Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 18
Śuka’s Yoga-ascent, the Echo of ‘Bhoḥ’, and the Vaikuṇṭha Vision
ततः स श्रृङ्गेऽप्रतिमे हिमवन्मेरुसन्निभे । संश्लिष्टे श्वेतपीते च रुक्मरूप्यमये शुभे ॥ १८ ॥
tataḥ sa śrṛṅge'pratime himavanmerusannibhe | saṃśliṣṭe śvetapīte ca rukmarūpyamaye śubhe || 18 ||
ထို့နောက် သူသည် ဟိမဝန်နှင့် မေရုကို ဆင်တူသော၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်하였다။ ထိုထိပ်သည် မင်္ဂလာရှိ၍ တင်းကျပ်စွာ ပေါင်းစည်းနေကာ၊ အဖြူနှင့် အဝါရောင် တောက်ပ၍ ရွှေနှင့် ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
Narada (narrating to the Sanatkumara brothers, contextually within Moksha-dharma discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It portrays an exalted, auspicious summit—Meru-like and Himavat-like—signaling entry into a purified, sacred space where the mind naturally turns toward higher realization (mokṣa-oriented contemplation).
Though not directly prescribing a bhakti practice, the verse uses sacred geography and divine beauty (gold-silver radiance) to evoke reverence—an affective mood that supports devotion and inward absorption.
No specific Vedāṅga technique is taught in this line; it is primarily a Purāṇic descriptive passage (puranic cosmography) used to frame a mokṣa-dharma narrative.