Yuga-Dharma Framework, Kali-Yuga Diagnosis, and the Hari-Nāma Remedy (Transition to Vedānta Inquiry)

Verse 1

नारद उवाच । आख्यातं भवता सर्वं मुने तत्त्वार्थ कोविद । इदानीं श्रोतुमिच्छामि युगानां स्थितिलक्षणम् ॥ १ ॥

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ «အို မုနိ၊ တတ္တဝအဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်သော ပညာရှိ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ငါသည် ယုဂတို့၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာနှင့် တည်တံ့သည့် အခြေအနေ (ကာလနှင့် အနေအထား) ကို ကြားလို၏»။

Verse 2

सनक उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ मुने लोकोपकारक । युगधर्मान्प्रबक्ष्यामि सर्वलोकोपकारकान् ॥ २ ॥

သနက မိန့်တော်မူသည်။ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ အလွန်ပညာကြီးသော မုနိ၊ လောကအကျိုးပြုသူ။ ယခု ငါသည် လောကအားလုံးအကျိုးပြုသော ယုဂဓမ္မတို့ကို ဟောကြားမည်»။

Verse 3

धर्मो विवृद्धिमायाति काले कस्मिंस्चिदुत्तम । तथा विनासमायाति धर्म्म एव महीतले ॥ ३ ॥

အို မြတ်နိုးအပ်သူ၊ အချို့သောကာလများတွင် ဓမ္မသည် တိုးပွား၍ ထွန်းကားလာ၏။ ထိုနည်းတူ မြေပြင်ပေါ်၌ပင် ဓမ္မသည် လျော့နည်း၍ ပျက်စီးသို့ ရောက်တတ်၏။

Verse 4

कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् । दिव्यैर्द्वादशभिर्ज्ञेयं वत्सरैस्तत्र सत्तम ॥ ४ ॥

ကృత၊ တ్రေတா၊ ဒ్వာပရ၊ ကလိ ဟူသော ယုဂလေးပါးသည် စတုရယုဂ ဖြစ်၏။ အို သီလသတ္တမ၊ ထို၏ အတိုင်းအတာသည် ဒေဝနှစ် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ဖြစ်ကြောင်း သိလော့။

Verse 5

संध्यासन्ध्यांशयुक्तानि युगानि सदृशानि वै । कालतो वेदितव्यानि इत्युक्तं तत्त्वादर्शिभिः ॥ ५ ॥

ယုဂတို့သည် စန္ဓျာ (မိုးလင်း/မိုးချုပ်ကာလ) နှင့် စန္ဓျာအంశ (စန္ဓျာပိုင်း) တို့ပါဝင်သဖြင့် ဖွဲ့စည်းပုံအားဖြင့် တူညီကြ၏။ ထိုတို့ကို ကာလအတိုင်းအတာအရ သိမြင်ရမည်ဟု တတ္တဝကို မြင်သိသော ပညာရှင်တို့က မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 6

आद्ये कृतयुगं प्राहुस्ततस्त्रेताविधानकम् । ततश्च द्वापरं प्राहुः कलिमंत्यं विदुः क्रमात् ॥ ६ ॥

ပထမဦးစွာ ကෘတ (သတ္တယ) ယုဂဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင်စည်းကမ်းဖြင့် တည်ထောင်ထားသော တ్రေတா ယုဂ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒ్వာပရ ယုဂဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အစဉ်လိုက် နောက်ဆုံးမှာ ကလိ ယုဂဟု သိကြ၏။

Verse 7

देवदानवगंधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः । नासन्कृतयुगे विप्र सर्वे देवसमाः स्मृताः ॥ ७ ॥

ကෘတ ယုဂ၌၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ ရာက္ခသ၊ နာဂ (မြွေမျိုး) ဟူသော ခွဲခြားမှု မရှိခဲ့။ အားလုံးကို ဒေဝနှင့် တူညီသူများဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 8

सर्वे हृष्टाश्च धर्मिष्टा न तत्र क्रयविक्रयौ । वेदानां च विभागश्च न युगे कृतसंज्ञके ॥ ८ ॥

ကෘတ ဟု ခေါ်သော ယုဂ၌ လူအားလုံး ပျော်ရွှင်၍ ဓမ္မ၌ တည်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ အရောင်းအဝယ် မရှိသကဲ့သို့၊ ဝေဒများကို ခွဲခြားထားခြင်းလည်း မရှိခဲ့။

Verse 9

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राः स्वाचारतत्पराः । सदा नारायणपरास्तपोध्यानपरायणाः ॥ ९ ॥

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္ရိယ၊ ဝෛശ്യ၊ ရှုဒ္ရ—မိမိတို့၏ သင့်လျော်သော အကျင့်ကို လိုက်နာကြပြီး—အစဉ် နာရာယဏကို အားထားကပ်လှမ်း၍ တပ (အကျင့်တရား) နှင့် ဓျာန (သမาธိ) တို့၌ အလေးထားကြ၏။

Verse 10

कामादिदोषनिर्मुक्ताः शमादिगुणतत्पराः । धर्मसाधनचित्ताश्च गतासूया अदांभिकाः ॥ १० ॥

ကာမ စသည့် အပြစ်ဒोषများမှ လွတ်ကင်း၍၊ သမ (စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း) စသည့် ဂုဏ်တရားများ၌ အလေးထားကြ၏။ ဓမ္မကို ဆောင်ရွက်ရန် နည်းလမ်းများ၌ စိတ်တည်၍၊ မနာလိုမှုကင်း၊ ဟန်ဆောင်မှုမရှိသူတို့သည် မြင့်မြတ်သော လမ်းကြောင်းနှင့် သင့်တော်ကြ၏။

Verse 11

सत्यवाक्यरताः सर्वे चतुराश्रमधर्मिणः । वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वशास्त्रविचक्षणाः ॥ ११ ॥

သူတို့အားလုံးသည် သစ္စာစကားကိုချစ်မြတ်နိုး၍ အာရှရမ်လေးပါး၏ ဓမ္မတာဝန်များ၌ တည်ကြည်ကာ ဝေဒပညာကိုပြည့်စုံလေ့လာပြီး သာသနာကျမ်းအမျိုးမျိုး၌ ပညာမြင့်မားကြသည်။

Verse 12

चतुराश्रमयुक्तेन कर्मणा कालयोनिना । अकामफलसंयोगाः प्रयांति परमां गतिम् ॥ १२ ॥

အာရှရမ်လေးပါးနှင့်ညီသော ကర్మကို ကာလ၏အစီအစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်၍ ဆန္ဒမှပေါက်သော အကျိုးဖလနှင့် မချည်နှောင်သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 13

नारायणः कृतयुगे शुक्लवर्णः सुनिर्मलः । त्रेताधर्मान्प्रवक्ष्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १३ ॥

ကృతယုဂတွင် နာရာယဏသည် အဖြူရောင်ဖြစ်၍ အလွန်သန့်စင်တော်မူ၏။ ယခု ငါသည် တ్రేతာယုဂ၏ ဓမ္မများကို ရှင်းပြမည်—စိတ်ကိုကောင်းစွာ စုစည်း၍ နားထောင်လော့။

Verse 14

धर्मः पांडुरतां याति त्रेतायां मुनिसत्तम । हरिस्तु रक्तातां याति किंचित्क्लेशान्विता जनाः ॥ १४ ॥

အို မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်၊ တ్రేతာယုဂတွင် ဓမ္မသည် ဖြူဖျော့လာ၍ (အင်အားပြည့်စုံမှု လျော့နည်း) ဟရိသည် နီရောင်သို့ အနည်းငယ် လှည့်သွားကာ လူတို့တွင် အနည်းငယ်သော ကလေးရှ် (ဒုက္ခ) ပေါ်လာသည်။

Verse 15

क्रियायोगरताः सर्वे यज्ञकर्मसु निष्टिताः । सत्यव्रता ध्यानपराः सदाध्यानपरायणाः ॥ १५ ॥

သူတို့အားလုံးသည် ကရိယာယောဂ၌ စိတ်အားထက်သန်၍ ယဇ్ఞကర్మများတွင် တည်ကြည်နေကြသည်။ သစ္စာဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ ဓ్యာန၌ အာရုံစိုက်၍ အမြဲတမ်း ဓ్యာနကိုသာ အားထားအပ်နှံကြသည်။

Verse 16

द्विपादो वर्तते धर्मो द्वापरे च मुनीश्वर । हरिः पीतत्वमायाति वेदश्चापि विभज्यते ॥ १६ ॥

အို မုနိအရှင်မြတ်၊ ဒွာပရယုဂ၌ ဓမ္မသည် ခြေတံနှစ်ချောင်းပေါ်တွင်သာ တည်၏။ ဟရိသည် အဝါရောင်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး ဝေဒလည်း ခွဲခြားသွား၏။

Verse 17

असत्यनिरताश्चापि केचित्तत्र द्विजोत्तमाः । ब्राह्मणाद्याश्च वर्णाः स्युः केचिद्रागादिदुर्गुणाः ॥ १७ ॥

အို ဒွိဇအရှင်မြတ်၊ ထိုကာလ၌ အချို့သည် မုသာတရား၌ စွဲလမ်းကြ၏။ ဗြာဟ္မဏတို့မှ စ၍ အမျိုးအစားများအနက် အချို့မှာ ရာဂနှင့် အခြားဒုဂုဏ်များဖြင့် မာလိန်နေကြ၏။

Verse 18

केचित्स्वर्गापवर्गार्थं विप्रयज्ञान्प्रकुर्वते । केचिद्धनादिकामाश्च केचित्कल्मषचेतसः ॥ १८ ॥

အချို့သည် ကောင်းကင်သုခ သို့မဟုတ် အပဝဂ္ဂ (မောက္ခ) ကို ရည်ရွယ်၍ ဗြာဟ္မဏယဇ္ဉများကို ပြုလုပ်ကြ၏။ အချို့သည် ငွေကြေးနှင့် အခြားလိုအင်များကြောင့် ပြုလုပ်ကြ၏။ အချို့မှာ အပြစ်အညစ်စိတ်ဖြင့် မသန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 19

धर्माधर्मौ समौ स्यातां द्वापरे विप्रसत्तम । अधर्मस्य प्रभावेण क्षीयंते च प्रजास्तथा ॥ १९ ॥

အို ဗြာဟ္မဏအရှင်မြတ်၊ ဒွာပရယုဂ၌ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ တန်းတူသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ အဓမ္မ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် သတ္တဝါများလည်း အားနည်း၍ ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။

Verse 20

अल्पायुषो भविष्यंति केचिञ्चापि मुनीश्वर । केचित्पुण्यरतान् दृष्ट्वा असूयां विप्र कुर्वते ॥ २० ॥

အို မုနိအရှင်မြတ်၊ အချို့သောသူတို့သည် အသက်တိုကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အချို့သည် ကုသိုလ်တရား၌ ရတနာကဲ့သို့ စွဲလမ်းသူများကို မြင်လျှင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ မနာလိုမှုနှင့် အပြစ်ရှာမှု (အသူယာ) ကို ဖြစ်ပေါ်စေကြလိမ့်မည်။

Verse 21

कलिस्थितिं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व समाहितः । धर्मः कलियुगे प्राप्ते पादेनैकेन वर्तते ॥ २१ ॥

ကလိယုဂ၏ အခြေအနေကို ငါဖော်ပြမည်—စိတ်ကို စုစည်း၍ နားထောင်လော့။ ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ဓမ္မသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းပေါ်တွင်သာ တည်နေသည် (အင်အားပြည့်၏ လေးပုံတစ်ပုံ)။

Verse 22

तामसं युगमासाद्य हरिः कृष्णत्वमेति च । यः कश्चिदपि धर्मात्मा यज्ञाचारान्करोति च ॥ २२ ॥

တမသယုဂ (ကလိ) ရောက်လာသောအခါ ဟရိသည် အမှန်တကယ် ကృష్ణအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဓမ္မစိတ်ရှိသူ မည်သူမဆို ယဇ္ဉာအာচারများကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးပါက ဓမ္မ၌ တည်မြဲနေ၏။

Verse 23

यः कश्चिदपि पुण्यात्मा क्रियायोगरतो भवेत् । नरं धर्मरतं दृष्ट्वा सर्वेऽसूयां प्रकुर्वते ॥ २३ ॥

ပုဏ္ဏစိတ်ရှိ၍ ကရိယာယောဂ၌ အားထုတ်သူတစ်ဦးရှိသော်လည်း၊ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော လူတစ်ယောက်ကို မြင်လျှင် လူအများသည် မနာလိုမှုနှင့် အပြစ်ရှာခြင်းကိုပင် လုပ်ကြတတ်၏။

Verse 24

व्रताचाराः प्रणश्यंति ज्ञानयज्ञादयस्तथा । उपद्रवा भविष्यंति ह्यधर्मस्य प्रवतनात् ॥ २४ ॥

အဓမ္မ ပျံ့နှံ့လာခြင်းကြောင့် ဝရတ (သီလကတိ) နှင့် မှန်ကန်သော အကျင့်အကြံများ ပျက်စီးမည်။ ဉာဏယဇ္ဉာတို့နှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော ကర్మကိစ္စများလည်း ကျဆင်းကာ ဘေးအန္တရာယ်များ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 25

असूयानिरताः सर्वे दंभाचारपरायणाः । प्रजाश्चाल्पायुषः सर्वा भविष्यंति कलौ युगे ॥ २५ ॥

ကလိယုဂ၌ လူအားလုံးသည် မနာလိုမှု၌ နစ်မြုပ်ကာ ဟန်ဆောင်သော အကျင့်ကို အားထားကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်တာလည်း တိုတောင်းလာမည်။

Verse 26

नारद उवाच । युगधर्माः समाख्यातास्त्वया संक्षेपतो मुने । कलिं विस्तरतो ब्रूहि त्वं हि धर्मविदां वरः ॥ २६ ॥

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ «အို မုနိ၊ သင်သည် ယုဂတို့၏ ဓမ္မကို အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ကလိယုဂကို အသေးစိတ် ပြောပြပါလော့၊ သင်သည် ဓမ္မကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်»။

Verse 27

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चमुनिसत्तम । किमाहाराः किमाचाराः भविष्यंति कलौ युगे ॥ २७ ॥

အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကလိယုဂတွင် ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ နှင့် ရှူဒ္ဒရတို့သည် ဘယ်လိုအစားအစာကို စားသောက်ကြမည်နည်း၊ ဘယ်လိုအကျင့်အကြံကို လိုက်နာကြမည်နည်း။

Verse 28

सनक उवाच । श्रृणुष्व मुनिशार्दूल सर्वलोकोपकारक । कलिधर्मान्प्रवक्ष्यामि विस्तरेण यथातथम् ॥ २८ ॥

သနက မိန့်တော်မူသည်။ «အို မုနိတို့အနက် ကျားကဲ့သို့သောသူ၊ လောကအားလုံးအတွက် အကျိုးပြုသူ၊ နားထောင်လော့။ ကလိယုဂ၏ ဓမ္မများကို ငါသည် အပြည့်အစုံ၊ မှန်ကန်စွာ အသေးစိတ် ဟောပြမည်»။

Verse 29

सर्वे धर्मा विनश्यंति कृष्णे कृष्णत्वमागते । तस्मात्कलिर्महाघोरः सर्वपातकसंकरः ॥ २९ ॥

ကృష్ణသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ (လောကမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ) ဓမ္မအားလုံး ပျက်စီးကျဆင်းသည်။ ထို့ကြောင့် ကလိသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ အပြစ်အမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစည်းပေါက်ဖွားစေသော ရောနှောမှုကြီး ဖြစ်လာသည်။

Verse 30

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा धर्मपराङ्मुखाः । घोरे कलियुगे प्राप्ते द्विजा वेदपराङ्मुखाः ॥ ३० ॥

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒ္ဒရတို့အားလုံး ဓမ္မမှ လှည့်ကွာသွားကြသည်။ ထို့ပြင် နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူများ (ဒ္ဝိဇ) သည် ဝေဒမှလည်း လှည့်ကွာသွားကြသည်။

Verse 31

व्याजधर्मरताः सर्वे असूयानिरतास्तथा । वृथाहंकारदुष्टाश्च सत्यहीनाश्च पंडिताः ॥ ३१ ॥

အားလုံးသည် ဟန်ဆောင်သည့် ဓမ္မကိုသာ စွဲလမ်း၍ အပြစ်ရှာခြင်း၌ နစ်မြုပ်ကြသည်။ အလဟဿ အဟင်္ကာရကြောင့် ပျက်စီးကာ “ပညာရှိ” ဟု ခေါ်သော်လည်း သစ္စာတရားကင်းမဲ့ကြသည်။

Verse 32

अहमेवाधिक इति सर्वेऽपि विवदंति च । अधर्मलोलुपाः सर्वे तथा वैतंहिका नराः ॥ ३२ ॥

အားလုံးက «ငါပဲ အမြင့်ဆုံး» ဟု ဆိုကာ အငြင်းပွားကြသည်။ အားလုံးသည် အဓမ္မကို လောဘကြီး၍ ထိုသို့သောလူတို့သည် လှည့်စားကာ ဟန်ဆောင်သူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

Verse 33

अतः स्वल्पायुषः सर्वे भविष्यंति कलौ युगे । अल्पायुष्ट्वान्मनुष्याणां न विद्याग्रहणं द्विज ॥ ३३ ॥

ထို့ကြောင့် ကလိယုဂ၌ လူအားလုံး အသက်တိုလာမည်။ လူတို့၏ အသက်ကာလ နည်းပါးသဖြင့်၊ အို ဒွိဇ၊ သာသနာပညာကို မှန်ကန်စွာ လေ့လာရယူခြင်း မရှိတော့ပေ။

Verse 34

विद्याग्रहणशून्यत्वादधर्मो वर्तते पुनः । युत्क्रमेण प्रजाः सर्वा म्रियंते पापतत्पराः ॥ ३४ ॥

ပညာအမှန်ကို လက်ခံလေ့ကျင့်ခြင်း မရှိသဖြင့် အဓမ္မသည် ပြန်လည်ကြီးထွားလာသည်။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက်ကာလအတိုင်း၊ အပြစ်ကိုသာ လိုက်စားသူတို့ကြောင့် သတ္တဝါအားလုံး ပျက်စီးသေဆုံးကြသည်။

Verse 35

ब्राह्मणाद्यास्तथा वर्णाः संकीर्यंते परस्परम् । कामक्रोधपरा मूढा वृथासंतापपीडिताः ॥ ३५ ॥

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့မှ စ၍ ဝဏ္ဏအမျိုးအစားများသည် အချင်းချင်း ရောနှောသွားမည်။ ကာမနှင့် ကရောဓကို အားထားသူတို့သည် မိုက်မဲလွဲမှားကာ မလိုအပ်သော ဒုက္ခပူပန်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရကြသည်။

Verse 36

शूद्रतुल्या भविष्यंति सर्वे वर्णा कलौ युगे । उत्तमा नीचतां यांति नीचाश्चोत्तमतां तथा ॥ ३६ ॥

ကလိယုဂ၌ အမျိုးအစားအားလုံးသည် ရှုဒြာနှင့်တူလာမည်။ မြင့်မြတ်သူတို့သည် နိမ့်ကျသို့ကျရောက်ပြီး နိမ့်သူတို့လည်း မြင့်တက်လာမည်။

Verse 37

राजनो द्रव्यनिरतास्तथा ह्यन्यायवर्त्तिनः । पीडयंति प्रजाश्चैव करैरत्यर्थयोजितैः ॥ ३७ ॥

မင်းများသည် ငွေကြေး၌မူးမောကာ အနာယာဓမ္မလမ်းကိုလိုက်ကြသည်။ အလွန်လေးလံသော အခွန်များချမှတ်၍ ပြည်သူတို့ကို ဖိနှိပ်ကြသည်။

Verse 38

शववाहाभविष्यंति शूद्राणां च द्विजातयः । धर्मस्त्रीष्वपि गच्छंति पतयो जारधर्मिणः ॥ ३८ ॥

နောင်ကာလ၌ ဒွိဇများသည် ရှုဒြာတို့အတွက် အလောင်းသယ်သူများဖြစ်လာမည်။ ဓမ္မတရားသည် မိန်းမတို့ထံသို့ပင် ရွှေ့သွားပြီး ခင်ပွန်းတို့သည် မတရားသော မျက်နှာဖုံးချစ်ခြင်းအကျင့်ဖြင့် နေထိုင်ကြမည်။

Verse 39

द्विषंति पितरं पुत्रा भर्तारं च स्त्रियोऽखिलाः । परिस्त्रीनिरतः सर्वे परद्रव्यपरायणाः ॥ ३९ ॥

သားတို့သည် ဖခင်ကို မုန်းကြမည်၊ မယားအားလုံးလည်း ခင်ပွန်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြမည်။ လူအားလုံးသည် အခြားသူ၏မယားကို လိုလားစွဲလမ်းကာ အခြားသူ၏ဥစ္စာကိုလည်း လိုက်လံတပ်မက်ကြမည်။

Verse 40

मत्स्यामिषेण जीवंति दुहंतश्चाप्यजीविकाम् । घोरे कलियुगे विप्र सर्वे पापरता जनाः ॥ ४० ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် ငါးနှင့် အသားဖြင့် အသက်မွေးကြမည်၊ နို့ညှစ်ခြင်းကိုပါ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအဖြစ် လုပ်ကြမည်။ လူအားလုံးသည် အပြစ်၌ စွဲလမ်းကြမည်။

Verse 41

सतामसूयानिरतां उपहासं प्रकुर्वते । सरित्तीरेषु कुद्दालैर्वापयिष्यंति चौषधीः ॥ ४१ ॥

သူတို့သည် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ပျော်ရွှင်ကာ လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မည်။ မြစ်ကမ်းပါးတို့၌ စပိတ်ဖြင့် တူးကာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို စိုက်ပျိုးကြလိမ့်မည်။

Verse 42

पृथ्वी निष्फलतां याति बीजं पुष्पं विनश्यति । वेश्यालावंयशीलेषु स्पृहा कुर्वंति योषितः ॥ ४२ ॥

မြေကြီးသည် မဖြစ်ထွန်းတော့ဘဲ သီးနှံမထွက်လိမ့်မည်။ မျိုးစေ့နှင့် ပန်းပွင့်တို့ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ မိန်းမတို့သည် ဝေရှျာတို့၏ အလှနှင့် အကျင့်အလေ့ကို တောင့်တကြလိမ့်မည်။

Verse 43

धर्मविक्रयिणो विप्राः स्त्रियश्च भगविक्रयाः । वेदविक्रयकाश्चान्ये शूद्राचाररता द्विजाः ॥ ४३ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဓမ္မကို ရောင်းဝယ်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ မိန်းမတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းဝယ်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ အခြားသူတို့သည် ဝေဒကို ရောင်းစားကြလိမ့်မည်။ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့သည် ရှုဒြတို့၏ အကျင့်ကို နှစ်သက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 44

साधूनां विधवानां च वित्तान्यपहरंति च । न व्रतानि चरिष्यन्ति ब्राह्मणा द्रव्यलोलुपाः ॥ ४४ ॥

သူတို့သည် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့နှင့် မုဆိုးမတို့၏ ဥစ္စာကိုပါ လုယူကြလိမ့်မည်။ ငွေကြေးကို လောဘကြီးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝရတ (သန့်ရှင်းသော သစ္စာကတိ) များကို မလိုက်နာတော့ကြလိမ့်မည်။

Verse 45

धर्माचारं परित्यज्य वृथावादैर्विषज्जिताः । द्विजाः कुर्वंति दंभार्थं पितृश्राद्धादिकाः क्रियाः ॥ ४५ ॥

ဓမ္မအကျင့်ကို စွန့်ပစ်ကာ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော စကားများကြောင့် မညစ်ညမ်းသွားသော နှစ်ကြိမ်မွေးသူအချို့သည် ပုရောဟိတ်ပွဲဖြစ်သည့် ပိတೃ-ရှရဒ္ဓ စသည့် ကရိယာများကို ပြသရန်နှင့် ဟန်ဆောင်ရန်သာ ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 46

अपात्रेष्वेव दानानि प्रयच्छंति नराधमाः । दुग्धलोभनिमित्तेन गोषु प्रीतिं च कुर्वते ॥ ४६ ॥

အနိမ့်ဆုံးသော လူတို့သည် မထိုက်တန်သူများထံသို့သာ ဒါနပေးကြ၏။ နို့ကိုလိုချင်သော လောဘကြောင့်သာ နွားတို့ကို ချစ်ခင်ပြုကြ၏။

Verse 47

न कुर्वंति तथा विप्राः स्नानशौचादिकाः क्रियाः । अपात्रेष्वेव दानानि प्रयच्छंति नराधमाः ॥ ४७ ॥

ထိုသို့သော ဗြာဟ္မဏများသည် ရေချိုးခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးစသည့် သတ်မှတ်ထားသော ကိစ္စများကို မပြုလုပ်ကြ။ အနိမ့်ဆုံးသော လူတို့သည် မထိုက်တန်သူများထံသို့သာ ဒါနပေးကြ၏။

Verse 48

साधुनिंदापराश्चैव विप्रनिंदापरास्तथा । न कस्यापि मनो विप्र विष्णुभक्तिपरं भवेत् ॥ ४८ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ သာဓုတို့ကို အပြစ်တင်ခြင်း၌ မူးမောသူများနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အပြစ်တင်ရန် အားထုတ်သူများ၏ အမှု၌ မည်သူ့စိတ်မျှ သခင် ဗိဿ္ဏုအား ဘက္တိဖြစ်ရန် မလှည့်မိနိုင်။

Verse 49

यज्विनश्च द्विजानैव धनार्थराजकिंकराः । ताडयंति द्विजान्दुष्टाः कृष्णे कृष्णत्वमागते ॥ ४९ ॥

ကృష్ణသည် မိမိ၏ အမဲရောင်သဘာဝရုပ်ဖြင့် ကြွလာသောအခါ၊ ငွေကြေးကို လောဘကြီးသော မင်းတို့၏ မကောင်းသော ကျွန်များသည် ယဇ္ဈပြုသူများနှင့် နှစ်ကြိမ်မွေး ဗြာဟ္မဏများကိုတောင် ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 50

दानहीना नराः सर्वे घोरे कलियुगे मुने । प्रतिग्रहं प्रकुर्वंति पतितानामपि द्विजाः ॥ ५० ॥

အို မုနိ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ လူအားလုံးသည် ဒါနကင်းမဲ့ကြ၏။ နှစ်ကြိမ်မွေး ဗြာဟ္မဏတို့ပင် လဲကျသူများထံမှတောင် ခွဲခြားမရွေး လက်ခံယူကြ၏။

Verse 51

कलेः प्रथमपादेऽपि विंनिंदंति हरिं नराः । युगान्ते च हरेर्नाम नैवकश्चिद्वदिष्यति ॥ ५१ ॥

ကလိယုဂ၏ ပထမအပိုင်းတောင် လူတို့သည် ဟရီဘုရားကို ရှုတ်ချကြ၏။ ယုဂအဆုံးတွင်တော့ ဟရီ၏ နာမတော်ကိုတောင် မည်သူမျှ မဆိုကြတော့။

Verse 52

शूद्रस्त्रीसंगनिरता विधवासंगलोलुपाः । शूद्रान्नभोगनिरता भविष्यंति कलौ द्विजाः ॥ ५२ ॥

ကလိယုဂတွင် ဒွိဇတို့သည် ရှူဒြာမိန်းမများနှင့် ပေါင်းသင်းရန် စွဲလမ်းကြမည်၊ မုဆိုးမများနှင့် ဆက်ဆံလိုလားကြမည်၊ ရှူဒြာတို့ထံမှ ရသော အစာကို စားသုံးပျော်မွေ့ကြမည်။

Verse 53

विहाय वेदसन्मार्गं कुपथाचारसंगताः । पाषंडाश्चभविशष्यंतिचतुराश्रमनिंदकाः ॥ ५३ ॥

ဝေဒ၏ သမ္မာလမ်းကို စွန့်ပစ်၍ လမ်းမှား၏ အကျင့်ပျက်များနှင့် ပေါင်းသင်းကြသဖြင့်၊ သူတို့သည် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားသူ) များဖြစ်လာကာ အာရှ్రమ လေးပါးကိုလည်း ရှုတ်ချကြမည်။

Verse 54

न चद्विजा तिशुश्रूषां कुर्वंति चरणोद्भवाः । द्विजातिधर्मान्गृह्णन्ति पाखण्डलिङ्गिनोऽधमाः ॥ ५४ ॥

ထို့ပြင် ခြေမှ မွေးဖွားသူတို့သည် ဒွိဇတို့ကို မစေတနာဝန်ဆောင်ကြ။ အယူမှားသင်္ကေတများကို ဆောင်ထားသော အနိမ့်ဆုံးလူတို့ကတော့ ဒွိဇတို့၏ ဓမ္မကိစ္စနှင့် အကျင့်များကို လုယူသကဲ့သို့ ယူဆောင်ကြမည်။

Verse 55

काषायपरिवीताश्च जटिला भस्मधूलिताः । शूद्राधर्मान्प्रवक्ष्यंती कूटयुक्तपरायणाः ॥ ५५ ॥

ကာရှာယအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ဇဋာဆံပင်ထားကာ ပြာနှင့် ဖုန်လိမ်းထားသော်လည်း၊ လှည့်ဖြားမှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုကို အားထားသူတို့သည် ရှူဒြာတို့အတွက်သာ သင့်သော ဓမ္မဝါဒများကို ဟောကြားကြမည်။

Verse 56

द्विजाःस्वाचारमुत्स्सृज्यचपरपाकान्नभोजिनः । भविष्यंतिदुरात्मानः शूद्राः प्रव्रजितास्तथा ॥ ५६ ॥

ဒွိဇတို့သည် မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်ဓမ္မကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူချက်သော အစာကို စားသောက်ကြမည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်မကောင်းသူများ ဖြစ်လာမည်။ ထိုနည်းတူ သုဒ္ဒရတို့ပါ တောထွက်သံဃာဘဝသို့ ဝင်ရောက်ကြမည်။

Verse 57

उत्कोचजीविनस्तत्र भविष्यंति कलौ मुने । धर्मटीनास्तु पाषंडा कापाला भिक्षवोऽधमाः ॥ ५७ ॥

အို မုနိ၊ ကလိယုဂ၌ လာဘ်စား၍ အသက်မွေးသူများ ပေါ်လာမည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ဓမ္မကို လိမ်လည်ပြသသော ပာရှဏ္ဍများ—ခေါင်းခွံကိုင်သော ကာပါလာ မင်္ဂလာမဲ့ တောင်းစားသူများနှင့် အနိမ့်ကျ သံဃာများ—ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 58

धर्मविध्वंसशीलानां द्विजानां द्विजसत्तम । शूद्रा धर्मान्प्रवक्ष्यंतिह्यधिरुह्योत्तमासनम् ॥ ५८ ॥

အို ဒွိဇတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဒွိဇတို့သည် ဓမ္မကို ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ထားဖြစ်လာသောအခါ သုဒ္ဒရတို့သည် အမြင့်ဆုံး အာသနပေါ် တက်ထိုင်ကာ ဓမ္မကို ဟောပြောကြလိမ့်မည်။

Verse 59

एते चान्येच बहवो नग्नरक्तपटादिकाः । पाषंडाः प्रचारिष्यंति प्रायो वेदविदूषकाः ॥ ५९ ॥

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာသောသူတို့သည် အဝတ်မဝတ်ခြင်း၊ အနီရောင်အဝတ်အစားဝတ်ခြင်း စသည့် အမှတ်အသားများကို ဆောင်ကာ ပာရှဏ္ဍအဖွဲ့များအဖြစ် ပျံ့နှံ့ကြမည်။ အများအားဖြင့် ဝေဒကို မသန့်စင်စေဘဲ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေကြလိမ့်မည်။

Verse 60

गीतवादित्रकुशलाः क्षुद्रधर्मसमाश्रयाः । भविष्यंतिकलौ प्रायो धर्मविध्वंसका नराः ॥ ६० ॥

ကလိယုဂ၌ လူအများစုသည် သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခတ်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ကြမည်။ သို့သော် အပေါ်ယံသေးငယ်သော ဘာသာရေးအကျင့်များကိုသာ အားကိုးကာ အမှန်တရားဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

Verse 61

अल्पद्रव्या वृथालिंगा वृथाहंकारदूषिताः । हर्तारं परवित्तानां भवितारो नराधमाः ॥ ६१ ॥

ဥစ္စာနည်းပါးသော်လည်း အပြင်အဆင်အမှတ်အသားကို အလကားဆောင်ကာ အလွတ်မာနကြောင့် မစင်ကြယ်သူတို့သည် လူအနိမ့်ဆုံးဖြစ်၍ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူသော သူခိုးများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 62

प्रतिग्रहपरा नित्यं जगदुन्मार्गशीलिनः । आत्मस्तुतिपराः सर्वे परनिंदापरास्तथा ॥ ६२ ॥

သူတို့သည် အမြဲတမ်း လက်ခံလှူဒါန်းမှုကိုသာ လိုလားကာ၊ လောကကို လမ်းမှားသို့ ဆွဲခေါ်နေတတ်ကြသည်။ အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချီးမွမ်းခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး၊ ထို့အတူ သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကိုလည်း နှစ်သက်ကြသည်။

Verse 63

विश्वस्तघातिनः क्रूरा दयाधर्मविवर्जिताः । भविष्यंति नरा विप्र कलौ चाधर्मबांधवाः ॥ ६३ ॥

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် ယုံကြည်သူကို သစ္စာဖောက်သတ်ဖြတ်တတ်သော သစ္စာမဲ့သူများ၊ ကြမ်းတမ်းသူများ ဖြစ်လာ၍ ကရုဏာနှင့် ဓမ္မကို ကင်းမဲ့ကြလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ် ကလိ၌ သူတို့သည် အဓမ္မ၏ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြမည်။

Verse 64

परमायुश्च भविता तदा वर्षाणि षोडश । घोरे कलियुगे विप्र पंचवर्षा प्रसूयते ॥ ६४ ॥

ထိုအခါ အများဆုံး အသက်တမ်းသည် ဆယ့်ခြောက်နှစ်သာ ရှိလိမ့်မည်။ အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ငါးနှစ်အရွယ်တွင်ပင် မွေးဖွားရလိမ့်မည်။

Verse 65

सप्तवर्षाष्टवर्षाश्च युवानोऽतः परे जरा । स्वकर्मत्यागिनः सर्वे कृतघ्नाभिन्नवृत्तयः ॥ ६५ ॥

အချို့သည် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိကြပြီး၊ အချို့သည် လူငယ်ဖြစ်ကာ ထို့နောက်မှာပင် အိုမင်းလာကြသည်။ အားလုံးက ကိုယ့်တာဝန်ဓမ္မကို စွန့်ပစ်ကြ၍ ကျေးဇူးမသိသူများ ဖြစ်ကာ အကျင့်အကြံ မညီမညာ မတည်ငြိမ်ကြသည်။

Verse 66

याचकाश्चद्विजा नित्यं भविष्यंति कलौ युगे । परावमाननिरताः प्रहृष्टाः परवेश्मनि ॥ ६६ ॥

ကလိယုဂ၌ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့ပင် အမြဲတမ်း တောင်းစားသူများ ဖြစ်လာကြမည်။ သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်နှိမ့်ချရန် စိတ်ဝင်စား၍ သူတစ်ပါးအိမ်၌ ပျော်ရွှင်နေကြမည်။

Verse 67

तत्रैव निंदानिरता वृथाविश्रंभिणो जनाः । निदां कुर्वंति सततं पितृमातृसुतेषु च ॥ ६७ ॥

ထိုနေရာ၌ပင် လူတို့သည် အပြစ်ရှာခြင်း၌ စွဲလမ်းကာ ခွဲခြားမသိဘဲ ယုံကြည်လွယ်ကြမည်။ အဖေ၊ အမေ၊ သားသမီးတို့အပေါ်တောင် အမြဲတမ်း အမုန်းစကားဖြင့် ပြောဆိုကြမည်။

Verse 68

वदंति वाचा धर्मांश्च चेतसा पापलोलुपाः । धनविद्यावयोमत्ताः सर्वदुःखपरायणाः ॥ ६८ ॥

သူတို့သည် ပါးစပ်ဖြင့်သာ ဓမ္မကို ပြောကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ကို လိုလားကြမည်။ ငွေကြေး၊ ပညာ၊ လူငယ်အရွယ်ကြောင့် မူးယစ်ကာ ဒုက္ခအမျိုးမျိုးကိုသာ အားထားနေကြမည်။

Verse 69

व्याधितस्करदुर्भिक्षैः पीडिता अतिमांयिनः । प्रपुष्यंति वृथैवामी न विचार्य च दुष्कृतम् ॥ ६९ ॥

ရောဂါ၊ သူခိုးနှင့် အစာခေါင်းပါးမှုတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော်လည်း အလွန်မိုက်မဲသူတို့သည် အကျိုးမဲ့ပင် ရုန်းကန်နေကြမည်။ ကိုယ့်အပြစ်လုပ်ရပ်ကို မစဉ်းစားကြတော့။

Verse 70

धर्ममार्गप्रणेतारं तिरस्कुर्वंति पापिनः । धर्मकार्ये रतं चैव वृथाविश्रंभिणो जनाः ॥ ७० ॥

အပြစ်ရှိသူတို့သည် ဓမ္မလမ်းကို ချမှတ်ပြသသူကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြမည်။ ထို့ပြင် အကျိုးမဲ့ယုံကြည်လွယ်သူတို့သည် ဓမ္မကိစ္စ၌ အားထုတ်နေသူကိုပါ လှောင်ပြောင်ကြမည်။

Verse 71

भविष्यंति कलौ प्राप्ते राजानो म्लेच्छजातयः । शूद्रा भैक्ष्यरताश्चैव तेषां शुश्रूषणे द्विजाः ॥ ७१ ॥

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ မလေစ္ဆ (နိုင်ငံခြား/အဓမ္မ) မျိုးရိုးမှ ဘုရင်များ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ရှူဒြများသည် တောင်းစားခြင်း၌ စိတ်ဝင်စားမည်၊ ထိုအခါ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များသည် သူတို့ကို ဝန်ဆောင်ရမည်။

Verse 72

न शिष्यो न गुरुः कश्चिन्न पुत्रो न पिता तथा । न भार्या न पतिश्चैव भवितारोऽत्र संकरे ॥ ७२ ॥

ဤရောနှောရှုပ်ထွေးမှုအတွင်း၌ စစ်မှန်သော တပည့်မရှိ၊ စစ်မှန်သော ဆရာမရှိ။ ထို့အတူ စစ်မှန်သော သားမရှိ၊ စစ်မှန်သော ဖခင်မရှိ။ မယားနှင့် လင်ဟူသော အနေအထားလည်း ဤအလွဲအချော်၌ မတည်မြဲတော့။

Verse 73

कलौ गते भविष्यंति धनाढ्या अपि याचकाः । रस विक्रयिणश्चापि भविष्यंति द्विजातयः ॥ ७३ ॥

ကလိယုဂ် တိုးတက်လာသော် ချမ်းသာသူများပင် တောင်းစားသူဖြစ်လာမည်။ ဒွိဇများလည်း လောကီအရသာနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို ရောင်းချသူများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 74

धर्मकंचुकसंवीता मुनिवेषधरा द्विजाः । अपण्यविक्रयरता अगम्यागामिनस्तथा ॥ ७४ ॥

ဒွိဇများသည် ‘ဓမ္မ’ ဟူသော အဝတ်အလွှာကို ခြုံကာ မုနိ၏ အဝတ်အစားပုံစံကို ဝတ်ဆင်ကြသော်လည်း၊ မရောင်းမဝယ်သင့်သည့် အရာများကို ဝယ်ရောင်းခြင်း၌ ပျော်မွေ့ကြပြီး မချဉ်းကပ်သင့်သူများထံ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 75

वेदनिंदापराश्चैव धर्मशास्त्रविनिंदुकाः । शूद्रवृत्त्यैव जीवंति नरकार्हा द्विजा मुने ॥ ७५ ॥

ဝေဒများကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့၍ ဓမ္မရှာစတြာများကိုလည်း အထင်သေးသူ ဒွိဇများသည် ရှူဒြတို့၏ အလုပ်အကိုင်များဖြင့်သာ အသက်မွေးကြပြီး—အို မုနိရေ—နရကသို့ သင့်တော်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 76

अनावृष्टभयं प्राप्ता गगनासक्तदृष्टयः । भविष्यंति कलौ मर्त्यासर्वे क्षुद्भयकातराः ॥ ७६ ॥

ကလိယုဂ၌ လူသားတို့သည် မိုးမရွာခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရ၍ မျက်စိတို့သည် ကောင်းကင်သို့သာ တင်ထားကြမည်။ အားလုံးသည် ဆာလောင်မှု၏ ကြောက်ခြင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြမည်။

Verse 77

कंदपर्णफलाहारास्तापंसा इव मानवाः । आत्मानं तारयिष्यंति अनावृष्ट्यातिदुखिताः ॥ ७७ ॥

မိုးမရွာခြင်းကြောင့် အလွန်ဒုက္ခခံရသော လူတို့သည် တပသီတို့ကဲ့သို့ အမြစ်၊ အရွက်၊ အသီးတို့ကိုသာ စားသောက်ကာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်း၍ ကယ်တင်ကြမည်။

Verse 78

कामार्ता ह्रस्वदेहाश्च लुब्धा श्चाधर्मतत्पराः । कलौ सर्वे भविष्यंति स्वल्पभाग्या बहुप्रजाः ॥ ७८ ॥

ကလိယုဂ၌ လူအားလုံးသည် ကာမတဏှာကြောင့် ပူပန်ရ၍ ကိုယ်အရပ်တိုကာ လောဘကြီးပြီး အဓမ္မကို လိုက်စားကြမည်။ ကံကောင်းမှုနည်းသော်လည်း သားသမီးများစွာ ရှိကြမည်။

Verse 79

स्त्रियः स्वपोषणपरा वेश्या लावण्यशीलिकाः । पतिवाक्यमनादृत्य सदान्यगृहतत्पराः ॥ ७९ ॥

မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ရန်သာ အာရုံစိုက်သော မိန်းမများ၊ ဝေရှာများနှင့် အလှအပဖြင့် လှည့်စားတတ်သူများသည် ခင်ပွန်း၏ စကားကို မလေးစားဘဲ အမြဲတမ်း အခြားယောက်ျား၏ အိမ်ထောင်ကိုသာ လိုလားကြမည်။

Verse 80

दुःशीला दुष्टशीलेषु करिष्यिंति सदा स्पृहाम् । असद्वृत्ता भविष्यंति पुरुषेषु कुलांगनाः ॥ ८० ॥

အကျင့်ဆိုးသော မိန်းမတို့သည် အကျင့်ပျက်သူ ယောက်ျားများကို အမြဲတမ်း တောင့်တကြမည်။ ကုလအမျိုးသမီးများပင် ယောက်ျားများအကြား၌ မသင့်လျော်သော အပြုအမူရှိလာကြမည်။

Verse 81

चौरादिभयभीताश्च काष्टयंत्राणि कुर्वते । दुर्भिक्षकरपीडाभिरतीवोपद्रुता जनाः ॥ ८१ ॥

သူခိုးတို့နှင့် အခြားအန္တရာယ်များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လူတို့သည် သစ်သားဖြင့် ကာကွယ်ရေးကိရိယာများကို တည်ဆောက်ကြသည်။ အစာခေါင်ပါးမှုနှင့် အခွန်အကောက်ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ပြည်သူတို့သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 82

गोधूमान्नयवान्नाढ्ये देशे यास्यंति दुःखिताः । निधाय हृद्यकर्मणि प्रेरयंति वचः शुभम् ॥ ८२ ॥

ဒုက္ခရောက်သူတို့သည် ဂျုံအစာနှင့် မုယောအစာ ပေါများသော ပြည်သို့ သွားကြသည်။ နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေ၍ အကျိုးပြုသော အလုပ်၌ စိတ်ကို တည်စေကာ မင်္ဂလာနှင့် အားပေးသော စကားများကို ပြောကြသည်။

Verse 83

स्वकार्यसिद्धिपर्यंतं बंधुतां कुर्वते जनाः । भिक्षवश्चाव मित्रादिस्नेहसंबंधयंत्रिताः ॥ ८३ ॥

လူတို့သည် မိမိအလုပ်အကိုင်အောင်မြင်သည့်အထိသာ ဆွေမျိုးသဘောကို ထိန်းထားကြသည်။ တောင်းစားသံဃာတို့ပင် မိတ်ဆွေမှု စသည့် ချစ်ခင်ဆက်နွယ်မှုကြိုးများကြောင့် ချည်နှောင်ခံရနိုင်သည်။

Verse 84

अन्नोपाधिनिमित्तेन शिष्यान्गृह्णंति भिक्षवः ॥ ८४ ॥

အစာကို အကြောင်းပြု၍ တောင်းစားသံဃာတို့သည် တပည့်များကို လက်ခံယူကြသည်။

Verse 85

उभाभ्यामथ पाणिभ्यां शिरःकंडूयनं स्त्रियः । कुर्वंत्यो गुरुभर्तॄणामाज्ञामुल्लंघयंति च ॥ ८५ ॥

ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်နေသော မိန်းမတို့သည်လည်း အကြီးအကဲများနှင့် ခင်ပွန်းတို့၏ အမိန့်ကို ကျော်လွန်ချိုးဖောက်ကြသည်။

Verse 86

पाषंडालापनिरताः पाषंडजनसंगिनः । यदा द्विजा भविष्यंति तदा वृद्धिं कलिर्व्रजेत् ॥ ८६ ॥

ဒွိဇာတို့သည် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားသူ) များနှင့် စကားပြောဆိုခြင်း၌ မူးမောလျက်၊ ပာရှဏ္ဍလူစုနှင့် ပေါင်းသင်းနေကြသော် ကလိယုဂ (Kali) သည် တိုးပွား၍ အင်အားကြီးလာ၏။

Verse 87

यदा प्रजा न यक्ष्यंति न होष्यंति द्विजातयः । तदैव तु कलेर्वृद्धिरनुमेया विचक्षणैः ॥ ८७ ॥

ပြည်သူတို့သည် ယဇ్ఞ (ပူဇော်ပွဲ) မပြုတော့ဘဲ၊ ဒွိဇာတို့လည်း သန့်ရှင်းသော မီးတော်များကို မထိန်းသိမ်းတော့သော် ပညာရှိတို့သည် ကလိ၏ အင်အား တိုးလာကြောင်း သေချာစွာ ခန့်မှန်းသင့်၏။

Verse 88

अधर्मवृद्धिर्भविता बासमृत्युरपि द्विजा । सर्वधर्मेषु नष्टेषु याति निःश्रीकतां जगत् ॥ ८८ ॥

အို ဒွိဇာတို့၊ အဓမ္မ (မတရားမှု) သည် တိုးပွားလာမည်၊ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်ပေါ်မည်။ ဓမ္မအားလုံး ပျက်စီးသွားသောအခါ ကမ္ဘာလောကသည် သုခစိမ်းလန်းမှုနှင့် မင်္ဂလာကင်းမဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 89

एवं कलेः स्वरूपं ते कथितं विप्रसत्तम । हरिभक्तिपरानेष न कलिर्बाधते क्वचित् ॥ ८९ ॥

ထို့ကြောင့် အို ဗိပရသတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်)၊ ကလိ၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။ သို့သော် ဟရီ (ဗိෂ္ဏု) ထံသို့ ဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အပ်နှံသူတို့ကို ကလိသည် မည်သည့်အခါမျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 90

ततः परं कृतयुगे त्रेतायुगे त्रेतायां ध्यानमेव च । द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेकं कलौ युगे ॥ ९० ॥

ထို့နောက် ကృతယုဂတွင် အဓိကကျင့်စဉ်မှာ ဓျာန (တရားထိုင်ခြင်း) ဖြစ်ကြောင်း၊ တ్రေတাযုဂတွင်လည်း ဓျာနပင် အထူးအရေးကြီးကြောင်း ဆိုကြသည်။ ဒွာပရယုဂတွင် ယဇ్ఞ (ပူဇော်ယဇ్ఞ) ကို အဓိကနည်းဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကလိယုဂတွင်တော့ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တစ်ခုတည်းကို အဓိကဓမ္မဟု ဆိုကြသည်။

Verse 91

यत्कृते दशभिर्वर्षैस्त्रेतायां शरदा च यत् । द्वापरे यञ्च मासेन ह्यहोरात्रेण तत्कलौ ॥ ९१ ॥

ကృతယုဂတွင် ဆယ်နှစ်ကြာ ကျင့်သုံး၍ ရသော ဓမ္မအကျိုးကို၊ တ్రေတာယုဂတွင် ဆောင်းဦးရာသီတစ်ရာသီဖြင့်၊ ဒွာပရယုဂတွင် တစ်လဖြင့် ရသကဲ့သို့—ကလိယုဂတွင် တစ်နေ့တစ်ညအတွင်းပင် ထိုအကျိုးကို ရနိုင်သည်။

Verse 92

ध्यायन्कृते जयन्यज्ञैस्त्रेतायां द्वापरेऽर्चयन् । यदाप्नोति तदाप्नोति कलौ संकीर्त्य केशवम् ॥ ९२ ॥

ကృతယုဂတွင် ဓ్యာန (သမาธိ) ဖြင့် ရသမျှ၊ တ్రေတာယုဂတွင် အောင်မြင်ရေး ယဇ్ఞများဖြင့် ရသမျှ၊ ဒွာပရယုဂတွင် အာရ္ချနာ (ပူဇာ) ဖြင့် ရသမျှ—ကလိယုဂတွင် ကေရှဝ၏ နာမကို စုဝေး၍ သီဆိုကီർത്തနာပြုခြင်းသာဖြင့် ထိုအတူတူသော အကျိုးကို ရသည်။

Verse 93

अहोरात्रं हरेर्नाम कीर्तयंति च ये नराः । कुर्वंति हरिपूजां वा न कलिर्बाधते च तान् ॥ ९३ ॥

နေ့ညမပြတ် ဟရိ၏ နာမကို ကီർത്തနာသီဆိုသူများ၊ သို့မဟုတ် ဟရိပူဇာကို ပြုလုပ်သူများကို—ကလိ၏ သက်ရောက်မှု မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 94

नमो नारायणायेति कीर्तयंति च ये नराः । निष्कामा वा सकामा वा न कलिर्बाधते च तान् ॥ ९४ ॥

“နမော နာရာယဏာယ” ဟု ကီർത്തနာသီဆိုသူများကို—ဆန္ဒမဲ့ဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိဖြစ်စေ—ကလိ (အငြင်းပွားယုဂ) မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 95

हरिनामपरा ये तु घोरे कलियुगे द्विज । त एव कृतकृत्याश्च न कलिर्बाधते हि तान् ॥ ९५ ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ—ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂတွင် ဟရိနာမကိုသာ အပြည့်အဝ အားထားအပ်နှံသူတို့သာ တကယ်တမ်း ကိစ္စပြီးမြောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်; ကလိသည် သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 96

हरिपूजापरा ये च हरिनामपरायणाः । त एव शिवतुल्याश्च नात्र कार्या विचारणा ॥ ९६ ॥

ဟရိကို ပူဇော်ရေး၌ အလွန်အမင်း အပ်နှံသူများ၊ ဟရိနာမကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုရာ၌ တည်မြဲသူများ—ထိုသူတို့သည် ရှီဝနှင့် တူညီကြ၏။ ဤအပေါ် ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 97

समस्तजगदाधारं परमार्थस्वरुपिणम् । घोरे कलियुगे प्राप्ते विष्णुं ध्यायन्न सीदति ॥ ९७ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အမှန်တရား၏ သဘောတရားဖြစ်သော ဗိဿနုကို သမาธိဖြင့် ဓ്യာန်ပြုသူသည် ဒုက္ခသို့ မကျရောက်။

Verse 98

अहो अति सुभाग्यास्ते सकृद्वै केशवार्चकाः । घोरें कलियुगे प्राप्ते सर्वधर्मविवर्जिते ॥ ९८ ॥

အဟော! ကေရှဝကို တစ်ကြိမ်သာ ပူဇော်သူတို့ပင် အလွန်ကံကောင်းလှ၏—အထူးသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ် ရောက်လာ၍ ဓမ္မအကျင့်အားလုံး ပျက်ကွက်သည့်ခေတ်၌။

Verse 99

न्यूनातिरिक्तदोषाणां कलौ वेदोक्तकर्मणाम् । हरिस्मरणमेवात्र संपूर्णत्वविधायकम् ॥ ९९ ॥

ကလိယုဂ်၌ ဝေဒသတ်မှတ် ကర్మများသည် ချို့တဲ့ခြင်းနှင့် လွန်ကဲခြင်းတို့၏ အပြစ်ကြောင့် မကြာခဏ ချို့ယွင်းတတ်၏။ ဤနေရာ၌ ဟရိကို သတိရခြင်းတစ်ခုတည်းသာ ပြည့်စုံမှုနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 100

हरे केशव गोविंद वासुदेव जगन्मय । इतीरयंति ये नित्यं नहि तान्बाधते कलिः ॥ १०० ॥

«ဟရေ၊ ကေရှဝ၊ ဂోవိန္ဒ၊ ဝာစုဒေဝ၊ ဇဂန်မယ» ဟု နေ့စဉ် အမြဲ ရွတ်ဆိုသူတို့ကို ကလိ (အငြင်းပွားပျက်စီးခေတ်) မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 101

शिव शंकर रुद्रेश नीलकंठ त्रिलोचन । इति जल्पंति ये वापि कलिस्तान्नापि बाधते ॥ १ ॥

«ရှီဝ၊ သင်္ကရ၊ ရုဒ္ဒရေးရှ၊ နီလကဏ္ဍ၊ တြိလိုစန» ဟူ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုသူတို့ကို ကလိယုဂ၏ အာနိသင်က မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 102

महादेव विरूपाक्ष गंगाधर मृडाव्यय । इत्थं वदंति ये विप्र ते कृतार्था न संशयः ॥ २ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ «မဟာဒေဝ၊ ဝိရူပါက္ခ၊ ဂင်္ဂါဓရ၊ မೃဍ၊ အဗျယ» ဟူ၍ ဤသို့ ချီးမွမ်းပြောဆိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ဘဝအောင်မြင်ပြီးသား၊ သံသယမရှိ။

Verse 103

जनार्दन जगन्नात पीतांबरधराच्युत । इति वाप्युञ्चरंतीह न च तेषां कलेर्भयम् ॥ ३ ॥

ဤလောက၌ «ဇနာရ္ဒန၊ ဇဂန္နာထ၊ အကျုတ၊ အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူသောအရှင်» ဟူ၍ အရှင်၏ နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုသူတို့အတွက် ကလိယုဂကို ကြောက်ရွံ့စရာမရှိ။

Verse 104

संसारे सुलभाः पुंसां पुत्रदारधनादयः । घोरे कलियुगे विप्र हरिभक्तस्तु दुर्लभा ॥ ४ ॥

လောကသံသရာ၌ လူတို့အတွက် သားသမီး၊ ဇနီး၊ ဥစ္စာဓန စသည်တို့ ရလွယ်သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဟရိကို သဒ္ဓါဖြင့် ဘက္တိပြုသောသူသည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 105

कर्मश्रद्धाविहीना ये पाषंडा वेदनिंदकाः । अधर्मनिरता नैव नरकार्हा हरिस्मृतेः ॥ ५ ॥

ကမ္မနှင့် ဓမ္မအပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ၊ ဝေဒကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်၍၊ အဓမ္မ၌ မူးယစ်နေသော ပာရှဏ္ဍတို့သည်—ဟရိကို သတိရခြင်းကြောင့် နရကသို့ သင့်တော်သူများ မဟုတ်တော့ (ကယ်လွတ်ကြသည်)။

Verse 106

वेदमार्गबहिष्टानां जनानां पापकर्मणाम् । मनः शुद्धिविहीनानां हरिनाम्नैव निष्कृतिः ॥ ६ ॥

ဝေဒလမ်းကြောင်းအပြင်ဘက်၌ ရပ်နေသူ၊ အပြစ်ကမ္မကို ပြုသူ၊ စိတ်သန့်ရှင်းမှုမရှိသူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းသည် ဟရီ၏ နာမတော်တစ်ပါးတည်းဖြင့်သာ ပြည့်စုံသည်။

Verse 107

दैवाधीनं जगत्सर्वमिदं स्थावरजंगमम् । यथाप्रेरितमेतेन तथैव कुरुतें द्विज ॥ ७ ॥

ဤလောကတစ်ခုလုံး—တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာတို့—သည် ဒေဝတော်၏ အမိန့်အာဏာအောက်တွင် ရှိသည်။ အို ဒွိဇ၊ သတ္တဝါတို့သည် ထိုအရာက လှုံ့ဆော်သကဲ့သို့ပင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

Verse 108

शक्तितः सर्वकर्माणि वेदोक्तानि विधाय च । समर्पयेन्महाविष्णौ नारायणपरायणः ॥ ८ ॥

ဝေဒက အမိန့်ပေးထားသော ကမ္မအားလုံးကို မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ နာရာယဏကို အပြည့်အဝ အားထားသူသည် ထိုအားလုံးကို မဟာဝိෂ္ဏုထံ ဆက်ကပ်သင့်သည်။

Verse 109

समर्पितानि कर्माणि महविष्णौ परात्मनि । संपूर्णतां प्रयांत्येव हरिस्मरणमात्रतः ॥ ९ ॥

မဟာဝိෂ္ဏု၊ အထွဋ်အမြတ် အတ္တမန်ထံ ဆက်ကပ်ထားသော ကမ္မတို့သည် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်—ဟရီကို သတိရခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင်။

Verse 110

हरिभक्तिरतानां च पापबंधो न जायते । अतोऽतिदुर्लभा लोके हरिभक्तिर्दुरात्मनाम् ॥ १० ॥

ဟရီဘက္တိ၌ စိတ်နှလုံးတည်နေသူတို့အတွက် အပြစ်၏ ချည်နှောင်မှု မပေါ်ပေါက်။ ထို့ကြောင့် ဤလောက၌ စိတ်ဆိုးသူတို့အတွက် ဟရီဘက္တိသည် အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 111

अहो हरिपरा ये तु कलौ घोरे भयंकरे । ते सुभाग्या महात्मानः सत्संगर हिता अपि ॥ ११ ॥

အော်! ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ်ထဲ၌ပင် ဟရိဘုရားကို သစ္စာရှိစွာ ဘက္တိပြုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများ၊ မဟာစိတ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး သတ္တုသင်္ဂ (သူတော်ကောင်းတို့၏ ပေါင်းသင်းမှု) မှလည်း အကျိုးကျေးဇူး ရကြသည်။

Verse 112

हरिस्मरणनिष्टानां शिवनामरतात्मनाम् । सत्यं समस्तकर्माणि यांति संपूर्णतां द्विज ॥ १२ ॥

အို ဘြာဟ္မဏာ! ဟရိကို အမြဲသတိရခြင်း၌ တည်ကြည်သူများနှင့် မိမိအတ္တတစ်လုံးလုံးသည် ရှိဝနာမ (သီဝ၏ နာမတော်) တွင် ပျော်မြူးသူများအတွက် အလုပ်အကိုင်အားလုံးသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံအောင်မြင်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 113

अहो भाग्यमहो भाग्यं हरिनाम रतात्मनाम् । त्रिदर्शेरपि ते पूज्याः किमन्यैर्बहुभाषितैः ॥ १३ ॥

အော် ကံကောင်းလှ၏—အလွန်ကံကောင်းလှ၏—ဟရိနာမ (ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်) တွင် စိတ်နှလုံး ပျော်မြူးသူတို့အတွက်။ တိဒေဝတို့ပင် သူတို့ကို ပူဇော်လေးစားကြသည်; ထပ်မံစကားများစွာ ပြောရန် ဘာလိုသနည်း။

Verse 114

तस्मात्समस्तलोकानां हितमेव मयोच्यते । हरिनामपरान्मर्त्यान्न कलिर्बाधर्तक्वचित् ॥ १४ ॥

ထို့ကြောင့် လောကအားလုံးအတွက် အကျိုးရှိသည့် အရာကို ငါဆိုသည်—ဟရိနာမကို အဓိကထား၍ အပ်နှံသူ မနုဿတို့ကို ကလိသည် မည်သည့်အချိန်၌မျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 115

हरेर्नामैव नामैव नामैव मम जीवनम् । कलौ नास्त्येव नास्त्येव गतिरन्यथा ॥ १५ ॥

ဟရိ၏ နာမတော်တစ်ပါးတည်း—နာမတော်တစ်ပါးတည်းသာ—နာမတော်တစ်ပါးတည်းသာ—သည် ငါ၏ အသက်ဖြစ်၏။ ကလိယုဂ်၌ အခြားလမ်းမရှိ၊ အခြားလမ်းမရှိ—လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ သွားရာ အခြားမဂ်မရှိ။

Verse 116

सूत उवाच । एवं स नारदो विप्राः सनकेन प्रबोधितः । परां निर्वृत्तिमापन्नः पुनरेतदुवाच ह ॥ १६ ॥

သုတက ပြောသည်။ ဤသို့ပင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နာရဒသည် စနက၏ သင်ကြားပေးမှုကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ဝိရက္တိနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရောက်ရှိပြီး နောက်တဖန် ဤစကားတို့ကို ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 117

नारद उवाच । भगवन्सर्वशास्त्रज्ञ स्वयातिकरुणात्मना । प्रकाशितं जगज्ज्योतिः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १७ ॥

နာရဒက ပြောသည်။ အို ဘဂဝန်၊ သာස්တရအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ သင်၏ အလွန်ကရုဏာပြည့်ဝသော သဘာဝကြောင့် လောက၏ အလင်းတော်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်—အနန္တသော အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်တော်ကို။

Verse 118

एतदेव परं पुण्यमेतदेव परं तपः । यः स्मरेत्पुंडरीकाक्षं सर्वपापविनाशनम् ॥ १८ ॥

ဤတစ်ခုတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော ကုသိုလ်ဖြစ်၏; ဤတစ်ခုတည်းသာ အမြင့်ဆုံးသော တပဿ ဖြစ်၏—ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ (ဗိဿနု၊ ကြာပန်းမျက်စိရှင်) ကို သတိရခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 119

ब्रह्मन्नानाजगञ्चैतदेकचित्संप्रकाशितम् । त्वयोक्तं तत्प्रतीयेऽहं कथं दृष्टांतमंतरा ॥ १९ ॥

အို ဘြဟ္မန်၊ ဤအမျိုးမျိုးသော လောကသည် တစ်ခုတည်းသော ချိတ်တနာ (သိမြင်မှု) ကြောင့်သာ ထင်ရှားတောက်ပသည်ဟု သင်ဆို၏။ ထိုစကားကို ကျွန်ုပ်ယုံကြည်လက်ခံပါ၏၊ သို့သော် ဥပမာမရှိဘဲ မည်သို့နားလည်ရမည်နည်း။

Verse 120

तस्माद्येन यथा ब्रह्म प्रतीतं बोधितेन तु । तदाख्याहि यथा चित्तं सीदत्स्थितिमवाप्नुयात् ॥ २० ॥

ထို့ကြောင့် အလင်းရသော ဆရာက နားလည်သဘောပေါက်သကဲ့သို့ ဘြဟ္မန်ကို မည်သို့ သိမြင်ရသည်ကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် ကျဆင်းနေသဖြင့် တည်ငြိမ်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 121

एतच्छ्रुत्वा वचो विप्रा नारदस्य महात्मनः । सनकः प्रत्युवाचेदं स्मरन्नारायणं परम् ॥ २१ ॥

မဟာအတ္တမ နာရဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏ ရှင်သန့်တို့အနက် စနကသည် အမြင့်မြတ် နာရာယဏကို သတိပြုလျက် ဤသို့ ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 122

सनक उवाच । ब्रह्मन्नहं ध्यानपरो भवेयं सनंदनं पृच्छ यथाभिलाषम् । वेदांतशास्त्रे कुशलस्तवायं निवर्तयेद्वा परमार्यवंद्यः ॥ २२ ॥

စနကက ဆိုသည်— «အို ဘြဟ္မဏ၊ ငါသည် သမาธိ၌ အာရုံစိုက်နေမည်။ သင်လိုသမျှကို စနန္ဒနကို မေးလော့။ သူသည် ဝေဒാന്ത သာသနာ၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး အမြတ်ဆုံးသူတို့ကလည်း ရိုသေကြသဖြင့် သင်၏ သံသယကို ဖြေရှင်းကာ စိတ်ငြိမ်းစေမည်»။

Verse 123

इतीरितं समाकर्ण्य सनकस्य स नारदः । सनंदनं मोक्षधर्मान्प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ २३ ॥

စနက၏ ထိုသို့ဆိုချက်ကို ကြားပြီးနောက်၊ ရှင်နာရဒသည် မောက္ခဓမ္မ—လွတ်မြောက်ခြင်း၏ သဘောတရားများကို စနန္ဒနအား မေးမြန်းရန် စတင်하였다။