Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 75
Ekādaśī Vrata-Vidhi and the Galava–Bhadrashīla Itihāsa
Dharmakīrti before Yama
ये विष्णुपूजनरताः प्रयताः कृतज्ञाश्चैकादशीव्रतपरा विजितेन्द्रियाश्च । नारायणाच्युतहरे शरणं भवेति शान्ता वदन्ति सततं तरसा त्यजध्वम् ॥ ७५ ॥
ye viṣṇupūjanaratāḥ prayatāḥ kṛtajñāścaikādaśīvrataparā vijitendriyāśca | nārāyaṇācyutahare śaraṇaṃ bhaveti śāntā vadanti satataṃ tarasā tyajadhvam || 75 ||
ဗိဿဏုကို ပူဇော်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်သူတို့သည်—စည်းကမ်းရှိ၍ ကျေးဇူးသိတတ်ကာ ဧကာဒသီဝရတကို အလေးထား၍ အင်ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်သူတို့—အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်စွာ “နာရာယဏ၊ အချျုတ ဟရီ၌သာ အားကိုးရာရှိပါစေ” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားချည်နှောင်မှုတို့ကို လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်ကြလော့။
Sanatkumāra (addressing Nārada in the teaching dialogue)
Vrata: Ekadashi
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It elevates śaraṇāgati—taking exclusive refuge in Nārāyaṇa—as the mature conclusion of disciplined Viṣṇu-bhakti supported by gratitude, sense-control, and vrata.
Bhakti here is not only emotion but a regulated life: worship of Viṣṇu, observance of Ekādaśī, mastery over the senses, and the steady conviction that Hari alone is the true refuge.
Ritual discipline through vrata (Ekādaśī observance) is emphasized—practical dharma-application rather than a technical Vedāṅga like Vyākaraṇa; it points to calendrical fasting practice aligned with Vaiṣṇava ritual tradition.