Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 94
Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama
नग्नो वा जीर्णकौपीनौ भवेन्मुंडो यतिर्द्विजः । समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ॥ ९४ ॥
nagno vā jīrṇakaupīnau bhavenmuṃḍo yatirdvijaḥ | samaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ || 94 ||
အဝတ်မဝတ်ဘဲဖြစ်စေ၊ ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းသော ကောက်ပီနာတစ်ထည်သာဝတ်ဖြစ်စေ၊ ဒွိဇ ယတိသည် ခေါင်းပြောင်ထား၍ တောင်းစားသူအဖြစ် တည်ကြည်ရမည်။ ရန်သူနှင့် မိတ်ဆွေတို့အပေါ်လည်းကောင်း၊ ဂုဏ်နှင့် အရှက်တို့အပေါ်လည်းကောင်း တူညီစိတ်ထားရမည်။
Sanatkumara (teaching Narada in the moksha-oriented discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It defines the inner hallmark of renunciation: even-mindedness toward social opposites (friend/enemy, honor/dishonor), showing that liberation depends more on mental steadiness than external appearance.
By insisting on freedom from praise and blame, it supports pure devotion—bhakti performed without ego, reputation-seeking, or hostility—so the mind can remain absorbed in the Divine without disturbance.
No specific Vedanga technique is taught in this verse; it is primarily a Moksha-Dharma instruction on sannyasa discipline and the psychology of samatva (equanimity).