Pūrṇimā-vrata (Lakṣmī–Nārāyaṇa-vrata): Observance, Moon Arghya, and Annual Udyāpana

Verse 1

सनक उवाच । अन्यद्व्रतवरं वक्ष्य श्रृणुष्व मुनिसत्तम । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखनिबर्हणम् ॥ १ ॥

စနကက ပြောသည်– “ယခု အခြားသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ဝရတတစ်ပါးကို ငါဟောမည်။ အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ နားထောင်လော့။ ၎င်းသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ ဒုက္ခအားလုံးကို ချေဖျက်သည်။”

Verse 2

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां योषितां तथा । समस्तकामफलदं सर्वव्रतफलप्रदम् ॥ २ ॥

ဤဝရတသည် ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ နှင့် မိန်းမတို့အား လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးကာ၊ ဝရတအားလုံး၏ ဖလကိုလည်း ပေးတတ်သည်။

Verse 3

दुःस्वन्पनाशनं धर्म्यं दुष्टग्रहनिवारणम् । सर्वलोकेषु विख्यातं पूर्णिमाव्रतमुत्तम् । येन चीर्णेन पापानां राशिकोटिः प्रशाम्यति ॥ ३ ॥

ပုဏ္ဏိမာဝရတ (လပြည့်နေ့ ဝရတ) သည် အလွန်မြတ်သော ဓမ္မဝရတဖြစ်၍ မကောင်းသော အိပ်မက်များကို ဖျက်ဆီးကာ အန္တရာယ်ပေးသော ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုများကို တားဆီးသည်။ လောကအားလုံးတွင် ထင်ရှားပြီး၊ ဤဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် စုပုံထားသော အပြစ်အစုကြီးများ ကုဋိကုဋိတိုင်အောင်ပင် ငြိမ်းသက်သွားသည်။

Verse 4

मार्गशीर्षे सितेपक्षे पूर्णायां नियतः शुचिः । स्नानं कुर्याद्यथाचारं दन्तधावनपूर्वकम् ॥ ४ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ရှ လတွင်၊ လဆန်းဘက်၏ လပြည့်နေ့၌၊ စည်းကမ်းရှိ၍ သန့်ရှင်းသူသည် အရိုးရာအတိုင်း သွားတိုက်ပြီးနောက် ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 5

शुक्लाम्बरधरः शुद्धो गृहमागगत्य वाग्यतः । प्रक्षाल्य पादावाचम्य स्मरत्रारायणं प्रभुम् ॥ ५ ॥

အဖြူသန့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ သန့်စင်ကာ၊ အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး စကားကို ထိန်းချုပ်ထားလျက်၊ ခြေကို ဆေးကြော၍ အာစမန (သန့်စင်ရေကို စုပ်သောက်ခြင်း) ပြုကာ၊ အမြတ်တော်ရှင် နာရာယဏကို သတိရပါစေ။

Verse 6

नित्यं देवार्चनं कृत्वा पश्वात्संकल्पपूर्वकम् । लक्ष्मी नारायणं देवमर्चयेद्भक्तिभावतः ॥ ६ ॥

နေ့စဉ် ဒေဝတားပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် စင်ကల్ప (အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်း) ကို အရင်ချမှတ်ကာ၊ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ ဘုရားကို ပူဇော်ပါစေ။

Verse 7

आवाहनासनाद्यैश्च गन्धपुष्पादिभिर्व्रती । नमो नारायणायेति पूजयेद्भक्तितत्परः ॥ ७ ॥

ဝရတ (ဝတ်ပြုကတိ) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်၍၊ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) နှင့် အာသန (ထိုင်ခုံပူဇော်ခြင်း) စသည့် အခမ်းအနားများ၊ အနံ့သာ ပန်း စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ «နမော နာရာယဏာယ» ဟု ရိုသေစွာ ရွတ်ဆိုပါစေ။

Verse 8

गीतैर्वाद्यैश्च नृत्यैश्च पुराणपठनादिभिः । स्तोत्रैर्वाराधयेद्देवं व्रतकृत्सुसमाहितः ॥ ८ ॥

ဘက္တိသီချင်းများ၊ တူရိယာတီးခတ်မှုများနှင့် အကများဖြင့်၊ ပုရာဏာဖတ်ရှုခြင်း စသည့် သာသနာရေးဖတ်စာများဖြင့်၊ ထို့ပြင် စတိုးထရ (ချီးမွမ်းသီချင်း) များဖြင့်—ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ ဘုရားကို ပူဇော်ပါစေ။

Verse 9

देवस्य पुरतः कृत्वा स्थण्डिलं चतुरस्रेकम् । अरत्निमात्रं तत्रान्गिं स्थापयेद्गृह्यमार्गतः । आज्यभागान्तर्पयन्तं कृत्वा पुरुषसूक्ततः । चरणा च तिलैश्वापि घृतेन जुहुयात्तथा ॥ ९ ॥

ဒေဝတား၏ ရှေ့တွင် လက်မောင်းတစ်လျားအတိုင်းအတာရှိသော စတုရန်း စထဏ္ဍိလ (ယဇ်မြေ) ကို ပြင်ဆင်၍၊ ဂೃಹယ (အိမ်တွင်းယဇ်) နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုနေရာတွင် သန့်ရှင်းသော မီးကို တည်ဆောက်ပါစေ။ ထို့နောက် ပုရုရှ-သုက္တအတိုင်း အာဇျဘာဂ (ဂီအပိုင်း) များကို အာဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ပြီး၊ နှမ်းစေ့နှင့် ဂီဖြင့်လည်း သင့်လျော်သလို ဟောမပြု၍ ဆက်ကပ်ပါစေ။

Verse 10

एकवारं द्विवारं वात्रिवारं वापि शक्तितः । होमं कुर्यात्प्रयत्नेन सर्वपापनिवृत्तये ॥ १० ॥

မိမိ၏စွမ်းအားအတိုင်း—တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်—အပြစ်အားလုံးပျောက်ကင်းစေရန် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 11

प्रायश्चित्तादिकं सर्वं स्वगृह्योक्तविधानतः । समाप्य होमं विधिवच्छान्तिसूक्तं जपेद्रुधः ॥ ११ ॥

မိမိ၏ ဂೃಹ்ய-সূত্র တွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း အပြစ်ဖြေရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်အထုံးအားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီး၊ ဟောမကိုလည်း ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြီးမြောက်စေကာ၊ ထို့နောက် ငြိမ်းချမ်းစေသော မန္တရားဖြစ်သည့် Śānti-sūkta ကို မှန်ကန်စွာ ဂျပ်ရွတ်သင့်သည်။

Verse 12

पश्चाद्देवं समागत्य पुनः पूजां प्रकल्पयेत् । तथोपवासं देवाय ह्यर्पयेद्भक्तिसंयुतः ॥ १२ ॥

ထို့နောက် ဘုရားသခင်ထံသို့ ထပ်မံချဉ်းကပ်၍ ပူဇော်ပွဲကို ပြန်လည်စီစဉ်စေကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ထိုအစာရှောင်ခြင်းကို သခင်ဘုရားထံ အပ်နှံပူဇော်သင့်သည်။

Verse 13

पौर्णमास्यां निराहारः स्थित्वा देव तवाज्ञया । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष परेऽह्नि शरणं भव ॥ १३ ॥

“လပြည့်နေ့တွင်၊ အရှင်ဘုရား၊ သင်၏အမိန့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်သည် အစာမစားဘဲ နေမည်။ အို ကြာပန်းမျက်စိတော်ရှင်၊ နောက်တစ်နေ့တွင်သာ စားမည်—ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 14

इति विज्ञाप्य देवायह्यर्घ्यं दद्यात्तथैन्दवे । जानुभ्यामवनीं गत्वा शुक्लपुष्पाक्षतान्वितः ॥ १४ ॥

ဤသို့ ဘုရားသခင်ထံ လျှောက်တင်ပြီးနောက် လမင်းထံသို့လည်း အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ဒူးနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ချ၍ အဖြူရောင်ပန်းများနှင့် မကွဲသေးသော ဆန်စေ့များ (akṣata) ကို တွဲဖက်ကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

क्षीरोदार्णवसंभूत अत्रिगोत्रसमुद्भव । ग्रहाणार्घ्यं मया दत्तं रोहिणीनायक प्रभो । एवमर्घ्यं प्रदायेन्दोः प्रार्थयेत्प्राञ्जलिस्ततः ॥ १५ ॥

နို့ပင်လယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသူ၊ အတြိဂိုထရမှ ဆင်းသက်လာသူ—ရိုဟိဏီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ နာယက အရှင်—ကျွန်ုပ် ပူဇော်အပ်သော အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။ ထိုသို့ လကို အရ္ဃျပူဇော်ပြီးနောက် လက်အုပ်ချီ၍ ဆုတောင်းရမည်။

Verse 16

तिष्टन्पूर्वमुखो भूत्वा पश्यन्निन्दुं च नारद ॥ १६ ॥

အို နာရဒ၊ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေကာ လကို ကြည့်ရှုလော့။

Verse 17

नमः शुक्लांशवे तुभ्यं द्विजराजाय ते नमः । रोहिणीपतये तुभ्यं लक्ष्मीभ्रात्रे नमोऽस्तु ते ॥ १७ ॥

အဖြူရောင် ရောင်ခြည်ကို ဆောင်သူအရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ဒွိဇတို့၏ မင်းတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ရိုဟိဏီ၏ ပတိ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ လက္ရှ္မီ၏ ညီအစ်ကိုတော်၊ သင့်အား ဦးချတော်မူပါစေ။

Verse 18

ततश्च जागरं कुर्यात्पुराणश्रवणादिभिः । जितेन्द्रियश्च संशुद्धः पाषण्डालोकवर्जितः ॥ १८ ॥

ထို့နောက် ပုရာဏာနားထောင်ခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများဖြင့် သာသနာရေး ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူခြင်းကို ပြုရမည်။ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားသူ) တို့၏ အဖော်အပေါင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 19

ततः प्रातः प्रकुर्वीत स्वाचारं च यथाविधि । पुनः संपूजयेद्देवं यथाविभवविस्तरम् ॥ १९ ॥

ထို့နောက် မနက်ခင်းတွင် စည်းကမ်းအတိုင်း မိမိ၏ နေ့စဉ်အကျင့် (သွာစာရ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မိမိအင်အားအလျောက် ပူဇော်ပွဲကို ချဲ့ထွင်ကာ ဘုရားသခင်ကို ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या ततश्च प्रयतो नरः । बन्धुभृत्यादिभिः सार्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ २० ॥

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပထမဦးစွာ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးရမည်။ ထို့နောက် စိတ်ထိန်းချုပ်၍ သတိရှိစွာ မိမိ၏ ဆွေမျိုး၊ အလုပ်သမားနှင့် အခြားသူတို့နှင့်အတူ မိမိလည်း စကားကို ထိန်း၍ စားသောက်ရမည်။

Verse 21

एवं पौषादिमासेषु पूर्णमास्यामुपोषितः । अर्चयेद्भक्तिसंयुक्तो नारायणमनायमम् ॥ २१ ॥

ဤသို့ ပေါုရှ (Pauṣa) စသော လများတွင် လပြည့်နေ့၌ ဥပုသ်စောင့်ပြီးနောက်၊ ဘက္တိနှင့်ပြည့်စုံစွာ နာရာယဏကို ပူဇော်ရမည်—အနာယမ၊ အပျက်အယွင်းကင်းသော အရှင်ကို။

Verse 22

एवं संवत्सरं कृत्वा कार्तिक्यां पूर्णिमादिने । उद्यापनं प्रकुर्वीत तद्विधानं वदामि ते ॥ २२ ॥

ဤနည်းအတိုင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကာရ္တိက (Kārtika) လ၏ လပြည့်နေ့၌ အဆုံးသတ်ပူဇော်ပွဲ (udyāpana) ကို ကျင်းပရမည်။ ထိုနည်းလမ်းကို သင်အား ငါ ပြောမည်။

Verse 23

मण्डपं कारयेद्दिव्यं चतुरस्त्रं सुमङ्गलम् । शोभितं पुष्पमालाभिर्वितानध्वजराजितम् ॥ २३ ॥

အလွန်မြတ်နိုးဖွယ် မဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်စေရာတွင် စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ မင်္ဂလာအလွန်ကောင်းစေကာ ပန်းမော်လီများဖြင့် အလှဆင်ပြီး မိုးကာ (ဗိတான) နှင့် အလံများဖြင့် တင့်တယ်စေသင့်သည်။

Verse 24

बहुदापसमाकीर्णं किङ्किणीजालशोभितम् । दर्पंणैश्चामरैश्चैव कलशैश्च समावृतम् ॥ २४ ॥

ထိုမဏ္ဍပသည် အမျိုးမျိုးသော အကူအညီပေးသူများနှင့် အဖွဲ့အပေါင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ချောင်းချောင်းမြည်သော ခေါင်းလောင်းကွန်ယက်များဖြင့် အလှဆင်ထားကာ မှန်များ၊ ချာမရ (ယက်-တေးလ်ပန်ကာ) များနှင့် မင်္ဂလာကလသ (ရေထည့်အိုး) များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 25

तन्मध्ये सर्वतोभद्रं पञ्चवर्णविराजितम् । जलपूर्णं ततः कुम्भं न्यसेत्तस्योपरि द्विज ॥ २५ ॥

အလယ်၌ ဒွိဇသည် အရောင်ငါးမျိုးဖြင့် တောက်ပသော «ဆာဗ္ဝတောဘဒြ» ပုံစံကို ချထား၍၊ ထို့အပေါ်တွင် ရေပြည့် ကုမ္ဘ (အခမ်းအနားအိုး) ကို တင်ထားရမည်။

Verse 26

पिधाय कुम्भं वस्त्रेण सुसूक्ष्मेणाति शोभितम् । हेम्ना वा रजतेनापि तथा ताम्रेण वा द्विज । लक्ष्मीनारायणं देवं कृत्वा तस्योपरि न्यसेत् ॥ २६ ॥

ရေပြည့်ကုမ္ဘကို အလွန်ပါးလွှာ၍ လှပစွာ အလှဆင်ထားသော အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး—ရွှေဖြစ်စေ၊ ငွေဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကြေးနီဖြစ်စေ၊ ဒွိဇရေ—ထို့အပေါ်၌ လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ ဒေဝကို တည်ထောင်၍ တင်ထားရမည်။

Verse 27

पञ्चामृतेन संस्नाप्याभ्यर्च्यगन्धादिभिः क्रमात् । भक्ष्मैर्भोज्यादिनैवेद्यैर्भक्तितः संयतेन्द्रियः ॥ २७ ॥

ပဉ္စာမෘတ (နက်တာငါးမျိုး) ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပေးပြီး၊ အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားလျက် စားဖွယ်နှင့် အစားအစာပူဇော် (နైవေဒျ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

जागरं च तथा कुर्यार्त्सम्यक्छ्ररद्धासमन्वितः । परेऽह्नि प्रातर्विधिवत्पूर्ववद्विष्णुमर्चयेत् ॥ २८ ॥

ထိုနည်းတူပင် ယုံကြည်သဒ္ဓာမှန်ကန်စွာဖြင့် ညလုံးနိုးကြား (ဇာဂရ) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်၌လည်း အမိန့်ထားသည့် နည်းတကျ အရင်ကကဲ့သို့ ဗိෂ္ဏုကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

आचार्याय प्रदातव्या प्रतिमा दक्षिणान्विता । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या विभवे सत्यवारितम् ॥ २९ ॥

အာචာရျာ (ဆရာ) ထံသို့ ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ပရတိမာ (ရုပ်တော်) ကို ပေးအပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မိမိအင်အားအလျောက် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်—မုသားအပြောအဆိုမရှိဘဲ၊ မိမိအရင်းအမြစ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်ထိန်းသိမ်းလျက်။

Verse 30

तिलदानं प्रकुर्वीत यथाशक्त्या समाहितः । कुर्यादग्नौ च विधिवतिलहोमं विचक्षणः ॥ ३० ॥

စိတ်တည်ငြိမ်၍ မိမိတတ်နိုင်သမျှ နှမ်းလှူဒါန်းခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပညာရှိသည် မီးအတွင်း၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း နှမ်းဟောမ (tila-homa) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 31

एवं कृत्वा नरः सम्यक् लक्ष्मीनारायणव्रतम् । इह भुक्त्वा महाभोगान्पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥ ३१ ॥

ဤသို့ လက္ခ္မီ–နာရာယဏ ဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ဆောင်ပြီးနောက်၊ လူသည် ဤလောက၌ မဟာစည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံစားရကာ သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 32

सर्वपापविनिर्मुक्तः कुलायुतसमन्वितः । प्रयाति विष्णुभवनं योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ३२ ॥

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ မိမိမျိုးရိုးဝင်များ အများအပြားနှင့်အတူ၊ ယောဂီတို့အတွက်တောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲသော ဗိဿဏု၏ နေရာတော် (ဗိဿဏုဘဝန) သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။