Adhyaya 50

Verse 1

सुकलोवाच । तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा गोभिलो वाक्यमब्रवीत् । भवती शप्तुकामासि कस्मान्मे कारणं वद

စူကလာက ဆိုသည်—သူမ၏စကားကိုကြားပြီး ဂိုဘီလာက ပြန်ပြောသည်။ “ဒေဝီ၊ သင်က ငါ့ကို ကျိန်စာချလိုသလား—အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ”။

Verse 2

केन दोषेण लिप्तोस्मि यस्मात्त्वं शप्तुमुद्यता । गोभिलो नाम दैत्योस्मि पौलस्त्यस्य भटः शुभे

“ဘယ်အပြစ်ကြောင့် ငါက အပြစ်လိမ်းမိလို့ သင်က ငါ့ကို ကျိန်စာချဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတာလဲ။ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါက ဂိုဘီလာ အမည်ရှိ ဒိုင်တျာ ဖြစ်ပြီး ပေါ်လတ်စတျယ၏ စစ်သားပဲ”။

Verse 3

दैत्याचारेण वर्तामि जाने विद्यामनुत्तमाम् । वेदशास्त्रार्थवेत्तास्मि कलासु निपुणः पुनः

“ငါက ဒိုင်တျာတို့၏ အကျင့်အတိုင်း နေထိုင်ပေမယ့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝိဒ္ယာကို သိတယ်။ ငါက ဝေဒနှင့် ရှာစတြာတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိသူဖြစ်ပြီး အနုပညာများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်တယ်”။

Verse 4

एवं सर्वं विजानामि दैत्याचारं शृणुष्व मे । परस्वं परदारांश्च बलाद्भुंजामि नान्यथा

ဤသို့ အားလုံးကို ငါသိပြီးပြီ။ ယခု ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့—ဒೈတျယတို့၏ အကျင့်ဟူသည် ငါသည် အင်အားဖြင့် အခြားသူ၏ ဥစ္စာနှင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို လုယူကာ ခံစားသုံးစွဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်; ငါ့အတွက် အခြားလမ်းမရှိ။

Verse 5

वयं दैत्याः समाकर्ण्य दैत्याचारेण सांप्रतम् । वर्त्तामो ज्ञानिभावेन सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒိုင်တျယများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသို့ ကြားသိပြီးနောက် ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒိုင်တျယတို့၏ အကျင့်အတိုင်း ပြုမူသော်လည်း ပညာရှိတို့၏ စိတ်ထားဖြင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် အမှန်ပင်—ငါသည် အမှန်ကိုသာ ပြော၏။

Verse 6

ब्राह्मणानां हि च्छिद्राणि विपश्यामो दिने दिने । तेषां हि तपसो नाशं विघ्नैः कुर्मो न संशयः

အမှန်တကယ်ပင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ငါတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သံသယမရှိဘဲ အတားအဆီးများ ဖန်တီးကာ သူတို့၏ တပဿ (တပ) ကို ပျက်စီးစေကြသည်။

Verse 7

छिद्रं प्राप्य वयं देवि नाशयामो न संशयः । ब्राह्मणाञ्छ्रूयतां भद्रे देवयज्ञं वरानने

အို ဒေဝီ၊ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကို ရရှိလျှင် ငါတို့သည် သံသယမရှိဘဲ ဖျက်ဆီးမည်။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အို မျက်နှာလှသူမ၊ ဘြာဟ္မဏတို့အား ဒေဝယဇ္ဉ (နတ်ပူဇော်ယဇ္ဉ) အကြောင်းကို ကြားစေပါ။

Verse 8

नाशयामो वयं यज्ञान्धर्मयज्ञं न संशयः । सुब्राह्मणान्परित्यज्य देवं नारायणं प्रभुम्

ငါတို့သည် ယဇ္ဉများကို—‘ဓမ္မယဇ္ဉ’ ဟု ခေါ်သော ယဇ္ဉတောင်—သံသယမရှိဘဲ ဖျက်ဆီးမည်။ သုဘြာဟ္မဏတို့ကို စွန့်ပစ်၍ အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရဘု နာရာယဏကို မေ့လျော့သည့်အခါ။

Verse 9

पतिव्रतां महाभागां सुमतिं भर्तृतत्पराम् । दूरेणापि परित्यज्य तिष्ठामो नात्र संशयः

သုမတီသည် ကံကောင်းမြတ်သော ပတိဝရတာ မိန်းမတော်ဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို အဝေးမှပင် စွန့်၍ ငါတို့သည် ဤနေရာ၌ပင် နေမည်—သံသယမရှိ။

Verse 10

तेजो देवि सुविप्रस्य हरेश्चैव महात्मनः । नार्याः पतिव्रतायाश्च सोढुं दैत्याश्च न क्षमाः

အို ဒေဝီ၊ ဒိုင်တျာတို့သည် သုဝိပရ ဘြာဟ္မဏ၏ ဓမ္မတေဇ၊ မဟာအာတ္မာ ဟရီ၏ ဂုဏ်တေဇနှင့် ပတိဝရတာ မိန်းမ၏ သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ကို မခံနိုင်ကြ။

Verse 11

पतिव्रताभयेनापि विष्णोः सुब्राह्मणस्य च । नश्यंति दानवाः सर्वे दूरं राक्षसपुंगवाः

ပတိဝရတာ မိန်းမ၏ အာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ သခင် ဗိဿဏုနှင့် ဓမ္မသမာ ဘြာဟ္မဏ၏ အရှိန်အဝါကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဒာနဝတို့ အားလုံး ပျက်စီးပြီး ရက္ခသခေါင်းဆောင်တို့ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

Verse 12

अहं दानवधर्मेण विचरामि महीतलम् । कस्मात्त्वं शप्तुकामासि मम दोषो विचार्यताम्

ငါသည် ဒာနဝတို့၏ ဓမ္မစည်းကမ်းအတိုင်း မြေပြင်ပေါ်၌ လှည့်လည်နေသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသည် ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ကျိန်စာတင်လိုသနည်း? ငါ့အပြစ်ကို စိစစ်ပါစေ။

Verse 13

पद्मावत्युवाच । मम धर्मः सुकायश्च त्वयैव परिनाशितः । अहं पतिव्रता साध्वी पतिकामा तपस्विनी

ပဒ္မာဝတီက ပြောသည်—“ငါ၏ ဓမ္မနှင့် ငါ၏ လှပသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မင်းတစ်ယောက်တည်းက ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ငါသည် ပတိဝရတာ သာဓဝီ—ခင်ပွန်းကို မျှော်လင့်သူ၊ တပဿာ၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်သည်။”

Verse 14

स्वमार्गे संस्थिता पाप मायया परिनाशिता । तस्मात्त्वामप्यहं दुष्ट आधक्ष्यामि न संशयः

အို အပြစ်ရှိသူ၊ သင်သည် မိမိလမ်း၌ တည်နေသော်လည်း မာယာ၏လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီ။ ထို့ကြောင့် အို မကောင်းသူ၊ သင့်ကိုလည်း ငါ သေချာပေါက် ချေမှုန်းမည်—သံသယမရှိ။

Verse 15

गोभिल उवाच । धर्ममेव प्रवक्ष्यामि भवती यदि मन्यते । अग्निचिद्ब्राह्मणस्यापि श्रूयतां नृपनंदिनी

ဂိုဘီလာက ပြောသည်— “သင် သဘောတူပါက ငါသည် ဓမ္မကို အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းဟောကြားမည်။ အို မင်းသမီး၊ အဂ္နိချယန (မီးပလ္လင်တည်ဆောက်ပူဇော်) ပြုခဲ့သော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ အကြောင်းကိုလည်း နားထောင်လော့။”

Verse 16

जुह्वन्देवं द्विकालं यो न त्यजेदग्निमंदिरम् । स चाग्निहोत्री भवति यजत्येव दिनेदिने

နေ့စဉ် မနက်နှင့် ညနေ နှစ်ချိန်လုံးတွင် ဒေဝအဂ္နိထံ အာဟုတီ ပူဇော်၍ မီးသန့်ဌာနကို မစွန့်လွှတ်သူသည် အမှန်တကယ် အဂ္နိဟောထရီ ဖြစ်လာပြီး နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်နေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 17

अन्यच्चैवं प्रवक्ष्यामि भृत्यधर्मं वरानने । मनसा कर्मणा वाचा विशुद्धो योऽपि नित्यशः

ထို့ပြင် အို မျက်နှာလှသူ၊ ငါသည် အမှုထမ်း၏ ဓမ္မကိုလည်း ရှင်းပြမည်—စိတ်၊ လုပ်ရပ်၊ နှုတ်ကပတ်တို့၌ နေ့စဉ် သန့်ရှင်းသူကို ဆိုသည်။

Verse 18

नित्यमादेशकारी यः पश्चात्तिष्ठति चाग्रतः । स भृत्यः कथ्यते देवि पुण्यभागी न संशयः

အို ဒေဝီ၊ အမိန့်ကို အမြဲတမ်း လိုက်နာပြီး နောက်ဘက်၌လည်း ရပ်ကာ ရှေ့ဘက်၌လည်း အစေခံအဖြစ် တက်ကြွစွာ ရှိနေသူကိုသာ အမှုထမ်းအစစ်ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသူသည် ကုသိုလ်၏ အစိတ်အပိုင်းကို မလွဲမသွေ ရရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 19

यः पुत्रो गुणवाञ्ज्ञाता पितरं पालयेच्छुभः । मातरं च विशेषेण मनसा काय कर्मभिः

ဂုဏ်သီလရှိ၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝကာ အကျင့်ကောင်းသော သားသည် ဓမ္မစိတ်ဖြင့် အဖကို စောင့်ရှောက်ပြုစုရမည်။ ထို့ထက်ပို၍ မိခင်ကို စိတ်၊ ကိုယ်နှင့် လုပ်ရပ်တို့ဖြင့် အထူးဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ရမည်။

Verse 20

तस्य भागीरथी स्नानमहन्यहनि जायते । अन्यथा कुरुते यो हि स पापीयान्न संशयः

ထိုသူအတွက် ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) တွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပြုရမည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အခြားသဘောဖြင့် ပြုသူသည် သံသယမရှိဘဲ ပိုမိုအပြစ်ကြီးလာသည်။

Verse 21

अन्यच्चैवं प्रवक्ष्यामि पतिव्रतमनुत्तमम् । वाचा सुमनसा चैव कर्मणा शृणु भामिनि

ထို့ပြင် ယခု ငါသည် ပတိဝြတ (ခင်ပွန်းကို သစ္စာရှိစွာ အနုမောဒနာပြုသော မယား) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓမ္မကို ရှင်းလင်းပြမည်။ နားထောင်ပါ မိန်းမလှ—စကား၌၊ သန့်ရှင်းသောစိတ်၌၊ နှင့် လုပ်ရပ်၌ မည်သို့ထိန်းသိမ်းရမည်ကို။

Verse 22

शुश्रूषां कुरुते या हि भर्तुश्चैव दिन दिने । तुष्टे भर्त्तरि या प्रीता न त्यजेत्क्रोधनं पुनः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ခင်ပွန်းကို ဂရုတစိုက်ပြုစုသော မယားသည် ခင်ပွန်းပျော်ရွှင်သည့်အခါ မေတ္တာဖြင့်နေထိုင်၏။ ထိုမယားသည် ထပ်မံ ဒေါသသို့ မလှည့်ပြန်ရ၊ ဆိုလိုသည်မှာ သည်းခံထိန်းချုပ်မှုကို မစွန့်လွှတ်ရ။

Verse 23

तस्य दोषं न गृह्णाति ताडिता तुष्यते पुनः । भर्त्तुः कर्मसु सर्वेषु पुरतस्तिष्ठते सदा

သူမသည် ခင်ပွန်း၏ အပြစ်ကို မဖမ်းဆုပ်။ ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း ထပ်မံ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ ကျေနပ်လာသည်။ ခင်ပွန်း၏ တာဝန်အလုပ်အားလုံးတွင် သူမသည် အမြဲရှေ့တန်း၌ ရပ်တည်ကာ ဝန်ဆောင်ရန် အသင့်ရှိသည်။

Verse 24

सा चापि कथ्यते नारी पतिव्रतपरायणा । पतितोपि पितापुत्रैर्बहुदोषसमन्वितः

ထိုမိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ သာသနာရေးဝရတ (vrata) ကို အဓိကထား၍ တည်ကြည်သူဖြစ်သဖြင့် ‘ပတိဝရတာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ အဖေသည် ပျက်စီးကျဆုံးနေသော်လည်း သားတို့က အပြစ်အနာအဆာများစွာရှိသူဟု မြင်ကြသည်။

Verse 25

कस्मादपि च न त्याज्यः कुष्ठितः क्रुधितोऽपि वा । एवं पुत्राः शुश्रूषंति पितरं मातरं किल

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို မိဘကို မစွန့်ပစ်သင့်၊ ကုဋ္ဌရောဂါဖြစ်နေသော်လည်းကောင်း၊ ဒေါသထွက်နေသော်လည်းကောင်း။ ထို့ကြောင့် သားတို့သည် အဖနှင့် အမိကို ဂရုတစိုက် ပြုစုဝန်ဆောင်ရမည်။

Verse 26

ते यांति परमं लोकं तद्विष्णोः परमं पदम् । एवं हि स्वामिनं ये वै उपाचरंति भृत्यकाः

သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကသို့ ရောက်ကြသည်—အဲဒါက ဗိဿဏု၏ အမြတ်ဆုံး အဘိဓမ္မနေရာ (parama pada) ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ မိမိသခင်ကို သစ္စာဖြင့် အနီးကပ်ပြုစုဝန်ဆောင်သော ကျွန်တို့လည်း ထိုဂတိကို ရကြသည်။

Verse 27

पत्युर्लोकं प्रयांत्येते प्रसादात्स्वामिनस्तदा । अग्निं नैव त्यजेद्विप्रो ब्रह्मलोकं प्रयाति सः

သခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤ(သတီ) မိန်းမတို့သည် ထိုအခါ ခင်ပွန်း၏ လောကသို့ ရောက်ကြသည်။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏသည် ယဇ္ဉာမီး (အဂ္နိ) ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ရ; သူသည် ဗြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 28

अग्नित्यागकरो विप्रो वृषलीपतिरुच्यते । स्वामिद्रोही भवेद्भृत्यः स्वामित्यागान्न संशयः

ယဇ္ဉာမီးကို စွန့်ပစ်သော ဗြာဟ္မဏကို ‘ဝೃဿလီ-ပတိ’ (ရှုဒ္ရမိန်းမ၏ ခင်ပွန်း) ကဲ့သို့ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် သခင်ကို စွန့်သော ကျွန်သည် သခင်ကို သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်သည်—မသံသယရှိ။

Verse 29

अग्निं च पितरं चैव न त्यजेत्स्वामिनं शुभे । सदा विप्रः सुतो भृत्यः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ပူဇော်သက္ကာမီး (အဂ္နိ)၊ ဖခင်နှင့် မိမိ၏ သခင်/ခင်ပွန်းကို မည်သို့မျှ မစွန့်ပစ်ရ။ ဗြာဟ္မဏ၊ သားနှင့် အမှုထမ်းတို့သည် အမြဲတည်ကြည်ရ—ဤသည်မှာ သစ္စာတရား၊ ငါ ထပ်မံ၍ သစ္စာဟု ဆို၏။

Verse 30

परित्यज्य प्रगच्छंति ते यांति नरकार्णवम् । पतितं व्याधितं देवि विकलं कुष्ठिनं तथा

သူတို့ကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်ခွာသွားသူတို့သည် နရက၏ သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်ကြ၏။ အို ဒေဝီ၊ ကျဆုံးသူ၊ နာမကျန်းသူ၊ မသန်စွမ်းသူနှင့် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူကို စွန့်ပစ်သူလည်း ထိုအပြစ်ဖလကို ခံရ၏။

Verse 31

सर्वकर्मविहीनं च गतवित्तादिसंचयम् । भर्तारं न त्यजेन्नारी यदि श्रेय इहेच्छति

ခင်ပွန်းသည် အလုပ်အကိုင်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်ပြီး ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းစုဆောင်းမှုတို့ ပျောက်ဆုံးသော်လည်း၊ ဤဘဝ၌ အကျိုးကောင်းကို လိုလားပါက မိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 32

त्यक्त्वा कांतं व्रजेन्नारी अन्यत्कार्यमिहेच्छति । सा मता पुंश्चली लोके सर्वधर्मबहिष्कृता

မိမိ၏ ချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ ဤလောက၌ အခြားကိစ္စတစ်ရပ်ကို လိုလားကာ အခြားသို့ သွားသော မိန်းမကို လူလောက၌ ပုಂಶ္ଚလီ (မတည်ကြည်သူ) ဟု သတ်မှတ်ပြီး ဓမ္မဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးမှ ဖယ်ရှားကြသည်။

Verse 33

गते भर्तरि या ग्रामं भोगं शृंगारमेव च । लौल्याच्च कुरुते नारी पुंश्चली वदते जनः

ခင်ပွန်း မရှိချိန်၌ လောလီယာကြောင့် ရွာထဲသို့ သွားလာကာ ကာမပျော်ရွှင်မှုနှင့် အလှဆင်ခြယ်သမှုတွင် မူးယစ်နေသော မိန်းမကို လူတို့က ပုಂಶ္ଚလီ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 34

एवं धर्मं विजानामि वेदशास्त्रैश्च संमतम् । दानवा राक्षसाः प्रेता धात्रा सृष्टा यदादितः

ဤသို့ ငါသည် ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့က အတည်ပြုထားသော ဓမ္မကို သိမြင်၏—အစဦးကာလ၌ သတ္တဝါဖန်ဆင်းရှင် ဓာတာသည် ဒာနဝ၊ ရာක්ෂသ နှင့် ပရေတတို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 35

तत्रेह कारणं सर्वं प्रवक्ष्यामि न संशयः । ब्राह्मणा दानवाश्चैव पिशाचाश्चैव राक्षसाः

ဤနေရာ၌ ငါသည် သံသယမရှိဘဲ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ပြောကြားမည်—ဗြာဟ္မဏ၊ ဒာနဝ၊ ပိသာစ နှင့် ရာක්ෂသတို့နှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။

Verse 36

धर्मार्थं सकलं प्रोक्तमधीतं तैस्तु सुंदरि । विंदंति सकलं सर्वे आचरंति न दानवाः

ဓမ္မနှင့်ဆိုင်သော အရာအားလုံးကို သူတို့အား သင်ကြား၍ လေ့လာပြီးပြီ၊ အလှတရားရှိသူမ။ အားလုံးက ပြည့်စုံစွာ သိကြသော်လည်း—ဒာနဝတို့သည် မကျင့်သုံးကြ။

Verse 37

विधिहीनं प्रकुर्वंति दानवा ज्ञानवर्जिताः । अन्यायेन व्रजंत्येते मानवा विधिवर्जिताः

ဗိဓိမရှိဘဲ ဉာဏ်ကင်းသော ဒာနဝတို့သည် လုပ်ရပ်များကို ပြုကြ၏။ ထိုနည်းတူ ဤလူသားတို့လည်း—မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကင်းမဲ့၍—မတရား၏ လမ်းသို့ သွားကြ၏။

Verse 38

तेषां शासनहेत्वर्थं कृता एतेपि नान्यथा । विधिहीनं प्रकुर्वंति ये हि धर्मं नराधमाः

သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက်သာ ဤအရာတို့ကိုလည်း တည်ထောင်ထားသည်၊ အခြားအကြောင်းမရှိ—အကြောင်းမှာ ဓမ္မကို ပြုသည်ဟုဆိုသော်လည်း ဗိဓိနှင့် နည်းလမ်းကို မလေးစားသော နရဓမတို့သည် ဗိဓိမဲ့စွာသာ ပြုကြသောကြောင့်။

Verse 39

तान्वयं शासयामो वै दंडेन महता किल । भवत्या दारुणं कर्म कृतमेव सुनिर्घृणम्

ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် သူတို့ကို မဟာဒဏ်ဖြင့် အမှန်တကယ် အပြစ်ပေးမည်။ အကြောင်းမူကား သင်က ရက်စက်၍ ကရုဏာမဲ့သော အပြုအမူကို တကယ်တမ်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 40

गार्हस्थ्यं च परित्यज्य अत्रायाता किमर्थतः । वदस्येवं मुखेनापि अहं हि पतिदेवता

“အိမ်ထောင်သမားဓမ္မကို စွန့်ပြီး ဒီကို ဘာကြောင့်လာတာလဲ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစကားကို ပြောနိုင်တာလဲ။ ငါကတော့ ခင်ပွန်းကို ဒေဝတာအဖြစ်ထားသူပဲ။”

Verse 41

कर्मणा नास्ति तद्दृष्टं पतिदैवत्यमेव ते । भर्तारं तं परित्यज्य किमर्थं त्वमिहागता

ဤအရာသည် ကမ္မကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ငါမမြင်။ မင်းအတွက်တော့ ခင်ပွန်းကို ဒေဝတာအဖြစ် သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းသာ အမှန်တရားဓမ္မ ဖြစ်သည်။ ထိုခင်ပွန်းကို စွန့်ပြီး ဒီကို ဘာကြောင့်လာသနည်း?”

Verse 42

शृंगारं भूषणं वेषं कृत्वा तिष्ठसि निर्घृणा । किमर्थं हि कृतं पापे कस्यहेतोर्वदस्व मे

အလှဆင်၍ အဆင်တန်ဆာနှင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ကာ မင်းက ကရုဏာမဲ့စွာ ရပ်နေသည်။ ငါ့ကို ပြောပါ၊ အပြစ်ရှိသူမ—ဤပ罪ကို ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်ခဲ့သနည်း၊ ဘယ်သူ့အတွက်နည်း?”

Verse 43

निःशंका वर्त्तसे चापि प्रमत्ता गिरिकानने । मया त्वं साधिता पापा दंडेन महता शृणु

မင်းက တောင်တန်းတောအုပ်ထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ မူးမောပျော်ပါးစွာ လှည့်လည်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ငါက မင်းကို အပြစ်ရှိသူမ၊ မဟာဒဏ်ဖြင့် နှိမ်နင်းပြီးပြီ—နားထောင်!

Verse 44

अधर्मचारिणी दुष्टा पतिं त्यक्त्वा समागता । क्वास्ते तत्पतिदेवत्वं दर्शय त्वं ममाग्रतः

အဓမ္မကိုကျင့်သော မကောင်းမမြတ်မိန်းမရေ—ခင်ပွန်းကိုစွန့်ပြီး ဒီကိုလာခဲ့သလား။ ‘ခင်ပွန်းကိုဘုရားတော်တင်’ ဆိုတဲ့ သစ္စာဘက်တည်မှုက ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ဒီမှာပဲ ပြပါ။

Verse 45

भवती पुंश्चली नाम यया त्यक्तः स्वकः पतिः । पृथक्छय्या यदा नारी तदा सा पुंश्चली मता

ကိုယ့်ခင်ပွန်းကိုပဲ စွန့်ပစ်သွားသော မိန်းမကို ‘ပုံရှ္စလီ’ ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် မိန်းမတစ်ယောက်က ခင်ပွန်းနှင့် ခွဲ၍ သီးခြားအိပ်ရာ၌ အိပ်လျှင်လည်း ‘ပုံရှ္စလီ’ ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 46

योजनानां शतैकस्य सोन्तरेण प्रवर्त्तते । क्वास्ति ते पतिदैवत्यं पुंश्चल्याचारचारिणी

ယောဇနာတစ်ရာအတွင်းပင် အဲဒီလိုပဲ သွားလာပေါင်းသင်းနေသည်။ ပုံရှ္စလီအကျင့်ကို လိုက်နာသော မိန်းမရေ—ခင်ပွန်းကို ကိုယ့်၏ဒေဝတားဟု ယုံကြည်သည့် သစ္စာဘက်တည်မှုက ဘယ်မှာလဲ။

Verse 47

निर्लज्जे निर्घृणे दुष्टे किं मे वदसि संमुखी । तपसः क्वास्ति ते भावः क्व तेजोबलमेव च

အရှက်မရှိ၊ ကြင်နာမှုမရှိသော မကောင်းမမြတ်သူရေ—ငါ့ရှေ့မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဘာကြောင့်ပြောနေသလဲ။ သင်၌ တပဿာ၏ စစ်မှန်သောစိတ်ဓာတ် ဘယ်မှာလဲ၊ ထို့အပြင် တေဇနှင့် အင်အားက ဘယ်မှာလဲ။

Verse 48

दर्शयस्व ममाद्यैव बलवीर्यपराक्रमम् । पद्मावत्युवाच । स्नेहेनापि समानीता श्रूयतामसुराधम

“ဒီနေ့ပဲ သင်၏ အင်အား၊ သူရဲကောင်းမှုနှင့် ပါရက్రమကို ငါ့အား ပြပါ။” ပဒ္မာဝတီက ပြောသည်—“ချစ်ခင်မှုကြောင့်ပင် ငါကို ဒီသို့ ခေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ နားထောင်လော့၊ အဆုရာတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူရေ!”

Verse 49

भर्तुर्गेहादहं पित्रा क्वास्ते तत्र च पातकम् । नैव कामान्न लोभाच्च न मोहान्न च मत्सरात्

ကျွန်မကို အဖေက ခင်ပွန်းအိမ်မှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်—အဲဒီအတွက် ကျွန်မမှာ အပြစ်ဘယ်မှာရှိသနည်း။ ကာမကြောင့်မဟုတ်၊ လောဘကြောင့်မဟုတ်၊ မောဟကြောင့်မဟုတ်၊ မနာလိုမှုကြောင့်လည်းမဟုတ်။

Verse 50

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । पंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပాఖ్యာန်အတွင်းရှိ စုကလာ၏ လုပ်ရပ်ဇာတ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသော ငါးဆယ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 51

भवंतं माथुरं ज्ञात्वा गताहं सम्मुखं तव । मायाविनं यदा जाने त्वामेवं दानवाधम

သင်သည် မထုရာမြို့ဖွားဟု သိ၍ ကျွန်မ သင့်ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သင်သည် မာယာဖြင့် လှည့်စားသူဟု သိသွားသောအခါ သင်သည် ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးပင် ဖြစ်၏။

Verse 52

एकेन हुंकृतेनैव भस्मीभूतं करोम्यहम् । गोभिल उवाच । चक्षुर्हीना न पश्यंति मानवाः शृणु सांप्रतम्

“‘ဟုṃ’ ဟု တစ်ကြိမ်သာ အသံထွက်လျှင်ပင် ကျွန်ုပ် (ဤအရာကို) ပြာမှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သည်။” ဂိုဘ္ဟိလက ဆိုသည်– “အမှန်တရားကို မြင်နိုင်သော မျက်စိမရှိသူတို့သည် မမြင်ကြ; ယခု ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။”

Verse 53

धर्मनेत्रविहीना त्वं कथं जानासि मामिह । यदा ते भाव उत्पन्नः पितुर्गेहं प्रति शृणु

သင်သည် ဓမ္မ၏ မျက်စိမရှိသူဖြစ်၍ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်ကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။ သင့်အတွင်း မှန်ကန်သော နားလည်မှု ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ နားထောင်လော့—သင့်အဖေအိမ်သို့ စိတ်ကို မျှော်လင့်လှည့်ပါ။

Verse 54

पतिध्यानं परित्यज्य मुक्ता ध्यानेन त्वं तदा । ज्ञाननेत्रं तदा नष्टं स्फुटं च हृदये तव

ခင်ပွန်းကို စိတ်ဓာတ်တည်၍ သမาธိပြုခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်၊ သင်သည် အခြားသမาธိဖြင့် မောက္ခကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထိုအခါ သင့်နှလုံးအတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ဉာဏ်မျက်စိသည် ထင်ရှားစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 55

कथं मां त्वं विजानासि ज्ञानचक्षुर्हता भुवि । कस्या माता पिता भ्राता कस्याः स्वजनबांधवाः

ဤလောက၌ ငါ၏ ဉာဏ်မျက်စိကို ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် သင်သည် ငါကို မည်သို့ သိမြင်နိုင်သနည်း။ ငါသည် မည်သူ၏ မိခင်၊ မည်သူ၏ ဖခင်၊ မည်သူ၏ ညီအစ်ကို—နှင့် ငါ၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေတို့သည် မည်သူတို့နည်း။

Verse 56

सर्वस्थाने पतिर्ह्येको भार्यायास्तु न संशयः । इत्युक्त्वा हि प्रहस्यैव गोभिलो दानवाधमः

“အခြေအနေတိုင်းတွင် ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းသာ ဇနီး၏ အရှင်ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။” ဟုဆိုပြီးနောက် ဒါနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံး ဂိုဘီလာသည် အသံကျယ်စွာ ရယ်လေ၏။

Verse 57

न भयं विद्यते तेऽद्य ममापि शृणु पुंश्चलि । किं भवेत्तव शापेन वृथैव परिकंपसे

ယနေ့ သင့်အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ။ ငါ့စကားကိုလည်း နားထောင်ပါ၊ အကျင့်ပျက်သော မိန်းမရေ။ သင့်ကျိန်စာက ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။ သင်သည် အလဟသသာ တုန်လှုပ်နေ၏။

Verse 58

ममगेहं समाश्रित्य भुंक्ष्व भोगान्मनोऽनुगान् । पद्मावत्युवाच । गच्छ पापसमाचार किं त्वं वदसि निर्घृणः

“ငါ့အိမ်ကို အားကိုး၍ သင့်စိတ်နှင့် ကိုက်ညီသော အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားလော့။” ပဒ္မာဝတီက ပြောသည်—“သွားလော့၊ အပြစ်ပြုအကျင့်ရှိသူရေ; မရက်စက်သူ၊ သင်ဘာကို ပြောနေသနည်း?”

Verse 59

सतीभावेन संस्थास्मि पतिव्रतपरायणा । धक्ष्यामि त्वां महापाप यद्येवं तु वदिष्यसि

ကျွန်မသည် သတီဘဝဖြင့် တည်ကြည်ကာ ပတိဝရတဓမ္မကို အပြည့်အဝလိုက်နာ၍ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်၏။ အို မဟာအပြစ်သား—ဤသို့ပြောလျှင် သင့်ကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းစေမည်။

Verse 60

एवमुक्त्वा तथैकांते निषसाद महीतले । दुःखेन महताविष्टां तामुवाच स गोभिलः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ် ထိုင်နေ하였다။ ထို့နောက် မဟာဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ဖိစီးခံနေရသော သူမအား ဂိုဘီလာက စကားပြော၍ ခေါ်ဆို하였다။

Verse 61

तवोदरे मया न्यस्तं स्ववीर्यं सुकृतं शुभे । तस्मादुत्पत्स्यते पुत्रस्त्रैलोक्यक्षोभकारकः

အို မင်္ဂလာရှိသောမိန်းမ၊ ကျွန်ုပ်၏ အင်အားပြည့်ဝသော မျိုးစေ့ကို—ကောင်းမှုကဲ့သို့—သင်၏ ဝမ်းအတွင်း ထားနှံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သုံးလောကကို လှုပ်ခတ်စေမည့် သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်။

Verse 62

एवमुक्त्वा जगामाथ गोभिलो दानवस्तदा । गते तस्मिन्दुराचारे दानवे पापचारिणी

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒါနဝ ဂိုဘီလာသည် ထွက်ခွာသွား하였다။ ထိုဆိုးယုတ်၍ အပြစ်ပြုတတ်သော ဒါနဝ ထွက်သွားပြီးနောက် အပြစ်ရှိသော မိန်းမသည် (အဲဒီနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေ하였다)။

Verse 63

दुःखेन महताविष्टा नृपकन्या रुरोद ह

မဟာဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ဖိစီးခံရသော မင်းသမီးသည် ငိုကြွေးလေ၏။