Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 79
Maṅgalācaraṇa, Naimiṣāraṇya-Sabhā, Sūta-Āhvāna, and Narada Purāṇa-Māhātmya
अपि पातकयुक्तस्य प्रसन्नः स्यान्नसंशयः । यस्य नारायणे भक्तिर्विभौ विश्वेश्वरेऽव्यये । तस्य स्यात्सफलं जन्म मुक्तिश्चैव करे स्थिता ॥ ७८ ॥
api pātakayuktasya prasannaḥ syānnasaṃśayaḥ | yasya nārāyaṇe bhaktirvibhau viśveśvare'vyaye | tasya syātsaphalaṃ janma muktiścaiva kare sthitā || 78 ||
အပြစ်များနှင့်ပင် တွဲလျက်ရှိသူတောင် မသံသယဘဲ သခင်၏ စိတ်ချမ်းသာမှုကို ရနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အရှင်၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော နာရာယဏ၌ ဘက္တိရှိလျှင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးရှိလာပြီး မုတ်ခ္ရှ (မောက္ခ) သည် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိသကဲ့သို့ နီးကပ်လာသည်။
Narada (teaching in dialogue with the Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It declares bhakti to Nārāyaṇa as spiritually decisive: even a sin-tainted person becomes acceptable to the Lord, and the ultimate goal—mokṣa—becomes readily attainable.
Bhakti is presented as direct refuge in the imperishable, all-pervading Lord (Nārāyaṇa); this devotion makes one’s life meaningful and brings liberation close, independent of prior moral burden.
No specific Vedāṅga (like Śikṣā, Vyākaraṇa, or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is devotional practice—cultivating unwavering bhakti to Nārāyaṇa as the primary sādhanā for mokṣa.