ် သင့်အား နမောရှိပါစေ။” ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်—“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်လွှတ်လော့; ဒာနဝတို့ကို ငါ ပျက်စီးခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်မည်။”

Verse 72

ये चान्ते विघ्नकर्तारो यातुधानास्तथाऽसुराः । घातयिष्याम्यहं सर्वान्स्वस्ति तिष्ठ पितामह

နောက်ဆုံးတွင် အတားအဆီးပြုသူများဖြစ်လာသော ယာတုဓာနများဖြစ်စေ အဆုရများဖြစ်စေ—သူတို့အားလုံးကို ငါ သတ်မည်။ အို ပိတာမဟာ (အဘိုးကြီး)၊ ကောင်းချီးနှင့် လုံခြုံမှု၌ တည်နေပါ။

Verse 73

एवमुक्त्वा स्थितस्तत्र साहाय्येन कृतक्षणः । प्रववुश्च शिवा वाताः प्रसन्नाश्च दिशो दश

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေခဲ့သည်; အကူအညီဖြင့် ထိုခဏတာကို သင့်တော်စွာ စီမံတည်ဆောက်ပြီးဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာလေများ တိုက်ခတ်လာ၍ ဒిశတစ်ဆယ်လုံးလည်း ကြည်လင်ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။

Verse 74

सुप्रभाणि च ज्योतींषि चंद्रं चक्रुः प्रदक्षिणम् । न विग्रहं ग्रहाश्चक्रुः प्रसेदुश्चापि सिंधवः

တောက်ပလင်းလက်သော အလင်းရောင်များနှင့် ဂြိုဟ်များသည် လကို ပရဒက္ခိဏ (လေးစားစွာ ဝန်းလှည့်) ပြုကြသည်။ ဂြိုဟ်တို့က အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေကြဘဲ သမုဒ္ဒရာများလည်း တည်ငြိမ်ကြည်လင်လာသည်။

Verse 75

नीरजस्का भूमिरासीत्सकला ह्लाददास्त्वपः । जग्मुः स्वमार्गं सरितो नापि चुक्षुभुरर्णवाः

မြေကြီးသည် ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်လုံးဝဖြစ်၍ ရေများသည်လည်း အလွန်ပျော်ရွှင်စေသော သာယာချမ်းမြေ့မှုဖြစ်၏။ မြစ်များသည် မိမိတို့၏ သင့်တော်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း စီးဆင်းကြပြီး သမုဒ္ဒရာများပင် မလှုပ်ရှားမုန်တိုင်းမထကြ။

Verse 76

आसन्शुभानींद्रियाणि नराणामंतरात्मनाम् । महर्षयो वीतशोका वेदानुच्चैरवाचयन्

လူတို့၏ အင်ဒြိယများသည် မင်္ဂလာဖြစ်လာ၍ အတွင်းအတ္တမန်နှင့် ကိုက်ညီသဟဇာတ ဖြစ်ကြ၏။ မဟာရိရှီတို့သည် ဝမ်းနည်းမှုကင်းစင်ကာ ဝေဒကို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 77

यज्ञे तस्मिन्हविः पाके शिवा आसंश्च पावकाः । प्रवृत्तधर्मसद्वृत्ता लोका मुदितमानसाः

ထိုယဇ္ဉ၌ ဟဝိစ်ကို ချက်ပြုတ်နေစဉ် မီးများသည် မင်္ဂလာအလင်းဖြင့် တောက်လောင်ကြ၏။ ဓမ္မကို လိုက်နာ၍ စာရိတ္တကောင်းမွန်သော လူတို့သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 78

विष्णोः सत्यप्रतिज्ञस्य श्रुत्वारिनिधना गिरः । ततो देवाः समायाता दानवा राक्षसैस्सह

သစ္စာကတိအမြဲမှန်သော ဗိဿဏု၏ မပျက်မယွင်းသော ဝါစကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒေဝတားတို့သည် စုဝေးလာကြ၍ ဒာနဝနှင့် ရာက္ခသတို့လည်း အတူပါလာကြ၏။

Verse 79

भूतप्रेतपिशाचाश्च सर्वे तत्रागताः क्रमात् । गंधर्वाप्सरसश्चैव नागा विद्याधरागणाः

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့ အားလုံး ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထို့အပြင် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္ဆရာတို့နှင့်အတူ နာဂများ၊ ဝိဒ္ယာဓရ အဖွဲ့များလည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 80

वानस्पत्याश्चौषधयो यच्चेहेद्यच्च नेहति । ब्रह्मादेशान्मारुतेन आनीताः सर्वतो दिशः

သစ်ပင်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့—ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အရ လေက အရပ်အနှံ့မှ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 81

यज्ञपर्वतमासाद्य दक्षिणामभितोदिशम् । सुरा उत्तरतः सर्वे मर्यादापर्वते स्थिताः

ယဇ္ဉတောင်သို့ ရောက်ရှိကာ တောင်ဘက်အရပ်အနှံ့ကို ဝန်းရံလျက်၊ နတ်တော်အားလုံးသည် မြောက်ဘက်၌ မရျာဒါတောင်ပေါ်တွင် တည်နေရာယူကြသည်။

Verse 82

गंधर्वाप्सरसश्चैव मुनयो वेदपारगाः । पश्चिमां दिशमास्थाय स्थितास्तत्र महाक्रतौ

ထိုမဟာယဇ္ဉပွဲ၌ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၊ ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သည့် မုနိများပါဝင်၍ အနောက်ဘက်အရပ်ကို ယူကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်ကြသည်။

Verse 83

सर्वे देवनिकायाश्च दानवाश्चासुरागणाः । अमर्षं पृष्ठतः कृत्वा सुप्रीतास्ते परस्परम्

နတ်တော်အစုအဖွဲ့အားလုံး၊ ဒာနဝများနှင့် အဆုရအုပ်စုများသည်—မကျေနပ်မှုကို နောက်သို့ပစ်ချ၍—အပြန်အလှန် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်ကြသည်။

Verse 84

ऋषीन्पर्यचरन्सर्वे शुश्रूषन्ब्राह्मणांस्तथा । ऋषयो ब्रह्मर्षयश्च द्विजा देवर्षयस्तथा

သူတို့အားလုံးသည် ရှိသီများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ကာ ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဝတ်ပြုကူညီကြသည်—ရှိသီ၊ ဗြဟ္မရှိသီ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) နှင့် ဒေဝရှိသီတို့ပါဝင်သည်။

Verse 85

राजर्षयो मुख्यतमास्समायाताः समंततः । कतमश्च सुरोप्यत्र क्रतौ याज्यो भविष्यति

အရပ်ရပ်မှ အထွတ်အထိပ် ရာဇရိရှီတို့ စုဝေးလာကြပြီ။ ဤယဇ္ဉတွင် ဘယ်ဒေဝတာသည် ဟဝိကို လက်ခံထိုက်သူ (ယာဇျ) ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 86

पशवः पक्षिणश्चैव तत्र याता दिदृक्षवः । ब्राह्मणा भोक्तुकामाश्च सर्वे वर्णानुपूर्वशः

တိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များလည်း မြင်တွေ့လိုစိတ်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဘြာဟ္မဏများလည်း ပူဇော်ပွဲအစာ၏ အပိုင်းကို စားသုံးလိုသဖြင့် ဝဏ္ဏအလိုက် အစဉ်လိုက် အားလုံးလာကြသည်။

Verse 87

स्वयं च वरुणो रत्नं दक्षश्चान्नं स्वयं ददौ । आगत्यवरुणोलोकात्पक्वंचान्नंस्वतोपचत्

ဝရုဏဒေဝတော်သည် ကိုယ်တိုင် ရတနာတစ်ပါးကို ပူဇော်ပေးတော်မူပြီး ဒက္ခသည်လည်း ကိုယ်တိုင် အစာအဟာရကို စီစဉ်ပေး하였다။ ဝရုဏလောကမှ လာရောက်ပြီးနောက် သူသည် အစာကို ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်၍ ပြည့်စုံစွာ ကျက်အောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 88

वायुर्भक्षविकारांश्च रसपाची दिवाकरः । अन्नपाचनकृत्सोमो मतिदाता बृहस्पतिः

ဝါယုသည် စားသုံးသည့် အစာ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို အုပ်စိုးသည်။ ဒိဝါကရ သုရိယသည် ရသများကို ပျော်ဝင်စေ၍ ပိုင်းခြားပျက်စီးအောင် (ပျက်ကွဲအောင်) ပြုသည်။ ဆိုမသည် အစာချေမှုကို ဖြစ်စေပြီး ဘృဟஸပတိသည် ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 89

धनदानं धनाध्यक्षो वस्त्राणि विविधानि च । सरस्वती नदाध्यक्षो गंगादेवी सनर्मदा

ဓနဒ (ကူဗေရ) သည် ဥစ္စာ၏ အရှင်ဖြစ်ပြီး ဥစ္စာပေးကမ်းခြင်းကိုလည်း အုပ်စိုးသည်၊ ထို့ပြင် အဝတ်အစား အမျိုးမျိုးကိုလည်း ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည်။ စရಸ್ವတီသည် မြစ်များအနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၍၊ ဂင်္ဂါဒေဝီသည် နရမဒါနှင့်အတူ ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 90

याश्चान्याः सरितः पुण्याः कूपाश्चैव जलाशयाः । पल्वलानि तटाकानि कुंडानि विविधानि च

ထို့ပြင် အခြားသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်များ၊ ရေတွင်းများနှင့် ရေကန်ရေသိုလှောင်ရာများ—ရွံ့ညွန့်ကန်၊ ရေကန်၊ တာတက်ကန်နှင့် မျိုးစုံသော ရေချိုးကுண္ဍများလည်း ရှိ၏။

Verse 91

प्रस्रवाणि च मुख्यानि देवखातान्यनेकशः । जलाशयानि सर्वाणि समुद्राः सप्तसंख्यकाः

ထို့အပြင် အဓိကတောင်ရေစီးပေါက်များနှင့် တရားတော်သဘောအရ ဒေဝတန်ခိုးဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေကြောင်းများ များစွာရှိ၏။ ရေသိုလှောင်ရာ အမျိုးမျိုးလည်း ရှိပြီး သမုဒ္ဒရာတို့ကို ခုနစ်ပါးဟု ရေတွက်ကြ၏။

Verse 92

लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलैः समम् । सप्तलोकाः सपातालाः सप्तद्वीपाः सपत्तनाः

ဆားရည်၊ ကြံရည်၊ စူရာ (အရက်ပူဇော်)၊ ဂျီ (နို့ဆီသန့်)၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ နို့နှင့် သန့်ရေတို့၏ သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ—လောက ခုနစ်ပါးသည် ပာတာလာတို့နှင့်တကွ၊ ဒွီပ ခုနစ်ပါးသည် မြို့တော်များနှင့်တကွ ရှိ၏။

Verse 93

वृक्षा वल्ल्यः सतृणानि शाकानि च फलानि च । पृथिवीवायुराकाशमापोज्योतिश्च पंचमम्

သစ်ပင်များ၊ လျားပင်များ၊ မြက်နှင့် တိရစ္ဆာန်မဟုတ်သော အပင်ငယ်များ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် အသီးအနှံများ; ထို့အတူ မြေ၊ လေ၊ အာကာသ၊ ရေ၊ နှင့် ပဉ္စမအဖြစ် တေဇ—မီး/အလင်း။

Verse 94

सविग्रहाणि भूतानि धर्मशास्त्राणि यानि च । वेदभाष्याणि सूत्राणि ब्रह्मणा निर्मितं च यत्

ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါအားလုံး၊ ဓမ္မရှာစတြာများ၊ ဝေဒအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များနှင့် စူတရများ—ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းတော်မူသမျှ အရာအားလုံးသည် ဤတွင် ပါဝင်၏။

Verse 95

अमूर्तं मूर्तमत्यन्तं मूर्तदृश्यं तथाखिलम् । एवं कृते तथास्मिंस्तु यज्ञे पैतामहे तदा

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ ဘိုးဘွားယဇ် (ပိုင်တာမဟ ယဇ်) တွင် ဤသို့ စီစဉ်ပြီးသော်—အရုပ်မဲ့သဘောတရားဖြစ်သော်လည်း ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိကာ၊ အလွန်အမင်း ရုပ်ထင်ပေါ်လွင်၍၊ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် မြင်နိုင်ကာ၊ ပေါ်ထွန်းမှုအလုံးစုံကိုလည်း ထင်ရှားစွာ သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

Verse 96

देवानां संनिधौ तत्र ऋषिभिश्च समागमे । ब्रह्मणो दक्षिणे पार्श्वे स्थितो विष्णुः सनातनः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားတို့၏ စံနိဋ္ဌာန်နှင့် ရှိသီတို့၏ စည်းဝေးပွဲအတွင်း၊ ဗြဟ္မာ၏ ညာဘက်တွင် အနန္တသော ဗိဿနုသည် ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 97

वामपार्श्वे स्थितो रुद्रः पिनाकी वरदः प्रभुः । ऋत्विजां चापि वरणं कृतं तत्र महात्मना

ဘယ်ဘက်တွင် ရုဒြသည် ရပ်တည်နေ하였다—ပိနာကကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ကရုဏာဖြင့် အပေးအယူပြုသော၊ အပေးအလှူပေးတော်မူသော အရှင်။ ထိုနေရာ၌ပင် မဟာတ္မာသည် ယဇ်ပူဇော်ရေး ရိတွိဇ်များကိုလည်း ရွေးချယ်ခန့်အပ်하였다။

Verse 98

भृगुर्होतावृतस्तत्र पुलस्त्योध्वर्य्युसत्तमः । तत्रोद्गाता मरीचिस्तु ब्रह्मा वै नारदः कृतः

ထိုနေရာ၌ ဘೃဂုကို ဟိုတೃ ပူဇော်ဆရာအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ပုလஸ္တျကို အဓ္ဝရျုတို့အနက် အကောင်းဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်하였다။ မရီချိသည် ဥဒ္ဂာတೃ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး၊ နာရဒကို ဗြဟ္မာ (ယဇ်ကို ကြီးကြပ်သော ပူဇော်ဆရာ) အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။

Verse 99

सनत्कुमारादयो ये सदस्यास्तत्र ते भवन् । प्रजापतयो दक्षाद्या वर्णा ब्राह्मणपूर्वकाः

ထိုနေရာ၌ သနတ်ကုမာရ အစရှိသော အစည်းအဝေးဝင်များ ရှိကြပြီး၊ ဒက္ခ အစရှိသော ပရဇာပတိများလည်း ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏမှ စတင်သော ဝဏ္ဏ (လူမှုအတန်းအစား) များလည်း တက်ရောက်နေ하였다။

Verse 100

ब्रह्मणश्च समीपे तु कृता ऋत्विग्विकल्पना । वस्त्रैराभरणैर्युक्ताः कृता वैश्रवणेन ते

ဗြဟ္မာ၏အနီး၌ ယဇ္ဉပွဲဆောင်ရွက်မည့် ရ္တဝိဇ် (ṛtvij) များကို စီစဉ်ရွေးချယ်ခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) က အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပေးအပ်ကာ ခန့်အပ်하였다။

Verse 101

अंगुलीयैः सकटकैर्मकुटैर्भूषिता द्विजाः । चत्वारो द्वौ दशान्ये च त षोडशर्त्विजः

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များသည် လက်စွပ်၊ နားကပ်နှင့် မကူဋ်တို့ဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားကြ၏။ လေးဦး၊ နှစ်ဦး၊ ထို့ပြင် တစ်ဆယ်—ဤသို့ စုစုပေါင်း ရ္တဝိဇ် ဆယ့်ခြောက်ဦး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 102

ब्रह्मणा पूजिताः सर्वे प्रणिपातपुरःसरम् । अनुग्राह्यो भवद्भिस्तु सर्वैरस्मिन्क्रताविह

သင်တို့အားလုံးကို ဗြဟ္မာက ဦးချ၍ နမස්ကာရပြုခြင်းကို ရှေ့တင်ကာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ ယခု ဤယဇ္ဉပွဲ၌ သင်တို့အားလုံးက သူ့အပေါ် ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးကြပါစေ။

Verse 103

पत्नी ममैषा सावित्री यूयं मे शरणंद्विजाः । विश्वकर्माणमाहूय ब्रह्मणः शीर्षमुंडनं

“ဤဆာဝိတြီသည် ငါ၏ဇနီးဖြစ်၏။ ဟေ ဒွိဇတို့၊ သင်တို့သည် ငါ၏ခိုလှုံရာဖြစ်ကြ၏။ ဝိශ්ဝကರ್ಮာကို ခေါ်ယူ၍ ဗြဟ္မာ၏ဦးခေါင်းကို မုဏ္ဍန (ဆံရိတ်ပွဲ) ပြုစေကြလော့။”

Verse 104

यज्ञे तु विहितं तस्य कारितं द्विजसत्तमैः । आतसेयानि वस्त्राणि दंपत्यर्थे तथा द्विजैः

ယဇ္ဉပွဲ၌ သူ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသမျှကို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့က ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပေးကြ၏။ ထို့အပြင် ဇနီးမောင်နှံ၏ အကျိုးအတွက် ဗြာဟ္မဏတို့က အာတစေယ (လင်နင်) အဝတ်အစားများကိုလည်း စီစဉ်ပေးကြ၏။

Verse 105

ब्रह्मघोषेण ते विप्रा नादयानास्त्रिविष्टपम् । पालयंतो जगच्चेदं क्षत्रियाः सायुधाः स्थिताः

ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒသံ “ဗြဟ္မနာဒ” ကို မြည်ဟည်းစွာ ရွတ်ဆိုသဖြင့် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တိုင်အောင် တုန်ခါသွား၏။ က္ෂတ္တရိယတို့သည် လက်နက်ကိုင်၍ ဤလောကကို ကာကွယ်ရန် တည်ကြည်စွာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 106

भक्ष्यप्रकारान्विविधिन्वैश्यास्तत्र प्रचक्रिरे । रसबाहुल्ययुक्तं च भक्ष्यं भोज्यं कृतं ततः

ထိုနေရာ၌ ဝိုင်ရှျတို့သည် အစားအစာအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ကြ၏။ ထို့နောက် အရသာရည်ရွှမ်း၍ ပေါများပြည့်စုံသော စားသောက်ပွဲနှင့် တင်ဆက်ရန် ဟင်းလျာများကို စီမံပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 107

अश्रुतं प्रागदृष्टं च दृष्ट्वा तुष्टः प्रजापतिः । प्राग्वाटेति ददौ नाम वैश्यानां सृष्टिकृद्विभुः

ယခင်က မကြားဖူး မမြင်ဖူးသည့်အရာကို မြင်၍ ပ္ရဇာပတိသည် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ အာဏာအပြည့်ရှိသော ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဝိုင်ရှျတို့အား “ပရာဂ္ဝာဋ” ဟူသော အမည်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 108

द्विजानां पादशुश्रूषा शूद्रैः कार्या सदा त्विह । पादप्रक्षालनं भोज्यमुच्छिष्टस्य प्रमार्जनं

ဤနေရာ၌ ရှူဒ္ဒရတို့သည် ဒွိဇတို့၏ ခြေတော်၌ အမြဲတမ်း ဝန်ဆောင်ရမည်—ခြေတော်ဆေးကြောခြင်း၊ ထမင်းစားပြီးနောက် ကျန်သော အုစ္ဆိဋ္ဌ (အကြွင်းအကျန်) ကို စားခြင်း၊ နှင့် ကျန်ရစ်သမျှကို သန့်ရှင်းစွာ ရှင်းလင်းခြင်း။

Verse 109

तेपि चक्रुस्तदा तत्र तेभ्यो भूयः पितामहः । शूश्रूषार्थं मया यूयं तुरीये तु पदे कृताः

သူတို့လည်း ထိုအချိန် ထိုနေရာ၌ ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်ကြ၏။ ထို့နောက် ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ထပ်မံ၍ မိန့်တော်မူသည်—“ဝန်ဆောင်မှုအတွက်ပင် သင်တို့ကို စတုတ္ထပဒ (အဆင့်/နေရာ) တွင် ငါထားရှိခဲ့သည်။”

Verse 110

द्विजानां क्षत्रबन्धूनां बन्धूनां च भवद्विधैः । त्रिभ्यश्शुश्रूषणा कार्येत्युक्त्वा ब्रह्मा तथाऽकरोत्

“သင်တို့ကဲ့သို့သောသူတို့သည် သုံးပါးကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ရမည်—ဒွိဇတို့၊ က္ṣတရ-ဗန္ဓုတို့နှင့် မိမိ၏ ဆွေမျိုးတို့” ဟု ကြေညာပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် ထိုစကားအတိုင်း ပြုလုပ်တော်မူ하였다။

Verse 111

द्वाराध्यक्षं तथा शक्रं वरुणं रसदायकम् । वित्तप्रदं वैश्रवणं पवनं गंधदायिनम्

ထိုသူသည် တံခါးစောင့်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်၏; ထို့အတူ သက္က (အိန္ဒြ) ဖြစ်၏; ဝရုဏသည် အရသာပေးသူ; ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) သည် ငွေကြေးပေးသူ; ပဝန (ဝါယု) သည် မွှေးရနံ့ပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 112

उद्योतकारिणं सूर्यं प्रभुत्वे माधवः स्थितः । सोमः सोमप्रदस्तेषां वामपक्ष पथाश्रितः

အလင်းရောင်ကို ထွန်းညှိပေးသော နေမင်းအဖြစ် မာဓဝသည် အာဏာသိက္ခာ၌ တည်နေ၏; ထို့ပြင် ဆိုမ—သူတို့အား လမင်း၏ အနှစ်သာရ ပေးသူ—သည် သူတို့၏ ဘယ်ဘက်လမ်းကြောင်း၌ အာश्रयတည်နေ၏။

Verse 113

सुसत्कृता च पत्नी सा सवित्री च वरांगना । अध्वर्युणा समाहूता एहि देवि त्वरान्विता

ဇနီးအဖြစ် သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုခံရသော အမြတ်နတ်သမီး ဆာဝိတြီကို အဓဝရျု ပုရောဟိတ်က “လာပါ၊ ဒေဝီ၊ အမြန်လာပါ၊ မနှောင့်နှေးပါနှင့်” ဟု ခေါ်ယူ하였다။

Verse 114

उत्थिताश्चाग्नयः सर्वे दीक्षाकाल उपागतः । व्यग्रा सा कार्यकरणे स्त्रीस्वभावेन नागता

ပူဇော်သက္ကာအဂ္ဂိများအားလုံး ထွန်းညှိပြီး၊ ဒိက္ခာ (အင်နီရှီယေးရှင်း) အချိန်လည်း ရောက်လာ하였다။ သို့သော် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ လုပ်နေသဖြင့် သူမ မလာခဲ့—ဤသည်မှာ မိန်းမသဘာဝဟူ၏။

Verse 115

इहवै न कृतं किंचिद्द्वारे वै मंडनं मया । भित्त्यां वैचित्रकर्माणि स्वस्तिकं प्रांगणेन तु

ဤနေရာ၌ တံခါးဝ၌ အလှဆင်ခြင်းကို မပြုခဲ့ပါ။ သို့သော် နံရံပေါ်တွင် အလှပုံစံမျိုးစုံကို ရေးဆွဲထားပြီး၊ အိမ်ဝင်းအတွင်း၌ စွဝတ်စတိက အမှတ်တံဆိပ်ကို ရေးထားသည်။

Verse 116

प्रक्षालनं च भांडानां न कृतं किमपि त्विह । लक्ष्मीरद्यापि नायाता पत्नीनारायणस्य या

ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို လုံးဝ မဆေးကြောထားသေးပါ။ ထို့ကြောင့် နာရာယဏ၏ မဟာသမီး လက္ရှ္မီသည် ယနေ့တိုင် မလာသေးပါ။

Verse 117

अग्नेः पत्नी तथा स्वाहा धूम्रोर्णा तु यमस्य तु । वारुणी वै तथा गौरी वायोर्वै सुप्रभा तथा

အဂ္နိ၏ ဇနီးမှာ စွာဟာ ဖြစ်၏; ယမ၏ ဇနီးမှာ ဓူမ္မရောဏာ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဝရုဏ၏ မဟာသမီးမှာ ဝါရုဏီ ဖြစ်ပြီး၊ ဝါယု၏ မဟာသမီးမှာ ဂေါရီ ဖြစ်၏; ထို့ပြင် စုပြဘာလည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 119

ऋद्धिर्वैश्रवणी भार्या शम्भोर्गौरी जगत्प्रिया । मेधा श्रद्धा विभूतिश्च अनसूया धृतिः क्षमा

ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) ၏ ဇနီးမှာ ရဓ္ဓိ ဖြစ်၏; ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ မဟာသမီးမှာ ကမ္ဘာလောကချစ်မြတ်နိုးရာ ဂေါရီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် မေဓာ၊ ရှရဓ္ဓာ၊ ဝိဘူတိ၊ အနသူယာ၊ ဓြတိ နှင့် က్షမာ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 120

गंगा सरस्वती चैव नाद्या याताश्च कन्यकाः । इंद्राणी चंद्रपत्नी तु रोहिणी शशिनः प्रियाः

ဂင်္ဂါနှင့် စရஸဝတီ၊ ထို့အပြင် နာဒျာ မြစ်သို့ သွားခဲ့သော ကညာများလည်း ရှိ၏။ ထို့တင်မက အိန္ဒြာဏီနှင့် ရိုဟိဏီ—လ၏ ဇနီး၊ ရှရှင် (လမင်း) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ—လည်း ဖြစ်၏။

Verse 121

अरुंधती वसिष्ठस्य सप्तर्षीणां च याः स्त्रियः । अनसूयात्रिपत्नी च तथान्याः प्रमदा इह

အရုန္ဓတီ—ဝသိဋ္ဌ၏ ဓမ္မဇနီး—နှင့် သပ္တဋ္ဌိ (ရိရှီ) များ၏ ဇနီးများ၊ ထို့ပြင် အတြိ၏ ဇနီး အနသူယာ၊ အခြား မြတ်နိုးဖွယ် မဟာသမီးများကိုလည်း ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 122

वध्वो दुहितरश्चैव सख्यो भगिनिकास्तथा । नाद्यागतास्तु ताः सर्वा अहं तावत्स्थिता चिरं

“ချွေးမများ၊ သမီးများ၊ မိတ်သဟာယမများ၊ ထို့အပြင် အစ်မ/ညီမများ—ယနေ့ မည်သူမျှ မလာကြသေး။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းလျက် နေခဲ့ရသည်။”

Verse 123

नाहमेकाकिनी यास्ये यावन्नायांति ता स्त्रियः । ब्रूहि गत्वा विरंचिं तु तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम्

“အဲဒီ မဟာသမီးများ မရောက်သေးသရွေ့ ငါ တစ်ယောက်တည်း မသွားမည်။ သင် သွား၍ ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ထံ သတင်းပို့ပါ၊ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ ခဏလေး နေပါဦး။”

Verse 124

सर्वाभिः सहिता चाहमागच्छामि त्वरान्विता । सर्वैः परिवृतः शोभां देवैः सह महामते

အို မဟာမတိ! ငါသည် သူတို့အားလုံးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် လာနေသည်။ ဒေဝတားအပေါင်းတို့ ဝိုင်းရံလျက်၊ ငါသည် တင့်တယ်သော အလှတရားနှင့် ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 125

भवान्प्राप्नोति परमां तथाहं तु न संशयः । वदमानां तथाध्वर्युस्त्यक्त्वा ब्रह्माणमागतः

သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်လိမ့်မည်—ဤအပေါ် ငါ မသံသယရှိ။ ထိုသို့ ပြောနေစဉ် အဓ္ဝရျု (ယဇ္ဉပူဇော်ပုရောဟိတ်) သည် ဗြဟ္မာကို ချန်ထား၍ ရောက်လာ하였다။

Verse 126

सावित्री व्याकुला देव प्रसक्ता गृहकर्माणि । सख्यो नाभ्यागता यावत्तावन्नागमनं मम

အို ဒေဝါ၊ သာဝိတြီသည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ အိမ်မှုကိစ္စများတွင် မရှောင်မလွဲ ပါဝင်နေသည်။ သူမ၏ မိတ်သမီးများ မရောက်သေးသရွေ့ ငါ မလာမည်။

Verse 127

एवमुक्तोस्मि वै देव कालश्चाप्यतिवर्त्तते । यत्तेद्य रुचितं तावत्तत्कुरुष्व पितामह

အို ဘုရားသခင်၊ ငါသည် ဤသို့ ပြောပြီးပြီ၊ ကာလအချိန်လည်း လွန်သွားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သင်နှစ်သက်ရာကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ပါ၊ အို ပိတာမဟာ။

Verse 128

एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा किंचित्कोपसमन्वितः । पत्नीं चान्यां मदर्थे वै शीघ्रं शक्र इहानय

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် ဘြဟ္မာသည် အနည်းငယ် ဒေါသဝင်ကာ ဆို၏—“အို သက္ကရာ၊ ငါ့အတွက် အခြား ဇနီးတစ်ဦးကို မြန်မြန် ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာပါ။”

Verse 129

यथा प्रवर्तते यज्ञः कालहीनो न जायते । तथा शीघ्रं विधित्स्व त्वं नारीं कांचिदुपानय

ယဇ်ပူဇော်ပွဲသည် လည်ပတ်သကဲ့သို့ သင့်တော်သောကာလမရှိလျှင် မဖြစ်ပေါ်နိုင်သကဲ့သို့၊ သင်လည်း ဝိဓိအတိုင်း မြန်မြန် ဆောင်ရွက်၍ မိန်းမတစ်ဦးကို ဒီသို့ ခေါ်လာပါ။

Verse 130

यावद्यज्ञसमाप्तिर्मे वर्णे त्वां मा कृथा मनः । भूयोपि तां प्रमोक्ष्यामि समाप्तौ तु क्रतोरिह

ငါ၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ မပြီးဆုံးသရွေ့ ဤအကြောင်းကို ပြောရန် စိတ်မထားပါနှင့်။ ဒီနေရာ၌ ကရတု ပြီးဆုံးသော် ငါသည် သူမကို ထပ်မံ လွတ်မြောက်စေမည်။

Verse 131

एवमुक्तस्तदा शक्रो गत्वा सर्वं धरातलं । स्त्रियो दृष्टाश्च यास्तेन सर्वाः परपरिग्रहाः

ထိုသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် ထိုအခါ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်သွား၏။ သူမြင်သော မိန်းမတို့အားလုံးသည် အခြားသူတို့၏ ဇနီးများသာ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 132

आभीरकन्या रूपाढ्या सुनासा चारुलोचना । न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च पन्नगी

အာဘီရ မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အလွန်လှပ၍ နှာတံကောင်းကောင်း၊ မျက်လုံးလှလှ ရှိ၏။ သူမသည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗီမဟုတ်၊ အဆူရီမဟုတ်၊ နာဂကနျာလည်း မဟုတ်။

Verse 133

न चास्ति तादृशी कन्या यादृशी सा वरांगना । ददर्श तां सुचार्वंगीं श्रियं देवीमिवापराम्

ထိုကဲ့သို့သော အထူးမြတ်ကနျာ မရှိ။ သူသည် အင်္ဂါရပ်လှပသော သူမကို မြင်လျှင်—အခြားရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်လာသော သရီဒေဝီတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်မြင်၏။

Verse 134

संक्षिपन्तीं मनोवृत्ति विभवं रूपसंपदा । यद्यत्तु वस्तुसौंदर्याद्विशिष्टं लभ्यते क्वचित्

လောကီစည်းစိမ်နှင့် ရုပ်ရည်အလှတရားသည် စိတ်၏ သဘာဝလှုပ်ရှားမှုကို ကျဉ်းကျပ်စေ၍ ချုပ်နှောင်တတ်၏။ တခါတရံ ရရှိသော ထူးခြားဂုဏ်သတ္တိသည်လည်း အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ အလှကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

Verse 135

तत्तच्छरीरसंलग्नं तन्वंग्या ददृशे वरम् । तां दृष्ट्वा चिंतयामास यद्येषा कन्यका भवेत्

ထို့နောက် ကိုယ်လက်သွယ်လျသော ကနျာသည် ထိုအထူးမြတ်သူကို မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။ သူမကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် “ဤကနျာသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် သင့်သော ကုမာရီ ဖြစ်လျှင်…” ဟု စဉ်းစားလေ၏။

Verse 136

तन्मत्तः कृतपुण्योन्यो न देवो भुवि विद्यते । योषिद्रत्नमिदं सेयं सद्भाग्यायां पितामहः

ဤလောကမြေပေါ်၌ ထိုသို့ ကံကောင်း၍ ပုဏ္ဏကောင်းမှုများပြည့်စုံသူနှင့် တူညီသော ဒေဝတားတစ်ပါးမျှ မရှိ။ မိန်းမတို့အနက် ရတနာတော်ဖြစ်သော စေယာကို ပိတামဟ (ဗြဟ္မာ) သည် သီလသမာဓိရှိသော ဘာဂျာအား ကံကောင်းခြင်းအတွက် ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 137

सरागो यदि वा स्यात्तु सफलस्त्वेष मे श्रमः । नीलाभ्र कनकांभोज विद्रुमाभां ददर्श तां

“သူမတကယ်ချစ်မေတ္တာရှိလျှင် ငါ့ကြိုးပမ်းမှုဤသည် အကျိုးဖြစ်မည်။” ဟုဆိုကာ သူမကိုမြင်လေ၏—အပြာမည်းမိုးတိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရွှေရောင်ကြာပန်းကဲ့သို့ လင်းလက်ကာ နီရောင်ပုလဲကျောက်ကဲ့သို့ ရောင်နီလှပ၏။

Verse 138

त्विषं संबिभ्रतीमंगैः केशगंडे क्षणाधरैः । मन्मथाशोकवृक्षस्य प्रोद्भिन्नां कलिकामिव

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများမှ တောက်ပမှု ပေါ်လွင်နေ၏—ဆံပင်၊ ပါးနှင့် တုန်ယိမ်းသော အောက်နှုတ်ခမ်းတို့မှ—ကာမဒေဝ (မန်မထ) ၏ အရှိုကာပင်ပေါ်တွင် အသစ်ပေါက်ဖွားလာသော မုန့်ဖူးကလေးကဲ့သို့။

Verse 139

प्रदग्धहृच्छयेनैव नेत्रवह्निशिखोत्करैः । धात्रा कथं हि सा सृष्टा प्रतिरूपमपश्यता

ဆန္ဒ၏မီးဖြင့် နှလုံးသားသည် မီးလောင်ပြီးသားဖြစ်၍ မျက်လုံးများလည်း မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်—ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဖန်ဆင်းရှင် ဓာတೃ သည် ဤမတူညီနိုင်သော ရုပ်သွင်ကို မမြင်ဘဲ ဘယ်လိုဖန်ဆင်းနိုင်မည်နည်း။

Verse 140

कल्पिता चेत्स्वयं बुध्या नैपुण्यस्य गतिः परा । उत्तुंगाग्राविमौ सृष्टौ यन्मे संपश्यतः सुखं

ငါ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့်ပင် ဖန်ဆင်းမှုအနုပညာ၏ အမြင့်ဆုံးလမ်းစဉ်ကို စီမံကာ စိတ်ကူးဖန်တီးထားလျှင်၊ ထိုအခါ အမြင့်မားသော ထိပ်တန်းများနှင့်တကွ ဤဖန်ဆင်းမှုနှစ်ခုကို မြင်ရသော် ငါခံစားရသော ပီတိသည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 141

पयोधरौ नातिचित्रं कस्य संजायते हृदि । रागोपहतदेहोयमधरो यद्यपि स्फुटम्

ရင်သားကို မြင်လျှင် မည်သူ၏ နှလုံး၌ မလှုပ်ရှားမည်နည်း။ သို့ရာတွင် ဤကိုယ်သည် ရာဂ (ကာမရာဂ) ကြောင့် ဒဏ်ရာရ၏၊ နှုတ်ခမ်းသည် မျက်စိ၌ ထင်ရှား၍ ဆွဲဆောင်သော်လည်း။

Verse 142

तथापि सेवमानस्य निर्वाणं संप्रयच्छति । वहद्भिरपि कौटिल्यमलकैः सुखमर्प्यते

သို့သော်လည်း ဝတ်ပြုစေဝါပြုသူအတွက် နိဗ္ဗာန် (မောက္ခ) ကို ပေးတတ်၏။ ကောက်ကွေ့၍ မသန့်ရှင်းသော အမလကသီးသဖွယ် အရည်အသွေးများနှင့် စီးဆင်းသော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုကို ထပ်မံ ပူဇော်ပေး၏။

Verse 143

दोषोपि गुणवद्भाति भूरिसौंदर्यमाश्रितः । नेत्रयोर्भूषितावंता वाकर्णाभ्याशमागतौ

အလွန်အမင်း အလှတရားကို အားကိုးလျှင် အပြစ်တောင် ကုသိုလ်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။ ထို့ပြင် အလှဆင်ထားသော မျက်စိထောင့်များသည် နားအနီးသို့တိုင် ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 144

कारणाद्भावचैतन्यं प्रवदंति हि तद्विदः । कर्णयोर्भूषणे नेत्रे नेत्रयोः श्रवणाविमौ

တရားသိပညာရှင်တို့က ကိုယ်ရှိသောဘဝ၌ ဖြစ်သော စိတ်သတိ (ချေတနာ) သည် အကြောင်းရင်းအမြစ်မှ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။ နားအတွက် အလှဆင်သည် မျက်စိဖြစ်ပြီး၊ မျက်စိအတွက်မူ ဤနှစ်ပါး—ကြားနာခြင်း—သည် အားထားရာဖြစ်၏။

Verse 145

कुंडलांजनयोरत्र नावकाशोस्ति कश्चन । न तद्युक्तं कटाक्षाणां यद्द्विधाकरणं हृदि

ဤနေရာ၌ နားကပ် (ကွန်ဒလ) နှင့် မျက်ကွင်းဆေး (အဉ္ဇန) နှစ်မျိုးလုံးအတွက် အခွင့်အလမ်း မရှိချေ။ ထို့ပြင် မျက်စောင်းတစ်ချက် (ကတောက်ရှ) က နှလုံး၌ ခွဲခြားမှုကို ဖြစ်စေခြင်း မသင့်တော်။

Verse 146

तवसंबंधिनोयेऽत्र कथं ते दुःखभागिनः । सर्वसुंदरतामेति विकारः प्राकृतैर्गुणैः

ဤနေရာ၌ သင်နှင့် ဆက်နွယ်သူတို့သည် ဒုက္ခ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ပရကృతိ၏ အနည်းငယ်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပင် ပစ္စည်းဂုဏ်သုံးပါးကြောင့် ပြည့်စုံသော အလှတရားသို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 147

वृद्धे क्षणशतानां तु दृष्टमेषा मया धनम् । धात्रा कौशल्यसीमेयं रूपोत्पत्तौ सुदर्शिता

အို မဟာဂုဏ်ရှိသူ၊ ခဏခဏ ပျောက်ကွယ်သွားသော အချိန်အပိုင်းအစ ရာချီအတွင်း ဤအဖိုးတန်သော ဓနကို ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ခဲ့၏။ အလှရုပ်ပေါ်ပေါက်လာရာတွင် ဓာတೃ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် နာရီ၌ မိမိ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အမြင့်ဆုံးအဆုံးသတ်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့၏။

Verse 148

करोत्येषा मनो नॄणां सस्नेहं कृतिविभ्रमैः । एवं विमृशतस्तस्य तद्रूपापहृतत्विषः

အနုပညာဆန်သော အမူအရာနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အလှည့်အပြောင်းများဖြင့် နာရီသည် လူတို့၏ စိတ်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် နူးညံ့စေ၏။ သူသည် ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ် နာရီ၏ အလှတရားက သူ၏ တောက်ပမှုကို လုယူသွား၏။

Verse 149

निरंतरोद्गतैश्छन्नमभवत्पुलकैर्वपुः । तां वीक्ष्य नवहेमाभां पद्मपत्रायतेक्षणाम्

နာရီကို မြင်လိုက်သည်နှင့်—အသစ်တင်ထုထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးရှိသူ—သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မပြတ်မလပ် ထလာသော ရင်ခုန်ရောမန့် (ကြက်သီး) များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 150

देवानामथ यक्षाणां गंधर्वोरगरक्षसाम् । नाना दृष्टा मया नार्यो नेदृशी रूपसंपदा

ဒေဝတား၊ ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ ရက္ခသတို့အကြား၌ ကျွန်ုပ်သည် မိန်းမများစွာကို မြင်ဖူး၏—သို့သော် ဤသူမကဲ့သို့ အလှတရား၏ ဓနကို ပိုင်ဆိုင်သူ မရှိခဲ့။

Verse 151

त्रैलोक्यांतर्गतं यद्यद्वस्तुतत्तत्प्रधानतः । समादाय विधात्रास्याः कृता रूपस्य संस्थितिः

လောကသုံးပါးအတွင်းရှိ အရာအရာတရားများကို မိမိတို့၏ အဓိကအနှစ်သာရအတိုင်း စုစည်းယူကာ၊ ဖန်ဆင်းရှင် ဗိဓာတာသည် ဤဖန်ဆင်းမှု၏ တည်ငြိမ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 152

इंद्र उवाच । कासि कस्य कुतश्च त्वमागता सुभ्रु कथ्यताम् । एकाकिनी किमर्थं च वीथीमध्येषु तिष्ठसि

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—“သင်သည် မည်သူနည်း။ မည်သူ၏ သမီး သို့မဟုတ် ဇနီးနည်း၊ ဘယ်ကလာသနည်း၊ မျက်ခုံးလှသူရေ ပြောပါ။ ထို့ပြင် လမ်းမအလယ်၌ အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသနည်း”

Verse 153

यान्येतान्यंगसंस्थानि भूषणानि बिभर्षि च । नैतानि तव भूषायै त्वमेतेषां हि भूषणम्

သင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများသည် သင့်ကို အလှတင်ပေးသည်မဟုတ်; အမှန်တကယ်တော့ သင်ပင်လျှင် ထိုအလှဆင်ပစ္စည်းတို့ကို တန်ဆာဆင်အလှပေးသော အလှတန်ဆာဖြစ်၏။

Verse 154

न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च पन्नगी । किन्नरी दृष्टपूर्वा वा यादृशी त्वं सुलोचने

သင်သည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗီမဟုတ်၊ အသူရီမဟုတ်၊ နဂါးမိန်းကလေးလည်းမဟုတ်; သင်ကဲ့သို့သော ကိန္နရီကိုလည်း ငါမမြင်ဖူး။ မျက်စိလှသူရေ၊ သင်သည် မည်သို့သော သတ္တဝါနည်း။

Verse 155

उक्ता मयापि बहुशः कस्माद्दत्से हि नोत्तरम् । त्रपान्विता तु सा कन्या शक्रं प्रोवाच वेपती

ငါသည် သင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အဖြေမပေးသနည်း။ ထိုအခါ အရှက်ကြောင့် လွှမ်းမိုးကာ တုန်ယင်နေသော မိန်းကလေးသည် ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြောလေ၏။

Verse 156

गोपकन्या त्वहं वीर विक्रीणामीह गोरसम् । नवनीतमिदं शुद्धं दधि चेदं विमंडकम्

အို သူရဲကောင်း၊ ကျွန်မသည် နွားထိန်းမိန်းကလေးဖြစ်၍ ဤနေရာတွင် နွားနို့မှ ထွက်သောအရာများကို ရောင်းချပါသည်။ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော လတ်ဆတ်နွားနို့ထောပတ် (နဝနီတ) ဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ မရောမနှော သန့်စင်သော ဒဓိ (ယိုဂတ်) ဖြစ်ပါသည်။

Verse 157

दध्ना चैवात्र तक्रेण रसेनापि परंतप । अर्थी येनासि तद्ब्रूहि प्रगृह्णीष्व यथेप्सितम्

ဤနေရာတွင် ဒဓိလည်းရှိသည်၊ တကရ (ချာချ်/ဘတ်တာမီလ်) လည်းရှိသည်၊ ရသ (ဝေးရည်) လည်းရှိသည်၊ အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူ။ မည်သည်ကိုလိုသနည်း ပြောပါ; စိတ်ကြိုက်ယူပါ။

Verse 158

एवमुक्तस्तदा शक्रो गृहीत्वा तां करे दृढम् । अनयत्तां विशालाक्षीं यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः

ထိုသို့ဆိုသော် ရှကရ (အိန္ဒြာ) သည် သူမ၏လက်ကို တင်းကျပ်စွာကိုင်၍ မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းမကို ဗြဟ္မာ တည်ရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 159

नीयमाना तु सा तेन क्रोशंती पितृमातरौ । हा तात मातर्हा भ्रातर्नयत्येष नरो बलात्

သို့သော် သူမကို သူက ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် သူမသည် ဖခင်မိခင်ကို ငိုကြွေး၍ အော်ဟစ်လေသည်— “အို အဖေ! အို အမေ! အို အကို! ဤယောက်ျားသည် ကျွန်မကို အင်အားဖြင့် ခေါ်သွားနေသည်!”

Verse 160

यदि वास्ति मया कार्यं पितरं मे प्रयाचय । स दास्यति हि मां नूनं भवतः सत्यमुच्यते

အကယ်၍ သင်သည် ကျွန်မကို လိုအပ်သည်ဆိုလျှင် ကျွန်မ၏ဖခင်ထံမှ ကျွန်မကို တောင်းခံပါ။ သူသည် မလွဲမသွေ ကျွန်မကို သင့်အား ပေးမည်; သင်ပြောသောစကားသည် အမှန်တရားပင်။

Verse 161

का हि नाभिलषेत्कन्या भर्तांरं भक्तिवत्सलम् । नादेयमपि ते किंचित्पितुर्मे धर्मवत्सल

ဘုရားဘက်တည်သော ဘက္တိကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် ခင်ပွန်းကို မလိုလားသော မိန်းကလေး ဘယ်သူရှိမည်နည်း? အချစ်ရေ၊ ဓမ္မကိုသစ္စာရှိသူရေ—အဖေတော်က သင့်အား မပေးသင့်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။

Verse 162

प्रसादये तं शिरसा मां स तुष्टः प्रदास्यति । पितुश्चित्तमविज्ञाय यद्यात्मानं ददामि ते

ကျွန်မသည် ခေါင်းငုံ့၍ သူ့ကို ပန်ကြားကာ ပျော်ရွှင်စေမည်; သူတော်တော်ကျေနပ်လျှင် ကျွန်မကို သင့်ထံ ပေးအပ်မည်။ သို့သော် အဖေတော်၏ စိတ်အလိုကို မသိဘဲ ကျွန်မက ကိုယ်ကို သင့်အား မည်သို့ ပေးနိုင်မည်နည်း?

Verse 163

धर्मो हि विपुलो नश्येत्तेन त्वां न प्रसादये । भविष्यामि वशे तुभ्यं यदि तातः प्रदास्यति

အမှန်တကယ် မဟာဓမ္မ ပျက်စီးသွားမည်; ထို့ကြောင့် သင့်ကို ကျေနပ်စေဖို့ မကြိုးစားပါ။ အဖေတော်က ကျွန်မကို သင့်ထံ ပေးအပ်လျှင်သာ ကျွန်မသည် သင့်အာဏာအောက်တွင် ရှိမည်။

Verse 164

इत्थमाभाष्यमाणस्तु तदा शक्रोऽनयच्च ताम् । ब्रह्मणः पुरतः स्थाप्य प्राहास्यार्थे मयाऽबले

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် အင်ဒြာသည် ထိုအခါ သူမကို အဲဒီသို့ ခေါ်သွား하였다။ ဘြဟ္မာတော်၏ ရှေ့တွင် ထားပြီး၊ သူမကို ကစားသလို လှောင်ပြောင်လိုသဖြင့်—“အို အားနည်းသူမ၊ ငါကြောင့်…” ဟု ဆို၏။

Verse 165

आनीतासि विशालाक्षि मा शुचो वरवर्णिनि । गोपकन्यामसौ दृष्ट्वा गौरवर्णां महाद्युतिम्

“မျက်လုံးကျယ်သူမရေ၊ သင်ကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာပြီးပြီ; စိုးရိမ်မနေပါနှင့်၊ အရောင်အဆင်းလှသူမရေ။ နွားထိန်းမိန်းကလေးကို မြင်ပြီး—အရောင်ဖြူဝင်း၍ တောက်ပကြီးမားသူမ—သူက ဤသို့ ဆို하였다။”

Verse 166

कमलामेव तां मेने पुंडरीकनिभेक्षणाम् । तप्तकांचनसद्भित्ति सदृशा पीनवक्षसम्

သူမကို လက္ခ္မီဒေဝီကိုယ်တိုင်ဟု ထင်မြင်하였다—ကြာပန်းမျက်လုံးရှင်; အပူတောက်နေသော ရွှေတံတိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရင်သားပြည့်ဝလှသည်။

Verse 167

मत्तेभहस्तवृत्तोरुं रक्तोत्तुंग नखत्विषं । तं दृष्ट्वाऽमन्यतात्मानं सापि मन्मनथचरम्

သူ့ကိုမြင်သောအခါ—မူးယစ်ဆင်၏ နှာမောင်းကဲ့သို့ ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံးသော ပေါင်နှင့် အနီရောင်တောက်ပသည့် မြင့်မြတ်သော လက်သည်းတို့ရှိသူ—သူမလည်း ကြည့်မိသဖြင့် မန್ಮထ (ချစ်ခြင်း၏နတ်) အာဏာအောက်၌ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ထင်မြင်လာသည်။

Verse 168

तत्प्राप्तिहेतु क धिया गतचित्तेव लक्ष्यते । प्रभुत्वमात्मनो दाने गोपकन्याप्यमन्यत

အဲဒီအရာကို ရရှိစေရန် ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သွားသလဲ? သူမဟာ စိတ်အာရုံစူးစိုက်လွန်ကဲနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ နွားထိန်းမိန်းကလေးတောင် ပေးကမ်းသည့်အခါ မိမိကိုယ်ကို အာဏာရှင်သကဲ့သို့ ထင်မြင်하였다။

Verse 169

यद्येष मां सुरूपत्वादिच्छत्यादातुमाग्रहात् । नास्ति सीमंतिनी काचिन्मत्तो धन्यतरा भुवि

အကယ်၍ သူသည် ကျွန်မ၏ အလှအပစသည့် အကြောင်းကြောင့် အတင်းအကျပ် လက်ခံယူလိုပါက၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကျွန်မထက် ပိုမိုကံကောင်းသော အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမ မရှိတော့ပါ။

Verse 170

अनेनाहं समानीता यच्चक्षुर्गोचरं गता । अस्य त्यागे भवेन्मृत्युरत्यागे जीवितं सुखम्

ဤသူကြောင့် ကျွန်မကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သင်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤအရာကို စွန့်လွှတ်လျှင် သေခြင်းဖြစ်မည်; မစွန့်လွှတ်လျှင် ပျော်ရွှင်သော အသက်တာ ဖြစ်မည်။

Verse 171

भवेयमपमानाच्च धिग्रूपा दुःखदायिनी । दृश्यते चक्षुषानेन यापि योषित्प्रसादतः

ဤအရှက်ရမှုကြောင့်—ငါ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မနာလိုက်စရာ—ငါသည် ကျိန်စာသင့်သောရုပ်ဖြစ်၍ ဒုက္ခပေးသူ ဖြစ်ပါစေ; ထို့ပြင် ဤမျက်စိသည်လည်း မိန်းမ၏ ကျေးဇူးတော်အပေးအယူကြောင့်သာ ငါကို မြင်ရသည်။

Verse 172

सापि धन्या न संदेहः किं पुनर्यां परिष्वजेत् । जगद्रूपमशेषं हि पृथक्संचारमाश्रितम्

သူမလည်း ကံကောင်းသူပင်—သံသယမရှိ။ ထို့ထက်ပို၍ သူက ပွေ့ဖက်သောသူမသည် မည်မျှကံကောင်းမည်နည်း; အကြောင်းမှာ သူသည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို မိမိ၏ရုပ်အဖြစ် ခံယူထားသော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် သီးခြားသီးခြား လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 173

लावण्यं तदिहैकस्थं दर्शितं विश्वयोनिना । अस्योपमा स्मरः साध्वी मन्मथस्य त्विषोपमा

ဤနေရာ၌ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနေသော အလှတရားကို စကြဝဠာ၏ မူလရင်းမြစ်က ထုတ်ဖော်ပြသ하였다။ သူမအတွက် စမရ (ကာမဒေဝ) ကိုပင် ဥပမာတင်နိုင်ပြီး၊ သူမ၏ တောက်ပမှုသည် မန္မထ၏ အလင်းရောင်နှင့် တူညီသည်။

Verse 174

तिरस्कृतस्तु शोकोयं पिता माता न कारणम् । यदि मां नैष आदत्ते स्वल्पं मयि न भाषते

သို့သော် ဤဝမ်းနည်းမှုသည် အထင်သေးခံရခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသည်; အဖေ အမေမှာ အကြောင်းမဟုတ်။ အကြောင်းက သူသည် ငါကို မလက်ခံဘဲ ငါနှင့် စကားကိုလည်း အနည်းငယ်သာ ပြောသည်။

Verse 175

अस्यानुस्मरणान्मृत्युः प्रभविष्यति शोकजः । अनागसि च पत्न्यां तु क्षिप्रं यातेयमीदृशी

သူမကို ဤသို့ သတိရနေခြင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းမှုမှ ပေါက်ဖွားသော သေခြင်းတရား ပေါ်ထွန်းလာမည်; ထို့ပြင် ဇနီးသည် အပြစ်မရှိသော်လည်း ဤမိန်းမသည် ထိုသို့ပင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားမည်။

Verse 176

कुचयोर्मणिशोभायै शुद्धाम्बुज समद्युतिः । मुखमस्य प्रपश्यंत्या मनो मे ध्यानमागतम्

သူ၏မျက်နှာသည် သန့်ရှင်းသော ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရတနာ၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည်။ ထိုမျက်နှာကို မြင်မြင်ချင်း ငါ၏စိတ်သည် နက်ရှိုင်းသော သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်လျက်ရှိ၏။

Verse 177

अस्यांगस्पर्शसंयोगान्न चेत्त्वं बहु मन्यसे । स्पृशन्नटसि तर्हि न त्वं शरीरं वितथं परम्

ဤကိုယ်ခန္ဓာ၏ ထိတွေ့မှုနှင့် ပေါင်းစည်းမှုကို အရေးမကြီးဟု မထင်လျှင်၊ ထိတွေ့လျက် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလုံးစုံ မမှန်ကန်သော အယောင်အမှားဟု အမှန်တကယ် မဆိုနိုင်။

Verse 178

अथवास्य न दोषोस्ति यदृच्छाचारको ह्यसि । मुषितः स्मर नूनं त्वं संरक्ष स्वां प्रियां रतिम्

သို့မဟုတ် ဤအမှု၌ သင့်အပြစ်မရှိ၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် ကံကြမ္မာနှင့် အလျဉ်အလျားအတိုင်း ပြုမူသူဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် သင်သည် လုယူခံရပြီ; သတိရ၍ သင်၏ချစ်သူ ရတီကို ကာကွယ်လော့။

Verse 179

त्वत्तोपि दृश्यते येन रूपेणायं स्मराधिकः । ममानेन मनोरत्न सर्वस्वं च हृतं दृढम्

သူကို မြင်ရသော ရုပ်သွင်အလှကြောင့် သူသည် သင်ထက်ပင် လွန်ကဲ၍ ကာမဒေဝထက်တောင် မြင့်မြတ်သည်။ အို ငါ့နှလုံး၏ ရတနာ၊ သူကြောင့် ငါ၏ အရာအားလုံးကို တင်းကျပ်စွာ လုယူသွားပြီ။

Verse 180

शोभा या दृश्यते वक्त्रे सा कुतः शशलक्ष्मणि । नोपमा सकलं कस्य निष्कलंकेन शस्यते

အို ယုန်အမှတ်ပါသော လမင်း၊ သင်၏မျက်နှာ၌ မြင်ရသော အလှတရားသည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။ အကြောင်းမှာ အပြစ်ကင်းစင်သန့်ရှင်းလုံးဝသော အရာနှင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြည့်စုံသော ဥပမာတင်၍ မသင့်လျော်နိုင်။

Verse 181

समानभावतां याति पंकजं नास्य नेत्रयोः । कोपमा जलशंखेन प्राप्ता श्रवणशंङ्खयोः

ကြာပန်းသည်လည်း သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏; နားနှစ်ဖက်သည်လည်း ရေသင်္ခါး (သင်္ခ) နှင့် ဆင်တူသည့် အလှကို ရရှိ၏။

Verse 182

विद्रुमोप्यधरस्यास्य लभते नोपमां ध्रुवम् । आत्मस्थममृतं ह्येष संस्रवंश्चेष्टते ध्रुवम्

ပုလဲကျောက် (coral) သည်ပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းအလှကို အမှန်တကယ် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အတွင်း၌ မသေမရှင်၏ အမృతကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ ထိုအမృతသည် အမြဲတမ်း မပြတ်လျှံထွက်နေသည်။

Verse 183

यदि किंचिच्छुभं कर्म जन्मांतरशतैः कृतम् । तत्प्रसादात्पुनर्भर्ता भवत्वेष ममेप्सितः

အကယ်၍ အတိတ်ဘဝ ရာချီများအတွင်း ငါသည် ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကမ္မတစ်စုံတစ်ရာ ပြုခဲ့လျှင်၊ ထိုကျေးဇူးပုဏ္ဏ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါလိုလားသော ဤသူပင် ပြန်လည်၍ ငါ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်ပါစေ။

Verse 184

एवं चिंतापराधीना यावत्सा गोपकन्यका । तावद्ब्रह्मा हरिं प्राह यज्ञार्थं सत्वरं वचः

ဤသို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည့် နွားထိန်းမိန်းကလေး ထိုသို့ရှိနေစဉ်၊ ယဇ္ဉအကျိုးအတွက် ဘြဟ္မာသည် ဟရီအား အလျင်အမြန် အရေးတကြီး စကားများဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 185

देवी चैषा महाभागा गायत्री नामतः प्रभो । एवमुक्ते तदा विष्णुर्ब्रह्माणं प्रोक्तवानिदम्

“အရှင်ဘုရား၊ ဤဒေဝီသည် မဟာကံကောင်းရှင် ဖြစ်ပြီး ‘ဂါယတြီ’ ဟု အမည်ရပါသည်။” ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဿဏုသည် ဘြဟ္မာအား အောက်ပါစကားကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 186

तदेनामुद्वहस्वाद्य मया दत्तां जगत्प्रभो । गांधर्वेण विवाहेन विकल्पं मा कृथाश्चिरम्

ထို့ကြောင့် လောက၏အရှင်၊ ယနေ့ပင် သူမကို လက်ထပ်ယူပါ—ဤသူမကို ကျွန်ုပ်က ပေးအပ်ထားသည်။ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာပုံစံဖြင့်ပင် ဆောင်ရွက်ပါ၊ အခြားရွေးချယ်မှုများကြောင့် ကြာရှည်မနှောင့်နှေးပါနှင့်။

Verse 187

अमुं गृहाण देवाद्य अस्याः पाणिमनाकुलम् । गांधेर्वेण विवाहेन उपयेमे पितामहः

“ဒေဝတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင်၊ မลังမလတ်ဘဲ သူမ၏လက်ကို လက်ခံယူပါ။ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာပုံစံဖြင့် ပိတామဟ ဘြဟ္မာတော်တိုင်ကလည်း ယခင်က (ဤသို့) လက်ထပ်ခဲ့ဖူးသည်။”

Verse 188

तामवाप्य तदा ब्रह्मा जगादाद्ध्वर्युसत्तमम् । कृता पत्नी मया ह्येषा सदने मे निवेशय

သူမကို ရရှိပြီးနောက် ဘြဟ္မာတော်သည် အဓွရျုတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးကို မိန့်တော်မူသည်—“ဤသူမကို သင်၏ဇနီးအဖြစ် ငါတကယ်တမ်း ချမှတ်ပြီးပြီ။ ငါ၏အိမ်တော်အတွင်း၌ နေရာချထားလော့။”

Verse 189

मृगशृंगधरा बाला क्षौमवस्त्रावगुंठिता । पत्नीशालां तदा नीता ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः

ထို့နောက် မိန်းကလေးငယ်သည် သမင်ချိုကို ဆင်ယင်ကာ လင်နင်အဝတ်ဖြင့် မျက်နှာဖုံးလျက်၊ ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ရိတွိဂ် ပုရောဟိတ်တို့က ပတ္နီရှာလာ (ဇနီးမဏ္ဍပ်) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 190

औदुंबेरण दंडेन प्रावृतो मृगचर्मणा । महाध्वरे तदा ब्रह्मा धाम्ना स्वेनैव शोभते

သမင်အရေဖြင့် ဝတ်ဆင်ကာ ဥဒုမ္ဗရာသစ်တံတားကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ထိုအခါ ဘြဟ္မာတော်သည် မဟာယဇ္ဉ၌ မိမိ၏ သဘာဝတေဇောဓာတ်တော်တည်းဖြင့်သာ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 191

प्रारब्धं च ततो होत्रं ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । भृगुणा सहितैः कर्म वेदोक्तं तैः कृतं तदा । तथा युगसहस्रं तु स यज्ञः पुष्करेऽभवत्

ထို့နောက် ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများက ဟိုတြ (hotra) ပူဇော်ကမ်းလှမ်းပွဲကို စတင်ကြသည်။ ဘൃဂု (Bhṛgu) နှင့်အတူ ထိုအချိန်၌ ဝေဒညွှန်ကြားသည့် ကర్మပူဇာများကို ဆောင်ရွက်ပြီးစီးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပုရှ္ကရ (Puṣkara) တွင် ထိုယဇ္ဉ်သည် ယုဂတစ်ထောင်တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။