Adhyaya 25

Verse 1

सूत उवाच । इयं हि का गायति चारुलोचना विलासभावैः परिविश्वमेव । अतीव बाला शुशुभे मनोहरा संपूर्णभावैः परिमोहयेज्जनम्

စူတက ပြောသည်– “လီလာသဘောအမူအရာများဖြင့် သီဆိုကာ ကမ္ဘာလုံးကို ပြည့်နှက်စေသော မျက်လုံးကျယ်လှပသည့် ဤအမျိုးသမီးသည် မည်သူနည်း။ အလွန်ငယ်ရွယ်သော်လည်း စိတ်ကိုဖမ်းစားစွာ တောက်ပလှပပြီး၊ ပြည့်စုံသော ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် လူတို့ကို အပြည့်အဝ မောဟစေ၏။”

Verse 2

दृष्ट्वा स रंभां कमलायताक्षीं पीनस्तनीं चर्चितकुंकुमांगीम् । पद्माननां कामगृहं ममैषा नो वा रतिश्चारुमनोहरेयम्

ရမ္ဘာကို မြင်သော်—ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိ၍ ရင်သားပြည့်ဝ၊ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် ကုင်ကူမ လိမ်းတင်ထားပြီး ကြာပန်းမျက်နှာတော်—သူက စိတ်ထဲတွင် “ဤသူမသည် ငါ့အချစ်၏ နေရာတော်ပင် ဖြစ်၏; သို့မဟုတ် စိတ်ကို အလွန်လှပစွာ ဆွဲဆောင်သော ရတီဒေဝီ ကိုယ်တိုင်လား” ဟု တွေး၏။

Verse 3

संपूर्णभावां परिरूपयुक्तां कामांगशीलामतिशीलभावाम् । यास्याम्यहं वश्यमिहैव अस्या मनोभवेनाद्य इहैव प्रेषितः

ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်စုံနှင့် ပြည့်ဝ၍ ရုပ်ရည်အလှအပ ပြီးပြည့်စုံကာ ကာမလီလာ၏ အင်္ဂါအမူအရာများနှင့် အလွန်မက်မောဖွယ် သဘောသဘာဝရှိသူ—ငါသည် ယခုချက်ချင်း သွား၍ ဤနေရာ၌ပင် သူမကို ငါ့အာဏာအောက်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်; ယနေ့ မနောဘဝ (ကာမ) ကိုယ်တိုင်က ငါ့ကို ဤအရပ်သို့ စေလွှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 4

इतीव दैत्यः सुविचिंतयान्वितः कामेन मुग्धो बहुकालनोदितः । समातुरस्तत्र जगाम सत्वरमुवाच तां दीनमनाः सुलोचनाम्

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဒေဝ်တ (အဆုရ) သည် မိမိ၏ကောက်ကျစ်သောအကြံအစည်တွင် နစ်မြုပ်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောက်လောင်နေသော ကာမတဏှာကြောင့် မောဟဖြစ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားလျက် ချက်ချင်း ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန်သွားပြီး စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ မျက်စိလှပသော မိန်းမအား ပြောဆို하였다။

Verse 5

कस्यासि वा सुंदरि केन प्रेषिता किं नाम ते पुण्यतमं वदस्व मे । तवैव रूपेण महातितेजसा मुग्धोस्मि बाले मम वश्यतां व्रज

အို လှပသောမိန်းကလေး၊ သင်သည် ဘယ်သူ၏သူနာမည်ဖြစ်သနည်း၊ မည်သူက သင့်ကို စေလွှတ်လာသနည်း။ သင့်နာမည်ကို ပြောပါ၊ အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ရှိသူရေ။ သင့်ရုပ်ရည်၏ မဟာတေဇောကြောင့် ကျွန်ုပ် မောဟမိပြီ၊ အို ကလေးမ—ကျွန်ုပ်၏ အာဏာအောက်သို့ ဝင်လာပါ။

Verse 6

एवमुक्ता विशालाक्षी वृत्रं कामाकुलं प्रति । अहं रंभा महाभाग क्रीडार्थं वनमुत्तमम्

ဤသို့ ခေါ်ဆိုခံရသော် မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းကလေးသည် ကာမကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဝෘတြအား ပြန်လည်ဆိုသည်—“အို ကံကောင်းသူ၊ ကျွန်မသည် ရမ္ဘါ ဖြစ်သည်။ ကစားပျော်ရွှင်ရန် ဤအကောင်းမြတ်သော တောသို့ လာခဲ့သည်။”

Verse 7

सखीसार्धं समायाता नंदनं वनमुत्तमम् । त्वं तु को वा किमर्थं हि मम पार्श्वं समागतः

ကျွန်မသည် မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများနှင့်အတူ ဤအကောင်းမြတ်သော နန္ဒနတောသို့ လာခဲ့သည်။ သို့သော် သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျွန်မအနားသို့ ရောက်လာသနည်း။

Verse 8

वृत्र उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि योहं बाले समागतः । हुताशनात्समुत्पन्नः कश्यपस्य सुतः शुभे

ဝෘတြက ပြောသည်—“နားထောင်ပါ၊ အို မိန်းကလေး၊ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော ကျွန်ုပ်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ပြောမည်။ မီး၏ဒေဝ (အဂ္နိဒေဝ) ထံမှ ကျွန်ုပ် မွေးဖွားခဲ့သည်; အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကျွန်ုပ်သည် ကശ്യပ၏ သားဖြစ်သည်။”

Verse 9

सखाहं देवदेवस्य इंद्र स्यापि वरानने । ऐंद्रं पदं वरारोहे अर्धं मे भुक्तिमागतम्

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ငါသည် ဒေဝတို့၏ဒေဝ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်၏။ အို မြင့်မြတ်သောမိန်းမ၊ အိန္ဒြာ၏ အာဏာတော်ရာထူးပင် ငါ့ထံသို့ တစ်ဝက်သာ ရောက်လာပြီး၊ မူလကပင် ခံစားပြီးသားကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

अहं वृत्रः कथं देवि मामेवं न तु विंदसि । त्रैलोक्यं वशमायातं यस्यैव वरवर्णिनि

ငါသည် ဝෘတြ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ ငါ့ကို ဤသို့ မသိမမြင်သလော? အို အရောင်အလှပသောသူမ၊ သူ၏ အာနုభာဝကြောင့်ပင် သုံးလောကလုံး ဝశသို့ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 11

अहं शरणमायातः कामाद्रक्ष वरानने । भजस्व मां विशालाक्षि कामेनाकुलितं प्रिये

ငါသည် အားကိုးရာအဖြစ် လာရောက်ပြီ—အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ကာမတဏ္ဟာမှ ငါ့ကို ကယ်တင်ပါ။ အို မျက်လုံးကျယ်သော ချစ်သူ၊ ငါ့ကို လက်ခံပါ; ချစ်ကာမကြောင့် ငါသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေ၏။

Verse 12

रंभोवाच । वशगा हं तवैवाद्य भविष्यामि न संशयः । यं यं वदाम्यहं वीर तं तं कार्यं त्वयैव हि

ရမ္ဘာက ပြောသည်—ယနေ့မှစ၍ ငါသည် သင်၏ အာဏာအောက်၌ အမှန်တကယ် ရှိမည်၊ သံသယမရှိ။ အို သူရဲကောင်း၊ ငါပြောသမျှ အလုပ်ကို သင်တစ်ယောက်တည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

एवमस्तु महाभागे तं तं सर्वं करोम्यहम् । एवं संबंधकं कृत्वा तया सह महाबलः

ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ အို ကံကောင်းမြင့်မြတ်သောသူမ; သင်ပြောသမျှ အားလုံးကို ငါ ဆောင်ရွက်မည်။ ဤသို့ ဆက်နွယ်မှုကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် အင်အားကြီးသူသည် သူမနှင့်အတူ နေထိုင်လေ၏။

Verse 14

तस्मिन्वने महापुण्ये रेमे दानवसत्तमः । तस्या गीतेन नृत्येन हास्येन ललितेन च

အလွန်ပုဏ္ဏိယကြီးမားသော သန့်ရှင်းသည့် တောအတွင်း၌ ဒာနဝတို့အထက်မြတ်သူသည် ပျော်မြူးရမိ၏။ သူမ၏ သီချင်း၊ အက၊ ရယ်မောသံနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လီလာတို့ကြောင့် စိတ်မောဟိုက်လျက် ရမိ၏။

Verse 15

अतिमुग्धो महादैत्यः स तस्याः सुरतेन च । तमुवाच महाभागं वृत्रं दानवसत्तमम्

ထိုမဟာဒೈత్యသည် အလွန်မောဟိုက်လျက်—သူမနှင့် ကာမကစားခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒာနဝတို့အထက်မြတ်သော မဟာဘဂ္ဂဝန် ဝෘတြအား စကားဆို၏။

Verse 16

सुरापानं कुरुष्वेह पिबस्व मधुमाधवीम् । तामुवाच विशालाक्षीं रंभां शशिनिभाननाम्

“ဤနေရာတွင် စုရာကို သောက်လော့၊ ပျားရည်ချိုသကဲ့သို့ မာဓဝီမദိရာကို သောက်လော့” ဟု မျက်လုံးကျယ်၍ မျက်နှာလကဲ့သို့သော ရမ္ဘာအား ဆို၏။

Verse 17

पुत्रोहं ब्राह्मणस्यापि वेदवेदांगपारगः । सुरापानं कथं भद्रे करिष्यमि विनिंदितम्

ကျွန်ုပ်သည် ဘြာဟ္မဏ၏ သားဖြစ်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသား။ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ အပြစ်တင်ခံရသော စုရာသောက်ခြင်းကို မည်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 18

तया तु रंभया देव्या प्रीत्या दत्ता सुरा हठात् । तस्या दाक्षिण्यभावेन सुरापानं कृतं तदा

သို့သော် ဒေဝီ ရမ္ဘာသည် ချစ်ခင်မှုကြောင့် အတင်းအကျပ် စုရာကို ပေး၏။ သူမ၏ မေတ္တာနှင့် ယဉ်ကျေးသဘောကို ထောက်ထား၍ ထိုအခါ စုရာကို သောက်လိုက်၏။

Verse 19

अतीवमुग्धं सुरया ज्ञानभ्रष्टो यदाभवत् । तदंतरे सुरेंद्रेण वज्रेण निहतस्तदा

သူသည် သေရည်မူးယစ်ခြင်းကြောင့် အလွန်မောဟဝင်ကာ ဉာဏ်ပျက်သွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် နတ်တို့၏အရှင် အိန္ဒြာက ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးတော်) ဖြင့် ထိုးနှက်သတ်လိုက်သည်။

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकैः पापैः स लिप्तो वृत्रहा ततः । ब्राह्मणास्तु ततः प्रोचुरिंद्र पापं कृतं त्वया

ထို့နောက် ဝෘတြဟန္တာ အိန္ဒြာသည် ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏသတ်မှု) စသည့် အပြစ်များဖြင့် အညစ်အကြေးကပ်လျက် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏတို့က “အိန္ဒြာ၊ သင်သည် အပြစ်ကို ပြုမိပြီ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 21

अस्माद्वाक्यात्तु विश्वस्तो वृत्रो नाम महाबलः । हतो विश्वासभावेन एवं पापं त्वया कृतम्

ကျွန်ုပ်တို့၏စကားကို ယုံကြည်၍ မဟာအားကြီးသော ဝෘတြသည် စိတ်ချယုံကြည်လာခဲ့သည်။ ထိုယုံကြည်မှုအခြေအနေ၌ပင် သူသည် သတ်ခံရသဖြင့်—ဤအပြစ်ကို သင်က ပြုမိခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 22

इंद्र उवाच । येन केनाप्युपायेन हंतव्योरिः सदैव हि । देवब्राह्मणहंतारं यज्ञानां धर्मकंटकम्

အိန္ဒြာက ပြောသည်– “မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို ဤရန်သူကို အမြဲတမ်း သတ်ပစ်ရမည်။ သူသည် နတ်နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သတ်သူ၊ ယဇ္ဉာနှင့် ဓမ္မကို တားဆီးသော ဆူးတံ ဖြစ်သည်။”

Verse 23

निहतं दानवं दुष्टं त्रैलोक्यस्यापि नायकम् । तदर्थं कुपिता यूयमेतन्न्यायस्य लक्षणम्

“ဒုષ્ટ ဒာနဝသည် သုံးလောက၌ပင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သတ်ပြီးပြီ။ သူ့ကြောင့် သင်တို့ ဒေါသထွက်လျှင် ထိုအရာပင် သင်တို့၏ တရားမျှတမှုအာရုံ၏ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။”

Verse 24

विचारमेवं कर्त्तव्यं भवद्भिर्द्विजसत्तमाः । पश्चात्कोपं प्रकर्त्तव्यमन्यायं मम चिंत्यताम्

အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ ဤသို့ပင် အရင်ဆုံး စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြလော့။ ထို့နောက်မှသာ ဒေါသကို ပြသကြလော့။ ငါ့အပေါ် မတရားမှု ရှိသလားကို စူးစမ်းကြလော့။

Verse 25

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वृत्रासुरवधोनाम पंचविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ဝෘတြာသူရ သတ်ဖြတ်ခြင်း” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၂၅ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 26

जग्मुः स्वस्थानमेवं हि निहते धर्मकंटके

ဓမ္မကို ထိုးနှက်သော ဆူးကဲ့သို့သူကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည်သွားကြလေ၏။