Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 10
Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
तत्र गत्वाश्रममृबेर्दूषयन्ती निशाचरौ । ध्वस्तौ सुबाहुमारीचौ प्रसन्नोऽभूत्तदा मुनिः ॥ १० ॥
tatra gatvāśramamṛberdūṣayantī niśācarau | dhvastau subāhumārīcau prasanno'bhūttadā muniḥ || 10 ||
ထိုနေရာသို့ရောက်သော် ညအတွင်းလှည့်လည်သော ဒေမုန်နှစ်ကောင်သည် မုနိ၏ အာရှရမ်ကို အညစ်အကြေးဖြင့် ဖျက်ဆီးလေ၏။ သို့ရာတွင် စုဗာဟုနှင့် မာရီချ တို့ ပျက်စီးသွားသောအခါ မုနိသည် ထိုအချိန်၌ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးလေ၏။
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It highlights the sanctity of a sage’s āśrama and the dharmic necessity of removing forces that defile sacred practice; peace (prasāda) arises when obstacles to tapas and yajña are eliminated.
By implying that devotion and sacred disciplines flourish in a protected, pure environment—when disruptive, adharmic influences are checked, the devotee’s and sage’s mind becomes prasanna (serene), enabling steadier bhakti.
The verse indirectly supports Kalpa (ritual procedure) and Śauca (purity) concerns: yajña/āśrama must be kept free from dūṣaṇa (defilement) so Vedic rites can proceed without interruption.