Gṛhastha-praveśa: Vivāha-bheda, Ācāra-śauca, Śrāddha-kāla, and Vaiṣṇava-lakṣaṇa

Verse 1

सनक उवाच । वेदग्रहणपर्यंतं शुश्रूषानियतो गुरोः । अनुज्ञातस्ततस्तेन कुर्यादग्निपरिग्रहम् ॥ १ ॥

စနကက ပြောသည်—ဝေဒသင်ယူမှု ပြီးဆုံးသည့်အထိ ဆရာကို ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရာ၌ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ရမည်။ ထို့နောက် ဆရာ၏ ခွင့်ပြုချက်ရလျှင် သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော် (အဂ္နိ) ကို လက်ခံတည်ထောင်ရမည်။

Verse 2

वेदाश्च धर्मशास्त्राणि वेदाङ्गान्यपि च द्विजः । अधीत्य गुरवे दत्त्वा दक्षिणां संविशेद्वृहम् ॥ २ ॥

ဝေဒများ၊ ဓမ္မရှာစတြာများနှင့် ဝေဒအင်္ဂများကို လေ့လာပြီးနောက် ဒွိဇသည် ဆရာအား သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပူဇော်ပေးကာ ထို့နောက် အိမ်ထောင်ရှင်ဘဝ (ဂೃಹස්ထ) သို့ ဝင်ရမည်။

Verse 3

रुपलावण्यसंपन्नां सगुणां सुकुलोद्भवाम् । द्विजः समुद्वहेत्कन्यां सुशीलां धर्म चारिणीम् ॥ ३ ॥

ဒွိဇသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ အလှအပပြည့်စုံကာ ဂုဏ်သတ္တိကောင်းများရှိပြီး မိသားစုကောင်းမွန်မှ မွေးဖွားလာသည့်၊ အကျင့်သိက္ခာကောင်း၍ ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးသော ကန్యာကို လက်ထပ်ယူသင့်၏။

Verse 4

मातृतः पंचमीं धीमान्पितृतः सप्तमीं तथा । द्विजः समुद्वहेत्कन्यथा गुरुतल्पराः ॥ ४ ॥

ទ្វិជ (Dvija) ដ៏ឈ្លាសវៃគួររៀបការជាមួយស្ត្រីដែលមិនជាប់សាច់ឈាមប្រាំជំនាន់ខាងម្តាយ និងប្រាំពីរជំនាន់ខាងឪពុក បើពុំនោះទេ គេនឹងមានកំហុសដូចអ្នកដែលប្រព្រឹត្តខុសលើគ្រូដែរ។

Verse 5

रोगिणीं चैव वृत्ताक्षीं सरोगकुलसंभवाम् । अतिकेशाममकेशां च वाचालां नोद्वहेद्वुधः ॥ ५ ॥

ပညာရှိသောသူသည် ရောဂါရှိသော၊ မျက်လုံးပြုူးသော၊ ရောဂါမျိုးရိုးမှဆင်းသက်သော၊ ဆံပင်အလွန်များသော သို့မဟုတ် ဆံပင်မရှိသော၊ သို့မဟုတ် စကားများသော အမျိုးသမီးကို မလက်ထပ်သင့်ပါ။

Verse 6

कोपानां वामनां चैव दीर्घदेहां विरुपिणीम् । न्यानाधिकाङ्गीमुन्मत्तां पिशुनां नोद्वहेद् बुधः ॥ ६ ॥

ပညာရှိသည် အမျက်ဒေါသကြီးသော၊ ပုလွန်းသော သို့မဟုတ် ရှည်လွန်းသော၊ ရုပ်ဆိုးသော၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့တဲ့သော သို့မဟုတ် ပိုနေသော၊ စိတ်ဖောက်ပြန်သော၊ သို့မဟုတ် ကုန်းတိုက်တတ်သော သူကို (အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်) မယူသင့်ပါ။

Verse 7

स्थूलगुल्फां दीर्घजंघां तथैव पुरुषाकृतिम् । श्मश्रुव्यंजनसंयुक्तां कुब्जां चैवाद्वहेन्न च ॥ ७ ॥

ခြေမျက်စိတုတ်သော၊ ခြေသလုံးရှည်သော၊ ယောက်ျားပုံစံရှိသော၊ မျက်နှာတွင် အမွေးအမျှင်ပါသော၊ သို့မဟုတ် ကုန်းသော အမျိုးသမီးကို မလက်ထပ်သင့်ပါ။

Verse 8

वृथाहास्यमुखीं चैव सदान्यगृह वासिनीम् । विवादशीलां भ्रमितां निष्ठुरां नोद्वहेद्रुधः ॥ ८ ॥

ပညာရှိသည် အကြောင်းမဲ့ ရယ်မောတတ်သော၊ သူတစ်ပါးအိမ်တွင် အမြဲနေတတ်သော၊ ရန်လိုသော၊ စိတ်မတည်ငြိမ်ဘဲ လျှောက်သွားတတ်သော၊ အပြောအဆို ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသမီးကို မလက်ထပ်သင့်ပါ။

Verse 9

बह्वशिनीं स्थीलदंतां स्थूलोष्ठीं घुर्घुरस्वनाम् । अतिकृष्णां रक्तवर्णां धूर्तां नैवोद्वहे द्वुधः ॥ ९ ॥

ဉာဏ်ပညာရှိသောယောက်ျားသည် အလွန်အကျွံစားသောက်သော၊ ကြမ်းတမ်းသောသွားနှင့် ထူထဲသောနှုတ်ခမ်းရှိသော၊ အသံဩသော၊ အလွန်မည်းနက်သော သို့မဟုတ် နီမြန်းသောအဆင်းရှိပြီး လှည့်ဖြားတတ်သော မိန်းမကို လက်မထပ်သင့်ပေ။

Verse 10

सदा रोदनशीलां च पांडुराभां च कुत्सिताम् । तासश्वासादिसंयुक्तां निद्राशीलां च नोद्वहेत् ॥ १० ॥

အမြဲတမ်း ငိုကြွေးတတ်သော၊ ဖြူဖျော့သော အဆင်းရှိသော၊ အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းသော၊ ချောင်းဆိုးခြင်းနှင့် အသက်ရှူကြပ်ခြင်း ရောဂါရှိသော၊ အိပ်မက်ကြီးသော မိန်းမကို လက်မထပ်သင့်ပေ။

Verse 11

अनर्थभाषिणीं चैव लोकद्वेष परायणाम् । परापवादनिरतां तस्कारां नोद्वहेद्वुधः ॥ ११ ॥

အကျိုးမဲ့သော စကားကို ပြောဆိုသော၊ လူအများကို မုန်းတီးသော၊ သူတစ်ပါးကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း၌ မွေ့လျော်သော၊ သူခိုးကဲ့သို့သော မိန်းမနှင့် ပညာရှိသူသည် မပေါင်းဖော်သင့်ပေ။

Verse 12

दीर्घनासां च कितवां तनूरुहविभूषिगताम् । गर्वितां बकवृत्तिं च सर्वथा नोद्वहेद्वुधः ॥ १२ ॥

နှာခေါင်းရှည်၍ လှည့်ဖြားတတ်သော၊ ခန္ဓာကိုယ်အမွေးအမျှင်များကို တန်ဆာဆင်ခြင်း၌ အာရုံစိုက်သော၊ မာနကြီးသော၊ ဗျိုင်းကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကောင်းသော မိန်းမကို ပညာရှိသည် မည်သည့်အခါမျှ လက်မခံသင့်ပေ။

Verse 13

बालभावादविज्ञातस्वभावामुद्वहेद्यदि । प्रगल्भां वाऽगुणां ज्ञात्वा सर्वथा तां परित्यजेत् ॥ १३ ॥

ငယ်ရွယ်နုနယ်မှုကြောင့် စိတ်သဘောထားကို ကောင်းစွာမသိဘဲ လက်ထပ်မိပြီးနောက်၊ နောင်အခါတွင် ထိုမိန်းမသည် အရှက်မရှိသော သို့မဟုတ် အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိပါက၊ သူမကို လုံးဝစွန့်လွှတ်သင့်သည်။

Verse 14

भर्त्तृपुत्रेषु या नारी सर्वदा निष्ठुरा भवेत् । परानुकूलिनी या च सर्वथा तां परित्यजेत् ॥ १४ ॥

ခင်ပွန်း၏သားများအပေါ် အမြဲတမ်းကြမ်းတမ်းရက်စက်သော မိန်းမနှင့် မိသားစုအပြင် အခြားသူများဘက်သို့ လုံးဝလှည့်ယိုင်နေသော မိန်းမကို အစုံအလင် စွန့်ပစ်သင့်သည်။

Verse 15

विवाहाश्चाष्टधा ज्ञेया ब्राह्माद्या मुनिसत्तम । पूर्वः पूर्वो वरो ज्ञेयः पूर्वाभावे परः परः ॥ १५ ॥

အို မုနိသတ္တမ၊ မင်္ဂလာပွဲများကို ဘြာဟ္မ စသဖြင့် အမျိုးအစားရှစ်မျိုးဟု သိမှတ်ရသည်။ အစောပိုင်းအမျိုးအစားတိုင်းသည် ပိုမြတ်သည်ဟု ယူဆရပြီး၊ အစောပိုင်းမဖြစ်နိုင်လျှင် နောက်တစ်မျိုးကို အစဉ်လိုက် လက်ခံကျင့်သုံးရမည်။

Verse 16

ब्राह्नो दैवस्तथैवार्षः प्राजापत्यस्तथासुरः । गांधर्वो राक्षसश्चैव पैशाचश्चाष्टमो मतः ॥ १६ ॥

မင်္ဂလာပုံစံများမှာ ဘြာဟ္မ၊ ဒೈဝ၊ အာရ္ဩ၊ ပရာဇာပတျ၊ အာသူရ ဟူ၍ ဆိုကြပြီး၊ ထို့အပြင် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ရာက္ခသ၊ ပိုင်ရှာစ ဟူသောပုံစံများပါဝင်ကာ စုစုပေါင်း ရှစ်မျိုးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 17

ब्राह्मेण च विवाहेन वैवाह्यो वै द्विजोत्तमः । दैवेनाप्यथवा विप्र केचिदार्षं प्रचक्षते ॥ १७ ॥

ဘြာဟ္မပုံစံဖြင့် မင်္ဂလာဆောင်လျှင် အို ဒွိဇောတ္တမ၊ သတို့သားသည် လက်ထပ်ရန် သင့်တော်သော အခွင့်အရေးရ၏။ ဒဲဝပုံစံဖြင့်လည်း အို ဘြာဟ္မဏ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချို့က အာရ္ဩပုံစံဟု ဆိုကြသည်။

Verse 18

प्राजापत्यादयो विप्र विवाहाः पंचज गर्हिताः । अभावेषु तु पूर्वेषां कुर्यादेव परान्बुधः ॥ १८ ॥

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ပရာဇာပတျ စသည့် မင်္ဂလာပုံစံငါးမျိုးကို ကန့်ကွက်ရှုတ်ချကြသည်။ သို့ရာတွင် အစောပိုင်းပုံစံများ မဖြစ်နိုင်သော် ပညာရှိသည် နောက်ပိုင်းအစားထိုးပုံစံများကို လိုအပ်သလို လက်ခံကျင့်သုံးရမည်။

Verse 19

यज्ञोपवीतद्वितयं सोत्तरीयं च धारयेत् । सुवर्णकुंडले चैव धौतवस्त्रद्वयं तथा ॥ १९ ॥

ယဇ္ဈနုပဝီတ သန့်ကြိုး နှစ်ချောင်းနှင့် အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် ရွှေနားကပ်ကို ဆင်မြန်း၍ လျှော်သန့်သော အဝတ်နှစ်ထည်ကိုလည်း ဝတ်ရမည်။

Verse 20

अनुलेपनलित्पांगः कृत्तकेशनखः शुचिः । धारयेद्वैणवं दंडं सोदकं च कमंडलुम् ॥ २० ॥

ကိုယ်အင်္ဂါများကို လိမ်းသုတ်သန့်စင်ထား၍ ဆံပင်နှင့် လက်သည်းခြေသည်းကို ဖြတ်တောက်ကာ သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်လျက်၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဒဏ္ဍ (တောင်ဝှေး) နှင့် ရေဖြည့်ထားသော ကမဏ္ဍလု (ရေအိုး) ကို ဆောင်ယူရမည်။

Verse 21

उष्णीषममलं छत्रं पादुके चाप्युपानहौ । धारयेत्पुष्पमाल्ये च सुगंधं प्रियदर्शनः ॥ २१ ॥

မြင်ရသန့်ရှင်းလှပသော ဘက္တိသူသည် အညစ်အကြေးမရှိသော ဦးထုပ်ပတ် (အုရှ္ဏီෂ) ကို ဝတ်၍ ထီးကို ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် စန်ဒယ်နှင့် ဖိနပ်ကို သုံးကာ ပန်းကုံးကို ဆင်မြန်း၍ မွှေးရနံ့ကိုလည်း လိမ်းရမည်။

Verse 22

नित्यं स्वाध्यायशीलः स्याद्यथाचारं समाचरेत् । परान्नं नैव भुञ्जीत परवादं च वर्जयेत् ॥ २२ ॥

အမြဲတမ်း စွဝါဓျာယ (ကိုယ်တိုင်လေ့လာခြင်း) ကို အလေးထားရမည်၊ ထုံးတမ်းအကျင့်အတိုင်း မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးရမည်။ အခြားသူပေးသော အစာကို မစားသင့်၊ အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 23

पादेन नाक्रमेत्पादमुच्छिष्टं नैव लंघयेत् । न संहताभ्यां हस्ताभ्यां कंडूयेदात्मनः शिरः ॥ २३ ॥

မိမိခြေဖြင့် အခြားသူ၏ ခြေကို မနင်းရ။ အုစ္ဆိဋ္ဌ (ကျန်ရစ်အညစ်) ကိုလည်း မကျော်လွှားရ။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ထားပြီး မိမိခေါင်းကို မကုတ်ရ။

Verse 24

पूज्यं देवालयं चैव नापसव्यं व्रजेद्दिजः । देवार्चाचमनस्नानव्रतश्राद्धक्रियादिषु ॥ २४ ॥

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အလေးအမြတ်ပြုရသူ သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်းကို ဘယ်ဘက်လှည့် (အပသဗျ) ဖြင့် မပတ်ရ။ ဤစည်းကမ်းသည် ဒေဝပူဇာ၊ အာစမန၊ ရေချိုး၊ ဝရတ၊ ရှရဒ္ဓ နှင့် အခြားကာယကံပူဇာများတွင်လည်း သက်ဆိုင်သည်။

Verse 25

न भवेन्मुक्तकेशश्च नैकवस्त्रधरस्तथा । नारोहेदुष्ट्रयानं च शुष्कवादं च वर्जयेत् ॥ २५ ॥

ဆံပင်ကို လွတ်လပ်ချထား၍ မနေသင့်၊ အဝတ်တစ်ထည်တည်း ဝတ်ဆင်ခြင်းလည်း မသင့်။ ဥဿတရယာန (ကုလားအုတ်စီး) မစီးသင့်၊ အကျိုးမဲ့ ခြောက်သွေ့သော စကားပြောကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 26

अन्य स्त्रियं न गच्छेच्च पैशुन्यं परिवर्जयेत् । नापसव्यं व्रजेद्विप्र गोश्चत्थानलपर्वतान् ॥ २६ ॥

သူတစ်ပါး၏ ဇနီးထံ မသွားရ၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း (ပိုင်ရှုနျယ) ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ နွား၊ အဿတ္ထပင် (ပိပ္ပလ), မီး၊ တောင်တို့ကို ဘယ်ဘက်လှည့် အပသဗျ ဖြင့် မဖြတ်သန်း မပတ်ရ။

Verse 27

चतुष्पथं चैत्यवृक्षं र्देवखातं नृपं तथा । असूयां मत्सरत्वं च दिवास्वापं च वर्जयेत् ॥ २७ ॥

လမ်းဆုံလေးခွ (စတုဿပထ), သင်္ကာရသစ်ပင် (ချိုင်တျယဝೃက္ษ), ဘုရားကန်/သန့်ရေကန် (ဒေဝခါတ) နှင့် မင်းရှေ့တွင် မသင့်လျော်သော အပြုအမူကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အပြင် အပြစ်ရှာခြင်း၊ မနာလိုမုန်းတီးခြင်းနှင့် နေ့ခင်းအိပ်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 28

न वदेत्परपापानि स्वपुण्यं न प्रकाशयेत् । स्वकं नाम स्वनक्षत्रं मानं चैवातिगोपयेत् ॥ २८ ॥

သူတစ်ပါး၏ အပြစ်များကို မပြောရ၊ ကိုယ့်ကောင်းမှု (ပုဏ္ဏ) ကိုလည်း မကြော်ငြာရ။ ကိုယ့်အမည်၊ မွေးနက္ခတ် (နက္ခတ္တ) နှင့် ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာ/အဆင့်အတန်းကိုလည်း ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားရမည်။

Verse 29

न दुर्जनैः सह वसे न्नाशास्त्रं श्रृणुयात्तथा । आसवद्यूतगीतेषु द्विजस्तु न रर्तिं चरेत् ॥ २९ ॥

ဒွိဇသည် မကောင်းသူတို့နှင့် အတူမနေထိုင်သင့်၊ မသင့်လျော်သော သင်ကြားချက်များကိုလည်း မနားထောင်သင့်။ ထို့အတူ အရက်၊ လောင်းကစားနှင့် လိင်လှုံ့ဆော်သီချင်းတို့၌ စွဲလမ်းမနေသင့်။

Verse 30

आर्द्रास्थि च तथोच्छिष्टं शूद्रं च पतितं तथा । सर्पं च भषणं स्पृष्ट्वा सचैलं स्नानमाचरेत् ॥ ३० ॥

စိုစွတ်သောအရိုး၊ ကျန်အစားအစာ၊ ရှူဒြ၊ ပတိတ (အပြစ်ကျသူ)၊ မြွေ သို့မဟုတ် အလှဆင်ပစ္စည်းကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားမချွတ်ဘဲ (အဝတ်နှင့်အတူ) ရေချိုးကာ သန့်စင်မှုကို ပြန်လည်ရယူသင့်သည်။

Verse 31

चितिं च चितिकाष्टं च यूपं चांडालमेव च । स्पृष्ट्वा देवलकं चैव सवासा जलमाविशेत् ॥ ३१ ॥

မီးသင်္ချိုင်း (चिति)၊ မီးသင်္ချိုင်းအတွက် သစ်တုံး၊ ယူပ (ယဇ်တိုင်)၊ ခဏ္ဍာလ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်းအလုပ်သမား (ဒေဝလက) ကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားနှင့်တကွ ရေထဲဝင်၍ ချက်ချင်း သန့်စင်ရမည်။

Verse 32

दीपखट्वातनुच्छायाकेशवस्रकटोदकम् । अजामार्जंनिमार्जाररेणुर्द्दैवं शुभं हरेत् ॥ ३२ ॥

မီးအိမ်၊ အိပ်ရာ၊ ပါးလွှာသောအရိပ်၊ ဆံပင်၊ အဝတ်အစား၊ အိုးမှရေ၊ ဆိတ်၊ ကြောင်၊ သန့်ရှင်းရေးကိရိယာ၊ ကြောင်ကြောင့် ထလာသောဖုန်မှုန့်နှင့် ကောင်းကင်မှလာသော မင်္ဂလာနိမိတ်—ဤအရာတို့ကို မင်္ဂလာအဖြစ် လက်ခံရမည်။

Verse 33

शूर्प्पवातं प्रेतधूमं तथा शूद्रान्नभोजनम् । वृषलीपतिसङ्गं च दूरतः परिवर्जयेत् ॥ ३३ ॥

စပါးလှန်တံ (ရှူပ်ပ) က လေတိုက်မှု၊ သရဲမီးခိုး (ပရေတဓူမ)၊ ရှူဒြ၏ အစာကို စားသုံးခြင်းနှင့် ဝೃṣလီ (အကျင့်ပျက်မိန်းမ) ၏ ခင်ပွန်းနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းတို့ကို အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 34

असच्छास्त्र्रार्थमननं खादनं नखकेशयोः । तथैव नग्नशयनं सर्वदा परिवर्जयेत् ॥ ३४ ॥

မကောင်းသော ကျမ်းစာအဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်း၊ လက်သည်းနှင့် ဆံပင်ကို ကိုက်စားခြင်း၊ ထို့အပြင် အဝတ်မဝတ်ဘဲ အိပ်ခြင်းတို့ကို အမြဲရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 35

शिरोभ्यंगावशिष्टेन तैलेनांगं न लेपयेत् । तांबूलमशुचिं नाद्यात्तथा सुप्तं न बोधयेत् ॥ ३५ ॥

ခေါင်းကို ဆီလိမ်းပြီး ကျန်နေသော ဆီဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မလိမ်းရ။ မသန့်ရှင်းသည့်အခါ တံဘူးလ် (ကွမ်း) မစားရ; ထို့အပြင် အိပ်နေသူကို မနှိုးရ။

Verse 36

नाशुद्धोऽग्निं परिचरेत्पूजयेद्गुरुदेवताः । न वामहस्तेनैकेन पिबेद्वक्रेण वा जलम् ॥ ३६ ॥

မသန့်ရှင်းသည့်အခါ သန့်ရှင်းသော မီးကို မပြုစုရ၊ ဂုရုနှင့် ဒေဝတားတို့ကို မပူဇော်ရ။ ရေကို ဘယ်လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မသောက်ရ၊ သို့မဟုတ် ပါးစပ်ကို ဘေးသို့ကွေ့၍ မသင့်လျော်စွာ မသောက်ရ။

Verse 37

न चाक्रमेद्गुरोश्छायां तदाज्ञां च मुनीश्वर । न निंदेद्योगिनो विप्रान्व्रतिनोऽपि यतींस्तथा ॥ ३७ ॥

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ဂုရု၏ အရိပ်ကို မနင်းရ၊ သူ၏ အမိန့်ကိုလည်း မလွန်ကျူးရ။ ထို့အပြင် ယောဂီများ၊ ဗြာဟ္မဏ မုနိများ၊ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူများနှင့် ယတီ (သံဃာတော်/သက်တောင့်သက်သာ စွန့်လွှတ်သူ) တို့ကို မစော်ကားရ။

Verse 38

परस्परस्य मर्माणि न कदापि वदेद्द्विजः । दर्शे च पौर्णमास्यां च यागं कुर्याद्यथाविधि ॥ ३८ ॥

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အချင်းချင်း၏ အားနည်းချက်များ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်အပြစ်များကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောရ။ ထို့ပြင် ဒർശ (လကွယ်) နှင့် ပေါုර්ဏမာသီ (လပြည့်) နေ့များတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ယာဂ (ယဇ్ఞ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 39

उपसनं च होतव्यं सायं प्रातर्द्विजातिभिः । उपासनपरित्यागी सुरापीत्युच्यते बुधैः ॥ ३९ ॥

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် မနက်နှင့် ညနေ အချိန်တိုင်း စန္ဓျာ-ဥပာသနာကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ နေ့စဉ် ဥပာသနာကို စွန့်ပစ်သူကို ပညာရှိတို့က အရက်သောက်သူနှင့် တူညီဟု ဆိုကြသည်။

Verse 40

अयने विषुवे चैव युगादिषु चतुर्ष्वपि । दर्शे च प्रेतपक्षे च श्राद्धं कुर्याद्गृही द्विजः ॥ ४० ॥

အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ)၊ ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့ည) နှင့် ယုဂါဒီ လေးခု၏ အစများတွင်လည်းကောင်း၊ ဒർശ (လကွယ်နေ့) နှင့် ပရေတပက္ခ (ကွယ်လွန်သူတို့၏ ပတ်လည်ကာလ) အတွင်းတွင်လည်းကောင်း၊ အိမ်ထောင်ရှင် ဒွိဇသည် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 41

मन्वादिषु मृदाहे च अष्टकासु च नारद । नावधान्ये समायाते गृही श्राद्धं समाचरेत् ॥ ४१ ॥

အို နာရဒ၊ မန်ဝါဒီနေ့များတွင်လည်းကောင်း၊ မೃဒာဟ အခမ်းအနားနေ့တွင်လည်းကောင်း၊ အဋ္ဌကာနေ့များအတွင်းတွင်လည်းကောင်း၊ နဝ-ဓာနျ (သီးနှံအသစ်) ရာသီအချိန် ရောက်လာသောအခါတွင်လည်းကောင်း၊ အိမ်ထောင်ရှင်သည် စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 42

श्रोत्रिये गृहमायाते ग्रहणे चंद्रसूर्योः । पुण्यक्षेत्रेषु तीर्थेषु गृही श्राद्धं समाचरेत् ॥ ४२ ॥

သရောတရိယ (ဝေဒပညာရှင် ဘြာဟ္မဏ) တစ်ဦး အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ လနှင့် နေကြတ်ချိန်တွင်၊ ထို့ပြင် ပုဏ္ယက்ஷೇತ್ರနှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များ၌ နေထိုင်စဉ်၊ အိမ်ထောင်ရှင်သည် စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 43

यज्ञो दानं तपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम् । वृथा भवति तत्सर्वमूर्द्धपुंड्रं विना कृतम् ॥ ४३ ॥

ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ တပ၊ ဟိုးမ၊ စွာဓျာယ နှင့် ပိတೃတർပဏ (ဘိုးဘွားတို့အား ရေတော်ပူဇော်ခြင်း) တို့ကို ဥရ္ဓ္ဝ-ပုဏ္ဍြ (ဝိုင်ရှ္ဏဝ မျက်နှာခေါင်းအမှတ်) မပါဘဲ ပြုလုပ်လျှင် အားလုံးသည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 44

उर्द्धपुंड्रं च तुलसीं श्राद्धे नेच्छंति केचन । वृथाचारः परित्याज्यस्तस्माच्छ्रेयोऽर्थिभिर्द्विजैः ॥ ४४ ॥

အချို့သောသူတို့သည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနားတွင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဦර්ဒ္ဓဝ-ပုဏ္ဍရ (နဖူးအမှတ်) တပ်ခြင်းနှင့် တုလစီ ကို အသုံးပြုခြင်းကို မနှစ်သက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်သောကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အကျိုးမဲ့ အခြေမရှိသော ထုံးတမ်းများကို စွန့်ပစ်သင့်သည်။

Verse 45

इत्येवमादयो धर्माः स्मृतिमार्गप्रचोदिताः । कार्याद्विजातिभिः सम्यक्सर्वकर्मफलप्रदाः ॥ ४५ ॥

ဤသို့သော တာဝန်များနှင့် ဆင်တူသော ဓမ္မများသည် စမృతိ (Smṛti) လမ်းကြောင်းက ညွှန်ကြားထားသဖြင့်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့က မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုအရာတို့သည် ကုသိုလ်ကံအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 46

सदा चारपरा ये तु तेषां विष्णुः प्रसीदति । विष्णौ प्रसन्नतां याते किमसाध्यं द्विजोत्तम ॥ ४६ ॥

သို့သော် အမြဲတမ်း စဒာစာရ (မှန်ကန်သော အကျင့်) ကို အလေးထားသူတို့အပေါ် သခင် ဗိဿ္ဏု သနားကြင်နာ၍ ပျော်ရွှင်တော်မူသည်။ ဗိဿ္ဏု ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင်၊ အို ဒွိဇတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး၊ မအောင်မြင်နိုင်သည့် အရာ မည်သည်ရှိမည်နည်း။