Uttara-bhāga ရှိ Gaṅgā-māhātmya အတွင်း Mohinī–Vasu ဆွေးနွေးခန်းတွင် Vasu သည် Gaṅgā-snāna ၏ ဓမ္မအကျိုးတရားကို အဆင့်လိုက်ဖော်ပြသည်။ အချိန်အလိုက် အထက်အောက်ကို ဦးစွာတည်ဆောက်ပြီး Māgha လတစ်လုံးလုံး ရေချိုးခြင်းသည် Indra-loka သို့၊ ထို့နောက် Brahmā ၏ မြို့သို့ ရောက်စေသည်ဟုဆိုသည်။ uttarāyaṇa ကာလအတွင်း အစာကန့်သတ်သည့် တပဿာနှင့် saṅkrānti ရေချိုးခြင်းတို့သည် Viṣṇu-loka နှင့် ဆက်နွယ်သည်။ ထို့နောက် ဗိသုဝ/အယနပြောင်းချိန်၊ Akṣayā tithi၊ manvantara/yuga အစ၊ ရှားပါး nakṣatra-yoga များ၊ parva၊ Mahodaya/Ardhodaya နှင့် ဂြိုဟ်ဖုံးချိန် ရေချိုးခြင်းတို့ကို ကုသိုလ်တိုးပွားစေပြီး မွေးကတည်းက ယနေ့ထိ အပြစ်ကိုပါ သန့်စင်စေသည်ဟု ချီးမြှောက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် နေရာအလိုက် ကုသိုလ်တက်လာခြင်းကို ပြော၍ Kurukṣetra ထက်၊ Vindhya ဒေသများထက်၊ Kāśī ထက် ပိုမြင့်ကာ အလွန်လွတ်မြောက်စေသော သုံးနေရာ—Gaṅgādvāra/Haridwar၊ Prayāga နှင့် သမုဒ္ဒရာဆုံရာ—ကို ထိပ်တန်းထားသည်။ ထို့ပြင် Kuśāvarta စသည့် tīrtha များစွာကို စာရင်းပြု၍ ယज्ञတူကုသိုလ်၊ ရောဂါပျောက်ကင်းမှု၊ အပြစ်ဖျက်သိမ်းမှုနှင့် ကောင်းကင်သို့မဟုတ် Viṣṇu-အခြေအနေ ရောက်ခြင်းကို ကတိပြုသည်။
Verse 1
वसुरुवाच । अथ कालविशेषे तु गंगास्नानस्य ते फलम् । कीर्तयिष्यामि वामोरु सावधाना निशामय ॥ १ ॥
ဝစုက မိန့်ဆိုသည်—ယခု ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးကို အချိန်ကာလ အထူးသဖြင့် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ငါ ဖော်ပြမည်။ အလှပသော ပေါင်တံရှိသူမ၊ သတိထား၍ နားထောင်လော့။
Verse 2
नैरंतर्येण गंगाया माघे स्नाति च यो नरः । सशक्रलोके सुचिरं कालं तिष्ठेत्सगोत्रजः ॥ २ ॥
မాఃဃ လတွင် ဂင်္ဂါ၌ မပြတ်မတောက် ဆက်တိုက် ရေချိုးသော လူသည်—မိမိ၏ တူညီသော မျိုးရိုးဆွေမျိုးတို့နှင့်အတူ—ရှက္ကရလောက (အိန္ဒြာ၏ လောက) တွင် အလွန်ကြာရှည် နေထိုင်ရမည်။
Verse 3
ततो ब्रह्मपुरं याति कल्पकोटिशतायुतैः । नैरंतर्येण विधिवद्गङ्गायां स्नाति यो नरः ॥ ३ ॥
ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်၌ မပြတ်မတောက်၊ ဓမ္မနည်းတကျ ရေချိုးသူသည် ကလ္ပကုဋိရာပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဘြဟ္မာ၏ မြို့တော် (ဗြဟ္မပုရ) သို့ ရောက်၏။
Verse 4
षण्मासमेककालाशी सकृदेवोत्तरायणे । सोऽपि विष्णुपदं याति कुलानां शतमुद्धरन् ॥ ४ ॥
ခြောက်လပတ်လုံး တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ပြီး၊ နေ၏ အုတ္တရာယဏ (မြောက်ဘက်သို့ လှည့်သည့်ကာလ) အတွင်း တစ်ကြိမ်တည်း ထိုသို့ပြုသူပင်လျှင် မိမိမိသားစု မျိုးဆက်တစ်ရာကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ကာ ဗိෂ္ဏု၏ အဘိုဒ် (ဗိෂ္ဏုပဒ) သို့ ရောက်၏။
Verse 5
संक्रांतिषु तु सर्वासु स्नात्वा गङ्गाजले नरः । विमानेनार्कवर्णेन स व्रजेद्विष्णुमंदिरम् ॥ ५ ॥
သို့ရာတွင် စင်္ကရာန္တိ အားလုံးတွင် ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးသူသည် နေရောင်အရောင်တောက်ပသော ဝိမာနဖြင့် ဆောင်ယူခံရကာ ဗိෂ္ဏုမন্দိရ (ဗိෂ္ဏု၏ နေရာ) သို့ သွားရောက်၏။
Verse 6
विषुवेऽयनसंक्रांतौ विशेषात्फलमीरितम् । तपःसमं कार्तिकेऽपि गङ्गास्नाने फलं विदुः ॥ ६ ॥
ဗိသုဝနေ့နှင့် အယနသင်္ကရာန္တ (ရာသီပြောင်းကာလ) တွင် ရေချိုးခြင်းသည် အထူးကောင်းကျိုးရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ကာရ္တိကလတွင် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးသည် တပဿ (အကြီးမားသော တပသ) နှင့် တူကြောင်း သိကြသည်။
Verse 7
मेषप्रवेशार्ककाले कार्तिक्यां वापि मोहिनि । माघस्नानाधिकं प्राहुः कमलासनपूर्वकाः ॥ ७ ॥
အို မောဟိနီ၊ ကမလာသန (ကြာပန်းထိုင်) ဘြဟ္မာမှ စ၍ ရှင်ပညာရှိတို့က မာဃရေချိုးခြင်းသည် အထူးမြင့်မြတ်ကြောင်း ကြေညာကြသည်—နေသည် မေဿ (Aries) သို့ ဝင်ချိန်၌ ပြုသော်လည်းကောင်း၊ ကာရ္တိကလ၌ ပြုသော်လည်းကောင်း ထိုထက်သာလွန်သည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 8
संवत्सरस्नानजन्यं फलमक्षयके तिथौ । कार्तिके वापि वैशाखे इति प्राह पिता तव ॥ ८ ॥
«တစ်နှစ်ပတ်လုံး စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် အက္ခယာ (မပျက်မယွင်း) တိထီနေ့၌ ရရှိနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ကာရ္တိက သို့မဟုတ် ဝိုင်ရှာခ လတွင် ဖြစ်လျှင် ပိုမိုထူးမြတ်သည်» ဟု သင်၏ဖခင်က မိန့်ကြားခဲ့သည်။
Verse 9
मन्वादौ च युगादौ यत्प्रोक्तं गंगाजले फलम् । स्नानैन याज्यवनिते त्रिमास्यापि च तत्फलम् ॥ ९ ॥
အို ပူဇော်ထိုက်မြတ်သော မိခင်မယ်တော်၊ မန်ဝန္တရ အစနှင့် ယုဂ အစ၌ ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးခြင်းအတွက် ကြေညာထားသော ကုသိုလ်ကို—ထရီမာသျာ ဝရတ်ကိုလည်း စောင့်ထိန်းပါက—အတူတူသော ကုသိုလ်ကိုပင် ရရှိနိုင်သည်။
Verse 10
द्वादश्यां श्रवणर्क्षे च अष्टम्यां पुष्ययोगतः । आर्द्रायां च चतुर्दश्यां गंगास्नानं सुदुर्लभम् ॥ १० ॥
ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး (အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ရှိ) သည်—ရှရဝဏ နက္ခတ်အောက်ရှိ ဒွာဒသီတိထီ၊ ပုရှျယ ယောဂနှင့် တွဲသော အဋ္ဌမီတိထီ၊ နှင့် အာဒြာ နက္ခတ်အောက်ရှိ စတုရ္ဒသီတိထီ ဖြစ်သည့်အခါတို့၌ ဖြစ်သည်။
Verse 11
पूर्णिमा माधवे पुण्या तथा कार्तिकमाघयोः । अमावस्यास्तथैतेषां गंगास्नाने सुदुर्लभाः ॥ ११ ॥
မာဓဝ (ဝိုင်ရှာခ) လ၏ ပုဏ္ဏမီနေ့သည် သန့်ရှင်းမြတ်သည်။ ထို့အတူ ကာရ္တိကနှင့် မာဃ လတို့၏ ပုဏ္ဏမီနေ့များလည်း ထူးမြတ်သည်။ ထို့ပြင် ဤလများ၏ အမဝါသျာ (လကွယ်) နေ့များသည် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးရာတွင် အလွန်ရှားပါး၍ ကုသိုလ်အလွန်ကြီးမားသည်။
Verse 12
कृष्णाष्टम्यां सहस्रं तु शतं स्यात्सर्वपर्वसु । अमायां च तथाष्टम्यां माघासितदले सति ॥ १२ ॥
ကృష్ణ-အဋ္ဌမီ (လဆုတ် အဋ္ဌမနေ့) တွင် ကုသိုလ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုးသည်။ ပဗ္ဗ (ပွဲနေ့) အားလုံးတွင် တစ်ရာဆတိုးသည်။ ထို့အတူ မာဃလ၏ လဆုတ်ဘက်၌ ကျရောက်သော အမဝါသျာနေ့နှင့် အဋ္ဌမနေ့တို့၌လည်း ကုသိုလ်သည် အထူးတိုးပွားသည်။
Verse 13
अर्धोदयं तदा पर्वकिंचिन्न्यूनं महोदयः । महोदये शतगुणं लक्षमर्द्धोदये स्मृतम् ॥ १३ ॥
ထိုအခါ “မဟောဒယ” သည် သန့်ရှင်းသော ဆုံစည်းကာလအဖြစ် “အဓောဒယ” ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ သင်ကြားထားသည်မှာ မဟောဒယ၌ ကုသိုလ်ဖလသည် ရာဆတိုး၊ အဓောဒယ၌ လက္ခတိုး ဖြစ်သည်။
Verse 14
स्नानं गंगाजले देवि ग्रहणाच्चन्द्रसूर्ययोः । मासत्रयस्नानफलं फाल्गुनाषाढ मासयोः ॥ १४ ॥
ဒေဝီရေ၊ လ သို့မဟုတ် နေ ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန်တွင် ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးခြင်းသည် သုံးလပတ်လုံး ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ပေးသည်၊ အထူးသဖြင့် ဖာလ္ဂုဏ နှင့် အာဿာဍ လများတွင် ဖြစ်သည်။
Verse 15
जन्मर्क्षे तु कृते स्नाने गंगायां भक्तिभावतः । जन्मप्रभृति पापं वै संचितं हि विनश्यति ॥ १५ ॥
သို့သော် မိမိ၏ မွေးကြယ်နေ့တွင် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ရေချိုးလျှင် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 16
चतुर्दश्यां माघकृष्णे व्यतीपातश्च दुर्लभः । कृष्णाष्टम्यां विशेषेण वैधृतिर्जाह्नवीजले ॥ १६ ॥
မాఃဂ လဆုတ်ပိုင်း တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် “ဗျတီပာတ” ယောဂသည် ရှားပါးသည်။ ထို့ပြင် လဆုတ်ရှစ်ရက်နေ့တွင် အထူးသဖြင့် “ဝૈဓෘတိ” ယောဂသည် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 17
माघं सकलमेवापि नरो यो विधिपूर्वकम् । अरुणोदयके स्नायी स तु जातिस्मरो भवेत् ॥ १७ ॥
မాఃဂ လတစ်လုံးလုံးကို စည်းကမ်းတကျ အရုဏောဒယ (မိုးလင်းခါနီး) အချိန်တွင် ရေချိုးသော ယောကျ်ားသည် ယခင်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သူ ဖြစ်လာမည်။
Verse 18
सर्वशास्त्रार्थविज्ज्ञानी नीरोगश्च भवेद्भ्रुवम् । संक्रांत्यां पक्षयोरंते ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः ॥ १८ ॥
ဤဝတ္ထုကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ကျင့်ဆောင်သူသည် သာသနာကျမ်းတော်အပေါင်း၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်ကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၍ ရောဂါကင်းစင်ခြင်းကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သင်္ကြာန္တိ၊ ပက္ခနှစ်ဖက်၏ အဆုံးနေ့များနှင့် လ/နေ ကြတ်ခြင်းကာလတွင် ဖြစ်၏။
Verse 19
गंगास्नातो नरः कामाद्ब्रह्मणः सदनं लभेत् । इंदोर्लक्षगुणं प्रोक्तं रवेर्दशगुणं ततः ॥ १९ ॥
ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသောသူသည် လောကီဆန္ဒဖြင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဘြဟ္မာ၏ နေရာတော်ကို ရရှိသည်။ ထိုရေချိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် လကောင်းကင်အခါတွင် သိန်းတစ်သောင်း (တစ်သိန်း) ဆတိုးဟု ဆိုကြပြီး၊ နေကောင်းကင်အခါတွင် ထို့ထက် ဆယ်ဆတိုးဟု ဆိုသည်။
Verse 20
गंगातीरे तु संप्राप्ता इंदोः कोटी रवेर्दश । वारुणेन समायुक्ता मधौ कृष्णा त्रयोदशी । गंगायां यदि लभ्येत सूर्यग्रहशतैः समा ॥ २० ॥
ဂင်္ဂါကမ်းနား၌ မဓု (ချိုင်တရ) လတွင် ကృష్ణပက္ခ တရယောဒရှီ (၁၃ ရက်) သည် ဝါရုဏ (ရေဓာတ်) အင်အားနှင့် ပေါင်းစည်းလာပါက—ဂင်္ဂါ၌ ထိုနေ့ကို ရရှိ၍ ကျင့်ဆောင်နိုင်လျှင်—လကြတ် ကုဋေတစ်ဆယ်နှင့် နေကြတ် တစ်ရာနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်။
Verse 21
ज्येष्ठे मासि क्षितिसुतदिने शुक्लपक्षे दशम्यां हस्ते शैलादवतरदसौ जाह्नवी मर्त्यलोकम् । पापान्यस्यां हरति हि तिथौ सा दशैषाद्यगंगा पुण्यं दद्यादपि शतगुणं वाजिमेधक्रतोश्च ॥ २१ ॥
ဇျေဋ္ဌ လတွင် မြေ၏သား မင်္ဂလ (အင်္ဂါ) နေ့၊ သုက္လပက္ခ ဒသမီ (၁၀ ရက်) တွင် လသည် ဟස්တ နက္ခတ်၌ တည်သောအခါ၊ ထိုဂျာဟ္နဝီ ဂင်္ဂါသည် တောင်မှ ဆင်းသက်၍ လူ့လောကသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုတိထိ၌ အပြစ်များကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးပြီး၊ ဤ ‘ပထမ’ ဂင်္ဂါ-ဒသမီသည် ဝါဇိမေဓ ယဇ్ఞထက်ပင် ကုသိုလ်ကို ရာဆတိုး ပေးတတ်သည်။
Verse 22
महापातकसंघानि यानि पापानि संति मे । गोविंदद्वादशीं प्राप्य तानि मे हन जाह्नवि ॥ २२ ॥
ငါ၌ ရှိသမျှ မဟာပာတက အစုအဝေးများနှင့် အခြားအပြစ်များကို—ဂိုဝိန္ဒ-ဒွာဒရှီ ဝတ္ထုကို ရရှိ၍ ကျင့်ဆောင်သောအခါ—အို ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ငါ့အတွက် ထိုအပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးပါ။
Verse 23
मघासंज्ञेन ऋक्षेण चंद्रः संपूर्णमंडलः । गुरुणा याति संयोगं तन्महत्वं तिथेः स्मृतम् ॥ २३ ॥
မဃာ နက္ခတ်၌ လပြည့်ဝန်းသည် ဂုရု (ဗြဟ္မစပတိ) နှင့် ယောဂဖြစ်သော် ထိုနေ့၏ တိထိမဟာတ္မိယကို အထူးကြီးမြတ်မှုဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 24
गंगायां यदि लभ्येत सूर्यग्रहशतैः समा । अथ देशविशेषेण स्नानस्य फलमुच्यते ॥ २४ ॥
ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးလျှင် နေကြတ်ရာပေါင်းရာနှင့် တူသော အကျိုးကို ရနိုင်သည်ဟု ဆိုသကဲ့သို့၊ ယခုတွင် နေရာအလိုက် သန့်စင်ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးကို ဖော်ပြမည်။
Verse 25
कुरुक्षेत्राद्दशगुणा यत्र तत्रावगाहिता । कुरुक्षेत्राच्छतगुणा यत्र विंध्येन संयुता ॥ २५ ॥
မည်သည့်နေရာ၌မဆို (ထိုတီရ္ထ၌) ရေဝင်ချိုးလျှင် ကုရုက္ခေတ္တရထက် ဆယ်ဆ ပိုသော ကုသိုလ်ရသည်။ ထိုနေရာသည် ဝိန္ဓျာနှင့် ဆက်စပ်လျှင် ကုရုက္ခေတ္တရထက် ရာဆ ဖြစ်သည်။
Verse 26
विंध्याच्छतगुणा प्रोक्ता काशीपुर्यां तु जाह्नवी । सर्वत्र दुर्लभा गंगा त्रिषु स्थानेषु चाधिका ॥ २६ ॥
ကာရှီပူရီ၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည် ဝိန္ဓျာထက် ရာဆ ပိုမိုကောင်းကျိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ဂင်္ဂါကို နေရာတိုင်းတွင် ရှားပါးစွာသာ ရနိုင်သော်လည်း နေရာသုံးခု၌ အထူးမြင့်မြတ်သည်။
Verse 27
गंगाद्वारे प्रयागे च गंगासागरसंगमे । एषु स्नाता दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः ॥ २७ ॥
ဂင်္ဂာဒွာရ (ဟရိဒွာရ)၊ ပရယာဂ နှင့် ဂင်္ဂာ-သာဂရ ဆုံရာ၌ ရေချိုးသူတို့သည် ထို့နောက် သေဆုံးလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြ။
Verse 28
गंगाद्वारे कुशावर्ते स्नाने पुण्यफलं श्रृणु । सप्तानां राजसूयानां फलं स्यादश्वमेधयोः ॥ २८ ॥
ဂင်္ဂာဒွာရ၌ ကုရှာဝရ္တ (Kuśāvarta) တွင် ရေချိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။ ထိုကောင်းမှုသည် ရာဇသုယ ယဇ္ဉ ၇ ကြိမ်၏ ဖလနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ဖလကို ရစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 29
उषित्वा तत्र मासार्द्धं षण्णां विश्वजितां फलम् । दशायुतानां तु गवां दानपुण्यं विदुर्बुधाः ॥ २९ ॥
ပညာရှိတို့က ဆိုကြသည်မှာ ထိုနေရာ၌ လတစ်ဝက် နေထိုင်လျှင် ဝိශ්ဝဇိတ (Viśvajit) ယဇ္ဉ ၆ ကြိမ်၏ ဖလကို ရပြီး၊ နွားတစ်သိန်း လှူဒါန်းခြင်း၏ ဒါနကုသိုလ်ကိုလည်း ရသည်။
Verse 30
सरोत्तमेऽथ गोविंदं रुद्रं कनखले स्थितम् । स्नात्वा वाप्येषु गंगायां पुण्यमक्षयमाप्नुयात् ॥ ३० ॥
ထို့နောက် သရောတ္တမ (Sarottama) တွင် ဂోవိန္ဒ (Govinda) ကိုလည်းကောင်း၊ ကနခလ (Kanakhala) တွင် တည်ရှိသော ရုဒ္ရ (Rudra) ကိုလည်းကောင်း ဖူးမြော်ရမည်။ ထိုနေရာ၏ ရေကန်များနှင့် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးလျှင် မကုန်ခန်းသော ဓမ္မကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။
Verse 31
तीर्थं च सौकरं नाम महापुण्यं शुभे श्रृणु । यस्मिन्नाविरभूत्पूर्वं वाराहाकृतिरच्युतः ॥ ३१ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ မဟာကုသိုလ်ပြုစေသော စောကရ (Saukara) ဟူသော တီရ္ထကို နားထောင်လော့။ ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလ၌ မဖျက်နိုင်သော အချျုတ (Acyuta) သခင်သည် ဝရာဟ (Varāha) ဝက်ရုပ်ဖြင့် ပထမဦးစွာ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။
Verse 32
शतस्याग्निचितां पुण्यं ज्योतिष्टोमद्वयस्य च । अग्निष्टोमसहस्रस्य फलमाप्नोति मानवः ॥ ३२ ॥
လူတစ်ယောက်သည် အဂ္နိချယန (Agnicayana) ၁၀၀ ကြိမ်၏ ကုသိုလ်၊ ဂျျောတိဿ္ဌောမ (Jyotiṣṭoma) ယဇ္ဉ ၂ ကြိမ်၏ ကုသိုလ်နှင့် အဂ္နိဿ္ဌောမ (Agniṣṭoma) ၁,၀၀၀ ကြိမ်၏ ဖလကို ရရှိသည်။
Verse 33
तत्रैव ब्रह्मणस्तीर्थे ज्योतिष्टोमायुतस्य च । अश्वमेधत्रयस्यापि स्नातः पुण्यं लभेन्नरः ॥ ३३ ॥
ထိုနေရာတည်းကပင် ဘြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် ဂျျိုတိဋ္ဌိုမ ယဇ္ဈာ တစ်သောင်းနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဈာ သုံးကြိမ်နှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။
Verse 34
कुब्जाख्यं तीर्थमनघं यत्र च व्याधयोऽखिलाः । नश्यंति सर्वजन्मोत्थं पातकं चापि मोहिनि ॥ ३४ ॥
ကူဗ္ဇာဟု ခေါ်သော အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရောဂါအားလုံး ပျောက်ကွယ်ပြီး၊ မျိုးပေါင်းစုံသော မွေးဖွားမှုများမှ စုဆောင်းလာသည့် အပြစ်များပါ ပျက်သွားသည်၊ အလှမောဟနီရေ။
Verse 35
अत्रान्यत्कापिलं तीर्थं यत्र स्नातो नरः शुभे । कपिलाष्टायुतस्यापि दानतुल्यफलं लभेत् ॥ ३५ ॥
ဤနေရာ၌လည်း၊ မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ကာပိလဟု ခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် အဝါညိုရောင် နွား ရှစ်သောင်းကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော အကျိုးကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။
Verse 36
गंगाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते । तीर्थे कनखले स्नात्वा धूतपापो व्रजेद्दिवम् ॥ ३६ ॥
ဂင်္ဂါဒွာရ၊ ကုရှာဝရ္တ၊ ဘိလ္ဝက၊ နီလပရ္ဝတ နှင့် ကနခလ တီရ္ထတို့၌ ရေချိုးပြီးလျှင် အပြစ်များ ဆေးကြောသန့်စင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။
Verse 37
पवित्रार्थं ततस्तीर्थं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । द्वयोर्विश्वजितोस्तत्र स्नानात्पुण्यं लभेन्नरः ॥ ३७ ॥
ထို့နောက် သန့်စင်ခြင်းအတွက်၊ တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးအမြတ်တော်ဖြစ်သော ထိုတီရ္ထသို့ ချဉ်းကပ်သင့်၏။ ဗိශ්ဝဇိတ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထနှစ်ခု၌ ရေချိုးသူသည် ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။
Verse 38
वेणीराज्यं ततस्तीर्थं सरयूर्यत्र गंगया । सुपुण्यया महापुण्या स्वसा स्वस्रेव संगता ॥ ३८ ॥
ထို့နောက် “ဝေဏီရာဇျ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိ၏—အဲဒီနေရာတွင် စရယုမြစ်သည် ဂင်္ဂါနှင့် ဆုံစည်းသည်။ အလွန်ပုဏ္ဏသီလရှိသော စရယုသည် အစ်မနှမကဲ့သို့ မဟာပုဏ္ဏရှိသော အစ်မ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ပေါင်းစည်းလေသည်။
Verse 39
हरेर्दक्षिणपादाब्जक्षालनादमरापगा । वामपादोद्भवा वापि सरयूर्मानसप्रसूः ॥ ३९ ॥
ဟရိ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ညာခြေကို ဆေးကြောခြင်းမှ ကောင်းကင်မြစ် (ဂင်္ဂါ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့အပြင် ဘယ်ခြေမှ စရယုမြစ် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ စိတ်မှ မွေးဖွားသကဲ့သို့—ဘုရား၏ အလိုတော်ဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။
Verse 40
तीर्थे तत्रार्चयन् रुद्रं विष्णुं विष्णुत्वमाप्नुयात् । पञ्चाश्वमेधफलदं स्नानं तत्र प्रकीर्तितम् ॥ ४० ॥
အဲဒီ တီရ္ထ၌ ရုဒြကို ပူဇော်သူသည် ဗိဿ္ဏု၏ အခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းကို အရှွမေဓ ယဇ် ၅၀ ကြိမ်နှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏဖလ ပေးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 41
ततस्तु गांडवं तीर्थं गंडकी यत्र संगता । गोसहस्रस्य दानं च तत्र स्नानं समं द्वयम् ॥ ४१ ॥
ထို့နောက် “ဂါဏ္ဍဝ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိပြီး၊ အဲဒီနေရာတွင် ဂဏ္ဍကီမြစ် ဆုံစည်းသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းကို နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏဖလ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်—နှစ်ခုလုံး အကျိုးတူတူ ဖြစ်၏။
Verse 42
रामतीर्थं ततः पुण्यं वैकुंठं यत्र सन्निधौ । सोमतीर्थं ततः पुण्यं यत्रासौ नकुलो मुनिः ॥ ४२ ॥
ထို့နောက် ပုဏ္ဏရှိသော “ရာမတီရ္ထ” ရှိ၏။ ထိုနေရာသည် ဘုရားသခင်၏ နီးကပ်သော စန္နိဓိရှိသဖြင့် ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပုဏ္ဏရှိသော “ဆိုမတီရ္ထ” ရှိပြီး၊ အဲဒီနေရာတွင် မုနိ နကူလ နေထိုင်သည်။
Verse 43
समभ्यर्च्य शिवं ध्यायन्गणतां तु समाययौ । चंपकाख्यं पुण्यतीर्थं यद्गंगोत्तरवाहिनी ॥ ४३ ॥
သီဝကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကာ စိတ်ဖြင့် တရားသဘောတော်ကို သတိပြုနေသဖြင့်၊ သူသည် သီဝ၏ အစေခံဂဏာတစ်ပါးအဖြစ် အဆင့်ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းရာ ချမ္ပကာဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဏတီရ္ထသို့ ရောက်하였다။
Verse 44
मणिकर्णिकया तुल्यं महापातकनाशनम् । कलशाख्यं ततस्तीर्थं कलशादुत्थितो मुनिः ॥ ४४ ॥
မဏိကဏ္ဏိကာနှင့် တူညီစွာ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် တီရ္ထတစ်ခုရှိပြီး၊ ၎င်းကို “ကလသ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော ကလသ (အိုးတော်) မှ မုနိသည် ထွက်ပေါ်လာ하였다။
Verse 45
अगस्त्यः पूजयन्यत्र रुद्रं मुनिवरोऽभवत् । सोमद्वीपं महापुण्यं तीर्थं वाराणसीसमम् ॥ ४५ ॥
အဲဒီနေရာ၌ အဂஸ္တျ မုနိသည် ရုဒြကို ပူဇော်လျက် မုနိတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်လာ하였다။ “ဆိုမဒွီပ” ဟူသော ထိုတီရ္ထသည် အလွန်ပုဏ္ဏမြင့်သော သန့်ရှင်းရာနေရာဖြစ်၍ ဝါရာဏသီနှင့် တူညီသည်။
Verse 46
सोमो यत्रार्चयन्नीशं रुद्रेण शिरसा धृतः । विश्वामित्रस्य भगिनी गंगया यत्र संगता ॥ ४६ ॥
ဤနေရာသည် ဆိုမ (စန္ဒြ) သည် အီရှ (အရှင်) ကို ပူဇော်ခဲ့သည့်နေရာ၊ ရုဒြ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ခံရသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဗိශ්ဝာမိတ္တရ၏ အစ်မ/ညီမသည် ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် တွေ့ဆုံကာ ပေါင်းစည်းသွားသည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 47
तत्राप्लुतो नरो भूयाद्वासवस्य प्रियोऽतिथिः । जह्नुह्रदे महातीर्थे स्नातो मर्त्यो हि मोहिनि ॥ ४७ ॥
အို မိုဟိနီ၊ ထိုနေရာ၌—“ဇဟ္နုဟ္ရဒ” ဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထ၌—ရေချိုးသူ လူသားသည် နောက်တဖန် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ၏ ချစ်ခင်လက်ခံရသော ဧည့်သည် ဖြစ်လာသည်။
Verse 48
एकविंशतिकुल्यानां तारको भवति ध्रुवम् । तस्माददितितीर्थं च यत्रावापादितिर्हरिम् ॥ ४८ ॥
ကူလျာ (ရေကြောင်း) နှစ်ဆယ့်တစ်ခုအနက် «တာရက» ဟူသော ဖြတ်ကူးရာ (တီရ္ထ) သည် အမြဲတည်ကြံ့ခိုင်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် «အဒိတိ-တီရ္ထ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အဒိတိသည် ထိုသန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ၌ ဟရီ (ဗိဿနု) ကို ရရှိခဲ့သည်။
Verse 49
कश्यपात्तत्र सुभगे स्नानमाहुर्महोदयम् । शिलोच्चयं महातीर्थँ यत्र तप्त्वा तपः प्रजाः ॥ ४९ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ထိုနေရာ—ကဿယပ၏ တီရ္ထ၌—ရေချိုးခြင်းကို မဟောဒယ (အလွန်မြင့်မားသော ကုသိုလ်တိုးတက်မှု) ဟု ကြေညာကြသည်။ ထိုနေရာသည် «သီလိုစ္စယ» ဟူသော မဟာတီရ္ထဖြစ်ပြီး၊ သတ္တဝါတို့သည် ထိုတွင် တပသ (အာစီတ) ကို ကျင့်ကာ သန့်စင်လာကြသည်။
Verse 50
तृणादिभिः सह स्वर्गं यांति तीर्थगणाश्रयात् । इंद्राणीनामतीर्थं स्याद्यत्रेंद्राणी तु वासवम् ॥ ५० ॥
တီရ္ထများ၏ အစုအဝေးကို အားကိုးခိုလှုံခြင်းကြောင့် မြက်တံကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ်သော သတ္တဝါများပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်ကြသည်။ «အိန္ဒြာဏီ-တီရ္ထ» ဟူသော သန့်ရှင်းရာနေရာတစ်ခုရှိပြီး၊ အိန္ဒြာဏီ (ရှစီ) သည် ထိုတွင် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 51
तपस्तप्त्वा पतिं लेभे सेव्यमेतत्प्रयागवत् । पुण्यदं स्नातकं तीर्थं विश्वामित्रस्तपश्चरन् ॥ ५१ ॥
တပသကို ကျင့်ပြီးနောက် နាងသည် ခင်ပွန်းကို ရရှိ하였다။ ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို ပရယာဂကဲ့သို့ သွားရောက်ကာ ဝတ်ပြုသင့်သည်။ ဤသည် ကုသိုလ်ပေးသော ရေချိုးရာဖြစ်ပြီး၊ တပသကျင့်နေစဉ် ဗိශ්ဝာမိတ္တရ်ပင်လည်း ထိုကို အလေးထားခဲ့သည်။
Verse 52
यत्र ब्रह्मर्षितां लेभे क्षत्त्रियस्तीर्था सेवया । प्रद्युम्नतीर्थं तपसा ख्यातं यत्र स्मरो हरेः ॥ ५२ ॥
ထိုနေရာတွင် တီရ္ထကို ဝတ်ပြုစေဝာခြင်းအားဖြင့် က္ṣတ္ရိယတစ်ဦးသည် ဗြဟ္မရ္ṣi အဆင့်ကို ရရှိ하였다။ ထိုနေရာသည် တပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် «ပရဒျုမ္န-တီရ္ထ» ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ ထိုတွင် စ္မရ (ကာမ) သည် ဟရီ (ဗိဿနု) နှင့် ဆက်နွယ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 53
प्रद्युम्ननामा पुत्रोऽभूत्परं तत्र महोदयम् । ततो दक्षप्रयागं तु गंगातो यमुनागत ॥ ५३ ॥
ထိုနေရာ၌ ပရဒျုမ္န အမည်ရှိ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ အလွန်မင်္ဂလာကြီးမားလှ၏။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်မှ ဒက္ခ-ပရယာဂသို့ သွားပြီး ယမုနာမြစ်သို့ ရောက်လာ၏။
Verse 54
स्नात्वा तत्राक्षयं पुण्यं प्रयाग इव लभ्यते ॥ ५४ ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် မပျက်မယွင်းသော ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်—ပရယာဂ၌ ရရှိသကဲ့သို့ပင်။
Verse 55
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीवसुसंवादे गंगामाहात्म्ये स्थलविशेषस्नानफलकथनं नाम चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः ॥ ४० ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန္-နာရဒီယ ပုရာဏ အုတ္တရဘားဂ၌ မိုဟိနီနှင့် ဝသုတို့၏ စကားဝိုင်းအတွင်း၊ ဂင်္ဂါမဟာတ္မ്യ အပိုင်း၌ «သန့်ရှင်းရာနေရာအလိုက် ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၄၀ ပြီးဆုံး၏။
The chapter ranks Māgha as the peak season for Gaṅgā-snāna, explicitly stating its superiority even when compared with highly praised times such as Kārttika and solar-ingress occasions, presenting Māgha as the most potent convergence of vrata discipline and tīrtha potency.
Gaṅgādvāra (Haridwar), Prayāga (confluence region), and the Gaṅgā’s meeting with the ocean (commonly identified with Gaṅgā-sāgara) are presented as three particularly superior locations; dying after bathing there is said to lead to heaven without return.
It uses a Purāṇic equivalence model: tīrtha-snāna and tīrtha-sevā are framed as accessible substitutes for large śrauta rites (Aśvamedha, Rājasūya, Jyotiṣṭoma, Agniṣṭoma), assigning quantified “sacrifice-equivalent” merit to specific sites and times to guide lay practice.