Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 41
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
रुग्विडुद्भाः स्रियास्तपः कुलं सोमपमक्षि च । ग्रामण्यंबुरवलप्वेवं कर्तृ चातिरि वातिनु ॥ ४१ ॥
rugviḍudbhāḥ sriyāstapaḥ kulaṃ somapamakṣi ca | grāmaṇyaṃburavalapvevaṃ kartṛ cātiri vātinu || 41 ||
သူသည် ဣဂ္ဝေဒ၏ အရင်းအမြစ်၊ ထင်ရှားသော တောက်ပမှု၊ သရီ (စည်းစိမ်)၊ တပဿ (အတုန့်အရှား), မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုး, ဆိုမရည်သောက်သူ, အရာအားလုံးမြင်သော မျက်စိ, လူစုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်, သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့သောသူ, ကာကွယ်သူ, လုပ်ဆောင်သူ, မလွန်ကဲနိုင်သော အထက်မြတ်သူ, နှင့် လျင်မြန်သည့် လေကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသည်။
Narada (teaching a stotra/japa-style list within Moksha-dharma instruction)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
FAQs
It strings together divine epithets that connect the Lord with Veda, yajña, prosperity, tapas, and cosmic functions—showing that remembrance (nāma/japa) can hold the full spectrum of dharma and mokṣa in a compact devotional form.
By offering contemplative names—“source of the Ṛg-veda,” “Śrī,” “all-seeing,” “protector,” “doer”—it guides the devotee to meditate on the Lord’s qualities (guṇa-smaraṇa), which is a core method of Viṣṇu-bhakti in the Narada Purana.
The verse alludes to Vedic ritual culture through Ṛg-veda and Soma (yajña context), implying the Vedāṅga framework—especially Kalpa (ritual procedure) and Nirukta (meaning of sacred terms)—as supportive knowledge for correct stotra-recitation and understanding.