Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 92
Śreyas and Paramārtha: The Ribhu–Nidāgha Teaching on Non-Dual Self
Advaita
सनंदन उवाच । इतीरितस्तेन स राजवर्यस्तत्याज भेदं परमार्थदृष्टिः । स चापि जातिस्मरणावबोदस्तत्रैव जन्मन्यपवर्गमाप ॥ ९२ ॥
sanaṃdana uvāca | itīritastena sa rājavaryastatyāja bhedaṃ paramārthadṛṣṭiḥ | sa cāpi jātismaraṇāvabodastatraiva janmanyapavargamāpa || 92 ||
သနန္ဒန မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသူ၏ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူပြီး အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီးသည် အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာကို မြင်နိုင်သော အမြင်ဖြင့် ကွဲပြားမှုအယူအဆအားလုံးကို စွန့်လွှတ်하였다။ ထို့ပြင် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိခြင်းမှ ပေါ်လာသော ဉာဏ်ကို နိုးထလာ၍ ထိုဘဝတစ်ဘဝတည်း၌ပင် မောက္ခကို ရရှိ하였다။
Sanandana
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It states that right instruction culminates in paramārtha-dṛṣṭi (vision of ultimate reality), by which one drops bheda-buddhi (the sense of separateness) and can attain apavarga (final liberation) even within the same lifetime.
While the verse speaks in the language of jñāna (non-difference and ultimate vision), in the Narada Purana this maturity typically supports pure devotion—because seeing the one Reality removes egoic separation, making surrender and single-pointed worship natural and unwavering.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught here; the practical takeaway is sādhanā-oriented—listen to true instruction (upadeśa), cultivate paramārtha-dṛṣṭi, and practice inner discernment that dissolves bheda-buddhi.