Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 112
Dvādaśī-vrata: Month-by-month Viṣṇu Worship and the Year-End Udyāpana
सर्वान्कामान्स आन्पोति परत्रेह च नारद । त्रिसतकुलसंयुक्तः सर्वपापविवर्जितः । तपाति विष्णुभवनं यत्र यत्त्वा न शोचति ॥ ११२ ॥
sarvānkāmānsa ānpoti paratreha ca nārada | trisatakulasaṃyuktaḥ sarvapāpavivarjitaḥ | tapāti viṣṇubhavanaṃ yatra yattvā na śocati || 112 ||
အို နာရဒာ၊ ထိုသူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံးတွင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၏။ မျိုးဆက် သုံးရာကို မြှင့်တင်ပေးသော ကုသိုလ်နှင့် ပြည့်စုံကာ အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ ဗိဿနု၏ အိမ်တော် (ဗိဿနုဘဝန) သို့ ရောက်သွားသည်—ထိုသို့ ရောက်ပြီးနောက် မည်သည့် ဝမ်းနည်းမှုမျှ မရှိတော့။
Sanatkumara (addressing Narada in dialogue)
Vrata: Dvādaśī-vrata (by immediate context)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It states the classic iha–paratra fruit of dharma: the same meritorious practice grants fulfillment in this life and culminates in reaching Viṣṇu’s abode, a state beyond sorrow.
By presenting Viṣṇu-bhavana as the highest destination and describing freedom from sin and grief as its mark, the verse frames Viṣṇu-centered devotion and righteousness as the direct means to lasting peace.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught in this line; the practical takeaway is the phala-śruti principle—scriptural statements that motivate disciplined dharma and Viṣṇu-bhakti by declaring their results.