Dharma-ākhyāna (Discourse on Dharma): Worthy Charity, Fruitless Gifts, and the Merit of Building Ponds
धर्मा कीदृग्विधाः प्रोक्ताः के लोका धर्मशालिनाम् । कियत्यो यातनाः प्रोक्ताः केषां ताः परिकीर्तिताः ॥ ४२ ॥
dharmā kīdṛgvidhāḥ proktāḥ ke lokā dharmaśālinām | kiyatyo yātanāḥ proktāḥ keṣāṃ tāḥ parikīrtitāḥ || 42 ||
ဓမ္မတို့ကို မည်သို့သော အမျိုးအစားများအဖြစ် သင်ကြားထားသနည်း။ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူတို့ ရောက်ရှိသည့် လောကများသည် မည်သို့နည်း။ ဒဏ်ခတ်ညှဉ်းပန်းမှုများကို မည်မျှ ဖော်ပြထားသနည်း၊ ထိုညှဉ်းပန်းမှုများသည် မည်သူတို့အတွက်ဟု သီးသန့် ကြေညာထားသနည်း။
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: jijnasa (inquisitive/reflective)
Secondary Rasa: shanta
This verse frames a dharma-inquiry: it links righteous living with specific higher realms (lokas) and warns that adharma yields defined consequences (yātanās), emphasizing karma’s moral precision.
Indirectly, it sets the groundwork for bhakti-based dharma by asking which practices lead to auspicious destinations; in Narada Purana, devotion to Vishnu is presented as a dharma that elevates one’s loka and purifies karmic outcomes.
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught in this verse; it functions as a doctrinal prompt for later sections that classify dharma, sins, and their results in a systematic, almost “catalogued” manner.