Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 24
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
भूते लुङ् तिपस्यपौ च क्रियायां लृङ् प्रकीर्तितः । सिद्धोदाहरणं विद्धि संहितादिपुरः सरम् ॥ २४ ॥
bhūte luṅ tipasyapau ca kriyāyāṃ lṛṅ prakīrtitaḥ | siddhodāharaṇaṃ viddhi saṃhitādipuraḥ saram || 24 ||
အတိတ်ကာလ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် luṅ (aorist) ကို သင်ကြားပြီး tip, tas, jhi အဆုံးသတ်များနှင့် တွဲဖက်သုံးသည်။ လုပ်ဆောင်ရမည့်/အခြေအနေပါသော လုပ်ရပ်အတွက် lṛṅ ကို ကြေညာထားသည်။ ဤသည်ကို Saṃhitā နှင့် ဆက်စပ်သော ဝျာကရဏသင်ခန်းစာများမှ အကျဉ်းချုပ်ထားသော အတည်ပြုဥပမာဟု သိမှတ်ပါ။
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/Vyakarana context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It elevates śāstra-study—especially Vedāṅga Vyākaraṇa—as a disciplined means to clarity in mantra, scripture, and right understanding, which supports mokṣa-oriented life through correct knowledge.
While not directly devotional, it underpins bhakti practice by insisting on accurate language-knowledge: correct recitation and comprehension of stotra, mantra, and Purāṇic teaching depend on sound grammar.
Vyākaraṇa: the verse points to lakāra usage—luṅ for past action and lṛṅ for conditional/to-be-done action—along with standard verb endings like tip, tas, and jhi used in conjugation.