Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 86
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
चंद्रास्तसुखगः पापैर्मातुः पीडां समादिशेत् । जीर्णोद्धृतं गृहं मंदे सृजि दग्धं न वा विधौ ॥ ८६ ॥
caṃdrāstasukhagaḥ pāpairmātuḥ pīḍāṃ samādiśet | jīrṇoddhṛtaṃ gṛhaṃ maṃde sṛji dagdhaṃ na vā vidhau || 86 ||
ပာပသက်ရောက်မှုများကြောင့် လသည် ပျက်စီးကာ အနိမ့်ကျသော (နေဝင်သဘော) အခြေအနေသို့ ရောက်လျှင် မိခင်၏ ဒုက္ခပင်ပန်းမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ပြင် စနေ အားနည်းလျှင် အိုဟောင်းပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသော အိမ်ကို ညွှန်ပြသည်—မီးလောင်ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ကံကြမ္မာအရ မတည်မြဲနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
Sanatkumāra (teaching Nārada)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It frames worldly suffering (especially harm to one’s mother and instability of one’s home) as karmically signaled through graha-doṣa, encouraging dharmic living and śānti (pacificatory) conduct rather than fatalism.
While the verse is primarily Jyotiṣa-based, its implied teaching supports Bhakti indirectly: recognizing misfortune as a call to humility, prayer, and righteous restraint, one turns to the Lord for steadiness and inner detachment.
Jyotiṣa (a Vedāṅga): the verse gives predictive rules linking Candra affliction to maternal distress and Śani weakness to damage/instability of dwellings, used for timing caution and performing śānti measures.