Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 9
गङ्गामाहात्म्य — The Greatness of the Gaṅgā
सत्सङ्गतिः परामृद्धिं ददाति हि नृणां सदा । इहामुत्र च विप्रेन्द्र सन्तः पूज्यतमास्ततः ॥ ९ ॥
satsaṅgatiḥ parāmṛddhiṃ dadāti hi nṛṇāṃ sadā | ihāmutra ca viprendra santaḥ pūjyatamāstataḥ || 9 ||
သာဓုတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်း (sat-saṅga) သည် လူတို့အား အမြဲတမ်း အမြင့်ဆုံးသော အကျိုးစီးပွားနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးသည်—ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ သာဓုတို့သည် အလွန်ဆုံး ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It declares that association with saintly people (satsaṅga) is itself a powerful dhārmic practice that produces auspicious results both materially and spiritually, making the saints worthy of the highest honor.
Bhakti is nourished by proximity to the virtuous: through their conduct, speech, and example, faith and devotion naturally deepen, leading to well-being here and spiritual upliftment beyond.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught in this verse; the practical takeaway is dhārmic discipline—seeking satsaṅga and offering due reverence to the righteous as a foundational practice.