Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara
शरत्पार्वणचन्द्रास्यां नीलेंदीवरलोचनाम् । सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम् ॥ ३७ ॥
śaratpārvaṇacandrāsyāṃ nīleṃdīvaralocanām | suśroṇīṃ sunitaṃbāṃ ca pakvabiṃbādharāṃbarām || 37 ||
သူမ၏မျက်နှာသည် ဆောင်းဦးပွဲတော်၏ လပြည့်လကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မျက်လုံးများသည် အပြာရောင် ကြာပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ခါးတင်ပါးအလှကောင်း၍ နিতంబအချိုးအစားလှပကာ၊ နှုတ်ခမ်းသည် ရင့်မှည့်သော ဘိမ္ဗာသီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်၏။
Narada (in instructional narration within the Vedāṅga/śāstra-style section, as transmitted in the Purāṇic dialogue frame)
Vrata: none
Primary Rasa: shringara
Secondary Rasa: bhakti
It reflects the Purāṇic-śāstric method of describing auspicious traits (lakṣaṇa) through elevated similes, emphasizing harmony, proportion, and auspicious appearance as supportive of dharmic household life.
Direct bhakti instruction is not stated here; instead, it supplies a cultural-śāstric backdrop where dharmic order and auspicious qualities are valued—an environment in which devotion and righteous living are traditionally cultivated.
It aligns with śāstra-style lakṣaṇa description—using precise Sanskrit compounds and standard aesthetic markers—supporting disciplines like Vyākaraṇa (compound formation) and traditional assessment frameworks sometimes paired with Jyotiṣa and social dharma texts.