Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 79
Vāmana’s Advent, Aditi’s Hymn, Bali’s Gift, and the Mahatmya of Bhū-dāna
नमोऽस्तु ते वामनरुपभाजे नमोऽस्तु ते क्षत्र्रकुलान्तकाय । नमोऽस्तु ते रावणमर्दनाय नमोऽस्तु ते नन्दसुताग्रजाय ॥ ७९ ॥
namo'stu te vāmanarupabhāje namo'stu te kṣatrrakulāntakāya | namo'stu te rāvaṇamardanāya namo'stu te nandasutāgrajāya || 79 ||
ဝာမနရূপကို ခံယူတော်မူသော အရှင်ထံသို့ နမောအustu။ က္ෂတ္တရိယ မျိုးနွယ်တို့ကို အဆုံးသတ်ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်ထံသို့ နမောအustu။ ရာဝဏကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်ထံသို့ နမောအustu။ နန္ဒ၏ သား (ကృష్ణ) ၏ အကိုကြီးဖြစ်သော အရှင်ထံသို့ နမောအustu။
Devotee/praise within the Narada–Sanatkumara dialogue context (stuti addressed to Vishnu)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
FAQs
It condenses multiple avatāras into a single stuti, teaching that one Supreme Lord manifests diverse forms to protect dharma; remembering these forms is itself a bhakti-sādhana.
By repeated “namo’stu te,” it models śaraṇāgati (reverent surrender) and nāma-smaraṇa through avatāra-remembrance—devotion expressed as praise of the Lord’s saving deeds.
Primarily Vyākaraṇa/compound-sense comprehension: epithets like kṣatrakulāntaka and nandasutāgraja are karmadhāraya/tatpuruṣa-style compounds that encode theology in concise grammatical form.