Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 88
Rādhā-sambaddha-mantra-vyākhyā
Rādhā-Related Mantras Explained
वनिता नवनीतस्य दाविकाग्निर्जयादिना । भूः स्वेन युक्ता प्रथमं प्राणो दाहेन तद्युतः ॥ ८८ ॥
vanitā navanītasya dāvikāgnirjayādinā | bhūḥ svena yuktā prathamaṃ prāṇo dāhena tadyutaḥ || 88 ||
မိန်းမသည် နို့ထောပတ်သစ်နှင့် တူ၏။ တောမီးသည် အနိုင်ယူနိုင်သော အင်အားစသည်တို့ဖြင့် ထိုကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ «ဘူ» ဟူသော မြေဓာတ်သည် ပထမဦးစွာ မိမိ၏ဂုဏ်နှင့် ပေါင်းစည်း၍ ရှိ၏။ ထို့နောက် «ပရာဏ» သည် လောင်ကျွမ်းသော အင်အားကို ဆောင်၍ ထိုမှတဆင့် တောက်ပလင်းလက်သည်။
Narada (in a technical exposition transmitted within the Narada–Sanatkumara dialogue framework)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It uses vivid analogy and tattva-language to show how inherent qualities (guṇa/dharma) govern interaction—earth has its defining property, and prāṇa manifests power through an inner ‘fire’ (dāha/tejas), indicating that spiritual practice must understand the correct principle and its function.
Indirectly, it supports bhakti by stressing discernment: devotion becomes steady when one understands the body–mind as tattvas (earth, prāṇa, tejas) and offers their functions to the Lord rather than identifying with them.
A technical, vedāṅga-style classification: the verse reads like a mnemonic for mapping principles (tattvas) and their characteristic powers (e.g., dāha/tejas with prāṇa), useful in ritual/disciplinary contexts where correspondences and functions are taught.