Yajñamālī–Sumālī Upākhyāna: Merit-Transfer through Temple Plastering (Lepa) and the Redemption of a Sinner

Verse 1

सनक उवाच । वेदमालेः सुतौ प्रोक्तौ यावुभौ मुनिसत्तम । यज्ञमाली सुमाली च तयोः कर्माधुनोच्यत ॥ १ ॥

သနက မိန့်တော်မူ၏— အို မုနိမြတ်ကြီး၊ ဝေဒမာလာ၏ သားနှစ်ဦးကို ဆိုခဲ့ပြီးပြီ— ယဇ္ဉမာလီနှင့် သုမာလီ။ ယခု သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြမည်။

Verse 2

तयोराद्यो यज्ञमाली विभेद पितृसंचितम् । धनं द्विधा कनिष्टस्य भागमेकं ददौ तदा ॥ २ ॥

သူတို့နှစ်ဦးအနက် အကြီးဖြစ်သော ယဇ္ဉမာလီသည် ဖခင်စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ထိုအခါ အငယ်ညီအတွက် အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ပေးအပ်하였다။

Verse 3

सुमाली च धनं सर्वं व्यसनाभिरकतः सदा । अपादाना दिभिश्चैव नाशयामास भो द्विज ॥ ३ ॥

သုမာလီသည်လည်း အမြဲတမ်း အကျင့်ဆိုးများတွင် စွဲလမ်းနေ၍၊ အို ဒွိဇ၊ ခိုးယူခြင်းနှင့် အခြားသော မကောင်းမှုများကြောင့် ဥစ္စာအားလုံးကို ဖြုန်းတီးပျက်စီးစေ하였다။

Verse 4

गीतवाद्यरतो नित्यं मद्यपानरतोऽभवत् । वेश्याविभ्रमलुब्धोऽसौ परदारतोऽभवत् ॥ ४ ॥

သူသည် အမြဲတမ်း သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် တူရိယာတီးခြင်းတွင် စွဲလမ်းနေပြီး အရက်သောက်ခြင်းကိုလည်း စွဲလမ်းလာ하였다။ ဝေရှျာမိန်းမတို့၏ လှည့်စားသည့် အလှနှင့် အပြုအမူများကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အခြားသူ၏ မယားတို့ကိုလည်း လိုလားစွဲလမ်းလာ하였다။

Verse 5

सर्वस्मिन्नाशमायाते हिरण्ये पितृसंचिते । अपहृत्य परं द्रव्यं वारस्त्रीनिरतोऽभवत् ॥ ५ ॥

ဖခင်က စုဆောင်းထားသော ရွှေငွေအားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားသောအခါ၊ သူသည် အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လုယူကာ ဝေရှျာမိန်းမတို့ထံ စွဲလမ်းနေ하였다။

Verse 6

दृष्ट्वा सुमालिनः शूलं यज्ञमाली महामतिः । बभूव दुःखितोऽत्यर्थं भ्रातरं चदमब्रवीत् ॥ ६ ॥

စုမာလင်၏ လှံကို မြင်သောအခါ၊ ဉာဏ်ကြီးမားသော ယဇ္ဉမாலီသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းသွားပြီး ထို့နောက် မိမိညီကို ဤစကားများဖြင့် ပြော하였다။

Verse 7

अलममत्यंतकष्टेन वृत्तेनास्मत्कुलेऽनुज । त्वमेक एव दुष्टात्मा महापापरतोऽभवः ॥ ७ ॥

ညီလေးရေ၊ ငါတို့ မျိုးရိုးအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့ အလွန်နာကျင်၍ အရှက်ရစေသော အပြုအမူကို လုံလောက်ပြီ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းသာ စိတ်ဆိုးယုတ်ကာ မဟာအပြစ်၌ စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်။

Verse 8

एवं निवारयंतं तं बहुशो ज्येष्टसोदरम् । हनिष्यामीति निश्चित्य खङ्गहस्तः कचेऽग्रहीत् ॥ ८ ॥

ထို့ကြောင့် အစ်ကိုကြီးက အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးနေသော်လည်း၊ သူသည် “ငါ သူ့ကို သတ်မည်” ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ဓားကို ကိုင်လျက် ဆံပင်ကို ဆွဲဖမ်း하였다။

Verse 9

ततो महारवो जज्ञे नगरे भृशदारुणः । बबंधुर्नागराश्चैनं कुपितास्ते सुमालिनम् ॥ ९ ॥

ထို့နောက် မြို့တွင်း၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံ ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ ဒေါသထွက်နေသော မြို့သူမြို့သားတို့က စုမာလင်ကို ဖမ်းဆီးကာ ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။

Verse 10

यज्ञमाली ह्यमेयात्मा पौरान्संप्रार्थ्य दुःखितः । बंधनान्मोचयामास भ्रातृस्नेहविमोहितः ॥ १० ॥

ယဇ္ဉမாலီသည် စိတ်ဓာတ်အတိုင်းမသိကြီးမားသော်လည်း ဝမ်းနည်းသွား၍၊ မြို့သူမြို့သားတို့ကို အလွန်တောင်းပန်ကာ ချည်နှောင်ထားခြင်းမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်၊ အစ်ကိုအပေါ် မေတ္တာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသဖြင့်။

Verse 11

यज्ञमाली पुनस्चापि बिभिदे स्वधनं द्विधा । आददे स्वयमर्द्धं च ददावर्द्धं यवीयसे ॥ ११ ॥

ထို့နောက် ယဇ္ဉမாலီသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို ထပ်မံ နှစ်ပိုင်းခွဲ၍၊ တစ်ဝက်ကို မိမိအတွက် ထားကာ တစ်ဝက်ကို ညီငယ်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

Verse 12

सुमाली त्वतिमूढात्मा तद्धनं चापि नारद । मूर्खैः पारंवडचंडालैर्बुभुजे च सहोद्धतः ॥ १२ ॥

အို နာရဒာ၊ စုမာလီသည် စိတ်အလွန်မိုက်မဲ၍ ထိုဥစ္စာကိုပါ ဖြုန်းတီးကာ၊ မိုက်မဲသော အနိမ့်ဇာတ် အပယ်ခံတို့နှင့် ပေါင်းသင်း၍ မာနကြီးစွာ မဆင်မခြင် ပျော်ပါးခဲ့သည်။

Verse 13

असतामुपभो गाय दुर्जनानां विभूतयः । पिचुमंदः फलाढ्योऽपि काकैरेवोपभुज्यते ॥ १३ ॥

ပီချုမန်ဒါပင်သည် သီးပွင့်ကြွယ်ဝသော်လည်း ကောက်ကာများသာ စားသုံးကြသကဲ့သို့၊ မကောင်းသူတို့၏ စည်းစိမ်ဗိဘူတိများကိုလည်း အနိမ့်အကျသော မထိုက်တန်သူတို့သာ ခံစားကြသည်။

Verse 14

भ्रात्रा दत्तं धनं तञ्च सुमाली नाशयन्मुने । मद्यपानप्रमत्तश्च गोमांसा दीन्यभक्षयत् ॥ १४ ॥

အို မုနိ၊ စုမာလီသည် အစ်ကိုပေးအပ်သော ဥစ္စာကိုတောင် ဖြုန်းတီးပျက်စီးစေ၏။ အရက်သောက်၍ မူးယစ်လွန်ကဲသဖြင့် နွားသားနှင့် တားမြစ်ထားသော အသားမျိုးစုံကိုပါ စားသောက်ခဲ့၏။

Verse 15

त्यक्तो बंधुजनैः सर्वैश्चांडालस्त्रीसमन्वितः । राज्ञापि बाधितो विप्रप्रपेदे निर्जनं वनम् ॥ १५ ॥

ဆွေမျိုးသားချင်းအားလုံးက စွန့်ပစ်ကြပြီး၊ ချဏ္ဍာလ မိန်းမတစ်ဦးနှင့်အတူရှိကာ၊ မင်းတော်ကပါ နှောင့်ယှက်သဖြင့် ထိုဗြာဟ္မဏသည် လူကင်းသော တောအိုသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 16

यज्ञमाली सुधीर्विप्र सदा धर्मरतोऽभवेत् । अवारितं ददावन्नं सत्सङ्गगतकल्मषः ॥ १६ ॥

ယဇ్ఞမാലီဟူသော ယဇ్ఞပန်းကုံးဆင်မြန်းသည့် ပညာရှိဗြာဟ္မဏသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ရမည်။ လာရောက်တောင်းခံသူတို့အား တားဆီးခြင်းမရှိဘဲ အစာကို ပေးကမ်းရမည်၊ သတ္တဝါကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် အပြစ်ကလိမ့်မည်တို့ ပျော်စင်သွား၏။

Verse 17

पित्रा कृतानि सर्वाणि तडागादीनि सत्तम । अपालयत्प्रयत्नेन सदा धर्मपरायणः ॥ १७ ॥

အို သတ္တမ၊ ဖခင်က ဆောက်လုပ်ထားသော တာလားကန်များ၊ ရေကန်များနှင့် အခြားအလုပ်အဆောက်အအုံအားလုံးကို သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခဲ့၏။ အမြဲတမ်း ဓမ္မကို အားထားသူဖြစ်၏။

Verse 18

विश्राणितं धनं सर्वं यज्ञमालेर्महात्मनः । सत्पात्रदाननिष्टस्य धर्ममार्गप्रवर्तिनः ॥ १८ ॥

မဟာသတ္တဝါ ယဇ్ఞမாலီသည် ဥစ္စာအားလုံးကို ဒါနအဖြစ် ခွဲဝေပေးကမ်းခဲ့၏။ ထိုသူသည် သင့်တော်သော လက်ခံသူတို့အား ပေးကမ်းရာ၌ တည်ကြည်ပြီး၊ ဓမ္မလမ်းကြောင်းကို လှုပ်ရှားစေ၍ ပြန့်ပွားစေရာ၌ အားထုတ်သူဖြစ်၏။

Verse 19

अहो सदुपभोगाय सज्जनानां विभूतयः । कल्पवृक्षफलं सर्वममरैरेव भुज्यते ॥ १९ ॥

အဟို! သုဇနတို့က သင့်လျော်စွာ ခံစားရန် ရည်ရွယ်သော စည်းစိမ်ဗိဘူတိတို့သည်—ကပ္ပဝೃက္ခ၏ အသီးအပွင့် အားလုံးကဲ့သို့—အမရ (ဒေဝ) တို့သာ စားသုံးသွားကြ၏။

Verse 20

धनं विश्राण्य धर्मार्थं यज्ञमाली महामतिः । नित्यं विष्णुगृहे सम्यक्परिचर्य्यापरोऽभवत् ॥ २० ॥

ဓမ္မအတွက် မိမိ၏ ငွေကြေးကို ဝေမျှလှူဒါန်းပြီးနောက် မဟာမတိ ယဇ္ဈမាលီသည် ဗိෂ္ဏုဘုရား၏ ဂೃಹ/မন্দိရ၌ နေ့စဉ် သင့်လျော်စွာ ပရိစာရျာ (ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်မှု) ကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 21

कालेन गच्छता तौ तु वृद्धभावमुपागतौ । यज्ञमाली सुमाली च ह्येककाले मृतावुभौ ॥ २१ ॥

အချိန်ကာလ လွန်သွားသဖြင့် ထိုနှစ်ဦးသည် အိုမင်းမှုသို့ ရောက်လာကြ၏။ ယဇ္ဈမាលီနှင့် စုမាលီတို့သည် တစ်ချိန်တည်း၌ပင် နှစ်ဦးစလုံး ကွယ်လွန်ကြ၏။

Verse 22

हरिपूजारतस्यास्य यज्ञमालिमहात्मनः । हरिः संप्रेषयामास विमानं पार्षदा वृतम् ॥ २२ ॥

ဟရိကို ပူဇော်ရာတွင် အာရုံစိုက်သော မဟာအात्मာ ယဇ္ဈမាលီအတွက် ဟရိကိုယ်တိုင်က ပရိသဒ် (အဖော်အပါ) များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဒိဗ္ဗ ဝိမာန (ကောင်းကင်ယာဉ်) ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။

Verse 23

दिव्यं विमानमारुह्य यज्ञमाली महामतिः । पूज्यमानः सुरगणैः स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २३ ॥

ဒိဗ္ဗ ဝိမာနကို တက်စီး၍ မဟာမတိ ယဇ္ဈမាលီသည် ဒေဝတစုများက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြပြီး မုနိဦးစီးတို့က ချီးမွမ်းသံဖြင့် သီဆိုကြသဖြင့် ဂုဏ်ရောင်တောက်ပစွာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 24

गंधर्वैर्गीयमानश्च सेवितश्चाप्सरोगणैः । कामधेन्वा पुष्यमाणश्चित्राभरणभूषितः ॥ २४ ॥

ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီချင်းဆိုကာ ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အပ္စရာအစုအဝေးတို့က ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသည်။ ကာမဓေနု—ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော နွား—က ပံ့ပိုးပြုစုကာ၊ အလှအပ အမျိုးမျိုးသော အလင်္ကာရများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 25

कोमलैस्तुलसीमाल्यैर्भूषितस्तेजसां निधिः । गच्छन्विष्णुपदं दिव्यंमनुजं पथि दृष्टवान् ॥ २५ ॥

နူးညံ့သော တုလစီပန်းကုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ တေဇောဓာတ်၏ خزانہတော်ကဲ့သို့ တောက်ပသူဖြစ်သည်။ ဗိဿနု၏ သန့်ရှင်းသော အဘိဓမ္မအာလယ (Viṣṇupada) သို့ သွားရာလမ်းတွင် လူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 26

ताह्यमानं यमभटैः क्षुत्तृड्भ्यां परिपीडितम् । प्रेतभूतं विवस्त्रं च दुःखितं पाशवेष्टितम् । इतस्ततः प्राधावन्तं विलपंतमनाथवत् ॥ २६ ॥

ယမဘတ်တို့က ဆွဲခေါ်သွားပြီး၊ ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသည်။ ပရေတအဖြစ် လှည့်လည်နေကာ အဝတ်မဲ့၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်၊ ကြိုးပတ်ချည်နှောင်ခံရပြီး၊ ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားကာ အကာအကွယ်မဲ့သူကဲ့သို့ ငိုကြွေးနေသည်။

Verse 27

क्रोशन्तं च सुदंतं च दृष्ट्वा मनसि विव्यथे ॥ २७ ॥

သူ၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံကိုလည်းကောင်း၊ စုဒန္တကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့သဖြင့်၊ သူ၏နှလုံးသား၌ အလွန်နာကျင်ကြေကွဲသွားသည်။

Verse 28

यज्ञमालीदयायुक्तो विष्णुदूतान्समीपगान् । कोऽयं भटैर्बाध्यमानं इत्यपृच्छत्कृतांजलिः ॥ २८ ॥

ကရုဏာစိတ်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ယဇ္ဉမာလီသည် ဗိဿနုဒူတတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်၍ လက်အုပ်ချီကာ မေးလေသည်—“ဤသူကို ဤစောင့်တပ်တို့က အဘယ်ကြောင့် နှိပ်စက်နေသနည်း၊ ဤသူကား မည်သူနည်း?”

Verse 29

अथ ते हरिदूतास्तं यज्ञमालिमहौजसम् । असौ सुमाली भ्राता ते पापात्मेति समब्रुवन् ॥ २९ ॥

ထို့နောက် ဟရိ၏တမန်များသည် အင်အားကြီးသော ယဇ္ဉမာလီထံသို့ ပြောကြား၍ “ဤသူသည် သုမာလီ—သင်၏ညီအစ်ကို—အပြစ်သဘောရှိသူ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 30

यज्ञमाली समाकर्ण्य व्याख्यातं विष्णुकिंकरैः । मनसा दुःखमापन्नः पुनः पप्रच्छ नारद ॥ ३० ॥

ဗိෂ္ဏု၏အမှုထမ်းများက ရှင်းလင်းပြောကြားသမျှကို ယဇ္ဉမာလီ ကြားသိပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလာ၏။ ထို့နောက် နာရဒသည် ထပ်မံမေးမြန်း၏။

Verse 31

कथमस्य भवेन्मोक्षः सांचितैः पापसंचयैः । तदुपायंबदध्वं मे यूयं हि ममबांधवाः ॥ ३१ ॥

“စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေးများကြောင့် သူ့အတွက် မောက္ခကို မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း။ ထိုနည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ သင်တို့သည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်၏ ဆွေမျိုးနှင့် ကောင်းစေလိုသူများ ဖြစ်ကြသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 32

सख्यं साप्तपदीनं स्यादित्याहुर्धर्मकोविदाः । सतां साप्तपदी मैत्री सत्सतां त्रिपदी तथा ॥ ३२ ॥

ဓမ္မကို သိကျွမ်းသူများက “စပ်တပဒီ” ဟူသော ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းဖြင့် မိတ်သဟာယအမှန် တည်မြဲသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သီလရှိသူတို့အကြား၌ မိတ်သဟာယသည် ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းဖြင့် အတည်ပြုကာ၊ အလွန်မြတ်သူတို့အကြား၌မူ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းပင် လုံလောက်သည်။

Verse 33

सत्सतामपि ये संतस्तेषां मैत्रघी पदे पदे ॥ ३३ ॥

သီလရှိသူတို့အကြား၌ပင် အမှန်တကယ် သံတော်ဆန်သူများသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မိတ်သဟာယနှင့် ကောင်းမြတ်သောစိတ်ကို ပြသကြ၏။

Verse 34

तस्मान्मे बांधवा यूयं मां नेतुं समुपागताः । यतोऽयं मम भ्रातापि मुच्यते तदिहोच्यताम् ॥ ३४ ॥

ထို့ကြောင့် ငါ၏ ဆွေမျိုးတို့၊ သင်တို့သည် ငါကို ခေါ်ဆောင်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ငါ၏ အစ်ကိုတောင် လွတ်မြောက်နိုင်စေရန် မည်သို့ ပြုရမည်ကို ဤနေရာတွင် ပြောကြားပါ။

Verse 35

यज्ञमालिवचः श्रुत्वा विष्णुदूता दयालवः । पुनः स्मितामुखाः प्रोचुर्यज्ञमालिहरिप्रियम् ॥ ३५ ॥

ယဇ္ဉမာလီ၏ စကားကို ကြားသော် ဗိဿနု၏ သံတမန်တို့သည် ကရုဏာပြည့်ဝ၍ ထပ်မံ မျက်နှာပြုံးလျက် ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ယဇ္ဉမာလီအား ပြန်လည် ပြောကြား하였다။

Verse 36

विष्णुदूता ऊचुः । यज्ञमालिन्महाभाग नारायणपरायण । उपायं तव वक्ष्यामः सुमालिप्रेममुक्तिदम् ॥ ३६ ॥

ဗိဿနု၏ သံတမန်တို့က ဆိုသည်—“အို မဟာကံကောင်းသူ ယဇ္ဉမာလင်၊ နာရာယဏကို အားကိုးအပ်သူ၊ သင့်အား နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ပြောမည်။ ထိုနည်းလမ်းသည် စုမာလီအား ပရೇမ-ဘက္တိနှင့် မုက္ခတိကို ပေးတတ်၏။”

Verse 37

कृतं यत्सुमहत्कर्म त्वया प्राक्तनजन्मनि । प्रवक्ष्यामः समासेन तच्छ्रणुष्व समाहितः ॥ ३७ ॥

သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော အလွန်ကြီးမားသည့် ကုသိုလ်ကံကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် ရှင်းပြမည်။ စိတ်ကို စုစည်း၍ သေချာနားထောင်လော့။

Verse 38

पुरा त्वं वैश्यजातीयो नाम्ना विश्वंघभरः स्मृतः । त्वया कृतानि पापानि अहंत्यगणितानि वै ॥ ३८ ॥

ယခင်က သင်သည် ဝိုင်ရှျယဇာတိ၌ မွေးဖွား၍ “ဝိශ්ဝံဃဘရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြ၏။ သင်ပြုခဲ့သော အပြစ်များသည် အရေအတွက်မရနိုင်လောက်အောင် များပြား၍ အလွန်ပြင်းထန်၏။

Verse 39

सुकर्मवासनाहीनो मातापित्रोर्विरोधकृत् । एकदा बंधुभिस्त्यक्तः शोकसंतापपीडितः ॥ ३९ ॥

ကောင်းမှုလုပ်လိုစိတ်မရှိဘဲ မိဘတို့ကိုဆန့်ကျင်ပြုမူသူသည် တစ်ခါတစ်ရံ ဆွေမျိုးများက စွန့်ပစ်သဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မီးလောင်သကဲ့သို့သော စိတ်နာကျင်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၏။

Verse 40

क्षुधाग्निनापि संतप्तः प्राप्तवान्हरिमंदिरम् । तदा वृष्टिरभूत्तत्र तत्स्थानं पंकिलं ह्यभूत ॥ ४० ॥

ဆာလောင်ခြင်း၏မီးကြောင့်ပင် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ပူပန်နေစဉ် ဟရီ၏ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုအချိန်တင် မိုးရွာသဖြင့် ထိုနေရာသည် တကယ်ပင် ရွံ့ပျက်သွား၏။

Verse 41

दीरीकृतस्त्वया पंकस्तत्स्थाने स्थातुमिच्छया । उपलेपनतां प्राप्तं तत्स्थानं विष्णुमंदिरे ॥ ४१ ॥

ထိုနေရာ၌ ရပ်လိုသောဆန္ဒကြောင့် သင်သည် ရွံ့ကို ဖယ်ရှားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဗိဿဏု၏ဘုရားကျောင်း၌ ထိုနေရာသည် လိမ်းသုတ်၍ ပလတ်စတာတင်နိုင်သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသင့်တော်လာ၏။

Verse 42

त्वयोषितं तु तद्गात्रौ तस्मिन्देवालये द्विज । दंशितश्चैव सर्पेण प्राप्तं पञ्चत्वमेव च ॥ ४२ ॥

သို့သော် ထိုဘုရားကျောင်း၌ သင်သည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်၌ ထိုင်နေစဉ်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရဟန်းရေ၊ သူသည် မြွေကိုက်ခံရပြီး အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ကာ ဓာတ်ငါးပါးနှင့် ပေါင်းစည်းသွား၏။

Verse 43

तेन पुण्यप्रभावेन उपलेपकृतेन च । विप्रजन्म त्वया प्राप्तं हरि भक्तिस्तथाचला ॥ ४२ ॥

ထိုကုသိုလ်၏အာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ထိုသန့်ရှင်းရာကို လိမ်းသုတ်ပြုပြင်သော ကုသိုလ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်သည် ဗြာဟ္မဏဇာတိကို ရရှိခဲ့ပြီး ဟရီအပေါ် သဒ္ဓါ-ဘက္တိသည်လည်း မလှုပ်မယှက် တည်မြဲလာ၏။

Verse 44

कल्पकोटिशतं साग्रं संप्राप्य हरिसन्निधिम् । वसाद्य ज्ञानमासाद्य परं मोक्षं गमिष्यसि ॥ ४३ ॥

ကလ္ပကုဋိတစ်ရာကျော် အနည်းငယ်ကြာ ဟရီ၏ အနီးအနားသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ သမ္မာဉာဏ်ကို ရရှိလျှင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခသို့ သင်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 45

अनुजं पातकिश्रेष्टं त्वं समुद्धर्त्तमिच्छसि । उपायं तव वक्ष्यामस्तं निबोध महामते ॥ ४४ ॥

သင်သည် အပြစ်သားတို့အနက် အထူးဆိုးရွားသော သင်၏ညီကို ကယ်တင်လိုသည်။ ထိုအတွက် နည်းလမ်းကို ငါပြောမည်၊ မဟာမတိ၊ ကောင်းစွာ နားလည်လော့။

Verse 46

गोचर्ममात्रभूमेस्तु उपलेपनजं फलम् । दत्त्वोद्धर महाभाग भ्रातरं कृपयान्वितः ॥ ४५ ॥

နွားအရေတစ်ချပ်အရွယ်သာရှိသော မြေပြင်တစ်စိတ်ကိုပင် လိမ်းသန့်စင်ခြင်းမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ကို ပေးလှူ၍၊ မဟာဘဂ္ဂ၊ ကရုဏာဖြင့် သင်၏ညီကို မြှောက်တင်ကယ်တင်လော့။

Verse 47

एवमुक्तो विष्णुदूतैर्यज्ञमाली महापतिः । तत्फलं प्रददौ तस्मै भ्रात्रे पापविमुक्तये ॥ ४६ ॥

ဗိဿဏု၏ တမန်တော်များက ထိုသို့ ပြောကြားသဖြင့် ယဇ္ဉမালী မဟာပတိသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေရန် ထိုကောင်းကျိုး၏ အဖိုးအခကို မိမိညီထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 48

सुमाली भ्रातृदत्तेन पुण्येन गतकल्मषः । बभूव यमदूतास्तु तं त्यक्त्वा प्रपलायिताः ॥ ४७ ॥

အစ်ကိုပေးအပ်သော ကုသိုလ်ကြောင့် စုမာလီသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ယမ၏ တမန်များသည် သူ့ကို စွန့်ခွာကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

Verse 49

विमानं चागतं सद्यः सर्वभोगसमन्वितम् । तदा सुमाली स्वर्यानमारुह्य मुमुदे मुने ॥ ४८ ॥

ချက်ချင်းပင် အာကာသယာဉ်တော်တစ်စင်း ရောက်လာ၍ အပျော်အပါးအမျိုးမျိုး ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။ ထို့နောက် စုမာလီသည် ထိုကောင်းကင်ယာဉ်ကို တက်စီးကာ ဝမ်းမြောက်လှ၏၊ အို မုနိ။

Verse 50

तावुभौ भ्रातरौ विप्र सुरवृंदनमस्कृतौ । अवापतुर्भृशं प्रीतिं समालिंग्य परस्परम् ॥ ४९ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ နတ်အစုအဝေးတို့ကပင် နမസ്കာရပြုကြသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖက်လှုပ်ကာ အလွန်ကြီးစွာ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 51

यज्ञमाली सुमाली च स्तूयमानौ महर्षिभिः । गीयमानौ च गंधर्वैर्विष्णुलोकं प्रजग्मतुः ॥ ५० ॥

ယဇ္ဉမာလီနှင့် စုမာလီတို့သည် မဟာရိရှီတို့က ချီးမွမ်းကြပြီး ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီဆိုကြသဖြင့် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ ထွက်ခွာ၍ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 52

अवाप्य हरिसालोक्यं सुमाली मुनिसत्तम । यज्ञमाली चोषतुस्तौ कल्पमेकं मुदान्वितौ ॥ ५१ ॥

အို မုနိအမြတ်၊ စုမာလီနှင့် ယဇ္ဉမာလီတို့သည် ဟရီ(ဗိෂ္ဏု)နှင့် တစ်လောကတည်းနေထိုင်ခြင်း (ဟရိသာလိုက്യ) ကို ရရှိကာ ကလ္ပတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 53

भुक्त्वा भोगान्बहूँस्तत्र यज्ञमाली महामतिः । तत्रैव ज्ञानसंपन्नः परं मोक्षमुपागतः ॥ ५२ ॥

ထိုနေရာ၌ မဟာမတိ ယဇ္ဉမာလီသည် အပျော်အပါးများစွာကို ခံစားပြီးနောက်၊ ထိုအခြေအနေတည်းကပင် ဉာဏ်ပြည့်စုံလာ၍ အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 54

सुमाली तु महाभागो विष्णुलोके मुदान्वितः । स्थित्वा भूमिं पुनः प्राप्य विप्रत्वं समुपागतः ॥ ५३ ॥

ကံကောင်းကြီးသော စုမာလီသည် ဗိဿဏု၏ လောက၌ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေ하였다။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ပြီးနောက် မြေပြင်သို့ ပြန်လာကာ ဗြာဟ္မဏ အဆင့်ကို ရရှိ하였다။

Verse 55

अतिशुद्धे कुले जातो गुणवान्वेदपारगः । सर्वसंपत्समोपेतो हरिभक्तिपरायणः ॥ ५४ ॥

အလွန်သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ သီလဂုဏ်ပြည့်စုံကာ ဝေဒများကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ စည်းစိမ်အပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဟရီ(ဗိဿဏု) ဘက္တိ၌ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမရှိ အပ်နှံထားသူဖြစ်သည်။

Verse 56

व्याहरन्हरिनामानि प्रपेदे जाह्नवीतटम् । तत्र स्नातश्च गंगायां दृष्ट्वा विश्वेश्वरं प्रभुम् ॥ ५५ ॥

ဟရီ၏ နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုလျက် သူသည် ဂျာဟ္နဝီ(ဂင်္ဂါ) မြစ်ကမ်းသို့ ရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးပြီးနောက် အရှင်ဗိශ්ဝေရှ್ವರ မဟာသခင်ကို ဖူးမြင်하였다။

Verse 57

अवाप परमं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम् । उपलेपनमाहात्म्यं कथितं ते मुनीश्वर ॥ ५६ ॥

သူသည် ယောဂီအောင်မြင်သူများအတွက်တောင် ရခဲသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်ကို ရရှိ하였다။ ထို့ကြောင့် မုနိရှင်မြတ်၊ သန့်စင်ရေးအတွက် လိမ်းပတ်ခြင်း၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संपूज्यो जगतांपतिः । अकामादपि ये विष्णोः सकृत्पूजां प्रकुर्वते ॥ ५७ ॥

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် လောကတို့၏ အရှင်ကို သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒမရှိဘဲပင် ဗိဿဏုကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်သူတို့လည်း မဟာအကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 59

न तेषां भवबंधस्तु कदाचिदपि जायते । हरिभक्तिरतान्यस्तु हरिबुद्ध्या समर्चयेत् ॥ ५८ ॥

သူတို့အတွက် သံသရာချည်နှောင်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်။ သို့ရာတွင် ဟရီဘက္တိ၌ မျှော်လင့်တည်ကြည်သူသည် အရာအားလုံးကို “ဤသည်ဟရီ” ဟူသော ဗုဒ္ဓိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

तस्य तुष्यंति विप्रेंद्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । हरिभक्तिपराणां तु संगिनां संगमात्रतः ॥ ५९ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ သူ့အပေါ်၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရတို့ ပျော်ရွှင်တော်မူကြသည်။ ဟရီကို ဘက္တိဖြင့် အားထားသူတို့၏ မိတ်သဟာယနှင့် ပေါင်းသင်းရုံမျှဖြင့်ပင် ထိုသုံးပါး၏ ကျေနပ်မှုကို ရရှိသည်။

Verse 61

मुच्यते सर्वपापेभ्यो महापातकवानपि । हरिपूजापराणां च हरिनामरतात्मनाम् ॥ ६० ॥

မဟာပာတက အပြစ်ကြီးများကို ထမ်းဆောင်သူပင်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ဤသည်မှာ ဟရီပူဇာ၌ အားထားသူများနှင့် ဟရီနာမ၌ မိမိအတ္တကို စိမ့်ဝင်စေသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 62

शुश्रूषानिरता यांति पापिनोऽपि परां गतिम् ॥ ६१ ॥

အပြစ်သားတို့ပင်လျှင် နိမ့်ချသော ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ခြင်း၌ အားထားလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။