Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
स्वरितेतः पञ्चत्रिंशद्धिक्काद्याश्च ततः परम् । स्वरितेच्छिञ्भृञाद्याश्चत्वार स्वरितेत्ततः ॥ ३० ॥
svaritetaḥ pañcatriṃśaddhikkādyāśca tataḥ param | svaritecchiñbhṛñādyāścatvāra svaritettataḥ || 30 ||
svarita အမှတ်တံဆိပ်ပါသော အုပ်စုမှ “dhik…” ဖြင့်အစပြုသည့် အရင်းများ သုံးဆယ့်ငါး ရှိသည်။ ထို့နောက် svarita အောက်တွင် ထပ်မံ၍ “cchiñ, bhṛñ…” ဖြင့်အစပြုသည့် လေးခု ရှိပြီး၊ ထိုတို့ကိုလည်း svarita ဖြင့် ရွတ်ဆိုရမည်။
Sanatkumara (in instruction to Narada on technical Vedic recitation)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes precision in Vedic sound (śabda) through correct accent (svara), treating disciplined recitation as a support for inner purity and steadiness conducive to mokṣa-oriented practice.
While not directly a bhakti verse, it supports devotional discipline by insisting that sacred utterance be performed correctly—protecting mantra integrity, which traditionally strengthens faith and focused worship.
Śikṣā/Vedāṅga phonetics: it classifies specific verbal items as to be pronounced with the svarita accent, functioning as a technical rule for chanting/recitation.