Māsopavāsa (Month-long Fast) and Repeated Parāka Observances: Procedure and Fruits

Verse 1

सनक उवाच । अन्यद् व्रत वरं वक्ष्ये तच्छृणुष्व समाहितः । सर्वापापहरं पुण्यं सर्वलोकोपकारकम् ॥ १ ॥

သနက မိန့်တော်မူသည်။ ယခု အခြားသော အထူးမြတ်သော ဝရတကို ငါဆိုပြမည်။ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့—ဤသန့်ရှင်းသော ဝရတသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ ကုသိုလ်ကြီးမားကာ လောကအားလုံးအကျိုးပြုသည်။

Verse 2

आषाढ्रे श्रावणे वापि तथा भाद्रपदेऽपि च । तथैवाश्विनके मासे कुर्यादेतद्वतं द्विज ॥ २ ॥

အာသာဍ္ဍ၊ သြရဝဏ၊ ထို့အတူ ဘာဒြပဒ၊ ထို့ပြင် အာရှွိန မာသတွင်လည်း—အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ ဤဝရတကို ဤမాసများတွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 3

एतेष्वन्यतमे मासे शुल्कपक्षे जितेन्द्रियः । प्राशयेत्पञ्चगव्यं च स्वपेद्विष्णुसमीपतः ॥ ३ ॥

ဤမాసများထဲမှ မည်သည့်မాసမဆို၊ လပြည့်ဘက် (သုက္ကလပက္ခ) တွင် အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ ပဉ္စဂဗျကို သောက်သုံးကာ၊ ဗိဿနု၏ အနီး (ရုပ်တော် သို့မဟုတ် သာနိဋ္ဌိ) တွင် အိပ်စက်ရမည်။

Verse 4

ततः प्रातः समुत्थाय नित्यकर्म समाप्य च । श्रद्धया पूजयेद्विष्णुं वशी क्रोधविवार्जितः ॥ ४ ॥

ထို့နောက် မနက်စောစော ထ၍ နေ့စဉ်ပြုရမည့် ကర్మများကို ပြီးစီးကာ၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဗိဿနုကို ပူဇော်ရမည်—ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ ဒေါသကင်းစင်လျက်။

Verse 5

विद्वद्भिः सहितो विष्णुमर्चयित्वा यथोचितम् । संकल्पं तु ततः कुर्यास्त्वस्ति वाचनपूर्वकम् ॥ ५ ॥

ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ဗိဿနုကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ အာရ္ချနာပြုပြီးနောက်၊ ထို့နောက် စွဝတ္တိ-ဝာချန (ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖတ်ကြားခြင်း) ကို အရင်ပြုကာ သံကల్ప (အဓိဋ္ဌာန်) ကို ချမှတ်ရမည်။

Verse 6

मासमेकं निराहारो ह्यद्यप्रभृति केशव । मासान्तं पारणं कुर्वे देवदेव तवाज्ञया ॥ ६ ॥

အို ကေရှဝ၊ ယနေ့မှစ၍ တစ်လပတ်လုံး အစာမစားဘဲ နေပါမည်။ လအဆုံးတွင် သင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း အစာဖျက် (pāraṇa) ပြုပါမည်၊ အို နတ်တို့၏ နတ်တော်။

Verse 7

तपोरुप नमस्तुभ्यं तपसां फल दायक । ममाभीष्टप्रदं देहि सर्वविघ्नान्निवारय ॥ ७ ॥

တပဿ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ တပဿ၏ အကျိုးဖလ ပေးတော်မူသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ အလိုတော်အမြတ်ကို ပြည့်စုံစေ၍ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူပါ။

Verse 8

एवं समर्प्य देवस्य विष्णोर्मासव्रतं शुभम् । ततः प्रभृति मासान्तं निवसेद्धरिमन्दिरे ॥ ८ ॥

ဤသို့ လအတော်ကြာသော မင်္ဂလာဝရတကို သခင် ဗိဿဏုထံ သေချာစွာ ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်မှစ၍ လအဆုံးတိုင်အောင် ဟရီ၏ ဘုရားကျောင်း၌ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 9

प्रत्यहं स्नापयेद्देवं पञ्चामृतविधानतः । दीपं निरन्तरं कुर्यात्तस्मिन्मासे हरेर्गृहे ॥ ९ ॥

နေ့စဉ် ပဉ္စအမృత (pañcāmṛta) အစီအမံအတိုင်း ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထိုလအတွင်း ဟရီ၏ သာသနာတော်အိမ်/ဘုရားကျောင်း၌ မီးအလင်းကို မပြတ်တောက်အောင် ထိန်းထားရမည်။

Verse 10

प्रत्यहं खादयेत्काष्ठं ह्यपामार्ग समुद्भवम् । ततः स्नायीत विधिन्नारायणपरायणः ॥ १० ॥

နေ့စဉ် အပာမာရ္ဂ (apāmārga) အပင်မှ ထွက်လာသော တုတ်ငယ်တစ်ချောင်းကို ကိုက်ဝါးရမည်။ ထို့နောက် နာရာယဏကို အားကိုးလျက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 11

ततः संस्नापयेद्विष्णुं पूर्ववत्प्रयतोऽर्चयेत् । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या भक्तियुक्तः सदक्षिणम् ॥ ११ ॥

ထို့နောက် ဗိဿနုဘုရား (ရုပ်တော်) ကို ရေချိုးပူဇော်၍၊ စည်းကမ်းတကျ ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ပူဇော်ရမည်။ ဘက္တိဖြင့် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးကာ သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်း) ကိုပါ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 12

स्वयं च बन्धुभिः सार्द्धं भुञ्जीत प्रयतेन्द्रियः । एवं मासोपवासांश्च व्रती कुर्यात्र्रयोदश ॥ १२ ॥

ထို့ပြင် မိမိအင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထား၍ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ အစာစားရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ဝရတီသည် လစဉ်အစာရှောင်ခြင်း ဆယ့်သုံးကြိမ်ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

वर्षान्ते वेदविदुषे गां प्रदद्यात्स दक्षिणाम् । भोजयेद्वब्राह्माणांस्तत्र द्वादशैव विधानतः । शक्त्या च दक्षिणां दद्याद्रूह्यण्याभरणानि च ॥ १३ ॥

နှစ်ကုန်တွင် ဝေဒပညာတတ်မြောက်သော ပညာရှင်ထံသို့ ဒက္ခိဏာအဖြစ် နွားတစ်ကောင်ကို ပေးအပ်ရမည်။ ထို့အပြင် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အဲဒီနေရာတွင် ဗြာဟ္မဏ ဆယ့်နှစ်ဦးကိုသာ အစာကျွေးရမည်။ ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာထပ်မံပေးကာ ငွေ၊ ရွှေ အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 14

मासोपवासत्रितयं यः कुर्यात्संयते न्द्रियः । आप्तोर्यामस्य यज्ञस् द्विगुणं फलमश्नुते ॥ १४ ॥

အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထား၍ သုံးလကြာ အစာရှောင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်သူသည် «အာပ္တိုရျာမ» ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ခြင်းထက် နှစ်ဆသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 15

चतुः कृत्वः कृतं येन पाराकं मुनिसत्तम । स लभेत्परमं पुण्यमष्टान्गिष्टोमसंभवम् ॥ १५ ॥

အို မုနိသတ္တမ၊ «ပါရာက» အစာရှောင်ခြင်းကို လေးကြိမ် ဆောင်ရွက်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး၊ «အင်္ဂိဿ္ဌောမ» (အဂ္နိဿ္ဌောမ) ယဇ္ဉ ရှစ်ကြိမ်မှ ထွက်ပေါ်သော အကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 16

पञ्चकृत्वो व्रतमिदं कृतं येन महात्मना । अत्यन्गिष्टोमजं पुण्यं द्विगुणं प्राप्नुयान्नरः ॥ १६ ॥

မဟာသတ္တဝါတစ်ဦးက ဤဝရတကို ငါးကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် အင်္ဂိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးနှင့်တူသော ပုဏ္ဏမြတ်ကို နှစ်ဆ ရရှိမည်။

Verse 17

मासोपवाषट्कं यः करोति सुसमाहितः । ज्योतिष्टोस्य यज्ञस्य फलं सोऽष्टगुणं लभेत् ॥ १७ ॥

စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကောင်းစွာဖြင့် လစဉ် အစာရှောင်ခြင်း ခြောက်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် ဂျျောတိṣṭောမ ယဇ္ဉ၏ ပုဏ္ဏကို ရှစ်ဆ ရရှိမည်။

Verse 18

निराहारः सप्तकृत्वो नरो मासोपवासकान् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् ॥ १८ ॥

အစာမစားဘဲ အပြည့်အဝ အစာရှောင်ခြင်းကို ခုနစ်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိပြီး ပုဏ္ဏကို ရှစ်ဆတိုး၍ လစဉ်အစာရှောင်ခြင်းထက် မြင့်မားသည်။

Verse 19

मासोपावासान्यः कुर्यादष्टकृत्वो मुनीश्वर । नरमेधाख्ययज्ञस्य फलं पञ्चगुणं लभेत् ॥ १९ ॥

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ လစဉ်အစာရှောင်ခြင်းကို ရှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် နရမေဓ ဟုခေါ်သော ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ငါးဆ ရရှိမည်။

Verse 20

यस्तु मासोपवासांश्च नवकृत्वः समाचरेत् । गोमेधमखजं पुण्यं लभते त्रिगुणं नरः ॥ २० ॥

သို့သော် လတစ်လုံးအစာရှောင်ခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ ကိုးကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် ဂိုမေဓ ယဇ္ဉမှ ပေါက်ဖွားသော ပုဏ္ဏကို သုံးဆ ရရှိမည်။

Verse 21

दशकृत्वस्तु यः कुर्यात्पराकं मुनिसत्तम । स ब्रह्ममेधयज्ञस्य त्रिगुणं फलमश्नुते ॥ २१ ॥

အို မုနိသတ္တမ၊ ပရာက (Parāka) ဥပဝါသကို ဆယ်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် ဘြဟ္မမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို သုံးဆ တိုး၍ ရရှိသည်။

Verse 22

एकादश पराकांश्च यः कुर्यात्संयतेन्द्रियः । स याति हरिसारुप्यं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ २२ ॥

အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ ပရာက (Parāka) ကို ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် ဟရီ (ဗိෂ္ဏု) နှင့် သဏ္ဍာန်တူသော ဟရီသာရူပျ (sārūpya) ကို ရပြီး၊ သာမန်မဟုတ်သော ဘုရားသခင်၏ အပျော်အပါးအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 23

त्रयोदश पराकांश्च यः कुर्यात्प्रयतो नरः । स याति परमानन्दं यत्र गत्वा न शोचति ॥ २३ ॥

စည်းကမ်းတကျ ကြိုးစား၍ ပရာက (Parāka) ကို ဆယ့်သုံးကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ (ပရမာနန္ဒ) သို့ ရောက်ပြီး၊ ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်လျှင် ထပ်မံ မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 24

मासोपवासनिरता गङ्गास्नानपरायणाः । धममार्गप्रवक्तारो मुक्ता एव न सशंयः ॥ २४ ॥

လစဉ် ဥပဝါသကို အမြဲတစေ ပြုလုပ်၍ ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ရေချိုးခြင်းကို အထူးအလေးထားကာ ဓမ္မမဂ္ဂကို ဟောပြောသူတို့သည် အမှန်တကယ် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ရပြီးသားဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 25

अवीराभिर्यतिभिर्ब्रह्यचारिभिः । मासोपवासः कर्त्तव्यो वनस्थैश्च विशेषतः ॥ २५ ॥

လောကီကာမရာဂမှ ကင်းလွတ်သော ယတိများနှင့် ဘြဟ္မစာရီများသည် တစ်လတာ ဥပဝါသကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် တောနေ ဝါနပရස්ထ (vānaprastha) များအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 26

नारी वा पुरुषो वापि व्रतमेतत्सुदुर्लभम् । कृत्वा मोक्षमवान्पोति योगिनामपि दुर्लभम् ॥ २६ ॥

မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ဤဝရတသည် အလွန်ရှားပါး၏။ ထိုဝရတကို ကျင့်ဆောင်လျှင် မောက္ခကို ရရှိမည်၊ ယောဂီတို့အတွက်တောင် ရခက်ခဲသောအရာပင်။

Verse 27

गृहस्थो वानप्रस्थो वा व्रती वा भिक्षुरेव वा । मूर्खो वा पण्डितो वापि श्रुत्वैतन्मोक्षभाग्भवेत् ॥ २७ ॥

အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်စေ တောနေသူဖြစ်စေ၊ ဝရတကျင့်သူဖြစ်စေ ဘိက္ခုဖြစ်စေ၊ မိုက်မဲသူဖြစ်စေ ပညာရှိဖြစ်စေ—ဤသင်ခန်းစာကို ကြားနာရုံဖြင့် မောက္ခ၏ အခွင့်အရေးရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 28

इदं पुण्यं व्रताख्यानं नारायण परायणः । श्रृणुयाद्वाचयेद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २८ ॥

နာရာယဏကို အပြည့်အဝ အားကိုးယုံကြည်သူသည် ဤကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဝရတအကြောင်းကို နားထောင်လျှင် သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်လျှင်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။