Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 85
The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
वेणुं धमंतं स्वकरे दधानं सव्ये दरं यष्टिमुदारवेषम् । दक्षे तथैवेप्सितदानदक्षं ध्यात्वार्चयेन्नंदजमिंदिराप्त्यै ॥ ८५ ॥
veṇuṃ dhamaṃtaṃ svakare dadhānaṃ savye daraṃ yaṣṭimudāraveṣam | dakṣe tathaivepsitadānadakṣaṃ dhyātvārcayennaṃdajamiṃdirāptyai || 85 ||
နန္ဒ၏သားတော်ကို သမాధိဖြင့် တွေးတောပါ—လက်ထဲတွင် ဗေဏုကို ကိုင်ကာ ဖ吹တော်မူ၍၊ ဘယ်လက်တွင် တံတား (ယဋ္ဌိ) ကို ကိုင်ထားကာ၊ မြတ်နိုးဖွယ် ဝတ်စုံအလှဖြင့် ဆင်ယင်တော်မူ၏။ ညာလက်သည် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကောင်းချီးများကို ပေးအပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်တော်မူ၏။ ထိုသို့ တွေးတော၍ ပူဇော်လျှင် သရီ (Śrī) —စည်းစိမ်နှင့် ဒိဗ္ဗကရုဏာ—ကို ရရှိမည်။
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It teaches a specific dhyāna (visual contemplation) of Śrī Kṛṣṇa as the boon-giver; worship grounded in such meditation is said to lead to Indirāpti—attainment of Lakṣmī as auspiciousness, prosperity, and divine favor.
Bhakti is expressed as dhyāna followed by arcana: first fixing the mind on the Lord’s form and qualities (flute-playing, splendidly adorned, benevolent giver), then offering worship—devotion becomes both inner absorption and outward ritual service.
The verse points to prayoga (ritual application): the sequence of dhyāna → arcana and the use of dhyāna-lakṣaṇa (iconographic markers) to stabilize attention during worship—an applied, technical aspect of pūjā-vidhi.