Adhyaya 104

Verse 1

कुंजल उवाच । गते तस्मिन्महाभागे दत्तात्रेये महामुनौ । आजगाम महाराज आयुश्च स्वपुरं प्रति

ကుంజလက ဆိုသည်—ကံကောင်းမင်္ဂလာကြီးသော မဟာမုနိ ဒတ္တာတရေယ သွားနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မဟာရာဇာ အာယုသည် မိမိ၏ မြို့တော်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်하였다။

Verse 2

इंदुमत्या गृहं हृष्टः प्रविवेश श्रियान्वितम् । सर्वकामसमृद्धार्थमिंद्रस्य सदनोपमम्

ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် သူသည် သီရိ (စိရိမင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်) ဖြင့် တောက်ပသော အိန္ဒုမတီ၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ အလိုရှိသမျှ အဆင်ပြေမှုနှင့် ဥစ္စာဓန ပြည့်စုံကာ အိန္ဒြာတော်၏ နန်းတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 3

राज्यं चक्रे स मेधावी यथा स्वर्गे पुरंदरः । स्वर्भानुसुतया सार्द्धमिंदुमत्या द्विजोत्तम

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ထိုပညာရှိသည် စွဗာနု၏သမီး အိန္ဒုမတီနှင့်အတူ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) အုပ်စိုးသကဲ့သို့ မိမိနိုင်ငံကို တည်ထောင်အုပ်ချုပ်하였다။

Verse 4

सा च इंदुमती राज्ञी गर्भमाप फलाशनात् । दत्तात्रेयस्य वचनाद्दिव्यतेजः समन्वितम्

ထို့နောက် မဟာမိဖုရား အိန္ဒုမတီသည် ထိုအသီးကို စားသုံးခြင်းကြောင့် ကိုယ်ဝန်တင်ခဲ့သည်။ ဒတ္တာတြေယ၏ ဝစနာတော်အာနုဘော်ကြောင့် ထိုကိုယ်ဝန်သည် ဒိဗ္ဗတေဇဖြင့် ပြည့်ဝနေ하였다။

Verse 5

इंदुमत्या महाभाग स्वप्नं दृष्टमनुत्तमम् । रात्रौ दिवान्वितं तात बहुमंगलदायकम्

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ အိန္ဒုမတီသည် အလွန်မြတ်သော အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်ခဲ့သည်—ညအချိန်ဖြစ်သော်လည်း နေ့အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ အို ချစ်သူ—မင်္ဂလာလက္ခဏာများစွာ ပေးစွမ်းသောအိပ်မက်ဖြစ်သည်။

Verse 6

गृहांतरे विशंतं च पुरुषं सूर्यसन्निभम् । मुक्तामालान्वितं विप्रं श्वेतवस्त्रेणशोभितम्

ထို့ပြင် (သူမသည်) အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ယောက်ျားတစ်ဦးကို မြင်သည်။ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍—မုတိမဏိမാലာ ဆင်ယင်ထားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ပါး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လှပတင့်တယ်နေ하였다။

Verse 7

श्वेतपुष्पकृतामाला तस्य कंठे विराजते । सर्वाभरणशोभांगो दिव्यगंधानुलेपनः

သူ၏ လည်ပင်းတွင် အဖြူရောင်ပန်းမാലာ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အမျိုးမျိုး၏ အလှကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ တောက်ပ၍၊ ဒိဗ္ဗအနံ့သာ လိမ်းကျံထားသည်။

Verse 8

चतुर्भुजः शंखपाणिर्गदाचक्रासिधारकः । छत्रेण ध्रियमाणेन चंद्रबिंबानुकारिणा

လက်လေးဖက်ရှိ၍ လက်၌ သင်္ခါကိုင်ဆောင်ကာ ဂဒါ၊ စက္ကရ၊ ဓားတို့ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်သည်။ အပေါ်တွင် ထီးတော်ကို ကိုင်မြှောက်ကာ အရိပ်ပေးထား၍ လမင်းဝိုင်းကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။

Verse 9

शोभमानो महातेजा दिव्याभरणभूषितः । हारकंकणकेयूर नूपुराभ्यां विराजितः

မဟာတေဇောဖြင့် တောက်ပလှပ၍ ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်၊ လက်မောင်းကောက်နှင့် ခြေကောက်တို့ကြောင့် ပိုမိုတောက်ပ၏။

Verse 10

चंद्रबिंबानुकाराभ्यां कुंडलाभ्यां विराजितः । एवंविधो महाप्राज्ञो नरः कश्चित्समागतः

လမင်းဝိုင်းကဲ့သို့သော နားကပ်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ ထိုသို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် မဟာပညာရှိသော လူတစ်ဦးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 11

इंदुमतीं समाहूय स्नापिता पयसा तदा । शंखेन क्षीरपूर्णेन शशिवर्णेन भामिनी

ထို့နောက် အိန္ဒုမတီကို ခေါ်ယူ၍ လမင်းရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော အလှရှင်မကို နို့ဖြင့် ရေချိုးပေး하였다။ နို့ပြည့်သင်္ခါဖြင့် လမင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်လှ၏။

Verse 12

रत्नकांचनबद्धेन संपूर्णेन पुनः पुनः । श्वेतं नागं सुरूपं च सहस्रशिरसं वरम्

ထပ်ခါထပ်ခါ ရတနာနှင့် ရွှေဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်하였다—ဖြူစင်လှ၍ ရုပ်ရည်လှပသော ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိ အထူးမြတ်နာဂကို ဂုဏ်ပြုလျက်။

Verse 13

महामणियुतं दीप्तं धामज्वालासमाकुलम् । क्षिप्तं तेन मुखप्रांते दत्तं मुक्ताफलं पुनः

မဟာရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ တောက်ပလင်းလက်ကာ ဓာမ၏ အလင်းမီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်—သူသည် ထိုအရာကို ပါးစပ်အစွန်းသို့ ပစ်ချပြီး နောက်တဖန် “မုတ္တာဖလ” (ပုလဲသီး) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 14

कंठे तस्याः स देवेश इंदुमत्या महायशाः । पद्मं हस्ते ततो दत्वा स्वस्थानं प्रति जग्मिवान्

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင် မဟာဂုဏ်သတင်းရှိတော်မူသောသူသည် အိန္ဒုမတီ၏ လည်ပင်း၌ ထိုအရာကို တင်ပေးတော်မူပြီး၊ လက်ထဲသို့ ပဒ္မပန်းကို ထားပေးကာ မိမိ၏ ဓာမသို့ ပြန်လည်ကြွသွားတော်မူ၏။

Verse 15

एवंविधं महास्वप्नं तया दृष्टं सुतोत्तमम् । समाचष्ट महाभागा आयुं भूमिपतीश्वरम्

ဤသို့သော မဟာအိပ်မက်ကို မြင်ပြီးနောက် မဟာကံကောင်းသော မိဖုရားသည် မိမိ၏ အကောင်းဆုံးသား၊ မြေကြီး၏ အရှင် အာယုအား အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 16

समाकर्ण्य महाराजश्चिंतयामास वै पुनः । समाहूय गुरुं पश्चात्कथितं स्वप्नमुत्तमम्

ဤအကြောင်းကို ကြားသိပြီး မဟာရာဇာသည် ထပ်မံ စဉ်းစားဆင်ခြင်လေ၏။ ထို့နောက် ဂုရုကို ခေါ်ယူကာ ထိုအထူးမြတ်သော အိပ်မက်ကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 17

शौनकं सुमहाभागं सर्वज्ञं ज्ञानिनां वरम् । राजोवाच । अद्य रात्रौ महाभाग मम पत्न्या द्विजोत्तम

အလွန်ကံကောင်း၍ အရာအားလုံးသိတော်မူသော ပညာရှိတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော ရှောနကကို မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– “ယနေ့ညတွင် မဟာကံကောင်းသူ၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ မိဖုရားသည်…။”

Verse 18

विप्रो गेहं विशन्दृष्टः किमिदं स्वप्नकारणम् । शौनक उवाच । वरो दत्तस्तु ते पूर्वं दत्तात्रेयेण धीमता

ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်ကို ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ မြင်သဖြင့် သူက “အိပ်မက်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း” ဟု စဉ်းစား၏။ ရှောနကက “ယခင်က ပညာရှိ ဒတ္တာတြေးယက သင်အား ဝရ (ကောင်းချီး) တစ်ပါး ပေးထားပြီးသား” ဟု ဆို၏။

Verse 19

आदिष्टं च फलं राज्ञां सुगुणं सुतहेतवे । तत्फलं किं कृतं राजन्कस्मै त्वया निवेदितम्

ထို့ပြင် မင်းတို့အတွက် ညွှန်ကြားထားသော အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် သစ်သီး—ကောင်းမွန်သော သားတော်ရရှိရန်အတွက်—အို မင်းကြီး၊ ထိုသစ်သီးကို သင် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ မည်သူထံ သင် ဆက်ကပ်တင်ပြခဲ့သနည်း။

Verse 20

सुभार्यायै मया दत्तमिति राज्ञोदितं वचः । श्रुत्वोवाच महाप्राज्ञः शौनको द्विजसत्तमः

မင်းကြီး၏ စကား—“ကျွန်ုပ်သည် သီလကောင်းသော မိဖုရားအား ပေးအပ်ပြီးပြီ” ဟူသည်ကို ကြားသော်၊ အလွန်ပညာရှိသော ရှောနက၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးက ပြောကြား၏။

Verse 21

दत्तात्रेयप्रसादेन तव गेहे सुतोत्तमः । वैष्णवांशेन संयुक्तो भविष्यति न संशयः

ဒတ္တာတြေးယ၏ ပရသာဒ (ကရုဏာ) ကြောင့် သင်၏ အိမ်တွင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော သားတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းမည်၊ ဗိဿဏု၏ အံရှ (အပိုင်း) နှင့် ယှဉ်တွဲပါလိမ့်မည်။ သံသယမရှိ။

Verse 22

स्वप्नस्य कारणं राजन्नेतत्ते कथितं मया । इंद्रोपेंद्र समः पुत्रो दिव्यवीर्यो भविष्यति

အို မင်းကြီး၊ အိပ်မက်၏ အကြောင်းရင်းကို သင်အား ကျွန်ုပ် ပြောပြပြီးပြီ။ သင်၏ သားတော်သည် အိန္ဒြာနှင့် ဥပေန္ဒြာ (Upendra) တို့နှင့် တူညီမည်၊ ဒိဗ္ဗဗီရယ (သတ္တိ) ကို ပိုင်ဆိုင်မည်။

Verse 23

पुत्रस्ते सर्वधर्मात्मा सोमवंशस्य वर्द्धनः । धनुर्वेदे च वेदे च सगुणोसौ भविष्यति

သင်၏သားသည် သာသနာဓမ္မအားလုံး၌ ဓမ္မတရားပြည့်ဝသူ ဖြစ်မည်၊ စောမဝంశ (လဝంశ) ကို ဆက်လက်တိုးပွားစေမည်။ ထို့ပြင် ဓနုရဝေဒနှင့် ဝေဒများ၌လည်း ကျွမ်းကျင်၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံမည်။

Verse 24

एवमुक्त्वा स राजानं शौनको गतवान्गृहम् । हर्षेण महताविष्टो राजाभूत्प्रियया सह

ဤသို့ ရာဇာအား မိန့်ကြားပြီးနောက် ရှောနကသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။ ရာဇာသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသူနှင့်အတူ မဟာဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

Verse 104

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे चतुरधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီပဒ္မပုရာဏ၌—ဘူမိခဏ္ဍအတွင်း၊ ဝေနောပాఖ్యာန်၊ ဂုရုတီရ္ထ မဟာတ္မ்ய နှင့် ချျဝန ဇာတ်ကြောင်းတို့တွင်—တစ်ရာလေးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။