Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 54
Bharata’s Attachment and the Palanquin Teaching on ‘I’ and ‘Mine’
राजोवाच । प्रत्यक्षं दृश्यते पीवात्वद्यापि शिबिका त्वयि । श्रमश्च भारो द्वहने भवत्येव हि देहिनाम् ॥ ५४ ॥
rājovāca | pratyakṣaṃ dṛśyate pīvātvadyāpi śibikā tvayi | śramaśca bhāro dvahane bhavatyeva hi dehinām || 54 ||
မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။ «ယနေ့တိုင်တိုင်ပင် သင်ပေါ်မှာ ပလင်ကင်၏ အလေးချိန် ရှိနေသည်ကို မျက်မြင်မြင်ရသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါတို့အတွက် ထမ်းသယ်ရာတွင် ပင်ပန်းမှုနှင့် အလေးပင် တကယ်ပေါ်ပေါက်တတ်သည်»။
King (Raja)
Vrata: none
Primary Rasa: tarka-shanta
Secondary Rasa: raudra
FAQs
The verse highlights a basic truth of embodied life: as long as one identifies with the body, effort and the sense of burden naturally arise—prompting inquiry into freedom through Moksha-dharma and self-knowledge.
Indirectly, it frames why devotees seek refuge in the Lord: recognizing bodily limitation and suffering encourages surrender and reliance on divine support rather than mere physical capacity.
No specific Vedanga (like Vyakarana, Shiksha, or Jyotisha) is taught in this verse; it is primarily a Moksha-dharma observation about the embodied condition (deha-dharma) and its inevitable strain.