Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 19
Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
विभाषयान्यथाभावात्सर्वं सिद्ध्येञ्च वैदिकम् । भूवाद्या धातवो ज्ञेयाः परस्मैपदिनस्स्मृताः ॥ १९ ॥
vibhāṣayānyathābhāvātsarvaṃ siddhyeñca vaidikam | bhūvādyā dhātavo jñeyāḥ parasmaipadinassmṛtāḥ || 19 ||
vibhāṣā ဟုခေါ်သော ရွေးချယ်နိုင်သည့်ပုံစံများနှင့် အသုံးအနှုန်းအစားထိုးနိုင်မှုကြောင့်၊ ဝေဒဝါကျအားလုံးသည်လည်း မှန်ကန်စွာ တည်ထောင်နိုင်သည်။ bhū («ဖြစ်တည်သည်») မှစသော ကြိယာရင်းများကို အစဉ်အလာအရ parasmaipada (အက်တစ်) အဆုံးသတ်များကို ယူသောအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။
Sanatkumara (teaching Narada in a technical/Vedanga-aligned context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It safeguards the authority of Vedic speech by explaining that even when multiple grammatical options exist, Vedic usage remains valid—supporting correct study (svādhyāya) as a limb of dharma that aids mokṣa-oriented discipline.
Indirectly: bhakti practices rely on accurate mantra, nāma, and śāstra-recitation; this verse reinforces that proper linguistic understanding preserves the integrity of Vedic sound used in worship and devotion.
Vyākaraṇa (grammar): it notes vibhāṣā (optional rules/variants) and identifies bhū-ādi verbal roots as parasmaipada, a practical rule for correct conjugation in Vedic and śāstric usage.