Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 119
Mokṣopāya: Bhakti-rooted Jñāna and the Aṣṭāṅga Yoga of Viṣṇu-Meditation
अगर्भश्च सगर्भश्च द्वितीयस्तु तयोर्वरः । जयध्यानं विनागर्भः सगर्भस्तत्समन्वितः ॥ १९ ॥
agarbhaśca sagarbhaśca dvitīyastu tayorvaraḥ | jayadhyānaṃ vināgarbhaḥ sagarbhastatsamanvitaḥ || 19 ||
ဓျာနသည် “အထောက်အကူမရှိသော” နှင့် “အထောက်အကူရှိသော” ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိ၏။ ထိုနှစ်မျိုးအနက် ဒုတိယဖြစ်သော အထောက်အကူပါ ဓျာနသည် အထူးကောင်းမြတ်၏။ “ဇယဓျာန” သည် အထောက်အကူမဲ့ ဓျာနဖြစ်ပြီး၊ အထောက်အကူပါ ဓျာနသည် မန္တရ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတ္တိတို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားသော ဓျာနဖြစ်၏။
Sanatkumara (teaching Narada in a dialogue on dhyāna)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It classifies meditation into supportless and supported forms and recommends supported meditation as more effective for most seekers, emphasizing a structured contemplative approach that stabilizes the mind and leads toward liberation.
By favoring sagarbha (supported) meditation, it aligns with bhakti-upāsanā—contemplation using a tangible support such as the Lord’s form, names, qualities, or mantra—making devotion practical and steady.
While not a direct Vedāṅga lesson, it implies disciplined upāsanā using mantra and properly articulated recitation—an applied bridge to Śikṣā (phonetics) and Vyākaraṇa (correct forms) in devotional practice.