Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 1
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
सनंदन उवाच । मूर्द्धास्यबाहुहृत्क्रोडांतर्बस्तिव्यंजसोनखः । जानुजंघांघ्नियुगलं कालांगानि क्रियादयः ॥ १ ॥
sanaṃdana uvāca | mūrddhāsyabāhuhṛtkroḍāṃtarbastivyaṃjasonakhaḥ | jānujaṃghāṃghniyugalaṃ kālāṃgāni kriyādayaḥ || 1 ||
စနန္ဒနက ပြောသည်—ခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ လက်မောင်းများ၊ နှလုံး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းပိုင်း၊ ဆီးအိမ်၊ အမှတ်အသားများနှင့် လက်သည်းများ၊ ထို့အတူ ဒူး၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှင့် ခြေတစ်စုံ—ဤတို့သည် “ကာလ” (အချိန်) ၏ အင်္ဂါများဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကိရိယာ (လုပ်ဆောင်မှု) စသည်တို့နှင့်အတူ ဖြစ်သည်။
Sanandana
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It frames Time (Kāla) as an all-pervading cosmic principle whose “limbs” correspond to embodied features, prompting contemplation that the body and its functions are governed by Time and thus not the true Self—supporting detachment in Moksha-dharma.
By highlighting that even the body’s structure and activity fall under Kāla, the verse encourages surrender beyond bodily identity; such humility and dispassion become a foundation for steady Vishnu-bhakti (devotion grounded in the eternal rather than the time-bound).
The verse is primarily philosophical rather than a direct Vedāṅga instruction; however, it aligns with Vedic time-concepts used in Jyotiṣa (Vedic astrology/chronology) by treating Kāla as a governing framework for embodied life and action (kriyā).